Þjóðólfur - 24.11.1868, Blaðsíða 1

Þjóðólfur - 24.11.1868, Blaðsíða 1
21. ár. Beyltjavík, Priðjud^g 24. Nóvember 1868. 3.-4. llaus taflin n, sjí bls. 14 lií'-r & optir. — Jarðshjálftarnir.— í síðasta blaði gátum vér jarðskjálfta þeirra, sem gengu hér fyrstu vikuna af Nóvembermánuði. Jarðskjálftar þessir gengu og yflr Borgarfjarðarsýslu og Mýrasýslu, og virðist svo, sem kippirnir hina fyrstu tvo dagana hafl orðið þar hér um bil jafnharðir og hér, en þó höfum vér eigi heyrt þess getið, að nokkurt tjón bafi af þeim orðlð, nema að á Leirá í Borgarfirði hafi hrunið veggr undan fjárhúsi eða fjárhústópt, og hafi nokkrar sauðkindr undir orðið, svo að þær varð að skera; hvergi norðanlands vart við jarð- skjálfta. í Skaptafellssýslu varð jarðskjálftaþess- ara alls eigí vart fyrir austan Mýrdalssand, en í Mýrdalnum og í sveitunum þar fyrir vestan allt að Ytri-Rangá hafði hræringanna vart orðið að kvöldi mánudagsins, eðr »nóttina milli 2. og 3. þ. mán.«, eptir því sem segir í bréfi af Rangárvöllum 9. og ferðamenn austan af Síðu staðfestu. Aptr segir í bréfl austan úr Upp-Holtunum (milli Rangár og þjórsár) 14.: «Jarðskjálftar voru hér snarpir fyrstu tvcer nætrnar af þ. mán.»; og eins var t. d. í þingvallasveit; urðu þar harðir rykkir og miklar hristingar, þótt ekki yrði skaði að. — I hinu síðar nefnda bréfl, úr Upp-Holtunum segir, enn fremr: «fleiri sáu mikinn eld upp kominn í gærmorgun (13. þ. mán.) á sömu stöðvum sem í fyrra»; og »i nótt, er leið (milli 13. og 14.) sáu þeir menn, »er áferð voru, nógar eldglæringar í norðri, þóað »þoka væri a afrétti og nokkur úrkoma«. — Manntjón & „FJallahaki". — Sunnudaginn 11. f. mán. (18. optlr Trínitntis) lögí)n 4 meun upp úr Skaptártnngu og ætlnbu allir subr á Suíimes til Bji'iríbra vetrarlangt; þeir voru þessir: Árni Jónsson, er hafoi lengi búib í Skálmarbæ f Álptaveri, en brá búi næstl. vor og fluttist 6uor á Subrnes, eu hal'íii verib kaupainabr í sumar þar eystra nm Skaptártungu (og Álptaver); Árui mun hafa verib milli 50 — GOára; aunar var þorlákr Jónsson bóndi á Gröf f Skapt- ártungu, nálægt flmtugr ab aldri, yngstr hinna go'bknnnu Hlíbar-bræbra (í Skaptártungu), bróbir þeirra Eiri'ks f Hlíb °8 Gísla á Býaskerjum; hinn 3. var J<5n Kunólfsson (frá Kakkakoti í Landeyuui), viunumabr þorláks, um tvítugt, og oinn 4. Davíb Jóusson, brtnda Ingimundarsonar á Leib- ve'li, tæplega tvítugr, og var hanu þar hjá föbur sínum. Jieir '"gbu allir fjo'rlr af stab úr bygb sagban sunnudag, meb 4 — 9 hesta, en engan ábtirb, því þoir voru búnir ab koma færum 8Ínum á undan sör subr; nokkrir segja, ab hvorki hafl þeir haft tjald ne neinn göngustaf. þorlákr, or var hinn rösk- asti mabr til allra ferbalaga og aunars, var talinn fyrir ferb- inni, og mnna þeir hafa lagt upp úr bygb fyrri hluta dags- ins ebr jafnvel um morgnninn, því Sæmnndr Jdusson bóndi á Ljiítastr.bum fylgdi þoim vestr á fjöllin „vestr undir Ilellur ebr Helluhraun", sem kallab or (vör ætlum þab sé vostantil á Mælifellssandi); nábi hann anstryflr aptr heim til sín nm kveldib ebr nóttina, og sagbi hann svo af ferbum hinna, ab þeir muudu hafa náb í Hvanngil um sólsetr; en þykkfongib hafbi þá verib og þoka mikil á fjóllonum. Hvanngil mun vera som næst mibja vega á Fjallabaksleib milli bygba ab vegalengdinni til; Kangvellingar eiga kofa þar í Hvanngili, er afrettis-leitarmenn þeirra liggja vib, og er allgott skýli fyrir eigi fleiri menn. En daginu eptir, 12. f. mín., skall á meb gaddbil af laudnorbri hvervetna þar eystra meb feyki-miklu snjókyngi og stób 3—4 daga, enda ef til vill allt þab hib mikla norbanvebr af — þar upp á fjöllunum milli megin- jökla Torfajökuls ab norban en Mýrdalsjökuls og Tind- fjallajóknls ab snnnan. — Víst er um þab, ab fullum '^ máuubi síbar voru þeir hvergi komnir fram í bygb hvorngu megin fjallanna, og er því talib tvímælalaost, ab þeir hafl orbib þarna til allir 4, en oigi hægt ab ætla &, meb hverjum til- drögum ebr atviknm þab haft orbib, ab öbrn leyti en því, ab þab þykir rába ab líkindum, ab þeir hafl eigi haft þreyju á ab liggja af sér bilinu þar í Hvanngili, heldr hafl lagt upp máske þegar á næsta degi, og ætlab ab uá vestr af, sjálfsagt þá leibina, er nú er tíbast farin af lausríbandi mónn- nm og gangandi: yflr „Brattháls" og Markarfljdt „á Krókn- um", sem kallab er, en eigi hina fornu "Vegahlíbar!eib„ og í „Grashagann", en 6Ú leibin er mikln greibfærari, hættnminni og vissari, þiltt nokkub kunni hún ab vera longri eptir stefn- unni. En þessi hin nýa loib er víst mjög vibsjál og hættu- leg, þegar hengifannir eru komnar utan í hiu snarbriittu lansa- skribufjóll, t. d. Brattháls, er verbr ab lesa sig utan í, og sum- stnbar eptir háhrygg þeirra npp og ofan. — Almenn leit var afrábin bæbi úr Skaptártungu og af Rangárvöllum hib efra, undir eins og færi þækti á vera sakir siijókyngisios á fjöll- unum, og var svo Iagt nibr, ab hvorirtvoggju leitarmennirnir hittist í Hvaungili. IIIN NÝA LÖGGJÖF UM GJALD SPÍTÁLAHLUT- ANNA. pað er nú orðið heyrum kunnugt, að komin er ný löggjöf um spítalahlutina, dagsett 10. dag Ágústmánaðar þ. á., og hefir hún verið prentuð bæði í »þjóðólfi« og »Baldri«; en þessi löggjöfer svo úr garði gjör, að oss finst eigi óþarft, að skoða hana lítið eitt, og virðafyrir oss ákvarðanir

x

Þjóðólfur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðólfur
https://timarit.is/publication/72

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.