Lögberg - 24.10.1912, Blaðsíða 2

LOGBERG, FIMTUDAGINN 24. OKTÓBER 1912.
Á skemtiferð til íslands
Eftir A. S- Bardal.
('Framh. frá 1. bls.)
jorðu, þegar gengið var frá henni,
svo að sumar þúfumar hafa ekki
verið stunguar í sundur ofan i
botn, en þal* er vitanlega nauðsyn-
legt, en ekk’5 jiður hitt. að torfið sé
ekki skoriS .iisþykt ofan af; enn er
það eitt, sem ekki má undan fella,
að rennbleyta sléttuna eftir að
búið er að slétta og valsa hana
svo með nokkuð þungum vals, á
eftir; jietta þarf að gera nokkrum
sinnum en gæta jiess vel, að flæða
hana fyrst í vatni. —
í Barkarstaðaseli býr Sigur-
björn Guðmundsson; hann er fá-
tækur og langar til Ameriku. en
Björn býr enn á Barkarstöðum, og
hefir vakandi álniga á öllu sem
fram fer. þó gamall sé og stein-
bl’ndur. Sunnudaginn þar á eftir
minningar um tíðarfarið á íslandi,
hversu óstöðúgt jiað er. Þetta var
dágott sýnishorn af því; ágætis tíð
hanu kom að sunnan, hafði flutt | væri að byggja með sania lagi víð-
veikan mann suður 1 Borgarnes á | ar á efnaheimilum á Suðurlandi.
kviktrjám. Sæluhúsið er nýlegt, Við Hvítá skildi við okkur Björn
allan júni og júli og svo grenjandi ] vel útbúiö með eldiviö og soðvél, Uinriksson frá Borðeyri, og
stórhríð 1 2 sólarhringa> svo að fé j heyi <1g rúmi til að sofa i. Það \ snéri heimieiðis. Hann átti rauð-
fcnti til fjalla og ómögulegt var I stendur á hárri hæð <ig ætti því að ían gæðing. sem mig langaði til að
að vi'nna heyvinnu til dala í marga ; -tanda upp úr snjónum á veturna. ; eignast, en j>ar kom í ljós, hve
daga: svo skit'tir ttm aftur í bezta ! \’ið áðum ]>ar lengi, tókum upp j mikla elsku íslendingar hafa á
veður, sem enginn veit hve lengi j nest'ð, j>ar á meðal hatðfisk og liestum sínum. Eg ætla ekki orð-
helzt. | hákarl. en |>eir sem vildu, drukku j um attkið. að margur hafi sezt
Þennan dag komu margir að j koniakk. og skildum sv'.> við vini | aftur frá Amcr.ku ferð vegna
lijargi. bæði til að kveðja okkttr okkar úr Norðurlandi. Héldu trygðar við hesta sína, það er og
og eins t:l að koma á okkur bréf- ' ]>eir norður, en við aö Forna- , mála sannast. að þeir eiga þá
um, <>g er ]>að sið’ur enn á íslandi. j hvamini i Norðurárdal, og gistum j trygð skilið. <>g engm betri ikemt-
að korna bréfum á alla. sem viljajað Sveinatungu. hjá Jóhanni bónda j un finnst á íslandi, heldur en að
bera þau út um heiminn. Eg tók ' Eyjólfssyni. bróður Víglundar á j riöa góöum hesti. Svo fóru leik-
rnargar myndir um daginn. en fá- j Gimli. Mun j>að vera röskur | ar a endanum að I »jörn lét mig fti
ar tókust vel, likleg t vegna ofbirtu ! maður og búmaður góður; ]>ar eru hestjnn meö þvi skilyrði, að eg
af sójskini og snjó. I.tvö ste’nstteypu hús og hlöður j færi vel með hann ; eg reið honum
Þetta var á sunnudegi; j>að storar. i ó daga og var þá farið að l>vkja
sýndist vera siður um sláttmn á 'Borgarfjörðurinn er víð slétta, vænt uin hann, en ]>að reyndist of
íslandi. að brúka j>ann dag til að fram komin við áburð úr Hvítá, j dýrt. að flytja hann með sér til
jáma hesta og jafnvel smiða und- i er fellur eftir ntiðju héraði, og j Winnipeg. og gaf cg hann Karli
ir j>á. ef með j>arf. Eg fór fram j j>eirra fljóta. sem 1 hana renna úr bróður minum að skilnaði.
að Rófu að sjá gatnla Sigfús og j mörgum dölum að norðan cg Nú víkur j>angað sögunni, er
höfðuin þar góðár viðtökur. Hann I austan er bera nafn af elfunum j við fórunt á bátkorni yfir Hvitá
fórum við á G. T. fund á Brekkulæk | hefjr bygt allan bæinn og leitt eða gefa ]>eim nafn. Þannig ntá hjá Hvítárvöllum: á ]>eim bæ sá-
og riðum þswn til kirkju á Staðar-j va{n jnn j hann úr lind uppi 1 j nefna Norðurárdal, (Þverárhlíð, J um við fyrsta rjómabúið, sent víð
i akka. og v rum við messu hjá túnittu. Jarðabœtur höfðu ]>ar I Hvítársiðu, ]>á er Reykholts lalur j komum í á íslandi. Hvitárvellir
séra Jóha Brient. Hann hélt j verjjs gerðar nokkrar og nátthagi nieö sinni á. jiarnæst Lundar- hafa lengi verjð höfuðból. og var
góða ræðu ;jm fyr. Eftir messu ; ]>ar á tneðal, fyrir neðan túnið. en reykjadalur, tneð Grimsá, þá er ! fyrir • skömtnu í eign útlendings,
var haklinn opitm G. T. fundur 1 hafis þarf nú ekki lengur við, ]>vi Skorradalur ett eftir lionunt endi-j sem kunni ekki að búa þar. eins
og j>ar töluðum við séra Jóíiann j ag alljr eru hættir að færa frá, i 1 >ngum er Skorradals vatn # og j vel og Andrés Félsteð hafði gert. — út um landið et þeim stráð
um vínsölubann og bindindi. Hann Miðfirð.i og nálega alstaðar á rennttr þaðan Andakill út i Borg- 1 Xú er ]>ar skóli til að kenna stúlk- einsog hrossataði!
leiddi mönnum fyrir sjonir, hversu j lan<ljnn. Ekki mtin t'járkynið j arfjörð. l>ar suður af er nes j um að búa tjl smjer. Þar er mik- ; En sem sagt er, eg hef góða von
aríðandi bindindi varri fyrir hvern j hatna vrð ]>að, þvi að flestum mun mikið milli ]>ess fjarðar sem nefnd- il bygging og fallegir trjáræktun- j ttm, að lærisveinar Haldórs skóla-
einstakan og heillaríkt fyrir þjóö- j hætta til. að láta ærnar verða of ur var og 1 Ivalfjarðar; eru á því ar garðar. | stjóra reynist fyrirrennurum sín-
ina i heild sinni. og gjörði j>aö ^amlar. Dilkar seljast fyrir io j bygðir nokkrar; meðfram Hval- /þaíSan fórunl viö til Hvanneyr- 1,111 úetri, og aö minnsta kosti er
það vonandi, að þeir kunni það og
ketini útfrá sér, hvernig á að fara
með taðiff, því að áburðurinn er
l.’ndans dýrasti fjársjóður.
lorgfirðingum ]>ykir vænt um
því, að þær gætu þrifist og blómg-
ast á íslandi. Hann hafði ekki
sönut svörin og aðrir brúkuðu ef
eg ráðlagði j>eim eitthvað: “Það
er ekki til neins að reyna það hér!
Það er alt annað hér eða í Ame-
ríktt!" Halldór Vilhjálntsson er
slíkum alveg ólíkur; hann hefir
öfluga trú á að færa sér i nyt og
reyna þær framfarir, sem hann
hefir heyrt eða séð, og dug og
kapp til að kotna þeim í fram-
kvæmd. Fyrir bragðið er hans
búskapur til fyrirmyndar öllu
landinu, sannrar fyrirmyndar.
(Það var sannarlega ánægja að
heimsækja j>að heimili, í alla staði.
Dugur og ráð sýnir sig í utanhúss j
stjórn. og einstaklegjr myndar- j
skapur innanhúss. Það J>ykir mér ;
liklegt. að búskapur á íslandi 1
breytist til batnaðar, þegar læri-
sveinar Halldórs dreifast út um
landið og fara að búa. *Fram að
j>essu hafa ]>að ekki þótt mikil
meðmæli, að vera búfræðingur, og
]>yk:r sem litil! ]>rifnaður hafi
verið yfir ]>eirri stétt, eftir því
sem eg heyrði á sumum. Um |>að
er ]>essi háðvísa gerð;
l’.úfræðingar byggja láð,
blómga og rækta staði.
<U)
Engir aðrir sokkar
hafa betta til að bera
Fóta-klæðnaður sem fer etns vel á fæti og verða
fmá, af þeim ástæðum sem sjá má af myndinni fyr-^
fir ofan—einu sokkarnir sem eru sérstaklega sniðnir
eftir fót og legg og halda lagi, ogeru að auki bæði
SAUMLAUSIR < >G VOÐFELDIR
Engin” mundi vilja kaupa sokka •'-eð saum alla leið uppefíir
leiígniUm að framan. Líkast til kaa .^ið þér sokka með saum eftir
le^gnum að aftan t;l, vegna þess þér vi^soð ekki að til voru
saumlausir sokkar, sem eru laU'ir við þá galla, sem saumun-
um fylgja. Þeir eru til, eigiaöcíður. Beztu sokkana getið
þér f ngið, hvái*a þvkt og lit sem er, ef þér spyrjið eftir
Limited
Canada
Penmans
Pans
Nærföt, Prjónapeysur, Sokkar
76
Hæst-mcðins
Saumlausir
HOSIERY
v» -v-i ii'* v ... ... , " ivi uiii viu 111 i ivrtinityi-
með vtðkvæmum og hlyjum orð-1 tj| krónur, svo að ]>að borgar. firði og umhverfts Akrafjall. en ar. i(a]. er búnaðarskóli Suður- ou-
um. og sögu, sem hefði átt að | sig jHa setja þá á; dilkarnir á tá skagans er Vkranes kaupstið- 'veshirlands og afarmikiH búskap”
snerta hver.s manns ttlfinmngar. Seljast því lætur vitanlega sem ]>eir >ir eða Sktpaskagt. F.g sá minnst ur * |öröjn hggur milli ósanna á
l.g ætlaði mér og efndi ]>að, að tala ; eru vænni, |>g því er liklegt, að af þessum bygðum nema afstöð- |«|vj( j
hlífðar- og frýjulaust, ]>ví að eg j |K.jm vænstu Ver?
hef komist að ]>eirri niðurstöðu. j setljr a otr hafNir tií undaneldis. uppA:
'ggu
:>g Andakidsá, og flæðir
, - , , , . sjérinn upp á þær um flóð, bland-
settir á og hafðtr til undaneldis. uppfra Hvita er all fjolbygt og eru aSnr arvatninUi OJ? ver8ttr af þvi skölann á Hvanneyri og hafa fært
að Bakkus hh í,Lenflm °g a8J>?! sem nlin,,a mun,h fast fyrir- — I,ar nl;iT;«ar g°ðal' jar8,r °g Wom-j öxtur mikill. Skólanum og s‘:r hal111 vel 1 nyt. því að þeir eru
er oþarfi aö hlita honum Eitt- ; |.;<» þekti hverja þút'u og hól kring- legur huskapur, að sogn. af hlunn- 'bús'kapnum stjórnar Halldór Vil- i vafahust á undan öörum lands-
hvað 8 drengtr gafu stg fram til um Róftt. |>v að eg var þar einu- indum af veiðiskap <>g góðutn hjáímsson með mikhtm dugnaði; I mönnum- 1 l>e:m sveitum, sem: eg
að ganga tnn a næsta fundt. og J sinnj smali í 4 ár, og lcið hæði súrt heyskap meðfram ánum. en til hann er kvæntur gvövtl dottur sá. að minsta kosti. hvað búskap-
vona eg að margtr fart a eftir. sætt á þeim árum. einsog títt dalanna er sumstaðar ágætur sauð- pórhalls'biskups og fer orð af i1,111 snertir. Þeir hafa fyrirmynd-
Dagtnn efttr var norðanstormur , er Ul11 smala. Málshátturinn seg-j hagi <>g gott undir bú. Sau8um ; ,)Vj ag ckki sé 'innanhú.ss stjóm- Iina hÍá *r og liafa líka notað sér
<>g kalt 1 veðrt. Eg for meö jr a,y “niörg sé smalaraunin", en ttr Hvitársiðu er við brugðið.
Möggu Skú,"'son og Guðnyju litlu, ]fiitt tná lika til sanns vegar frérast. i Heyskapur er ]>ar líka góður með-
að Barði, eti >aðan reið Ma l. Sig-|afj "margt er ungs manns-gaman ’, j fram <lalafljótum. — Héraðiði er
riður með Ci kur að l.tibleiksstöð- j ()g smalanna líka, ]x> oft eigi ]>eir frægt til forna af mörgum ágætum
tim. til JÓha nesar og vorum á erfiða stund af þrevtu og vosi. — 'Ogum. A Gilsbakka bjc maður
I leggstöðurr. um-nóttina, hjá Páli Þorsteinn Hjálmarsson varð okk- fram af manni hinna skaphörðtt
Levy og lngibjörgu. Þar er ein- ur samferða, hann á nú heima á Gilsbekkinga, svartir á brún <>g
hver stíotrasti búskapur, sem eg sa j Hvammstanga og er mjög ern. ■ brá og liétu éinkenndegum nöfn-
a íslandi. túnið alt sléttað og íbúð- |k> kominn sé yfir áttrætt; liann tun: Illugi svarti hét einn en tveir
arhús úr timbri og öll ttmgengni er einmana. og er tregur til aB : hánt nafnið Gunnlaugur Orms- j vsumar voru plæ£rgar ()(r \ bær
smekkleg og þrifaleg. Við vor- j icggja ut langferð til dóttur sinn-1 tunga. I Reykholti var frægastitr en sumar voru j|tnar vaxa upp af
.itm þar um nottma, en heldurn aö ] Jr j Winnipeg. en eg eggjaði hann|al,ra Snorrt Sturluson. auðugastur 'sjaifu sér og sýnfhst j,aö ah tak.
á það- Ofr mun liann kom? næsta maNur á landinu um sína daga, ast vd Timóthy hafði hann reynt
vor. — Annar öl<lungur á níræð- mamla hezt geftnn. og hafði lög- 0g hafra> en ej.ki smara> 0 md
tsaldrt er fús til vesturfarar. þí [sogn langa lengt, en það var þá j var hann rækta me5
ll
pv
in síðri en utanhúss. Búskapur-1 hana-
; inti ]>ar er hrcinasta fyrirmynd. að j hra Hvanneyri var ferð okkar
allra dómi. Ifalldór fór með okk- - he tl?) imstur a Þingvöll. og liggur
ur og sýndi olckur alt scm hægt í ,el^in j>angað upp eftir löngum
var að sjá og ]>að var margt. 1 (,ah sncgglegum, er n<efnist Lund-
Jarðabætur eru ]>ar framkvætndar I arreykjadalur. Við beiddum gist-
i stórum stíl; pípur eru steyptar 'nkar á prestssetrimi Lundi. . en
]>ar og lagöar t mýramar og þær fenRum ekki, svo að við vöktum
]>urkaðar upp og gerðar að túni.
Söndum næsta <Iag; ]>ar býr Jón
Jónsson og er giftur dóttur Jó-
hannesar á Útibliksstöðuni; þar er
fyrirtnyndar heimili, hlaða við
hvert hús, túnið eitt hið stærsta.
setn eg sá heima og laglegt ibúð-
arhús. d>ar var verið að flytja
töðu i lambhús lilöðu, og er það
víst fágæt! fslandi, að taða sé
t:! að gefa < jm skepnuin. Marg-
ar trjáplönt!.., sá eg þar sem keyft-
ar voru frá ^róðrarstQðinni á Ak-
urevií, og \v.nt allar vel lifnaðar.
því að
tann haft þrjá um áttrætt og eigi | embættið a landtnu. Hann skera ofan af þúfum j túni 0
><ini heitna. Það er Björn frá | tok tignarnafn af Noregs höfð-| ,,ekja mdint^tne5 ]>ví og skar . ........
'vallx>h. Stgvaldason; hann á;mgium og lofaðt þeun að koma torf á mvrunum og þakti með því «lfllr f‘>stri Hallgerðar á Glún
m Ix.rn í Canada. öll efnileg, ;lamlinn nrnhr þa. og eftir það tók- túnið> og tókst hvorttveggja vel Ólafssyni, manni hennar, en hú
Aðall
fim
<>g langar til að sjá þau áður en ] ust upp utanfarir höfðingja og Kitt yar þag sem hann dj á
hann deyr. Það er vonandi að ; bohusta vtð Noregskonung. Snorfi j mýri fyrir ne6an túniö að skera
osk hans uppfyllist; hann er svo var merkikgastur og voldugastur; grassvörginn ofan af þúítimim.
roskur enn. að ellin er honum alls allra mgsogumanna og fyrstur : (>g gr/,f úr þdm> ,)artil a]t yar
ekki til fvrirstöðu ti! langferða. | valdamanna til að Ieiða útlent vald s]étt f|eygSi þá torf;nu vfir sárið
, Þann 6. ágúst kvöddum viö (yfir !andlS- A Bork var höfuð
Næsta dag var- enn1 norðanst rm- Miðíjörð með öllu seni í honum h<>1 hinna merkilegtt Mýramanna
ttr. Þann dag reið eg austur 1
X’iðidal. að \ al<larási, en Gunnar
fylgdi okkur ]>aðan að Víðidals1-
tungu. Þar var eg einusintti kunn-
ugur, frá því faðir minn hjó þar.
Bærinn stóð þar enn einsog Krist-
ján Jónsson hafði geugið frá hon-
utn<en kirkjan var nýleg <>g kirkju-
garðurinn hafði verið stækkaður;
þar saknaði eg eitis legsteins. sem
, ■'xii. <pa toirnu vitr sarto.
A j°rg var hofuð- f>ag kauagj hann að soga þvi t
rkll<»<ril \ív’ratntinnn • ,-i , . ,
i gegn til reynslu. A allar plæg-
er. <>g gcrðum. |>að með fcossi,:á Hvítárvöllum^var verzluna'rstaö-! ingar brúfcaði ' hann diskherfh
sönnum vinar kossi og með þakk- ur fram a. mi*aldir- °íí m;ettl .Mehlr er fyrir ofan túniö á
læti fvrir ]>á góðvild og hlýja vin- j ,1,arfía fleiri tclía’ 1>'’’L a?i Hvanneyri; þar lét hann sá kart-
ar|>el. <>g alíslenzku gestrisni, sen Hver einn l«er á sítia sögi. öflutn til reynslu og tókst vel, en
okkur var alstaðar sýnd. Eg bið sigurljóð og raunabögu , til allrar ]>essar ræktunar brúkaði
a< alhuga að guð varðveitj bless- ] cinsog skáldið segir. hann gnægan áburð. Heima vtð
aða sveitina og styrki hana t-'l alLa Kg for ofan eftir Norðurárdal hæinn sa e- btómgarð fagran og
^ w ra íuta. : oor síöan einsog leið liggur h’rtan. Stórar hlöí-
\ ið riðum til I’orðeyrar um ] rneð fjöllum vestantil t hér- l,r eru Þar ur jarni- fénaðar
kveldið <>g fylgili Karl bróðir j aðinu og kom að Svignáskarði. husum ut ur hliöunum. Mestalt
áður var í garðinum; ef t'l vill , . ...
hefir ltann sokkið i djúp gleymsk- j m,nn okknr kona hans °sr horn , Þar bjó um eitt skeið htiklu búi enP er sleS1?i með sJattuvelum;
sv > mar<rt annað i >r-ín: hornni forn heim 11111 kvfeld- j S'gurður Sigurðsson, sem nú er fj°rar voru llar að verki í sumar
unnar. e::
viðkomar h -kjum <>g görðum ] en,|,au hjí>ni? f-vlSdl1 #okkur tií bóndi i AlftavatnslNgð , Mani- '?í slómi alt sem slegið varð með,
á fslandi psprettulúrl var áð- f s,lhnl'iands- R? be msotti sýslu- I toha. og enn er |>ar mikið hú, j>ó l)eini• a B dögum, og á 4. þúsund
ur und:r' fc' uhólnum. vígð af 1ianninn 1 vStrandarsýsht. Halldór ; ekki Vséu j>ar stórt hundrg* nairtj var.komi« l)ar 1 h,öður a m'«jiim
j 11 iartar Lindals.
Gvöndi bisk i og kentl við hann
sú lind hafði J>ornað upj> í sumar
1 fyrsta sinn um margar aldir, og
, 's ... , '<' ■., ’■'« ur u
horftð gjorsamlega. • — le tur ,
b >rídi vjtr ekki heima. svo að við
'úlíns-on. er situr á Borðeyri; . eiusog Snorri Sturluson lét ganga en£jaslætti • Heyið var fl.utt 1"e m
ann er giftur Ingibjörgu dóttur þar í ífcógi og feldi öll einn harð-j a kerrum °S lvB UPP 1 hlöðumar
Þau höfðu leigtjan vetur. ó’ið fórum til gisti-'g- ]11lefi hestafli. °g er j>að víst óvii'ða
úr tiíni og gengtt sjálf til j ar i Galtarholt í Stafholtstungum. f'crt a íslandi- Heyit5 er mj°g
kapar, og er j>aö fágætt úfnjen j>ar er Pétur Jrnsspn. er hér Tfott og miklu kraftbetra heldur en
töfðum ekki lengi riðum norður J" umenn a ,slandl- K»up sýslu-; var i Winnipeg nokkur.ár; JJón 1 HannoJ>a-
með brekkum og hittum S gurð 1,nnna er a2,t- en al).vrgfi allmikil. j bróð:r hans mun ráða fyrir búinu, Rg sá mörg jarðyrkj
við slátt á Litlu Xsgeirsá <>g lét 1 eí' hvl ah l)eir cru 'nnheimtu- og höfðutn við j>ar læztu viðtpfc- o11 smiðuð í Ameríku
hann veí’yfir sér. siðan Al 'Auðun- ”enn skatta °’ tolla °S skipta- ur. Kona Karls bróður mns til íslan,
arstaða. og vorum þar ,ni nótti'nL ] ftendur ' s-vslum smum = Þvi ve t- varð þar eftir og fór til Borgir- kallast s
i <Tóðu vfirlæti hjá Ing'björgu , 'r l>ein’ ekkt ,af aiS bjarSa ser me!s ness °g l>a«ai1 sjóleið til Revkja-!er l>a« s
ekkju Tóhantiesar. — Daginn eftir I ,V/erju m' " seH1 heir ^ta.. Uér j víkur. en Pétur 04 j>a t hjón í samt. he
rkjuverkfæri
, ett keyft
>róður m'ns 11,1 íslands fra Nore-ji. Má ]>að
st skritin hringferð, en svona
samt. Verðið er öllu lægra
kkju Tóhanliesar. — Daginn eftir 1 'l'."'.,-‘ “ 'c"‘ Pc,r «eia-.- -vjer j vnatr, en r-etttr 04 þau hjón 1 sami, heldur en í Canada, og sýnir
var sama ktildarigningin ; við fór ■ ] !ti v:ent unl- aft sja þan vinna á Galtarholti rifkt jneð okkur til l>aS hezt hvað háu tollarnir gera
nm til Þóreyjarnúps utn daginn. >cnnan hat}' Hal,dor sýslumað- j Hvannevrar. A leiðitmi ofan fbændum. Eg get keyft bindara í
bnr bvr K-tgnheiður Pálsdóttir, : l,r hef:r 280 ; kr. í laun tim árið; Xorðurárdal maetti eg tveim mönn- T-ondon á Englandi, sem smiiðað-
ekkja ’séra Jóns T>orlákssonar. ei j l,aB l>-vkir vvst hatt kauP heún», en j mrt, er eg haföi gaman af a« hitta. ur er 1 Canada, flutt hann til
:T»orbiör<v fr’n Dæli. móðir bennar. Legr !:orSa l>reni miinr.um. sem vinna |>eini Júlíusi Halhtórssyni, lækni Manitoba og lagt hann þar niður !
er hj‘á hen- Þær nveðgiir tóku ,.vrir nllg- hærra kauj) en f>etta, , 02 Astvaldi Gíslasyni guðfræðing. fyrir minna verð heldur en liægt -
< kkur tvcia Jndum og var sönn I 'g >Bi l>a" fur^a- °g luj°g iygi- lúlíus var likur því sem hann var : er að khupa hann fyrj,- í Winni-.
ánægja að 1» .ísækja j>ær. Ranka :!est ,)es.Ci!1 c" sagði |>a‘> heima. ; begar eg sá hann seinast, fyrir 26; peg- Ef þetta er ekki óþreifan-
.ferniir,; ,-svst'r mín. — Yiö * g vi,í,i sfa' ah landrð borgaði | árum; hárið var orðið grátt, en ,egt dæmi j>ess, hvílík byrði er
léldum heim ttm Jcveldið og kom-rni1 ætt,smfnnum hærra kauP a ! fjörið j>að sama og áður. V ð 1 g-ó á bændur. hinum auðugu
meðan j>eir ertt að vinna fyr'r Vstvalil Iangaði ntig til að tala værkfæra félögum í vil, þá veit eg
þjoðina. svo að jæir gætu lifað íem j lengur en timinn leyfði: eg er i ekki livaö ]>að er. — \Tér virðist
ngu. er hélzt daginn eftir; þá ól,a8,r menn' en ,iugsaði m'nna um j viss að eg hefði haft gott af því: j HtiH vafi á, að Islendingar á Fróni
eftirlaunin. Elestir embættismenn j hann ann sönnum kristmdómi af j gætu fengið vélarnar fyrir minna
á.íslandi eru skuldum hlaðnir eft- j einlægum lutg og starfar í þjón-1 verð með því að1 kaupa j>ær beint
upp á GulTberastöðum og vorum
j>ar um nóttina. Um morguninn
lögðum við ttpp tímanlega, kl. 10.
og fylgdi bóndinn okkur yfir ána.
Við komum að efsta bæ í dalnum
<>g höfðum j>ar skyr og kaffi með
pönnttkökum, og lögðum síðan á
íjahveg ]>ann er nefnist Uxahrvgg-
ir. A ]>eim slóðum vann Þjóst-
lúmi
hún
setidi fóstra sinn eftir vígið Rúti
föðurbróður sinum er
"batt honum helsk '> svo að
dugði.”
iÞarsem Uxnahryggjarleið kem-
ur saman við KakladaKstanda jirjár
vörður; ]>ar var tjaklað yfir Jlóni
biskupi Vi 'alín. er hann tók bana-
sótt stna og ]>ar andaðist hann.
Eft’r |>að fara að blasa við nafn-
frægir staðir, fyrst Skjaklbreið.
afartnikil, ktinglótt keila. einsog
skjaldarhóla í laginit, með hvítum
snjó skellum hér og j>ar, Ármanns-
fell þarnæst og Hofmannaflöt með
Meyjarsæti. Þaðati liggur leiðin
um skógivaxið hraun til Þingvalla.
Við höfðum mestan hug á því,
þegar þar kom, að fá húsaskjól
um nóttina, en ]>ar var alt fult
fyrir af fólki frá Reykjavik, sem
hópast ]>angað um helgar. Við
tókum því ]>að ráð, að fara til
Kárastaða til gistingar. Þar var
eins. að hvert rúm var upptekið af
gestum. en fólkið sýndi okkur þá
einstöku góðvikl og gestrisni, að
taka rúmföt úr rúmum sínum. og
var húið um kvenfólkið í flatsæng,
en við bræður sváfum í hlöðu.
Næturgreiðj var tnjög ódýr. og
hef eg ekkert nema gott um við-
tökurnar }>ar að segja. Ekkjunni
á Kárastöðum ,er einkar annt um
gesti sína, og vann mjög hart til
bess að gestunum gæti liðið sem
læzt.
Frá Duluth
hé
um við á Urriðaá, var |>á hraklegt
véður, með stormi og úrfellisrign-
i ir <lvra og
afarlanga skólagöngu,
fylgdutn við Möggtt Skúlason og
bróðurbörnum hennar til Staðar-
bakka, en' Karl bróðir mirtn.,. ,
fvlgdi ]>eim til skips á Börðeyij. ! ’.L'",uf..I’t” onla 1 emhættin, og
Seinnj ]>art dagsins bólusetti eg ] Uga , ,,nkU111 uh 1 al1g'i- að kom-
börnin á Bjargi og Brekkutæk. !ast ur krePPUnn>. aðut- en ómegð
•>>að var ah’eg nýtt verk fvrir mig, ' e a ^>a .<>tf s 0 ^anga barn-
en ekkt gettur sa sem ekki reyntr,
eg brúkaði tslenzku aðferðina, að
taka efnið úr öðrum dreng, sem
bólan var komin út á. og tókst vef.
steypuhúsið, tvíloftað, og er það
mikið í fang færst, á bóndabýli
upp tiJ dala; bóndmn þar /Guðm.
Damelssoh) hafði reynt að p’æg’a
Við lögðum timanlega upp frá j jöi-Sina og sá höfrum, var }>ar nú
Borðeyri og komum við á Stað', j myndast taða í flaginu. f Galt-«
Bálkastöðum. Hrútatungu og [^rbolti sá eg það mvndaTleg"sta
Þann j. A"úst L-ar hvassviðri Mdnm og var alstaðar mjög vel j 'dLús. sem fyr-r mig bar á ferð-
-eð snjókoft-! undir kveldið; við el<ift- Björii Hinriksson! fylg li 'nm; j>að var hlaða, sem tók afar-
urðum að 1/ . allar skepnur inn, j ’*UWur a le’®» jónas líka á Bálka- "Mð hey oe kringum hana fjár-
en tnorguni».., eftir var kominn ! stöðum og Tómas í Hrútatungu. hús vfir 4<;o fiár og hesthús ha-da
fcálfa snjór >a tneira. Eg hlóð ' >7 enu fleir>. su8ur að sæluhúsinu
snjókerlingu um daginn. r> feta v Holtavörðuheiði; þar mættu-n
ustu hans af miklu kappi. — } frá Canada, heP’ur en að kattpa
A Svignaskarði sá eg eittt stein- j j>ær af verkfærasölum í Noregi
Tvö naut sá eg á Hvanneyri,
bæði væn. Annað var boli 4. vetra,
er Halldór sagði um i=;oo pund á
tyngd, og var það. falleg skepna.
háa og tók mynd af henni. til
ið yngra Teiti frá Víðidalsthngu;
'o hrossum. Hlaðan var í m:ði-
-,nni en oeningshúsin áföst víð
hana. Sagt var mér, að farið
Eg stakk upp á því við hann að
ala upp dráttar uxa, með þvt að
mikið brúk væri fyrir þá á landinu.
Hann kvað það vel liklegt, að það
mundi borga sig ok kvaðst mundi
reyna það með tímanum. Eg er
viss um, að hann efnir það, því að
engan mann hitti eg á fslandi með
eins vakandi aupa fyr:r öllum
framförum, og eins mikla trú á
Mr. L. Hnítfjörð kom frá Dnl-
uth Minn. til Winnipeg 14. J>. m.,
á skemtiferð að finna fræmlnr og
kuntrngja hér norðurfrá, eftir 25
ára <lvöl syðra. og farast orð hér
utn bil á þessa leið: Líðan latida
er ]>ar viðunanleg. j>egar tillit er
tekið til J>ess, að flestir ]>eirra eru
á aldrinum frá 50 til 70 og ]>ar
yfir, en heilsufar Jæirra er yfirleitt
gott; að sönnu er lúi og gigt far-
in að lama krafta sutnra, en af
veikindum er ekki neitt að segja
nema að Guðrún Benediktsdóttir
kona Mr. S. Magnússonar frjí
Grenjaðarstað í Þingeyjar þingi
sem hefir umlanfarin ár, verið
heilsuhtil, lasleiki hennar er magn-
levsi. sem læknar hafa ekki getað
ráðið lxít á. Af joeirri ástæðu fór
hún í sl. ág. mán. vestur að Soano-
van. útbæ frá Ttcoma. til tengda-
sonar s-ns Kr. Indr. Bene'hktsson-
ar og Bergj>óru dóttur sinnar, af
ske mætti að loftslagið mundi hafa
l.ætandi áhrif á heilsufar hennar;
J>ar dvelur hún um óákveðinn
titna.
í Duluth eru tólf ísl, fjölskyldur
j °S þrir verkamenn. Það annað sem
]>ar er af íslenzku fólki gift inn-
lendum er hér ekki taliö, því
mcr er ekki fullljóst um þann
f j dlda. Börn íslenzk sem fædd eru i
þessu landi eru um jo eða litiö
| ]>ar yfir, og á aldrinum frá 10—30.
I ívað metita ástand jteirra snertir.
] j>á hafa sum af j>eim farið í há-
skóla oec eru nú orðnir kennarar,
við góðan orðstýr. aðrir sem kom-
•'ð hafa út af barnaskólum hafa,
lært og ertt að læra ýmsa iðn, og
eins og tiú lítur út. má búast við að
engin af jieini þurfi að lúta að því
sem kölluö er lakasta vinna. Þess
; skal getið, að hér ern ekki taklir
I tneð lærdóms mennirnir Sturla
Einarsson óg Leifur Magnússon,
sem há.ðir eru áður jijóðkunnir
gegnum blöð vor, og nú komnir í
hrott frá Duluth.
llvað efnahag landa vlðvíkur,
ltafa allir nóg fyrir sig. eti enginn
cr rikur; |>eir eiga húsin setrt þeir
I búa i og fylgja ]>eint stærri og
I smærri lóðir. Þeir sem ekki eru
hættir að starfa aldtirs vegna reka
einhverja atvinnu ;’f cigin reikning.
Hvað Duluth áhrærir sem borg,-
þá er hún viðurkend að vera sá
] heilsusamlegasti l>ær. j>ar sem unt
] tneginlands loft er að ræða, og
j j>aþ er eðlilegt þegar tekiö er tillit
til legu bæjarins. Eins og sjá má
' af landabréfinu stendur Duluth í
] hæðóttri hli.ö norðvestan við suð-
] vestasta fjörðinn sem suður ligg-
ur, úr Superior vatni, á 47. n. e. br.
i en 921-5. stigi vestl. br. tálið fni
j Greenvich ; og fellur St. Louis áin í
; botn fjarðarins. Suðurendi bæj-
]arins er nokkirð vaxinn suður með
ánni að vestan og er ]>ar mikið af
1 verksmiðjum nýhygðum eða i
] smíöum. Enn nokktið fyrir aust-
an miðju hæjarins er bústaður
; auðmanna og eru garðar jteirt'a
jsvo stórir og skrautlegir, að mörg-
um mundi detta í hug að hann
j væri hominn í lystigarða Rómverja
j ;i gullöld þeirra.
;Þá er að lýsa hafnarstöð borg-
arinnar og ]>vi, sem er í sambandi
j við hana; út frá miðpunkti bæjar-
; ins liggur rif mikið nokkuð, sunn-
j ar cn í suðaustur og niyndar það
flóö úr St. Louis ánni sem er
| höfn:n; vestan vert í rifið er
| skurður og er ]>að skipaleiðin.
j Skurður sá er mannvirfci mikið;
veggir hans eru bygðir úr steypt-
j ttm steini og ná langt út i vatn, á
| |>eim endanum »eru vitar og j>oku-
| lúður. En J>egar húmar eru veggir
j skurðsins ]>étt settir með rafljós-
| um heggja vegna : er jjvi fagurt
|>angað að líta bæði af landi og
j vatni. Yfir suðtirenda’ skurðsins
j er hengibrú mikiT. og er huu öll
j úr stáli. Hún er talin að vera
mesta brú j>eirrar tegun<lar önnur
| en sú. sem er yfir Signu fljét á
I'rakklandi. Að sunnan verðu við
skurðinn eru bryggjur og þar á
vöruhús stórkaupmanna, en vogar
á milli svo djúpir, að stærstu skip
sem eftir vötnum ganga geta flot-
ið j>ar inn, og gengur |>vi greið-
lega af. og áferming. Fram á
j>essar bryggjur liggja járnbraut-
ar sjx>r og er því jafn auðvelt að
afferma í vagna sem vöruhús.
Sunnan vert að höfninni liggur
fylkið Viseonsin og stendur þar
borgin Suporior, en milli joessera
b°rga liggja margar járn-
brauta brýr og eru j>að alt vindit-
brýr. því skip ganga lengra ttpp St.
Louis ána. En af þvi undirlendi
í Dulutíi er lítiiS. þá eru stimar
járnbrautir bygðar á stöplum yfir
ninar. Kolaflutningur er mikiH til
^uluth og ]>ví aklrei Jmrður á
eldsneyti. j
Helga Magnúsdcttir dáin.
Af vissum ástæöum hefir dreg-'
ist að geta um lát Helgu sálugu
Magnúsdóttur, cr lézt að heimili
dóttur sinnar Guðrúnar Jónsdótt-
ur Matthiassonar að Grund 1
grenil við Coldsprings P. O.
Ilelga sál. var fædd í Flatey á
lireiðafirði í Barðastramlarsýslu
17. desetnbcr 1821. eti dáin 31.
desember 1911, þá 90 ára; for-
eldrar liennar vortt ‘Magnús Jóns-
son skipherra <>g Margrét Jóns-
iléttir. llelga giftist 1854 Jóni
Matthiassyni í I lergilsey er þá var
ekkjumaður. (Jón Matthíasson dá-
inn 13. október 1906/.
jÞatt eignuðust 9 börn, hvar af
(i dóu 1 æsku, en þrjú náðu full-
orðins árum. Ástráður Jönsson er
dó í Klondyke og Margrét, er dó í
K.höfn, en. Sveinn Jónsson er enn
lifandi af sama hjónabandi, og áði-
ur nefnd Guðrún Jónsdóttir af
fyrra hjónabamli; og lézt Helga
sál. ]>ar eins og að ófan er riíað.
Jótt og Helga bjuggtt mest af sín-
um búskap í Hergilsey, þar til þau
fluttu til Ameríktt 1888 og tóku
land í grend við Lundar P. O.
Helga sál. var vel skynsöm kona
og manni smum samhent i ölltt
þartil hún misti sjónina, enda
brtigðu þau þá búi litlu síðar; hún
var blind í nærfelt 20 ár og farin
að tapa heyrn en bar það með
stakri þolinmæði; hún var mjög
trúrækin kona til dauðans.
Blessuð sé minning hennar
M. G.
Dánarfregn
'Þann 30 septenrlær 1912, antl-
aðist að Merid P. O. Sask., aldr-
aður maður, Tngimar Marísson að
nafni; hatin er fæddur að Desey
i Norðurárdal i Mýrasýslu á Ts-
landi, 30. apríl árið 1836.
Tngimar sár. átti 6 Ikirn á. líji.
<">11 fulforðin, 2 sontt heima á ís-
landi. Ágúst trésmiður kvæntur og
Benjamin ókvæntur, 2 dætur hér
vestra og heita báðar Sigrí’ðúr, sú
eldri gift TTannesi Beneliktssyni.
búsett nærri Foanv Lake. hin gift
Guömundi Kjartanssyni, búsett
Manitohavatni. 2 somt hén vestra,
Thorsteinn ókvæntur og Magnús
i kvæntur. báðir búsettir viö Merid
j P. O. Tngimar sár. flutti vestur
i um haf árið 7900 ásamt síðirtöld-
; um sontim sinum. og nam }>á land
j i svo nefndri Vatnsdals bygð
/Tantallon), en seldi ]>að síðar og
flutti Vestur m(eð» sontim sínum.
Hinn framliðni var búinn að vera
ekkjumaður um mörg ár áður hann
flutti vestur. Blindur var hann
rúm 7 síðustu ár æfi sinnar, en
lengst af þeim tíma við góða
heilsti. ]>ar til síðasta árið að hann
var mjög ]>rotinn að heilsu og
kröftum. TTann var jarðsettur 2.
október að v<östöddu mörgu fólki;
húskveðiu og líkræðu héh enskur
nrestur lúterskur. Friður guðs
fylgi beim framliðna.
T’laðið ísafohl er vmsamlega
heðið að taka unp dánarfregn
]>essa.
xrr.
Sevðisfirði 31. ágúst.
Ráí'herra, Hanncs Haf'tcin sigl-
ir á konungsfund með Botniu, er
fer frá Revkjavík 27. seníember
og kemtir hér við á Seyðisfirði 29.
Jón Jónsson frá Bárðarstöðum í
Loðmundarfirði andaðist á Vest-
daJseyri 24. b- m., 50 ára gamall.
Hafð'i vanheill verið tnn nVrg und-
anfarin ár. Vandaður maður og
vel látinn.