Alþýðublaðið - 12.06.1934, Blaðsíða 3

Alþýðublaðið - 12.06.1934, Blaðsíða 3
ÞRIÐJUDAGINN 12. juní 1934 ALÞfBUBLAÖIB ALÞÝÐUBLAMÐ DAGBLAÐ OG VIKUBLAÐ UTGFANÐI: ALÞÝÐUFLOKKURINN RITSTJÖRI: F. R. VALÐEivIARSSON Ritstjérn og afgreiðsla: Hverfisgötu 8 — 10. Simar: .. 4Í>00: Afgreiðsla, auglýsingar. 4t 01: Ritstjórn (Innlendar fréttir). 4902: Ritstjóri. 4S'03; Vilhj. S. Vilhjálmss. (heima). 4905: Prentsmiðjan Ritstjórinn er til viðtals kl. 6—7. íhaldið er að gefast upp. Kosniingabarátta íihal d smanma. her þess óræk vitni, að flokkur- imm hefiin þegar gefið upp alla von uraii ia,ð vinna á í kosniingUn- uim. Ef roenln ftetta, í gegmuni Morg- unblaðið, Víisi og Heiimdalil í sl. viku, þá sjá þieiir, að blöðin, mál- tól flökfcsdins, hafa lekki fært fram ei$ leiwjsto mál. Og flokkurdmm er jbeldur lekfcíi í, vörm, pví að blöðim bafa ekki mieð ei'nu oriði reynt að hriekja niéitt af þeiim málum, siem Alþýðufliokkurinn hefir 'lagt fraim fyriír kiósenduT. Þetta kom herliegiai fram í sambandi við 4 árft áætlun Alþýðuflokksiins. Það, sem íhaldsblöðin sögðu um hana, va;r innantómur þvættimgur um förvígftsimienn AiþýðUfliokksims, en uta málefniln sjálf hufa þau ekki nætt ieinu orði, og þa'ð ér þó um afstöðU flokkanna til má'Uefnanina, sem kjósenduriniir vilja fyrst og friemst fá að vita. 4 árla; áætlunin fól í sér lausn allría þieirra nauðsynjamáia, sem nú bíðia' úrlausinar, fjárhagsmála, atvSniniumala, mammúðar- og miemin- ingar-mála. Um þau hafa íhalds- blöðlin ekfcent orð sagt, emda ekki von* tiijl þess, þar siem flokkurimm á enga ákvieðina stefnUskrá. Viegavininudieilan var mikið rtædd anieðal landsmanna, en í- hialdsbliöðim höfðu ekfcert fram að' (færaj í því máli ann,að en mark- lalust þvaður og stefsögur, sem sýndu ekfci airtnað len vanmátt þeirma. Þaminig er ástandið bjá íhald- ijnlu, og er líklegt að það stafi „aí sögumum, sem sjálfstæðis- roönnum berast utan af lands- hornUm um klofning flofcfesins," ieitais og Maginús Jónsson sagði uim dagdmm í Morgumblaðimu. Slifear sögur eru ekki tii að eggja liðjið eða skapa banáttuhug. Það ier heldur lengim von til þess, að fyrdrætlanir flokksins fái góð- ar viðtökur meðal kjósiendanma. Þessar fyriiríætlanir um að öl- afur Thous verði forsætis- og at- vinnumiáiliaráðherra, Magnús á- fraim dómsmálaráðberra og Jak- ob Möller fjármiá'llaráðherra, ef flokkurtinin vinini, eru ekki líkieg- ar tiil að eggja liðið, fyrst þær viitnubust, og leins er með list- pnn hé,r í Reykjavík. Pétur Hall- dórásion, Jakiob Möllier og Sig- urður Kriistjánsson. Menu, sem allir myndu ekki koma til greina í lopinberlum málum, ef mainngildi, vit og vinna væri motað sem Biendur og verkamenn. eftir Jón Guðlaugsson frambjóðanda Alþýðuflokksins í Árnessýslu, Undanfarin ár hafa mörg vandaroál steðja.ö að ísiienzkum landbúnaðii. Á sama tímá sem hinar öru framfarir hafa átt sér stáði ^'sviði sjávarútvegsiniS hefír lalndbúnaðurinn verið rekdnn með svipuðum hætti og áður, þegar enigar vélar vom til í land.iinu., Hin úreltu verkfæri bóndans hafa gert honum örðugt um að afla sér og síinum nauðsynlegt viður- væri, og ailfllestum smábændum befir reynst það nær því óimögu- legt að kaupa að vininukmft. Sjáviarútvieginum befir aftur hrað- fariið fram, og í hina vaxandi bæd og kauptún hefir yngri kynslóðin í sveituirtum horfið og stofihað þar beiimiili og nokkur hluti og því autöur alt of stór hluti eldri kynslóðariiinnar befir flosnað upp af jörðum sínum og orðið að frrjoða í ;spor b'aTihá sinna til bæj- anina. Um það þarf, lekki að fjöl- yrðia, að þessi mikli flutningur fólksins úr svieitunum befir ekki veriið affarasiæi], enda verið mik- ið um- það rita"ð og rætt; en mánna befir verdð gert til þless að komast fyrir rætur þessa stóra vandamáls og koma búnaðinum á sama miennimgarstig og sijáv- arútveginum. En hverniig verður úr þiessu bætt? Hvað þarf að gerja tjl þess, að æskan í sveijt- unum geti bygt framtíð sína þar, siem ÍeðUr bennar og mæður störfuðu, erft starf þeirra oghald- i'ð því lálfrlam. Góð afgreiðsla- þdrra mála, siem snerta viðrieism sveitanina, er því nauðsynleg, en hún byggist á þvi, að réttur skiin- ingur á Þjóðfélagslegri þýðingu lanidbúlnaðiarins sé fyrir hendi hjá þeim, isiem mieð þessi mál fara á alþingi og annars staðar þar sem örlögum þeirra er ráðið. Samgöngumálin. Góðar samgöngur í sveitum eru unidiiBstaða þess, að vieruleg- ar framfarir gieti átt sér stað. Ræktuin laindisins byggist fyrsit'og friemst á þvi, að auðvielt sé um aðdriætti á búum bænda og að u,nt sé með sem hægustu móti að konia áfurðum búanna á þá staði, þar sem þörf og kaup- imáttur er fyrir bendi, til að geta selt þær. Fram á síðustu ár hafa samgöngur verið mjög litlar og örðugalr á Islandi. Þeim befir þó þiokað nokkuð fram hin sioustu ár. Vantar þó mikið á að þær séu mælikvarði, en ekki ósvífni, brask og samábyrgð með svindlurum, siem ráða Sjálfstæðisfliokknum þegar þeir viija og hafa nú siett' þessa menn á oddinn, ien spark- að Jóni Þorláikssyni og hafa það nú á vörunum, að karlinn sé góður til að grúska í bæjarimíái- unum, bann sé of friðsamur og samningafús til að verða þing- maður. Á öliUm þeim kjósendafundum, siém þegar hafa verið haldnir úti um land, koma þær fregnir, að fylgi íhaldsmanna sé í hrörnun, en fylgi Alþýðuflökksins hrað- vaxandi. Þessar freginir hafa auð- vitiað eilnlnig slæm áhrif á bar- áttuþriefc íhaldsimanna hér í bæn- ulm-, og þess vegna eru þeir svona autoiir og ómöguliegiir. ** svo góðair,, að ekki þulrfi skjótra Umbóta við í því efni, ef vdð- rjeisnarvo,niir búnaðarins eiga að geta ræzt. Hagsmunir bænda og verka- manna. Eitt af þvi, sem valdið hefir miklu um það, hve vininustéttUim landsins befir seint miðað áfram til þess a'ð öðlast þá viðurkenn- iingu og aðstöðu, ^sem réttmæt er og samboðin hiutverki þeirra í þjóðfélaginu, er það, hve mjög hefir vertð neynt að spilla sam- búð þeirra iinnbyrðis. Bændum og vierkajnöintnum befir vertið att sam- ajn af óvönduðum blöðum og pólitískum .atkvæðasnikjum úr berbúðum yfirráðaflokkanna. Of imiargir verkamienin og bændur hafa léð þessu eyrun, en siem bet- lur íer er sá skilningur að grípa ulm sdg, að hagsmunir aMfliestra bænda og verikamanna fari sam- an, og að þessuan langstærstu vinlnustéttum lalndsins beri að vinlna saman að la'usn félagsiegra vandamála. Og það er engum vafa undiriorpið, að farsæl lausn búniaðarimélanna eins og annara atvi'nuu- og félags-máia byggist fyrist og fremst á því, að alt vnnmiamdi fólk til sjávar og sverta saimieini átök sín í viðreisnarbar- áttu þióðanilninar. Skulu hér dneg- iín fnam mokkur atriði, sem lýsa lýsia vel og sanna það gnein.iliega, áð hagsimundr bænda og verka- Unanina í bæjunum fara saman. Flestir íistenzkir bændu'r eru simlá- bændur. Um það bil belmiingur ajlra íjslienzkra bænda enu leigu- liðar og roargir sjálfsieignarbæmd- ur eiga jarðirnar aðeins að nafni til. Alllir þurfa þeir undantekrtilng- lariítið að vinma baki brotnu til þess að sjá fyrir sér og sínum. Hvað imikið þeir uppskera fyrir hið sífielda erfiði, sem þeir leggja fnam, fer að mjög miklu leyti eft- ir því," hvernig markaðuninn. er fyrir búsafurðdirnar í hdmum fjöl- menmiu stöðum, bæjum og kaUp- túmum. Fyrir bina smáu og dreifðu framiliedlðendur sveitanna er ininiamlandsmiarkaðurinm beztur og í möngum tilfellUm sá eini imarkaðiur, sem þeir geta notað1. En þessi miarkaður er trygður með því tvennu, að kaupþörf sé fyrir fraimlieiðslu ¦ bóndans og kaupmiáttur fóiksins í bæjunum sé nægilega mikili. Það er því hrein Irra, sem stórframleiðend- ur balda fram, að sæmiliegt kaup- g.jald verkalýðsins, sem vinlnur við sjiávarútvegiinm, sé í amdstöðu við bagsmuni bæmda og spilli af- komu þeirrai. Sannlieiikurinn er sá, að þeiro mun mieira sem verka- lýðurinn við sjávarsíjðuna hefir upp úr vinnu Siinni, því hægara á ha,nin með að kaupa nauðsynjar sínar úr búuui bænda við sæmi- legu verðd. Góð afkoma ailþýðr ummar i bæjunum ( undirbyggiiir innainlahdiSimarkaðáinin.. Af þessu leiðir það, að bændum ætti að vera það kappsmál, að kaupið í bæjunum sé sem hæst. Og hverju vænu bændun nær, þótt sjávairút- vegurinn gredddi lægri laun en bamm gerir nú? Ekki rynni það fé til bændajnma, sem binn vélrjekni atvinlnuvegur befði af verkafólki með of lágu kaupgjaldi. Það fé rynmi auðvitað eimvörðurigu í vasa þiedrtra manna, sem eiga stór- f namlei ðslutækim, Sjónarsvið þeiirra manna, sem viiljaj viíðneisn búmaðarins eins og yfdnleitt efbngu atvimnuveganma til þess að fólkinu, siem þá stund- an, geti liðið vel, byggist ekki á því, að fámenn gróðastétt kaup- staðmma getd dregið sér ranglega fé af verkalýðnum miéð þeim for- senduim, 'að miða kaupgjald við það, siem illa stæð bændastétt ier fær um að greiða. Markmið himnar söunu viðreisn- (ar í búnaðinum er það, að hann eflist svo, að hann geti boðið fólkinu, sem við hann vinmur, upp á eins góð lifskjör og sjávarút- veguninn. Þegar því marki er náð, imunu fóiksflutningar úr sveitun- um hverfa úr sögunni. Þá mun æsfcan í sveitunum, lekfci láta imierki fieðranna i bariá;ttiunni fynir tilvist sinni í átthögunum faiia, beldun mun hún halda áfram baróttiuinni, og ný hei'mili með góðum og sibatnandi afkomuskil- yrðuro rí,sa þar upp, sem nú er ónumiið laind. Stefnur: barátta og takmark. í öllum þýðing.armiklum vanda- málum varðar það miestu, að réttri sitefnu sé fylgt. Nú er það (svo í rikjiamdi þjóðfélagi,.að höf- uðístéttinnar eru og hlj-óta að vera ivær, þ. e. eignastétt og verlta- lýðsstétt. Hagsmunir þessara að- alstétta eru andstæðir og böfuð- baráttan um ySfnrájðíi|n í þjóðfélag- inu er og verður á milli þeirrai. Á Islandd er Alþýðuiflokkurinn haigsmiunasiamtök verkaiýðsims1, sem ávalt hljóta að eiga í höggiii við stjónnmiálafélagsskap yfirstétt- aríiiumar þegar um umbætur ier að næða fyrir alþýðuma. Millifiokk- ar leims. og Framsókn geta aðetós verið tii meðan viss hluti- alþýð- unmiar og miillistéttin. er að átta ,siig á því ,hva;r hún eigi að fylkja þér í baráttu þjóðmálamma. Aðal- skilyrðið fyrir því, að alþýðíani öiðlist fulian rétt í landinu, er það, að hún standi sameimuð geg-n valdi auðmiannanna, ihaldimu, sem er arftaki hi|ns forna Biessastaða- valds og beitir almenmimg á marga lund svipuðum tökum. Framtíð bændanna verður því að eims farsæltega trygð, að þew nijóti isfcilniimgs hinina vaxandi verklýðssamtaka og hinir mörgiu samieigiintegu hagsmumdr bæmda og vienkamanina munu tryggja það, að siamleini^g þessana vinnu- stétta i baráttunni um yfirráð liandsims verði sem fyrst, Því fyr sem þessar stéttir taka höndum siaman, því fyr mun rofa fyriír Iieiðum út úr þeim vamdamál siem að þeita steðja, og sú tíð mUn ánelðanlega koma, að reynslan ef ekki anmað kennir alþýðunmi að fdmma sjálfa sig í voldugri sam- fylkimgu fyrir réttlátri og þjóð- niauðsyntegri kröfu simni um ó- skonuð yfirráð á Islandi. Og til forystu fyrir slikri aðkallamdi samlfylkiingiu er Alþýðuflbkkuriinn sijálfkjiörimm. Alþýðuflokkuriinn starfar að valdtöku venkalýðs og bæmda á gnundvelii lýðræðliisdms og mun beita afli sínu til hims ýtnasta gegn þeim siðspiltu ofstækis- fiokkuta', sem vilja þjóðfrelsið feigt. 10.' júní 1934. Jón GiuVtaíigs&oin, Fundur að Brúarlandí verður á fimiudiaginin kemur og eiigast þar við frarobjóðend- urnir í isýslummd. Fundur. verður aið Klébergi á föistudagim'n. TrúloSanarhringar alt af fyriiliggjandi Haraldnr Hagan. Sími 3890. — Austurstrœti 3. Hilsgagnatan, Gólfiteppi, Dívanteppi, Teppadreglar, Gangadreglar Stlgafilt. Jón Björussoii & Go. Bezt kanp fást í verzlan Ben. S. Þórarinssonar.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.