Ný tíðindi - 24.12.1851, Blaðsíða 1

Ný tíðindi - 24.12.1851, Blaðsíða 1
NY TIÐIIVDI. 1.—2. bl. 24, d. desembermnnaðar 1851. TTil lesendanna. Um leið og jeg heilsa öllum löndum minum, þeim sem virða blað þetta lesturs, þykir þnð hæfilegt, að skj'ra J)eim frá aðaltilgangi þess. En hann er í fám orðum sá, að fræða nienn bæði um ýmsar skoðanir manna á al- þjóðlegum málefnum, og um ýmsa þá við- burði, sem mjer berast til eyrna, og nokkurs f)ykja varðandi. 3>essi er nú aðaltilgangur blaðsins, en jþó getur það verið, að ýmislegt komi fleira í það, sem annaðhvort miðar til fróðleiks eða skemmtunar. Vegna þessa bið jeg alla þá, sem annaðhvort hafatil, eðavilja rita einhverjar þær ritgjörðir, sem átt geta við tilgang blaðs þessa, og sem ekki eru of langar í það, að gefa mjer þann kost á að fá þær, sem þeim þykir hæfilegur. En sjer í lagi bið jeg þá landa mína, sem búa upp til sveita, og í fjarlægum hjeruðum, að skj'ra mjer stuttlega frá tíöarfari, helztu manna- látum, höppum, slisförum, sjúkdómum og j msu fleiru, sem við kann að bera, og fróðlegt er að hakla^á lopt og vita. j>á eru það og enn tilmæli mín, að læknar gefi mjer vitneskju um ráð þau, sem þeim hafa reynzt bezt við jmsum kvillum í' sinum hjeruðum; t. a. m. við hinum ógurlega barnadauða, ginklofanum, o. s. frv. Að Jyktum vænti jeg svo góðs til stjórnar vorrar, að hún gefi mjer færi á, að birta inönnum hinar og aðrar auglýsingar og ráðstafanir, sem hx'in gjörir, til þess að lands- mönnum gefist kostur á, að sjá þær óafbak- aðar; því það hefur opt og einatt ollað mik- illar jíánægju og tortryggni á milli yfirboðara og undirgefinna, að hinir síðarnefndu liafa ekki fengið að sjá nje heyra aðgjörðir hinna, eins og þær eru í raun og yeru. Vm nafnið á blaði þessu þarf jeg ekki að fara mörgum orðum; því verði tilgangi þess frarn gengt, þá ræðst það af sjálfu sjer. Og með því að mjer virðist þessi tilgangur góður, þá óska jeg einkis framar, en þess, að hann náist, ogbið því landa mína að styðja viðleitni mína, og að vera mjer svovorkun- látir, sem bezt má verða. M. Grímsson. Undirstaða livers lands vel- meg^nnar. Af því það er hverjum manni meðsköpuð löngun til þess, að vera sem minnst upp á aðra kominn, og þessi atriðisgrein, að sœlla er að ycfa en þyggja, er hverjum manni inn- rætt af náttúrunni, þá leiðir þar af löngun til þess að eiya nokkuð. En það er samt harla misjafnt, að hvað miklu leyti þessi löngun til þess að eiya uppfyllist; sumir verða sjálf- um sjer bjargandi; sumir ekki einu sinni það; sumirverða og rikir, en ríkidæmið hefureinn- ig sín stig. Oll þessi velmegun, er menn kalla svo, er mörgum skilyrðum bundin: starf- semi, hagsýni, sparsemi, nýtni, o. s. frv. En eins og henni er þannig varið lijá hverjuin einstökum manni, eða Iiverjum sjerstökum lim- þjóðfjelagsins, eins er henni og varið bjá heilum þjóðflokkum, þjóðum og ríkjum, og þar er hún einnig sömu skilyrðum bundin. Jetta sjest bezt af því, er menn gæta þess, að menn meta jafnan velmegun hverrar sveit- ar, bjeraðSj sýslu eða lands eptir velmegun hinna einstöku manna, eða imibúa þess, og kalla það eptir því ríkt eða fátækt. 3>egar vjer heimfærum þetta til Islands, þá finiium vjer þegar, að það er í flokki hinna fátæku landa. Eða hvernig ætti það að vera öðru- vísi, þar sem allur fjöldi landsmanna er tæp- lega eða varla meira en sjálfum sjer bjarg- andi, og — oss liggur við að segja — eng- inn ríkur. En hvað mundi nú ralda slíkurn

x

Ný tíðindi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ný tíðindi
https://timarit.is/publication/77

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.