Norðurljósið - 01.01.1948, Side 8

8
NORÐURLJÓSIÍ>
Verkin tala!
„Norðurljósið“ hefir flutt við og við greinir úr
ritum dr. H. A. Ironsides, sem nú er íorstöðumaður
hins fjölmenna safnaðar í Chicago, sem D. L. Moody
stofnaði fyrir mörgum árum. Nýlega heíir æfisaga
hans komið út. í henni er margt fróðlegt og merki-
legt, og mun blaðið flytja nokkrar sannar sögur úr
henni í þessum árgangi.
Einu sinni meðan Ironside var ungur maður,
gekk hann út einn sunnudag í borginni San Fran-
cisco, og kom þar að, sem menn hjeldu útisamkomu.
Fólkið þekti, hver hann var, og bað hann að tala
nokkur orð.
Meðan hann talaði, tók hann eftir manni, sem
stóð ofurlítið frá samkomunni. Hann var vel
klæddur og leit út fyrir að vera mentaður maður.
Þessi maður tók upp nafnspjald úr vasa sínum, skrif-
aði nokkur orð á það og, er Ironside hafði lokið
máli sínu, fjekk hann honum spjaldið.
Ironside sá, að þetta var kunnur maður, sem hafði
verið að flytja fyrirlestra þar í grend í nokkra mán-
uði. Hann var fulltrúi verkalýðsfjelaga, sem höfðu
sameinast undir nafninu „Iðnaðarmenn heimsins“
(„Industrial Workers of the World“). Vanalega var
sambandið nefnt „I. W. W.“, og andstæðingar þess
sögðu að gamni sínu, að stafirnir þýddu: „I won’t
work!“ Maður þessi var frægur orðinn fyrir það,
hve vel lionum tókst að vekja andúð verkamanna
gegn verksmiðjueigendunum.
Hinum megin á spjaldinu stóðu þessi orð: „Herra
minn, jeg skora á yður að halda umræðufund með
mjer um .Vantrú og kristindóminn' í Vísindaskóla-
höllinni næsta sunnudag kl. 4. Jeg skal sjá um allan
kostnað.“
Ironside las þetta upphátt fyrir fólkinu, og sagði
svo við manninn, að hann væri að vísu í önnum á
þeim tíma, sem tiltekinn var, en hann skyldi samt
fá sig lausan og taka tilboðinu, með þessum skil-
málum:
„Til þess að sanna, að þessi herra liafi eitthvað til
síns máls, verður hann að lofa því að hafa með sjer í
Vísindaskólahöllinni næsta sunnudag tvær mann-
eskjur, sem sanna með lífreynslu sinni, að vantrúin
hafi vcrulegt gildi til þess að umbreyta lífi manna og
byggja upp siðferði þeirra. Önnur verður að vera
karlmaður, sem hefir verið árum saman andlegur
skipbrotsmaður. Það er sama, hvaða syndir hafa
eyðilagt líf hans og gert hann að siðferðislegum úti-
legumanni, hvort sem það sje drykkjuskapur, eða
þjófnaður, eða lauslæti. Hann á að vera rnaður, sem
hefir árum saman verið undir valdi einhverra lasta,
sem honum var ómögulegt að losna við, en þegar
liann sótti fyrirlestur þessa herra og heyrði liann
vegsama vantrúna og rífa niður biblíuna og kristin-
dóminn, þá hafi hann orðið svo snortinn í hjarta
sínu, að hann gekk heim frá fyrirlestvinum með
þeim ásetningi að verða vantrúarmaður, og nýtt,
sigrandi vald kom yfir líf lians. Hann hatar nú synd-
ir þær, sem hann áður elskaði, og keppist eftir að lifa
rjettlátu og heilögu lífi. Hann er orðinn gersamlega
nýr maður, mikilsvirtur og gagnlegur þjóðfjelaginu,
— alt vegna þess, að hann varð vantrúarmaður.
„I öðru lagi,“ hjelt Ironside áfrain, „á þessi herra,
sem liefir skorað á mig að halda umræðufund með
sjer, að koma með eina konu, — má vera, að það
verði erfiðara að finna konuna en manninn, — sem
var einu sinni ein af hinum aumustu allra, hertekin
af illum löstum og búin að missa alla virðingu fyrir
sjálfri sjer. En þessi kona hefir líka sótt einn fyrir-
lestur þessa herra og hlustað á hann, meðan hann
boðaði vantrú og gerði gys að kenningum heilagrar
ritningar. Á meðan hún hlustaði á hann, kom ný
von í hjarta hennar, og hún sagði við sjálfa sig:
,Þetta er einmitt það, sem jeg þarf, til þess að losna
við þrældóm syndarinnar!* Hún breytti þá eftir
kenningum hans, þangað til hún varð gersamlega
vantrúuð. Árangurinn verður að hafa verið sá, að
hún hafi snúið sjer alveg frá liinum vonda lifnaði
sínum, yfirgefið lauslætisbælið og sje nú orðin heið-
virð frú, er lifir hreinu, óspiltu lífi, — alt vegna þess,
að hún varð vantrúuð.
„Nú, herra minn,“ hjelt Ironside áfram, „ef þjer
viljið gangast undir það, að koma með tvær slíkar
manneskjur, þá lofa jeg fyrir mitt leyti að liafa með
mjer að minsta kosti eitt hundrað menn og konur,
sem hafa lifað í þeim syndum, sem jeg hefi nefnt, en
hafa verið dásamlega frelsaðar frá þeim, við það að
trúa náðarboðskapnum, sem þjer gerið svo lítið úr.
Jeg skal hafa þessar manneskjur með mjer sem votta
þess, að Jesús Kristur hefir mátt til að frelsa synd-
uga menn og konur, og sem votta þess, að biblían
fari með rjett mál.“
Maðurinn brosti hæðnislega, sneri sjer við án
þess að mæla orð frá munni, og gekk burt.
„Af ávöxtum þeirra skuluð þjer þekkja þá,“ sagði
Drottinn. Vantrúarfyrirlesarinn vissi vel, að orða-
gjálfur hans hafði aldrei leitt nokkurn mann til líf-
ernisbetrunar. Það varð auðvitað ekkert úr umræðu-
fundinum.
GÓÐAR BÆ.KUR. Um leið og mcnn greiða áskr.gjaldið,
er gott tækifæri til að panta þessar bækur lianda sjer eða vin-
um sínum: „Sæluríkt líf" (2.00); „Villiblómið" (3.00); „Fórn
og fögnuður" (saga) (1.00); „Hjálpræði Guðs“ (1.00); „Krist-
ur, biblían og vantrúin" (5.00); Jóhannesar guðspjall (ný
þýð.) (1.00); og „Norðurljósið" í bandi (4 bækur á 15 kr.).
NORÐURLJÓSIÐ kemur út annan hvorn mánuð.
48 blaðsíður á ári. Árgangurinn kostar 3 kr. og greiðist fyrir-
fram. Verð í Vesturheimi: 50 cents.
Ritstjóri og útgefandi: ARTFIUR GOOK, Akureyri.
Akureyri — Prentverk Odds Bjðrnssonar h.f. — 1948