Alþýðublaðið - 05.11.1934, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 05.11.1934, Blaðsíða 2
MÁNUDAGINN 5. NÓV. 1934. ALÞtÐUBLAÐfÐ Landkönnunarferðir um SuðmvAmeríku í Zeppe- linloftskipi. RIO DE JANEIRO í sept FB. Eins og kuanugt er hafa margir- leiðangrar verið gerðiir út fyrr og síðar ti! þess að kanna lítt kunn eða ókumn svæði með fram Ama- zonánni, og hefir orðið alJmikiLI árangur af sumum þeirra, en aðr- ir hafa ekki náð tilgangi sínum, annaðhvort ekki komist á vett- vang vegna erfiðleika eða a& eins náð takmörkuðum tilgangi. Á ýmsa staði á þessum slóðuim, á svæðunum beggja megin Ama- zonfljóts, langt inni í laudi, hefir enn engirun hvítur maður stigið fæti sínurn, en fr-á öðrum hefir enginn hvítur maður átt aftur- kvæmt. Talið er, að á þessum svæðum sé um miklar núnjar fornrar menningar að ræða, en það er ekki einvörðungu æskilegt, áð fá upplýsingar um það, sem getur gefið hugmyndir um líf á þessum slóðum fyr á títmum, heldur og á siðari tímum, eigi að ei>ns ]jff þess fólks, sem þarna kann að búa, heldur og dýrali'f og jurta og alis gróðurs o. s,. fr,v. — Að ári verður farinn leiðangur ó þessar slóðir — eða réttara sagt yfir þær. — Nýja Zeppelin- loftskipið á að fiara í þrjur fJug- ferðir yfirþessi lönd, allar í víls- indalegum tiigangi. — Loftskipið er sérstaklega útbúið vélum, þannig, að það getur numið stað- ar í lofti uppi y'fir einhverjum ákveðnum stað, og verður þá sett- iut niður „bátur" (gondol) með vísindamennina og dregiinm upp á ný, er þeir hafa gert athuganiri sínar á jörðn niðri. — Leiðang- ursmenn munu m. a. reyna að afla sér upplýsinga um menningu fyrr á Öldum í Madeiradalnum svo kallaða, „landi brönugras- anna". Tilraunir verða gerðar t;I þess að komast að hvar hinar fomu borgir hafa verið, sem sagn- ir herma að þarna hafi verið fyr á tímum. Á hinu gríðar-víðáttu- mikla svæði milli Amazon og Ba- ,hia flýgur ZeppeJinloftskipið fram og aftur og visindamermirnir gera athuganir sínar og ef til vill geta þeir inætt umheiminn á því, er þeir koma aftur, hvar hinar „horfhu borgir," hafa verið, swo sem Sinoora. — Ráðgert er og, að Zeppelinloftskipið fljúgi yfir Matto-Grosso-svæðdð í ..Mið-Bra- zilíiu, sem kallað er „land gulls- ins cg leynda dámanna', en< pang- að fór fyrir nokkrium árum brezkur landkönnuður, R. H. Faw- oett, sem enginn veit með vissu hvað orðið hefir um. Leiðangurs- menn ætla að fara á jörð niður á Matto Grosso svæðinu, og ef Fawoett er þar á lífi, bjarga hon- um, ef unt verður. Einnig verða gerðar tilnaunir t'J þess að komast að því, hvað orðið hefir um þýzka vísindamanninm Schmidt, sem fór til Matto Grosso og að sögn gerð- ist foringi Indíiánaf I okks þar. Hann er nú sextugur, ef hann er á lffi. — Menn gera sér vonir um, að mikils verð fræðsla fáist um rauðskinnaflokka þá, sem byggja þessi lönd ^en um þá vita menn, suma hverja, í rauninni næsta lítið, og margir vísindamenin ætia, að í innlöndum Suður-Amieríku séu þjóðflokkar, sem umheimur- inn viti enn ekkert um. Tilraunir verða gerðar til þess að finna hina svo kölluðu „hvítu Indíána", sem byggja eitt af þeim svæðum, sem flogið verður yfir, og eins verður reynt að afla fræðslu um dverg-þjóðflokka, sem byggja svæðið milli Tapajoz og Xingui- ánna. Hvítir menn vita hvar svæði þessara þjóðflíokka eru, en hafa ekki komist þangað enn svo sög- ur fari af. — Flogið yerður yfir hella-borgina svo kðlluðu, nálægt Curityba, og á suðurleið verður leitað að fornri Jesuitaborg, sem sagt er að bygð hafi verið inni 'í skógunum, sem liggja að Uru- guay-ánni. (United Press.) Fleirl Nazistar dæmðir i fancelsi í Ans nrrfki í Austurrfki féllu enm í gær allí- margir dómar í pólitískum máli- um. í Graz var málaflutningsmaður dæmdur í 12 ára hegningarhús (og 3 embættismenn í þriggja ára fangelsi hver. í Kámten voru 3 uppreisnafl- menn dæmdir í 4 og 12 ára fangelsi. f Wien var mentaskóJapiltur dæmdur í tveggja mánaða fang- elsi fyrir að safna meðlimum, fyií- ir Nazistaflokkinn. Köstnaðnriöíf við rannsóknir Laut^e Koeh á Græniandi. KALUNDBORG. (FO.) Dr. Lauge Koch hefir nú lokið við skýrslur sinar um rannsóknir þær, sem hann hefir stjómað í Austur-Grænlandi undanfanin 4 sumur og 3 vetur. 1 dag hefir hann tilkynt, að kostnaðiarreikningar leiðangursiins hafi einnig verið .gerðir upp og séu engar skuldir vegna þiessara rannsókna. Allur kostnaðurimn hefir verið um hálf önnur milljón króna, þar af hafa leiðangrannir sjálfir kost- að 1,3 millj. kr., en 200 þús. kr. eru kostnaður við það, að vinna úr skýrslum rannsóknarininar og gefa þær út. Ríkissjóður befir lagt fram hálfa milljón, þannig, að hann hefir lagt tii á hverju ári eitt eða tvö sldp. Her: ogfloti) hafa lagt tii 140 þús. 'kr., til málraiinga og kortagerðar. Einstak- lingar hafa Jagt friam í gjöfum, 330 þús. kr., og segir dr. Koch, að þetta sé fagur vottur um fórn- fýsi Dana og áhuga þeirra í víisl- indalegum fannsóknum. Málaflutningur. Samningagerðir Stefán Jóh. Stéfánsson, hæstaréttarmálaflm. Ásgeir Guðmundsson, cand. jur. Austurstræti 1. Innheimta. Fasteignasala. u Beztn sigarettarnar f 20 stk. pökknm, sem kosta kr. 1,2(1, ern Commander Westminster cigarettur. Virginia Þessi ágæta cigarettutegund fæst ávalt í heildsölu hjá Tóbakseinkasölu ríkisins, . Búnar tii af Westfflinster Tobacco Company Ltd., London. m I Vera Simlllon Túngota 6 — Sími 3371. Ókeypis ráðleggingar fyrir kvenfólk á mánudögum kl. xh 7—Vi 8 síðdegis. Viðtalstími fyrir karlmenn á mánudögum og fimtudögum kl. 8—10 e h. Veggmyndir, málverk og margs konar ramm- ar. Fjölbreytt úrval. Freyjugötu 11. Sími 2105. Lifar n hjoftn. KLEIN, Baldorsoötn 14. Sími 3073. No ska verb fræðinga- félagið 60 áca. OSLO. (FÚ.) Norska verkfr(æðjngafélagi& heidurnú hátfölegt 60 ára afmæli sitt. Þess var m. a. miirast í gæxi- kveldi með samsætáí í Osló. For- mabur félagsins, Sarnuelaen verk- fræöiqgur hélt þar ræðu og lýstá því, hversu verkfræðin hefðú breytt norsku atvinnulífí, þar sem iðnaður væri uú orðiinn: öf lugasti atvinnugrein Norðmanna inn á við og sú, sem bezt styrkti af- stöðu þeirra út á við. „Noregur er land werkfræðinganna," sagði hann. Mowinckel forsætisíáðherra fiutti einnig ræðu og lauk miklu lofsorði á störf og áhnif verk- fræðinganina í norsku þjóðlífi, og þeir hefðu tengt landshlutana saman og unuið margt til nytja. „En," siagði forsætijsráðherra enn fremur, „ef vel á að vem, þarf ávalt að fara samata starf hand- ar og anda, og um fram alt þarf sífelt að gæta þess vandliega, að hverfa hvergi af grundvelli lýð- frelsisins, því, að frelsið er grundvöilur framtíðarinnar." Flnskir þjóðernissinnar vilja út- rýma sænskunni ú Finn- landi. OSLO. (FO.) I ummælum um Jaunakjör starfsmanna bæjarfélagla'ins í Ben- gen hefir komið fram sú tillaga í sambandi við ráðgerðar Jauna- hækkanir, að skylda starfsmenn til þess að láta af aukastörfum. Þetta var samþykt: í dag. SMAAUGLY5INGAR ALÞÝÐUBLAÐSINS 50] VlflSKIFTf OAGSINS Hefi fengið ódýrt og vandað astrakan í 3 litum, einnig stórt kápunúmer. Guðmundur Guð- mundsson, klæðskeri. Bankastræti 7, yfir Hljófærahúsinu. Reiðhjól tekin í geymslu. Nýja reiðhjólaverkttæðið, Laugayeg 64, (áður Laugaveg 79.) Eitt sundurdregið rúmstæði og dýna, yfirsæng, tveggja manna undirsæng og tveir koddar, til sölu með tækifærisverði. Uppl á Bergsstöðun við Kaplaskjólsveg (suðurhusið) kl. 6—8 á kyöldin. DÍVANAR, DÝNUR og alls konar stoppuð hús- gögn. Vandað'efni. Vönd- uð vinna. — Vatnsstíg 3.1 Húsgagnaverzlun $« Reykjavíkur. I ! Standlampar, .lestrarlamp- ar, borðlampar.rvegglamp- ar úr tré, járni, bronzi og leir. Nýjast 1 tízka. Vand- aðar .vörur. Sanngjarnt verð. Skermabúðin, Laugavegi 15. Ödýrt V B 0 0 töður Síml 2S76. NÝKOMIÐ. Laagav. 2. Málning & járnvðrur. HÖLL HÆTTUNNAR heldur drepa mig. Það þýðir ekkert að tala um þa!ð. Ég fer ekki' Heyrirðú það ekki? Bg fier ekkL" Romain sló báðum hnefum í borðið til áherzlu, svo að þungujr silfurvasí hoppaðá út af því og niður á gólf. „Þá væri eiins gott fyrir yður að grafa yður gröf og stökkva sjálfur ofan í hana," sagði Lemoyne alvairlega, en orðum hans var enginn gaumur gefinin. Romain ieysti af sér korðann i>g fleygði honum á gólfið svo að söng í, og sagði: „Ég skal segja þér að ég,er staðráðinn í þessu. Ég sfcal hitta hana þó að rigni eldi og brennisteini. Ég ætla að fá hana til að strjúka með rnér. Þannig ætla ég að svara konunginum." Eftir þessa hótun helti Romain víni í gílas og svalg það. Lemoyne gekk hóglega nær til pess að rteyna að korna vitínu fyrir vin sinn og húsbónda og sýna honum fram á, hve háskaleg þessi fyrirætlun værd og um Jeið óviturleg. „Þér gleymið því, að það er dauðasök að óhlýðnast brottrekstri,. Þér eigið ekki um neitt annað að velja en hlýða. Fyrir myrkur verðið þér að vera komfan þangað, Siem til er tekið í bréfinu, á tóð iír landi. Skipun konungsins er skýlaús." Romain varð alveg hamislaus við þess^ar úrtölur. Hann snéri sér að Lemoyne og veitti honum þungar ákúrur: „Já, vertu á móti mér, farðu til konungsins, það værá skynsamr legt. Anuars getoðu átt eitthvað á hættu. Siegðu mér að fara eins og barinn hundur. Kailaðu mig bjálfa og gras;asína. Brjóttu brákaða reyrinn. Það er manna siður. En ég bjóst ekki við því af þér." Hann þreif i öxliina á Lemoyne eins og hann ætlaði að hrista hann til. En svo sefaðásit hann og lét hendurnar hvíla um stund biðjandi á breiðum herðum vinar síns og ráðsmanns. „Fyriigefðu mér, Lemoyne," sagði harm hásniæltur, „fyrirgefðu mér. Ég skil ekki í sj'álfuiin mér, að segja þetta. Það er alveg, satt, þetta, sem þú segir. Ég verð að hlýða — og fara.'" Hann hneig niður á stól og lét höfuðið falla fram á boflði)ð. Kjökurkippix fóru um hann alJan. „Þú skilur ekki og getur aldriei skilið hvað þetta hefir að segja' fyrir mig," sagði hann. Ofsinn var horfánn og örvænting komiín í staðánn. Langa stund sat hann í sömu siteliingum. Lemoyne aumkaðist innilega yfir hann,- en hann var maður hæverskur og kunni sig, svo að hann sagði ekki eitt orð, en fór að búa alt undir brottförina þegjandi. Það var margt að gena, gefa fyrirskipanár og ganga frá ýmsum. skjölumi Lemoyne lagði blöðim fyrir húsbónda sdran, en hann skrif- aði undir þau án þess að vita hvað hann var að gera. En þegan minst varði ýtti hann skjölunum frá sér, fleygði piennanum á borðið og sagð'i róliega 'Og einbeittlega og næstum því glaðlega; eins og hann hefði orðaið fyrir innblæstri: „Lemoyne, ég fer ekki." Ráðsmaðurinn ætlaðá ekki að trúa sínum eigin eyrum. „Farið þér ekki?" „Nei. Ég hefi verið að leggja þietta niður fyrir mér, Lemoyne. En nú megum við engan tlma missa. Ég þarf að hraða mér alt hvað af tekur til Vrieomne." Vrieonne var ættarióðal greifans. Lemoyne hugsaði sig um og sagði: „Er yður alvara, að iáta vegaverðina skýra frá þvi í kvöld, að enginn, sem svari tál Jýsiingariininar af útlaganum de Vrie greiífa, hafi farið um veginin í dag?" Romain varð fljótur ti'l svars og þáð var gáski í rómnum: „Nei, það er uú ledtthvað anmað. Þeir skulu kunsna að segja það, að s-á maður hafi farið fyrifrskipaða leið í dag." Lemoyne var að því kojránn að missa þolinmæðiima. „Þetta er ekkert gamanmál. 1 haroingjunnar bæmum, segið þér mér hvað þér hafið í hyggju?" „Hvað ég hefi í hyglgju? Ég ætla bara að senda hann Pétur Mood í minn stað. Það er skrítið, að mér skyldi ekki detta hann Ifyr Thug, en nú verðum við að hafa hraðann á. Hringdu og láttu uá í hestaina. Svona, gnaiður nú, og komdu með neiðfötjn mín og stígvélin. Fijótt! Tímiimn líður!" En Lemoyne skild'i ekki nai'tt í neinu. Hann var eins og JostinW eldingu. „Getur það verið, að þér ætlið að senda óbreyttan fjósaistrák í yðar stað?" „Pétur er ekki óbrieyttur fjósastrákur," svaraði Romain 9nögt og stappaði í gólfið. „Hann er leinmdtt óvenjulegur maður, því að haran er svo líkur mér, að hann gæti þeirra hluta vegna ýel verið sonur föður mijns. Hann. er það kannske, ekki veit ég, Þú hlýtur að hafa tekið eftir þessu, þótt þú hafir ekki ha'ft orð á því. Þú getur þó aldr,ei neitað því, að hann er likur mér?" „Já, dálítið." „Dálftið! Er nefið kannstoe ekki líkt?" „Jú." „Eða enníð?" Aftur varð Lemoyne nauðugur viljugur að svara játandi. „Eða þá hakan?" „Já, kaninsike, þegar hún er rökuð." „Og munnuriinu?" „Já, sé hanin lokaður." „Og þér er ómögiuiegt að bera á móti því, að vangasvipurinn er dásamlega höfðiingliegur og minnir mikið á mig. Og þennan vangasvip er ég að hugsa um að sendatí útJle|gJð<jna(( í bili að minsta kosti. — René, iegðu á hestana." Síðustu orðin voru sögð við þjón, sem kom inn til þess að. vitá, hvers vegna húsbóndinn hefði hriingt. Þjónininn fór, en Lemoyne lagði sjg fram til þess að fá greifann til að hætta við áform sitt. „Já, en góði greifi. Pétur er ekki eins líkur yður og þér haldið," „Jú, það er nú einmitt það, sem hann er," svaraði Roimaiiu. „Hann hefir nokkrum sininum, farið í fötn míin og allir þjónarnir hafa viJst á bomum, þangað tii hann lauk upp muinnimum." „Og þetta endurtiekur sig," svaraði Lemoyne alvariega. „Þér getið ekki lokað á honum munnimum." „Jú, það get ég. Peningarnir geta opnað hvaða munn sem er, og lokað lí'ka." „En hugsio samt ofuflijtið um þetta, leggið það ofurHtlð niður fyrir yður," bað Lemoyne. „Ég er búinin að hugsa það og leggja það niður fyrdr mér," „Hann leggur af stað í dag áleiðis til landamæranna, og útíit hans svarar til þeinrar Jýsi|ngar, sem vegaverðdlrnir fá af mér. Eftir tvo daga hitti ég hanin svo aftur, og þá verður markgreiiiEaV frúin með mér, og þá verð ég ég sjálfur aftur. Þetta er ofur einí-, falt máJ, — en þú verður að fara með honum." Lemoyne yarð' orðlauis. „Ég — með honum?"

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.