Heimskringla - 14.12.1949, Síða 11

WINNIPEG, 14. DES. 1949
HEIMSKRINGLA
11. SBDA
ekki eins öruggur og stöðugur
og stúlkan sem gengur við hlið
hans. Hann riðar öðruhvoru, en
stúlkan reynir að styðja hann.”
“Hvað veldur því, Muni? Hef-
ir hann orðið fyrir gremi goð-
anna, eða er hann valdur að því
sjálfur?” spyr Haukur.
“Þey, þey!” segir Muni. “Það
er þytur í loftinu, þytur í trján-
um. Þúsund örvænis ómar berast
að eyrum mér. Það er voða veð-'
ur í aðsígi. Loftið er að verða
blásvart. Blakkir skýjaklakkar
bylja himininn og helila yfir
jörðina myrkri. Logn. — Nokk-
ur augnablik verður umhverfið
svo ískyggilega hljótt. Það boð-
ar aldrei gott. Það boðar oft
stórkostlega viðburði. Nú kemur
kviða. Aftur logn. Síðan kemur
snerra, sveiflurnar verða þéttari
og þyngri, sterkari og stærri,
harðari og heiftugri, unz þær
brjótast fram með hraða, æstar,
ognandi og ögrandi, reiðar, unz
þær verða að roki. Mörgum ger-
ist nú gangan þung og þar á
meðal þessum unga manni. fs-
inn er fljúgandi háll og ferlegt
veðrið stendur í fangið. Ungi
maðurinn rennur til, hann hnýt-
ur hvað eftir annað, en stúlkan
við hlið hans ver hann falli.”
“Skegg mitt og skalli!” segir
Haukur. “Skelfing er að heyra!
Það verður víst endirinn, að öfl
náttúrunnar yfirbuga þau á gler-
hálum og glampandi ísnum. —
Hvað er meira, að heyra?”
“Þey, þey!” segir Muni. “Það
berast einkennilegir ómar að eyr-
um mér. Eg sé hvar hópar af
fólki nema staðar á Móðubakk-.
anum. Það er veðrið sem því
veldur. Þaðan berast ómarnir
Það er hlátur og sköll. Fólkið er
að hlæja að óförum þeirra, sem'
eru að berjast við hálkuna og ó-l
veðrið.”
“Fífl!” hrópar Haukur. —
“Segðu mér meira um fólkið á
ísnum.”
“Ungu hjúunum gengur ver,”
segir Muni. “Óveðrið eykst og
haráttan gegn veðrinu verður
strangari. Stúlkan stendur
örugg. Mig undrar þrek hennar
og ástúð til hins unga manns.”
“Hvað veldur óstyrk unga
mannsins?” spyr Haukur.
“Það er margt,” segir Muni.
“Hann mun vera einn af þeim,
sem lagt hefir upp í leiðangur-
inn án nokkurs undirbúnings og
fyrirhyggju. Hann hefir ekki
einusinni mannbrodda. Og kom-
ist þessi maður lífs af yfir Móð-
una, má hann þakka það stúlk-
unni góðu sem styður hann.”
“Er nokkur von, að henni end-
ist þróttur til þess?” spyr Hauk-
ur.
“Konur gefast aldrei upp,”
segir Muni. “Þær fórna sér fyr-
ir þann sem þær unna.”
“Hvað kemur til þess, að eng-
inn af þeim sem framhjá gengur
og sterkur stendur, réttir ekki
þessum vegfarendum hjálpar-
hönd?” spyr Haukur. “Er ekki
snefill af mannúð og kærleika
meðal ferðalanganna?”
Flónin á bakkanum hlæja
gegnum storminn. Haukur hrist-
ir höfuðið.
“Jú, mannúð er til í ríkum
mæli meðal þessa fólks,” segir
Muni. “Hinar góðu kendir þess
fá aðeins ekki notið sín, sökum
þess, að fólkið sér ekki í svipinn,
annað en það, sem því finnst kát-
legt. Fjöldanum virðist fara eins
og litlu stúlkunni í einni af sög-
^ Látið ættingja yðar koma til Canada
"" by B O A C sptmm
1000 Ro utes
around
the World

Þér getið hlutast til um að vinir
yðar og ættingjar í Evrópu heim-
sæki Canada gegn íyrirfram
greiddu B.O.A.C. fari. Losið þá
við áhyggjur og umsvif. British
European loftleiðir tengir helztu
borgir í Evrópu við London.
Upplýsingar og farbréfakaup hjá ferða
umboðsmanni yðar eða hjá BOAC.
Ticket Office, Laurentien Hotel, Mont-
real, Tel. LA. 4212; eða 11 King St..
Toronto, Tel. AD. 4323.
... over the Atlantic;;; on<J across the World
SPEEDBIRD SERVICE
BRITISH OVERSEAS AIRWAYS CORPORATION
To All Our Friends
%my
We Give Three-Fold Service
ELECTRIC POWER
For Electric Service — Phone 904 315
G AS
For Gas Service — Phone 904 312
TRAN SPORTATION
For Transit Service — Phone 904 202
UIINNIPEG 6LECTRIC COMPANY
“A Business Managed Tax Paying Utility”
unum hans H. C. Andersen. Hana
langaði mikið til að dansa. Loks
vroru henni gefnir rauðir skór, en
þeim fylgdi sú náttúra, að hver
sem setti þá upp, varð nauðugur,
viljugur að dansa. Og litla stúlk-
an setti þá upp og eftir það var
hún alltaf dansandi. Hún dansaði
nótt og dag, dansaði á meðan
hún var að borða og dansaði á
meðan hún svaf og dansaði þar
til hún datt niður uppgefin, en
þá köstuðust rauðu skórnir af
fótum hennar og um leið losnaði
hún úr álögunum. Fólkið virðist
líkum álögum háð og litla stúlk-
an með rauðu skóna, það sér eitt-
hvað skrítið og hlægilegt í öllu
og það verður að hlægja þó það
sé því ekki að skapi.”
“Ó-Jæja, lofum því að hlæja.
Því skildi ekki blessað fólkið
mega hlæja. Hláturinn er mörg-
um nauðsynlegur,” segir Hauk-
ur. “Hvað hefur þú næst að
segja?”
“Mér er að verða hálf órótt,”
segir Muni. “Eg þykist sjá, að
hverju muni draga fyrir þessum
tveimur ungu vinum okkar, því
mærin unga, stoðin hans, virð-
ist vera að missa krafta sína.”
“Það er hörmulegt að vita. En
við hverju má svo sem búast. Það
getur þó vonandi lagast,” segir
Haukur.
“Ó-ó, þetta fór illa,” segir
Muni.
“Hvað kom fyrir?” spyr Hauk-
ur.
“Þau skullu bæði á ísinn. Nú
hrekjast þau á hálkunni undan
veðrinu,” segir Muni.
“Það var slysalegt. Blessaður
fylgdu þeim eftir,” segir Haúk-
ur.
“Þey, þeyl Hvað er þetta?”
sesrir Muni.
“fskrandi ómar, æsandi, titr-
andi og tröllslegir tónar, berast
að eyrum rnínum,” segir Hauk-
ur. “Ó, nú skil eg. Það eru fíflin
á bakkanum að hlæja. Voðalegt!
Haukur titrar af reiði. “Eg vildi
geta troðið fíflin undir fótum
mínum.”
“Haukur, þetta er ljótt,” segir
Muni.
Haukur hengir niður höfuðið.
Hann hefur samvizkúbit af orð-
um sínum. Vöðvar hans slakna
aftur og skjálftinn hverfur að
mestu.
“Hvenær skyldi eg læra það,
að vera herra sjálfs mlns, herra
orða minna?” segir Haukur.
“Það er að lagast, vinur minn,”:
segir Muni. “Það er að lagast.
Þau eru aftur búin að koma fyr-
ir sig fótunum og ganga nú hlið
við hlið sem áður. Maðurinn er
öruggari en fyr. Það er eins og
honum hafi aukist ásmegin við
fallið. Eða er það aðeins
skammrar stundar sjálfshleðzla
af þVí hann sér og finnur föru-
naut sinn vera að örmagnast?
Hvað sagði eg. Örmagnast! Fjar-
sjtæða. Stúlkan er ekki svo langt
leidd. Ennþá er hún sterkari
en félagi hennar. En ísbrodd-
arnir hennar hafa skékzt við fall-
ið og hún getur ekki lagað þá
vegna hálkunnar og roksins.
Ennþá er tvísýnt hvort þau kom-
ast yfir Móðuna. Eg óska þess
að veðrið lægi svo þau fái tæki-
færi að kasta mæðinni og safna
nýjum kröftum. Mér finnst þau
eiga það skilið. Þau berjast svo
vel gegn valdinu.”
“Eg gæti vel unnt þeim hvíld-
ar um stund svo þau sigri,” seg-
ir Haukur. “Eg gæti þegið
nokkra hvíld líka.”
“Þá, þú þarft alltaf að hafa
sjálfan þig þar sem vel fer um
þig. Það er gamla sagan, ofmikil
sjálfselska,” segir Muni.
“Það er aðeins eðlileg afleið-
ing þess, sem á undan er gengið,”
segir Haukur. “En samt, eg veit
það Muni minn, að mér hættir
stundum til að verða of sjálfs-
elskur.”
“Hæ, hæ! Hitti eg á óska-
stundina, eða hvað?” segir Muni.
“Svei mér ef eg held það ekki!
Það birtir í loftinu og skýjaklak-
arnir eru að greiðast sundur.
Hjartað mitt slær hraðar og það
Hða fagnaðar straumar um sál
mína, því varmir geislar smjúga
gegnum skýjaglufurnar og kyssa
vanga vina vorra. Stormurinn
fellir seglin sín og líður nú fram
í léttum blævarnið og strýkur
léttum fingrum þreytta limi veg-
farendanna. Og, þey! Þau eru
að segja eitthvað. Nei, eg get
ekki numið orðaskil. En, hvað
er á seiði? Sem eg er heill og
lifandi, þá eru þau að breiða |
klæði á ísinn! Þau setjast niður,
til að hvlla sig, — loksins, eftir
margra sólarhringa baráttu við
ófærð og illveður. Eg sé einnig
að þau takast í hendur, brosa og
horfa ástúðlega hvort til annars.
En það sem þau eru að hvíslast á
um, er mér hulið. Eg sé og veit,
að það muni vera eitthvað fallegt.
Nú halda þau aftur af stað. Og
nú gengur þeim mikið betur. —
Ferðin yfir Móðuna sækist nú
greiðlega. Þau eru bráðum kom-
in yfir hana.”
í brekkunni upp af Móðúbökk-
unum stendur Sunnuhvoll laug-
aður geislum sólarinnar og um-
kringdur af fögru og fjölsettu
blómaskrúði og skógarkjarri. —
Það er eins og himin og jörð j
hafi tekið höndum saman um að
prýða Sunnúhvol fyrir elskend-
urna, sem eiga að setjast þar að.
Alt fagnar komu þeirra og býð-1
ur þau velkomin. Og brosandi
láta þau sig falla í útrétta yndis
arma þessa fagra og aðlaðandi
frmtíðarheimilis síns.
“Hvað er þetta, sem kom við
hendur mínar? Eru það regn-
dropar?” segir Haukur. Hann
leit upp í himininn. Hann var
hreinn og tær og bládjúpur.
Nei, það voru ekki regndropar.
Haukur gekk niður af Mánaskál-
um í fylgd með Muna. í eyrum
þeirra hljómaði hlátur flónanna,
sem stóðu enn á bakkanum, en
þeir hljómar hurfu skyndilega
fyrir öðrum miklu dýrlegri tón-
um og aðstreymi — kærleikans,
sigri lífsins. Davíð Björnsson
Ágætt skyr
til sölu, aðeins 65c potturinn
eða 35c mörkin. — Phone 31 570.
Guðrún Thompson, 203 Mary-
land Street, Winnipeg.
“LADIES MENSTREX”
Ladies! Use full strength “Menstrex”
to help alleviate pain, distress and
nervous tension assoeiated with
monthly periods. Ladies. order genu-
ine “Menstrex” today. $5.00. Rushed
airmail postpaid. — Golden Drugs,
St. Mar/s at Hargrave, Winnipeg.
Með beztu óskum um gleðileg jól og nýár
til vina og viðskiftamanna
Dr, A. B. Ingimundson
GIMLI, MANITOBA
INNILEGAR JóLA OG NÝARSKVEÐJUR
til allra vorra viðskiftavina
SARGENT FLORIST
739 Sargent Ave. Phone 26 575 Winnipeg, Man.
Compliments of the
SEASON
THOS. JACKSON & SONS, Limited
370 COLONY ST. PHONE 37 071
“Tons of Satisfaction”
We take this opportunity to extend to aU
our customers and friends our very Best Wishes
for a Merry Christmas and may 1950 bring a full
measure of peace, prosperity and contentment.
UMTED r.liú.V CIIOWEKS LTD.
Winnipeg Calgary Saskatoon Edmonton