Lögberg - 05.01.1899, Blaðsíða 6

6
IAGBERG, FlMMTl DAGINN í. JANÚÁB 18P#.
Isliiiuls frjettir.
Kfiífli, 21. ntfv, 1898
Maboxe heyrrst unx fxessar rnund-
ir kveita um hfljjiridin, og bve örðugt
þeitn veiti eð drajj|a fram lifift, og f>ví
er ver og miður, »ð f>etta er enginD
barlómur.
flvervetna fara frarfir manna vax-
andi, menn gera kröfur til betri hí
byla, margbreyttara og dyrara rnatar
mdis, og kostnaðarsarnari klæða, en
&ður, svo að (Shaett mun að fullyrða,
að f>eir, sem heirnili eíga forsj4 að
veita, fiurfi r.ú allt »ð f>vi heltningi
meiri tekjur, en fyrir 40 — 50 ftrum,
ekki sírt f>ar sem kaupgjald allt hefur
ft seinni ftrum hækkað svo mjðg.
Til f>ess að standast f>essi auknu
fit(?jö]d f>yrftu tekjur manna að hafa
aukist að sama skap', sem fitgjöldin
hafa baekkað; en f>ví er ekki að heilsa-
Og f>ví er llka ástaudið víðast, til
sjði og sveita, eins hörmulegt, eins
og f>að er, almennirgur sokkinn í
kaupstaðarskuldir, og sveitarþyngslin
viða lltt f>olandi.
Ilier við ísafjarðardjfip mft að
ýoisu leyti teíjast all lífvæulegt plftss,
slík „gullkista" sem Djfipið er, og f><5
er sá siðurinn hjft öllura fjöldanum ftr
frá íri, að eta einatt fyrir sig fram,
Iftna upp ft öfenginn afla; og rnargir
eru f>eir, sem eru meira'en ftr & eptir
tfmanum, geta hvergi nærri borgað
f>»ð allt a.ð sumrinu, sem f>eir fengu
lftnað til lífsviðurværis, og annara
f>arfa sinna, vsturínn fyrir.
Slíkt er báginda ástand, og vandi
fir að r&ða, f>egar einu sinni er í
skuldasfipuna og vandraeðin komið.
Eirra rftðið auðvitað, samfara
dugnaði og fyriihyggju, að við hafa
allan f>8nn sparnað, sem auðið er, og
reyna f>anoig smám saman að bæta
efnabaginn, sem unnt er.
En hvað unga fólkið snertir, sem
fyrst er að komast fit í lífið, eða að
byrja að eiga með sig sjftlft, f>ft ætti
f>að að lftta sjer dæmi feðranna að
varnaði verða, og helzt ekki að hleypa
sjer fit í sj&lfsmennskuna, nema f>að
ætti skuldlausan ftrsforða fyrir sig að
leggja.
Galdurinn er, að vera að minnsta
koati einu ftri ft ur.dan tímanum, en
ekki ft eptir.
En f>ví er miður, að enn sjftst
f>ess lítil triót, *ð unga fólkið fylgi
fveirri reglu, og á meðan svo gengur,
að ein kynslóðin fetar í fótspor annar
ar í þessu efni, f>& er lítilla breytirga
til batnafar að væuta.—Þjóðv. uvg\.
Rvlk, 12. nóv. 1898.
Stefnt nokkrum mönnum hjer 1
bænuTi fyrir f>að, að f>eir mættu ekki
við slökkviæfinguna síðast.
5 Svíae, fkipverjar af Vestu,
gerðu ó“pektir miklar í landi. Slógust
upp á saklausa menn og meiddu f>ft
al’.mikið. Einn peirra er fyrir f>essu
varð, var Bertelseu mftlari. I>eir voru
sektaðir um 80 kr. fy.ir tiltækið.
5. þ. ix. fór seglskip til ítaliu
með alislenzka skípi-höfn. Er f>að I
fyrsta fikipt', sem ístendiugar hafa
íarið pangað án pes* að nokkur út
ler dur maður hafi veiið i förinni.
Kkipstjóri er hr. Guðmundur Kii>tj-
ftx.sson.
R\lk, 26 nór. 1898.
II V'f'J'X RYA Ll.A EGEEIFIN X kom
hjer til bæjarins ftsaxnt fóxtur.'yni
sínum. Segja sumir að hann muni
vera kominn í pví skyni, að leita sjer
upp’ýsinga hjá lögfraeðingum, til
pess að geta kiekt ft peim sveitungum
stnum fyrir pað, hversu b&tt útsvar
peir hafa lagt á hann (500 kr.).
—DagsJcrá.
Borgarfirði 8 nóv. 1898.
,....Jeg held bara að við sveita-
menn lognumst fitaf innan skamms.
ef ’ftrferði í verzlun ekki batnar aptur
eða ef par ofan á bætist hart ftr og
ótíð Það er svo greinilega ómögu
!egt að láta tekjurnar svara til gjalda,
ef vanalegum lifnaðarhætti er haldið,
og higkvæmasta ráðið er, að taka sig
upp og flytja sig bfiferlum til Amer-
íku. Jeg fyrir mitt leyti ftlit Amer-
iku ekkeit betra land en lsland, en
pað er ekkertgagn fyrir svolítið barn,
að hafa ft mllli handa fullan nestmal,
ef pað ekki kann eða geiur, fremur
en t>ór, leyst fyrirböudin. Fiskimið
in okkar eru miklu aðgengilegri en
gutlnftmurnar i Klor dyke og pau
liggja ^ tíma ferð frft höfuðstaðnum
okkar, en eru lfttin að öllu leyti ónot-
uð af okkur,—sjer er nú hvað.—
Hvenær skyldi sá dagur koma,
að við, eins og almennilngu fólki ber,
gerum samtök til llfvænlegja fyrir-
tækja? Jeg ftlít óumflýjanlegt að
byrja i ýtt líf og lifa af sjó, en skeyta
litið um lardbúoað fyr en ft eptir,
pegar fitvegurinn er bfiinn að færa
okkur í betri skyrtu. Ógæfan var sfi
að landbfinaðinum var sýnd pessi litla
rrekt, sem til var og sjónum engi.
Alveg gagnstætt pví, sem fttti að
vera, enda er ósköp til pess að vita
hvernig sakir standa nú......‘* Dagsk.
þakkarávarp.
Jeg finn skyldu mína að Iftta peim
heiðu.smönnum i ljósi mitt cpinbert
pákklæt’, sem tóku s>o innilegan pátt
í kjörum minum pegar jeg varð fynr
pví tjóni, síðastl. haust,að missa hesta-
par mitt og nokkuð af gripum mfnum.
Stuttu seinna tóku nftbúar mít.ir og
fleirihlutinn af mönnum ft vestur
8trönd Manitoba vatns sig til og skutu
satr.an og afhentu mjer $45. Maður
finnur fyrst peí?ar ft móti blæs hvað
pað er, að verða fyrir öðru eins ör-
iæti eiris og pessir drenglyrdu menn
sýndu mjer við petta tækifæri. Jeg
jæt pess hjer getið, að jeg er ekki sft
^yrsti sem pessir sömu menn hafa
rýnt drengskap pegar likt hefur stað
iö ft, Og hafa peir sýnt og sannað i
verkinu, að kærle ks hoðo ð ð ei’piim
ekki gleymt, pótt peir hafi ekki prest
eða kirkju vegna af-töðu bvgyðar
innar. Jeg hirði ekki að nafngreina
pesaa velgerðamenn mína, sem allif
eru Dndar minir, en bið I.ögberg »ð
færa peim öllum rnitt hjaitans pakk
IjBt’, og óska jeg peim allrar auðnu
og blessunar i f amtíðlnni.
Big Point, 2 l’anfiar 1899.
Bjarni Ingimundakson.
Dr- A. W. Cbase
KEMUR TIL LIDS
GATARRH
SJUKLINGUM
paB er nsestum því ómögulegt fyrir and-
ramman mann að komast áfram í heiminum.
Enginn vill eiga neitt við i ann. Honum
verða óll viðskipti ervið. Andremma kemur
af Catarrh; stundum af eatairh i mnganum.
stundum í lungunum, stundum í hofRinu, nefinu
og kverkunum. pað er af catarrh einhvers-
staðar, og eitarrh er annað nafn á áhreinlseti.
Margir menn vita þetta og gera allt sem
þeir geta til að lækna sig, en þ»S «r ekki hsegt
hœgt meo algengum meðölum.
Enginn maður, sem er annt um æru sina,
vanrsekir að gera við catarrh. 1 f harm hefur
nokkurn snert af lelrri veiki er hann stöðugt
að reyna að losa sig víð hana.
pað er eitthvað i loptslaginu og lifnaðar-
hættí manna ( Canada, sem gerir þessa veiki
mjög almenna Lseknnr yfir höluð reyna ekki
til að leekna hana heldur a^ eins bseta hana; en
Dr. Chase hefur læknað hana i prjátiu ár, og
margar þúsundir manna blessa hann fyrir að
hafa ieyst fá frá þessari vondu veiki.
Allsstaðar selt fyrii 75 cents, með ,,biower“
Jfarit) íil...
l.YFSALANS f
Crystal, N.-Dak...
pegar pjer viljið f& hvað helzt
sem er af
JRtbulnm,
(Sknffœrnm,
Jjljoíifœnim,...
^krautmtirtum cíiíX
ijt a t i, 0. s. frb._^
og rounuð pjer ætíð verða á-
nægðir með pað, sem pjer fftið,
bæði hvað verð og gæði SDertir.
T Jegraf er eitt af helrtu námsgreinum á St.
Paul ,Business‘ skólanum. Kennararnir. sem
fyrir þeirri n msgrein standa, eru einhverjir þeii
beatu í landinu. MAGUIRE BROS.
East Sixth Ntrect, St. Paul.Minn
PRDMPTLY SECURED |:
Writc for our imereöting: books 4 Invent- i
ot’s Hclp” and “How yon aro swindlcd.” i
Öond us a roupjh skctch or niodel of vour 1
invention or improvoujcnt and we will »ell
you fre« our opinion os to whctbcr it is
probably i-at« ntable. Wo niake a sp<‘ciaby
of appluationa rejectod in othur kands. i
iligkttsi rofcrencee furniahed.
MAItlON & MARION
PATKNT SOLICITORS & KXPERTS j
Clril & Mechanical Knfflneer*. Graduatfi ofthe <
l’olytechnic School of BnKlneering BachHois in i
Arplled 8cienc«*e. Laral Cnirertity. M' nibert i
PatentLaw Aewintion, A»erican Water Works i
Aeeoclntton, Ncw Kngland Water W'orks Assoc. ,
P. Q. Surrcyora \MO< tation, jLmoc. Mtmbcr Caa. (
Sociuty of Clrll Saginoers.
. í Washwoton, D. C.
Officks. -J fclONTKEAL, Can.

BO YEARS*
EXPERIENCB
Patents
I RADE IVIARI\®
Dcsigns
COPYRiGHTS &C.
Anyone sending a nketch and deecriptlon m«y
qutckly oscertnin our opinion #ree whether aa
lnvention probably patentnhie. Conununlra-
tions strictly confldential. Handbookon l'atenta
■ent free. Oldest apency for securing patonta.
Patents taken throuffh Hunn A Co. recalve
tyrcial notice, without charge, in the
Scientífic Bmerican.
A bandsomely illustrated weekly. I.arffest rkr-
culatton of any scientiflc journal. Terms. •
yenr ; four months, $L Sold by all newsdo«lenL
fiUNNSCo.i
361Broadway, New York
brauch Oiflce. G26 F SL, Washiugiou. D. C.
REGLUR VID LANDTÖKU.
> Af öllum seotionnm með jafnri tölu, sem tilhejra sambandsstjórn-
inni i Manitoba og Norðv esturlandinu, nema 8 oif 26, g»ta fjölskyldu-
feður og karlmenn 18 ára gamlir eða eldri, tekið sjer 160 ekrur fyrir
heimilisrjettarland, pað er að sesjja, sje landið ekki ftður tekið,eða sett
til siðu af stjóruiuni til viðartekju eða einhvers anuars.
INNRITÚN.
*
Menn meiga skrifa sig fyrir landinu á peirri landskrifstofu, sem
næst ligrijur landinu, sem tek'ð er. Með leyfi innanríkis-ráðherrnns,
eða innflutninga-umboðsmannsins I Winnipeg, geta menn gefið öðr-
um umboð til pess að skrifa sig fyrir landi. Innntunaryjaldið er $10,
og hafi landið ftður verið tekið parf að borga $5 eða $10 umfram fyrir
sjerstakau kostnað, sem pví er samfara.
HEIMILISRJETTARSKYLDUR.
Samkvæmt nfi gildandi lögura verða menn að uppfylla beimilts-
rjettarskyldur sínar meft 8 ára ftbúð og yrking landsins, og m& land-
neminn ekki vera lengur frá landinu en 6 in&nuði ft ftri hverju, ftn sjer*
staks leyfis frft innanrlais-rftðherranum, ella fyrirgerir hann rjetti sia-
um til landsius.
BEIÐNI UM EIGNARBRJF
ætti *ð vera gerð strax eptir að 8 ftrin eru liðin, annaðhvort hjá nætrta
umboðsmanni eða bjft peim 8em sendur er til pess að skoða hvað uns-
ið hefur verið ft laodinu. Sex mánuðutn ftður verður maður pó að
hafa kunngert Dominion Lands umboðsmanninum I Ottawa pað, að
hann ætli sjer að biðja um eignarrjettinn. Biðji mHður umboðsmanu
pann, sem kemur til að skoða landið, um eignarrjett, til pess að taka
af sjer ómak, pft verður hann um leið að afhendaslikum umboðam. $5.
LEIÐBEININGAR.
Nýkomnir innflytjendur f&, ft innflytjenda skrifstofunni i Winni-
peg og á öllum Dorninion Lands skrifstofurn innan Mauitoba og Norð-
vesturlandsin, leiðbeiningar um pað hvar lönd eru ótekin, og allir,sem
ft pessum skrifstofum vinna, veitaínnflytjendum, koatnaðar laust, leið-
beiniiurar og hjálp til pess að ná t lönd sem peim eru geðfeld; ena
fremnr allar upplýsingar viðvfkjandi timbur, kola og nftmalögum. All-
ar slikar reglutjjörðir geta peir fengið par gefins, einnig geta menn
fengið reglugjörðina um stjórnarlönd innan jfirnbrautarbeltisins 1
Britisb Columbia, með pví að snfia sjer brjeflega til ritara innanrikis-
deildarÍDnar I Ottawa, innflytjenr'a-nmboðsmannsins i Winnipeg eða
til einhverra af Dominion Lands umboðsmönnum I Manitoba eða Norð-
veiturlandinu.
JAMES A. SMART,
Drputy Minister of the Interiox.
N. B.—Auk lands pess, sem inenn geta iengið gefins, og fttt er við
i reglugjörðinni h jer að ofan, pá eru pfisnndir ekra af bezta iandi,sem
hægt er að f& til leigu eða kaup-. hjft jftrnbrautarfjelögum og ýmsu*
öðrutn fjelögum og einstaklingum.
40«
vsrður grámygluiegt ft litinn. Þarna ajer maður
sjftlfar æðarnar, og virðist að maður sj&i pær slft. Jft,
diavolo! ef myndin hefði brotnað, pft hefði hjartað 1
mjer líka brotnað (brostið). Mynd pessi á að fara i
kórgluggann í kirkju hÍDS heilaga Remi, og við fór-
utn, litli meðhjftlparinn mirin og jeg, með hana til
að sjá, hvort glerið væri mátulega stórt í umgjörðina.
Það var komið kveld áður en við vorutn bfiin að bera
myndina við, svo.hvað annað gfitum við gert, en að
komast heim með hana ft einhvern hátt? En pjer tal-
ið eins og pjer berið nokkurt skynbragð á listavexk,
urgi herra minn“.
„Svo lítið, að jeg pori varla að minnast & pað
frammi fyrir yðut“, svaraði Alleyne. „Jeg var upp-
alinn í klaustri, og pað var ekkert prekv'rki, að
kunna »ð beita málara-burstanum betur en hinir
byrj*iid'xrnir í klaustrinu“.
„Þarna eru litir, burstar og pappír“, sagði
gatiili lístamaðurinn. „Jeg fæ yður ekki gler, pví
ptð er ailt annað að m&la ft pað; til pess parf mikla
refinou, pinkum í pvi að blanda litina. Gerið nfi svo
vel og lofið rojer að sjá s-ýnishorn af listfengi yðar.
Þ«kk» pjer fyrir, Tita! Komdu með Venedig staup-
in, cara mia, og fylltu pau ft barma. Fáið yður
sæti, signor!u
Á meðan Ford var að tala við Titu ásínum ensk-
franska mftlblendiogi, og hfio við haun á sinum
Italsk franska blendingi, skoðaði ölduDgurinn hið
dýrn æta „höfuð“ sitt nfikvæmlegs, til að vita hvort
411
„Jeg tók ekki eptir pvl“, sagði Ford.
„Hakan var að visu falleg 1 laginu“, sagði
Alleyne.
„Hfin rar dæmalaust fín“, sagði Ford.
„Og samt sem ftður—“ sagði Alleyne.
„Hvað meinar pfi, Alleyne?“ sagði Ford.
„Mundir pfi sjft galla ft sólinni?*1
„Nei, eu finnst pjer ekki, Ford, að pað hefði
gefið andlitinu meiri styrk og svip, ef göfugt skegg
hefði verið ft pvi?-‘
„Heilaga Maríal“ hrópaði Ford, „maðurinn er
genginn af vitinu. Skegg & andlitinu ft henni Titu
litlu? ‘
„Á henni Titut“ sagði Alleyn®. „Hrer var að
tala um Titu?“
„Hver var að tala um nokkurn annan?“ sagði
Ford.
„Jeg var að tala um myndtna, sem & að fara i
kórgluggann & kirkju hins heilaga Remi, maður“,
sagði Alleyne.
„Þfi ert sannarlega Goti, Hfini og Vandali, og
allt hitt, sem öldnngurinn kallaði okkur Englend-
inga“, sagði Ford hlæjandi. , „Hvernig gazt pfi rsr-
ið að hugsi um litarslettur & glerplðtu, pegar önnur
eins mynd, gerð af góðum Guði sjftlfum, var i sama
herberginu? En hver er petta?-‘
„Með leyfi, herrar mínir“, sagði bogamaður, sem
mætti peim i sömu andrftnni, „Aylward og peim hin-
um pætti mjðg vænt um að finna ykkur. Þeir eru
410
„en við rerðum að vera komnir & hótel herra okkar
ftður en hann kemur paDgað“. Svo pakkaði öldung-
urinn og dóttir hans riddarasveinunum enn fyrir
hjálpina, um leið og peir kvöddu, og peir lofuðu að
koma aptur og heimsækja italska mftlarann og dótt-
ur hans. Það var nfi orðið fámennara ft götunum og
pað var hætt að rigna, svo peir voru ekki lengi aö
komast frft Rue du Roi, sera pessir nýju vinir peirra
ftttu heima i, til Rue des Apotres, sem „Half Moon“-
hótelið var 1.
XXII. KAPÍTULI.
■ TSBXIft BðftÁUXNNIRXIR SKKMSITtJ 6JZX f „BOSK 9»
GCIENNX“
„Mon Dieu! Alleyne, befur pfi nokkurn tima
•jeð jafn fagurt andlit?“ hrópaði Ford pegar peir
voru komnir fit ft strætið. Það or svo hreint og rð-
legt oer svo fagurt!“
„Jft, pað er hverju orði sannara“, sagði Alleyne.
„Og blærinn & hfiðinni er nftttfirlegri en jeg hftf
nokkurn tíma ftður sjeð. Tókstu eptir hvernig hftriö
hringaði sig & enninu? Það var undur fagurt“.
„Og pessi augu“, hróptði Ford. „Hvað pau
voru hrein og blíðleg — svo sakleysisleg, en pó sv®
hugsandi!*4
„Ef nokkuð væri hægt að setja fit ft hana, p&
vteri pað be!»t hakan“, sagði Allayno.