Heimskringla - 14.12.1949, Blaðsíða 14

'í&i
14. SlÐA
tiClMSSRINGLil
V/INNIPEG, 14. DES. 1949
Gangfærið var ekki gott, sumstaðar var
snjórin býsna djúpur, og svo á milli hálir stein-
ar og klappir. Hann var í háum stígvólum og
studdi sig við langan brodd staf. Það var komið
langt fram yfir hádegi þegar hann kom þangað
sem síðasti sjúklingurinn var, sem hann þurfti
að vitja þennan morgun. Húsið þar sem sjúkl-
ingurinn lá, var hvítkalkað tvílyft, lítið gest-
gjafa hús, við vegin miHi Mereside og Lakis-
ton. Sá sem bjó í húsinu var gamall maður, sem
hét Blake, og hafði verið mjög heilsu Mtill um
lengri tíð, og lá nú rúmfastur, vitandi það, að
sínir dagar væru þá og þega-r taldir. Dr. Armath-
waite hafði komið tvisvar til hans, og hafði
fengið hið besta álit á gamla gestgjafanum, sem
hafði verið hinn heiðarlegasti maður, en vegna
vanheilsu sína komst í skuldir, sem nú lág hon-
um þungt á hjarta, og sú umhugsun, að nú yrði
kona hans og börn að mæta öllum óþægindun-
um sem af skuldunum leiddi. Það var sérstak-
lega húsaleigan, sem hann hafði ekki getað
borgað í tvo mánuði, sem gerði honum mestar
áhyggjur. Síðast er Dr. Armathwaite kom þang-
að, var honurn sagt, að Kildonan lávarður ætti
húsið, og er læknirinn vissi það, fullvissaði
hann Mr. Blake um, að þau mundu ekki ganga
hart að honum, og hann ráðlagði honum, að
senda börnin með bréf til lávarðarins, sem hann
áleit að væri hinn besti og sanngjamasti mað-
ur; en Blake hristi höfuðið og sagðist þeltkja
lávarðinn betur en maður sem nýkominn væri í
bygðina, og sagði að hann væri maður með ís-
hjarta, þegar um peninga væri að ræða.
Það var lækninum hin mesta undrun, er
hann kom upp að gestgjafahúsinu, að sjá vagn
sem lafði Kildonan sat í, standa fyrir utan dyrn-
ar. Hún talaði í háum og höstum róm við konu
gestgjafans, sem stóð auðmjúk á þröskuldinum
og sem af og til brá svuntu horninu sínu upp
að augum sér, er hún sagði eitthvað við lafðina.
Læknirinn varð hræddur um að Mr. Blake væri
dáin, áður en þau hefðu getað sent boð eftir sér,
og að lafði Kildonan væri nú að hughreysta
ekkjuna. En er hann kom nær o*g stanzaði og var
rétt að því kominn að tala til lafði Kildonan,
varð hann hissa á að heyra, að í staðinn fyrir að
hughreysta vesalings konuna í vandræðum
hennar, var lafðin að skamma hana og hóta, að
ef húsaleigan yrði ekki borguð strax, að þá yrðu
þau að fara undir eins úr húsinu. Mrs. Blake
reyndi að gera henni skiljanlegt, að þáð væri
ekki vegna neinnrar vanræktslu mannsinns síns,
að þau gætu ekki borgað leiguna sem stæði, at-
vinna þeirra hefði beðið svo stóran hnekki við
heilsuleysi Mr. Blakes, og að tímarnir væru svo
slæmir.
“Já, það er auðvitað altaf sama sagan,’’ —
sagði lafði Kildonan, ekki beinlínis í reiði en ó-
þolnmæðis og kæruleysis róm. “Það eru ekki
slæmir tímar fyrir ykkur ein. Það yrði best
fyrir okkur, ef allir leiguliðar okkar skyldu
neita að borga af því að atvinna þeirra Iiefði
beðið einhverja hnekki. Eg væri fáanleg til að
láta þig sleppa í þetta sinn við að borga, en lá-
varðurinn vill ekki heyra það nefnt. Húsið er
gott og vel í sveit komið og mundi leigjast
strax til fólks, sem gæti borgað leiguna, bara
að þið farið strax úr því. Þið getið ekki ásakað
okkur fyrir, að við höfum ekki gefið ykkur næg-
an gjaldfrest, Mr. Crosmont hefir sannarlega
verið eftirgefanlegur við ykur; og nú verðið
þið að skilja það, að þið veriðið að borga strax
fyrir ársf jórunginn og það er ekki nema helm-
ingurinn af því sem þið skuldið, því, ef þið verð
ið ekki búin að borga áður en Mr. Crosmont fer
til Liverpool til að leggja peninga í bankan þá
verðið þið að fara strax úr húsinu. Skilurðu
það!”
En er konan sá það, að tár sín og bágu
kringumstæður höfðu engin áhrif á lafðina,
þurkaði hún sér um augun og herti dálítið upp
hugan. Að vera krafin svona um leiguna, með
algjörðu hluttekningarleysi, og svo þar á ofan
hótað að vera rekin úr húsinu, var meir en hún
þoldi.
“Bg skil yðar náð, og kannske eg skilji þig
betur en þú heldur,” sagði Mrs. Blake í bitrum
róm. “Kildonan lávarður var ekki vanur að vera
svona harður; nei, Mrs. Crosmont hótaði okkur
ekki heldur að reka okkur úr húsinu — okkur
sem höfum verið hér öll þessi ár. Þú virðist ætla
að beita sömu hörkunni eins og afi þinn eftir því
sem eg hef heyrt fólk segja; að þá voru þessir
vesalings leiguliðar píndir og pressaðir til að
borga hinn síðasta eyrir til hans, svo hann gæti
svallað með þá í fjarHægum löndum — slíkt er
nú yðar náð að endurtaka. Og ef nú að maðurinn
minn og börninn mdn eiga að vera rekin út, þá
skal eg fara til lávarðarins sjálfs, sem nýji lækn-
irinn — guð blessi hann fyrir hvað hann hefir
gott hjarta — sagði að við skyldum gera. Og
kona Mr. Crosmonts, vesalingurinn — þrátt fyr-
ir allt sem þú segir um hana ,að hún sé ekki
með ölHu viti — sagði það sama. Hún sagði —
Mrs. Blake, farðu til lávarðarinns sjálfs; og
segðu honum alla söguna! Og ef hann vill reka
okkur út, þá er hann ekki fæddur og uppalinn
hér í þessu nágrenni, og það er, og það er ekki
eins illt að þola ef hann gerir það, eins og ef þú
gerir það, sem ert fædd og uppalimn hérna, og
sem við höfum skoðað sem okkar eigin, vegna
foreldra þinna.”
Mrs. Bláke var komin í svo mikla æsingu að
hún brast í grát. Lafði hlustaði á Mrs. Blake.
svaraði nú í hörðum og rólegum tón:
“Þér er best að fara til lávarðarinns, og sjá
sjálf hve vel hann tekur á móti þér, þegar hann
fær að vita, að þú hefir móðgað mig. Og hvað
þeim viðvíkur, sem hvetja þig til að brúka þá
svívirðilegu aðferð, þá skulum við sjá til, að
komið verði í veg fyrir það, að þeir sái óánægju
út á meðal landseta vorra og skuldunauta.”
Hún skipaði þjóninum, sem var með henni,
að snúa vagninum fljótt við, það var auðséð á
svip hennar að hún var í mjög illu skapi. Þeg-
ar vagninum var snúið, var Dr. Armathwaite
rétt í veginum. Þó hún gæti ekki í augnablikinu
sett á sig sitt vanalega gleðibragð, þá samt stans-
aði hún og bauð honum góðan daginn; hún bauð
honum að hún skýldi keyra með hann til baka,
ef hann færi sömu leiðina, og hún virtist vera
óánægð með þá afsökun sem hann gerði, að hann
þyrfti að sjá Mr. Blake.
“Ó, hann vanhagar ekki um neitt. Eg þef
verið hér í heimsókn”, sagði hún stutt. “En svo,
Dr. Armathwaite, hef eg nokkuð að tala um við
þig. Eg heyri að þú hafir hvatt þau til að borga
ekki húsafeiguna, og það er, að eg held að sé,
alveg fyrir utan verkahring þinn, sem læknis,
að skifta þér af slíku.”
“Auðvitað væri það. En eg er alveg saklaus
af að hafa nokkurn tíma sagt eða hvatt nokkurn
til slíks.”
“En þú ráðlagðir þeim að fara og þreyta
manninn minn með klögu málum sínum, og það
er hérumbil það sama. Til hvers er fyrir hann að
hafa ráðsmann, ef á að þreyta hann með svona
smávægilegu? Þú ættir að geta séð, að það sem
þessi gamla kerling vill koma til leiðar er, að
fylla húsið með horuðum strákum og steilpum,
vælandi um hjálp og gjafir, það væri nóg til þess
að lávarður Kildonan sem er heilsuveill, fengi
annað eins áfall og hann fékk í fyrra haust. Því
viltu koma Slíku til leiðar?”
“Það er engin ástæða til að endurtaka það
hér. Þú hefir nú verið hér, og séð í hvaða ömur-
legri fátækt þetta fólk er, og þú ert langtum
betri talsmaður við lávarðinn en hálf herdeild
af grátandi drengjum og stúlkum getur verið.”
Lafði Kildonan var mjög óánægð að heyra
þessi orð. Þó hún yrði að láta eins og henni mis-
líkaði þau ekki.
“Auðvitað tekurðu þeirra málstað; þú ert
ekki sá, sem bíður skaðan við það.”
“Auðvitað tapa eg vegna þeirrar fátæktar.
Hvaðan heldurðu að eg ætti að fá mína borgun
frá, ef þú bæðir mig um að kref jast engrar borg-
unar frá neinum?”
“Ó, mín áhrif væru ekki til mikils. Það er
best að Mrs. Crosmont beiti sínum áhrifum. Þú
og maðurinn minn álíta að engin kona hafi neinn
rétt nema Mrs. Crosmont.”
“Já, sann'leikunnn er, sjáðu til, að engin
virðist að hafa eins rangt tyrir sér í augum
mannsins síns eins og hún.”
Hann talaði svo hreinskilnislega og blátt
áfram, að lajði Kildonan horfði rannsakandi
tortrygnisaugum í andlit hans.
“Ó,” sagði hún að síðustu, og laut ofan að
honum og talaði svo lagt að þjóninn skyldi ekki
heyra hvað hún segði “Það er kannske eðlilegt
að karlmennirnir haldi að fríð kona með mikið
og falllegt brúnt hár, og blá og blíð augu, sé
táknmynd allra dygða — og píslarvottur þar að
auki.”
“Nei, ekki nauðsynlega — ”, byrjaði hann
að segja.
En hún vildi ekki láta hann segja meira, en
greip fram í fyrir honum og sagði:
“En að minsta kosti eitthvað, sem að minsta-
kosti líkist því. Eg er nú viss um, að þú hélst í
gær, að Ned væri mjög slæmur við hana. En ef
þú vissir hvað hann á við að stríða, þá mundir
þú hafa meðaumkun með honum, en ekki henni.
Sannleikurinn er, að hún hefir alslags vitilaus-
ar ímyndanir, sem gera hana hálf brjálaða, svo
hann vesalingurinn, veit að síðustu ekki hvað
hann gerir. Hún ráfar um á nóttinni, eins og
manneskja sem gengur í svefni; hún lökar sig
inni í herbergi, sem er ekki notað, og ímyndar
sér að hún heyri músik, sem sé spilað af ósjá-
anlegum höndum; og með þessu, framferði, sem
stöðugt gengur á, er hún búin að gera mann-
inn sinn nærri því vitlausan, en hún gengur í
kring með grátbólgið andlit og fær alla til að
aumka sig, og trúa því að hann fari illa með
hana! Heldurðu nú ekki að þetta sé býsna hart
fyrir hann.”
Santa's Selections
m

ELECTRIC
APPLIANCES!
Gifts that, are both attractive and useful! See them on display in our
Showrooms at Portage & Kennedy. Easy payment plans are available.
VACUUM CLEANERS
G-E from..............$ 84.50
EUREKA from .......... 109.50
AUTOMATIC IRONERS
Sit down while you iron. So easy! Save so
much time! . . . with one of these:
GLADIRON .............$134.75
G-E IRONER............ 89.75
FLOOR POLISHERS
EASY . . . ROYAL . . . JOHNSON . . . GENERAL ELECTRIC
from $49-50
HUMIDIFIERS
Keep the air in your home moist and clean . . . banish dry,
dusty air that results from artificial heating. Simply plug in.
G-E and ELECTROHOME HUMIDIFIERS from $29.50
s..
-----r>
Cold winter nights are warmer with a
G-E BLANKET.................from $44.00
HEATING PAD ................from 4.98
SILEX STEAM IRON
. $22.95
v---------------------------------------------------------------
Popular small appliances in our Showrooms include:
• irons • coffee mákers • air heaters
• toasters • electric kettles • sandwich
• waffle irons • electric clocks toasters
• egg cookers • bottle warmers • hair dryers
r-—
S..
Christmas tree light sets . . . wreaths . . • and a good
selection of Christmas tree light bulbs.
CHOOSE YOUR ELECTRIC GIFTS AT

C I T Y
Portage and Kennedy
HYDRO
Phone 848131
Greetings and Best Wishes for Cfjriötmaá
and the iSetö |9ear