Lögberg - 05.07.1923, Qupperneq 7

LÖGBERG, FIMTUD AGINN
5. JÚLl 1923-
BU. 7
Verið vissir í yðar sök
Með því a6 nota áreiðanlegar vörur eina og
ELECTRO GASOLINE
BUFFALO ENGLISH MOTOR OIL
SPECIAL TRANSMISSION LUBRICANT
“Best by Every Test”
Seldar í vorum átta “Service Stations” í Winnipeg
No. 1—Á ihorni Portage Ave. og Maryland St.
No. 21—Á Suður Main St., gengt Union Depot.
No. 31—McDermot og Korie Sts. gengt Grain Exdhange.
No. 4—Á horni Portage Ave. og Kennedy St.
No. 5—Á horni Rupert og King, bak við McLaren Hotel.
No. 6—Á horni Osborne og Stradbrooke Sts.
No. 7—Á horni Mlain St. og Stella Ave.
No. 8—Á horni Portage Ave. og Strathcona St.
Einnig í Moose Jaw, Saskatoon, Sask., Lethbridge, Alta.
Prairie Gity OilGompanyLtd.
PHONE: A-6341
601-6 SOMERSET BUILDING
Vetrarferðalag um fjöll.
Eftir Steingr. Matthíasson-
Formáli.
Eftir margra ára lækniastarf
og daglegar umþenkingar hvað
hollast sé sjúkum jafn og heil-
brigðum, er niðurstaðan þessi:
loftið úti joct ekki sfzt uppi á fjöll-
um er bezta læknislyf fyrir menn
og skepnur^ En til þess að hag-
ta sér loftið réttilega verðum
við að hreyfa okkur eða vinna
líkamlega vinnu. Annars verða
ekki hálf not að andrúmsloftinu.
Við verðum að hreyfa okkur og
koma um leið blóðinu í meiri
hreyfingu, svo að blóðkornin
miljón-mörgu ferji lífsloftið út
um ystu æðar til allra frumla
líkamans.
Reynslan sýnir, að bezta ráðið
tli að viðhalda heilsunni er að
hreyfa siig eða vinna í sveita síns
andlitis úti undir berum himni-
Aldrei eru menn frískari en á
sumrin um hábjargræðistímann.
Það er þá, sem flestir eru allra
•mest úti og vinna allra mest- Þá
kemur sjaldan fyrir að við lækn-
ar séum sóttir og þá helst til kar-
lægra gamalmenna. En á veturn-
ar í skammdeginu, þegar aliir
kúldast inni í spiltu andrúmlofti,
og 'hreyfa sig of lítið, þá kemur
kvefið og kveisan og hundrað stór-
sóttir fyrir utan gigtina. Og þá
vantar ekki að við læknarnir
séu'm sóttir og vaktir upp á nóttu
og hálfdrepnir á erfiði, eða þó
einkum þeirri illu meðferð að
vera settir upp á húðlata og harð-
genga kerruklára.
Af öllu útilofti er þó fjallaloftið
hreinast og bezt,
“alt er hreinast hugði eg þá
sem himninum er næst.
orti Steingr. Thorsteinsson-
pað þarf afarsterka heiðinna-
manna heilsu til að [þola góða
daga, sem alment er kallað — þ.
e. a. s- hreyfingarleysi inni í ofn-
hita og vera síetandi góðan mat.
Sannleikurinn er að fjöldi manna
deyr fyrir örlög fram og týnir
heilsu sinni á því að eiga þessa
“góðu daga” til lengdar, þess
vegna er hörmulegt hve margir
eru heimskir að sækjast eftir
þessum svonefndii góðu dögum, og
sækjast eftir að losna frá stritinu
og setjast í helgan stein. Flest-
um hefnist fyrir- Ekkert er holl-
ara en að hreyfa sig og vinna
undir iberum himni eða í góðu
lofti. Þeir karlarnir endast yfir-
leitt best, sem eru sívinnandi og
hugsa ékki til “góðra daga” fyr
enn í gröfinni (eða himnaríki).
Það þarf líka heiðinnamanna
heilsu til að þola að vera embætt-
ismaður í ofnhita og skrifstofu-
lofti þó ekki sé lifað slæpingslífi.
Við þyrftum helst allir, em-
bæ+tismennirnir, að taka okkur
skorpu daglega við einhverja úti-
vinnu, til að halda heilsu. (Verst
að sumir eiga hvorki reku né að-
gang að mold til að grafa í; okk-
ur er ekki lengur borgað í mold
og grasi heldur pappírspeningum
sem fjúka út í veður og vind )
Eg segi fyrir mitt leyti, að eg
finn oft hve innisetur við skrift
og lestur eru eitur í mínum bein-
um. Og eg furða mig oft á, hvað
krakkagreyin í iskólunum þola, og
reyndar allir unglingar sem, tízk-
an hefir króað inni við lærdóm
og pjatt. Það væri áreiðanlega
hollara að hleypa surnu alveg út
og flestu hálfann daginn til að
'herða sig fremur við vinnu og á-
reynslu úti — jafnvel “moka skít
fyrir ekki neitt ”
pegar eg vil sérstaklega gæða
sjálfum mér, njóta lífsins og
styrkja heilsuna eftir óhollustu
innivistar í tóbaksreyk, klóroform-
lofti og áhyggjum af læknisstörf-
um, þá veit eg ekkert betra en að
ganga á fjöll og teiga heiðaloftið
tæra.
í Fjölsvinnsmálum stendur:
Lyfjabeg heitir
en þat hefir ilengi verit
sjúkum ok sárum gaman-
Heil verðr hver
þótt taki heljarsótt
ef þat klífr kona.
MSálfræðingar eru ekki á sama
máli hvernig s'kilja skuli vísuna.
iSumir halda að fjallið hafi vaxið
einlægum lyfjagrösum og læknis-
dómum- Eg hygg að svo hafi
ekiki þurft að vera. Hollustan við
að klífa fjallið var að þakka góðu
lofti og hollu 'hreyfingunni við
fjallagönguna- Og ættu allar
konur að leggja sér þetta á hjarta,
þv'í þær hreyfa sig yfirleitt alt of
lítið úti. Karlmennirnir gætu í
viðlögu'm hrært í pottinum. Eitt
þurfum við öll að muna:
Pegar við hættum að hreyfa okk-
ur förum við að deyja.
Ferðaáætlun sem breyttist.
iEg hefi margferðast um ýmsa
fjalivegi á sumrin, og það er ynd-
islegt í góðu veðri, því “frjálst
er ' fjallasal.” Eg hefi nokkrum
sinnum farið yfir Vaðlaheiði á
skíðum á veturna. Engar lækn-
isferðir hafa verið skcmtilegri,
og eg hefi sannfærst um hve auð-
velt er að ganga á skíðum og hve
lítt þreytandi það er, þegar færi
er gott- Ekki vil eg hrósa mér að
eg sé garpur í að standa brattar
breMcur, en þess gerist ekki þörf
I Jangferðum-
Fyrir iöngu hafði eg ásett mér,
að fara einhverntíma skíðaferð
og sumpart gangandi suður yfir
fjöll að vetralagi. Loksins í vet-
ur átti eg kost á að koma þessu í
fra'mkvæmd, en gat þó ekki ann-
ríkis vegna orðið ferðbúinn fyr
en í miðjum marzmánuði- En þá
var komin hláka, sem át burt snjó
í bygðum og aurinn á Akureyrar-
götum var orðinn svo djúur að
tbæði blöðin íslendingur og Verka-
'maðurinn urðu sammála um, að
'hann væri orðinn þriggja álna
djúpur.
Út úr þessu syndaflóði vildi eg
forða mér. Og ílíkt og Nói forð-
um smíðaði sér örk, eins lét eg
Kristján Sigurðsson gera mér
góðan skíðasleða, og skíði mín
tók eg, broddstaf, tjald og hvílu-
poka, fékk mér nesti og nýja skó
og hélt fram ií Villingadal til að
leggja á fjöltlin suður. Eg hafði
hugsað mér að fara, ása'mt tveim
fylgdarmönnum, suður Arnarfells
veg, koma niður í Hreppum og
láta síðan eitthvað reiða mig milli
bæja, en annars ganga eins og
leið liggur til höfuðstaðarins-
Þá er hlákan fremur færðist í
aukana hætti eg við þessa ferða-
áætlun, því fyrirsjáanlegt var, að
tneð sleðum kæmust við ekki lenga
en lítið suður fyrir Hofsjökul, og
mátti gera ráð fyrir að þar tækju
svo við bleytur og aurar og ekki
unt að bera þann farangur á bak-
inu sem nauðsynlegur væri til að
eiga vistlegt náttból á fjöjlum ef
til vill í 3 nætur- Leiðin er löng
eða um þrjár dagleiðir fyrir gang-
andi menn frá Hofsjökli til bygjSa.
Eg kaus því þá leiðina, að fara
vestur ýfir Nýjabæjarfjal'l til
Skagafjarðar, en þaðan Stórasand
til Borgarfjrðar og komo niður að
Gilsbakka- petta er stysta leið úr
Eyjafirði til Suðurbygða eða að-
eins um 120 kílómetrar þar sem
hin leiðin er sjálfsagt 160 kíló-
metrar eða meira.
HAGlC
baking
POWDER
fá mér fylgdarmenn og hesta í
Skagafirði og fara ríðandi suður
Sand.
En hver mundi vilja fara með
mér? Eg var áhyggjufullur og
hélt nú að alt mundi stranda-
Jónas hafði nefnt Guðm. Sveins-
son bónda í Bjarnarstaðahlíð sem
líklegastan til að slást í för ‘með
mér. pá var að hitta ‘hann að máli,
og fannst mér nú horfa illa, ef
hann fengist ekki — og ekki vidli
eg snúa heim aftur- “Snýttu þér
snúinraftur og snautaðu heim
aftur” — fanst mér einhverjir
illvættir hvisla að mér-
Hrólfur í Ábæ fór upp á Tinn-
árdal að sækja tjald mitt og far-
angur, se'm á s'leðanum var. En
sjálfur fór eg gangandi vestur
yfir Hlíðarfjall og hitti Guðmund
í Bjarnarstaðahlíð- Og glaður
var eg, þegar þessi heiðursmaður
hét mér fylgd sinni. Guðmund-
ur fekk síðan í lið með sér ann-
an kunnugasta mann á fjöllun-
um, Indriða Magnússon bónda á
Hömru'm, og var svo ákveðið, að
ina. En það var okkur ljóst við
stutta viðkynningu í Skagafirði,, við legðum upp þ. 21 marz-
við urðum eins og fyrri daginn að
fara hægt og gætilega og ganga
annað slagið eða oftast nær. Tafð-
ist okkur framsóknin og við bölv-
uðum í hljóði- — “pað má eldci
mikið versna úr þessu, svo Stóri-
sandur sé fær,” sagði Guðmund-
ur, en eg maldaði í móinn og fekk
‘mér tóbakstölu (annars er eg
hættur við þá munaðartegund fyr-
ir nokikru.)
Við héldum nú áfram upp Bug-
ana, þetta öldumyndaða land upp'
að Blöndu. Landið var á pörtum
alveg autt, og góðir hagar, svo
að hingað hefði mátt sleppa öllum
tryppum úr Skagafirði og geml-
ingum með. Fjallagrös sáum við
nóg, iðgræn eins og nýsköpuð og
igirnileg átu- Rjúpur sáust hér
og hvar í smáhópum — og álftir
sáum við nálægt Blöndu- Þær
voru auðsjáanlega í kynnisferð
eða njósnarferð sendar af álfta-
hópum suður í Fossvogi eða frá
Breiðafirði. Þegar við kömum að
þeim flugu þær upp — “með
fjaðraþyt og söng” — og héldu
suður og vestur heiðar, líklega
með fjallagrös eða laufblöð í
nefjunum, líkt og dúfan hans Nóa
— til sannindamerkis um veður-
sæld og landgæði á fjöllunum-
Og annað veifið heyrðum við
sólskríkjur kvaka vorljóð á stein-
u'm. Loftið var þungbúið, dimt
yfir jöklunum í suðri og austri
og Krákur á Sandi ihvítur og
kaldranalegur, en Krá'kur gamli
er heljarmikið fjall af Stórasandi,
og víar veginn líkt og hejlar-
etór varða og betur en nokkur
beinakerling.
Framhald.
PDW^thrESHING
Gray drá,ttarvélin knýr áfram eina auBveld-
lega 28" preskivél eins og alt annaS, er hún
fæst viS. Um hábjargrætSistímann standitS þér
yður ekki vitS, atS eyða miklum tima 1 atSger'ð-
ir við dráttvélar. Mr. Moran’s “Gray” að
Plato, Sask., kostaði hann minna 1 eðgerðum
og viðhaldi en fimm dali á tveim áru m ——og
allir "Gray” notendur segja sömu sögu.
Safn yðar af búnaðaráhöldum, er ekki full-
komið, nema þér hafið “Gray” Wide Drive
Drum Tractor. Slík vél þolir hvaða áreynslu sem
er. Hana má nota við ensilage, mölun fóð-
urs, við sögun og alla slíka vinnu. Athugið
dráttarvél þessa á sýningum Vesturlandsins,
eða skrifið til vor eftir frekari upplsingum.
GRAY TRACTOR CO. of Canada Itd.
Dept. K, 298 Ross Ae., Winnlpeg.
að þar var nóg af ýmsu góðu, sem
gleður ferðamenn, en lítið af snjó.
petta hafði að vísu Jónas kollega
Kristjánsson sagt mér í símanum,
áður en eg hélt að heiman, en eg
vildi ekki trúa honum, enda átti
eg von á, að veður breyttist þá
og þegar, og snjór kæmi von bráð-
ar- Og i öllu falli hugði eg að
nógur snjór væri, er kæmi upp á
fjöllin upp úr Skagafirði, en
þangað ráðgerði eg að láta flytja
minn farangur og sleða éleiðis,
Iþar til nógur snjór fengist og færi
væri gott- Því að venjan er þessi,
að þó hláka sé í bygð, nær hún
ekki hátt upp í fjöllin, og snjór-
inn á Vaðlaheiði og Nýjabæjar-
fjalli var í þetta skifti nógur,
þegar komið var upp í 1500 til
2000 feta hæð og eg vissi að Stóri-
sandur væri 2000 feta hár. En
það er langt upp á Stórasand upp
úr Skagafirði- — Fyrst er Eyvind-
arstaðaheiði, svo Bugarnir og
landið kringum Blöndu og síðan
öldurnar. pegar kevnur upp fyrir
Eyvindarstaðaheiði lækkar landið
á stóru svæði. Kunnugir menn
staðfestu nú það, sem Jónas hafði
sagt mér, að fjöllin mundu vera
að miklu leyti auð, alla leið vest-
ur að B'löndu-
Eg breytti því enn ferðaáætlun
minni- Lét fylgdarmenn mína úr
Eyjafirði snúa við og taka ‘með
sér sleðann og skíðin, og afréð að
Við höfðum sinn hestinn hver,
og þar að auki einn undir far-
angri, þ- e. tjaldi, hvílupoka, nesti
og heypoka. En á einum hestin-
um höfðum við þar að auki tvo
heypoka í hnakk og skiftu’mst til
að ganga-
Upp úr Skagafirði-
Við héldum upp frá ölduhrygg
eftir að eg hafði gist tvær nætur
og mætt ágætri gestrisni á Tungu-
háls og Ytra Svartádal-
Fyrsta daginn komust við upp
Eyvindarstaðaheiði upp að Aðals-
mannsvatni. Þá var Liðið á nótt
og di*mt mjög, því okkur hafði
tafist á leiðinni við margar gljúp-
ar fannir og stundum orðið að
taka ofan af áburðarhestinum.
Leiravnannakofi er við Aðals-
mannsvatn og réið á að finna
hann, til að geta hýst þreytta
hestana. Okkur ætlaði að ganga
illa að finna kofann, en loksins
tókst það og glaðið voru kLárarn-
ir. En við tjöíduðum fyrir utan
kofann og áttum góða nótt í 'hlýju
tjaldinu og hvílupokunu'm. Fór-
um snemma á stað um morguninn-
Frost hafði verið um nóttina og
veðrið var gott, en ekki hafði fros-
ið nóg til þess að fannir héldu-
Ekki vildi færið batna, fannir
voru margar og mjúkar undir
fæti, su’mstaðar krapalón, svo að
Hin nýja
G R A Y
"Canadian
Speciai” er
útbúin fyr-
tr hvaCa
erfiöi sem
er. H ú n
dregur 30
Þuml. Sep-
arator meS
útbúnaSl
hæglega.
Ferðin úr Villingadal suð-
ur að Stórasandi.
Eg fekk til fylgdar úr Eyja-
firði tvo sérlega góða lagsmenn,
Hjálmar Þorláksson Syðri-Vill-
ingardal og Jón Jónsson Tjörnum
Við Jétum reiða okkur og farang-
urinn upp í fjallshlíðina, þang-
að se'm snjór var nógur fyrir sleð
ann- Síðan gengum við, drag-
andi sleðan yfir Nýjabæjarfjall,
svo nefnda vetrarleið, sem ligg-
ur niður í Tinnárdal- Snjórinn
var nógur en þvalur og ekki gott
Bkíðafæri, svo við gengum alla
leið. Vorum 10 tíma milli bygða
þar til við vorum komnir að Ábæ-
Á fjallinu var dimmviðri kafald
og hvass. Við tjölduðum og feng-
um okkur bita. petta hresti okk-
ur og gladdi svo, að okkur óx ás-
megin. Og því trúir enginn, nema
sá sem reynir, hve gaman er að
geta, þegar maður vill, slegið upp
tjaldi sínu, hvar sem er á öræf-
um uppi og njóta hvíldar og
hressingar-
Nýja'bæjarfjall er með hæstu
fjöllum á Norðurlandi (um 4000
fet), og í björtu veðri er þaðan
víðsýni mikið í allar áttir, eins
og eg hefi áður lýst, er eg fór
iþennan fjaillveg fyrir nokkrum
árum að sumri til- En í þetta
skifti sáum við ekki nema nokkra
faðma frá okkur og urðum að
stýra eftir kompás. Við þurftpm
oft að gæta stefnunnar, því að
litlu má muna, til að fara ekki
skakt og lenda í ógöngum vegna
gljúfra og daladraga-
En ekki vorum við fyr komnir
í Tinnárdalsdröigin, en snjórinn
fór að verða stopull, svo að erfitt
var að koma sleðanum áleiðis.
Þurftum við að þræða fannaræmu
meðfram árgljúfri og stundum
bera sleðann milli fanna, en gæti-
lega þurfti að fara til að hrapa
■ekki fyrir björg. Bráðu'm fór svo
að við sáum okkur þann kost
vænstan, að skilja sleðan eftir og
ganga slippir til bygða. Og það
var þriggja tíma gangur-
Þegar við ná'lguðumst Ábæ,
'hittum við tryppastóð- Við völd-
um okkur úr stóðinu~ reiðskjóta,
sem við hnýttum upp í og hleypt-
um síðan fákunum- Hin tryppin
in fylgdu með og höfðu sinh
tryppagang, gvo að okkur ætlaði
að ganga illa að sitja, en sátum
þó, þrátt fyrir nokkrar ausur-
Hrólfur bóndi tók vel á móti
okkur og fyrirgaf tryppabrúkun-
RJOMI
Styðjið heimaiðnað með því að styrkja yðar
eigið félag og fá fult verð fyrir framleiðsl-
una.
Hafið hugfast, að samvinnu markaðurinn er
eini framfaravegurinn að því er landúnaðinn
snertir. Látið ekki glepja yður sjónir, farið
að fordæmi annara þjóða, sem hafa sannað, að
samvinnumarkaðs aðferðin er sú eina, er
skapar gott verð á mjólkurafurðum.
SENDIÐ RJ6MANN TIL
The Manitoba Go-operative Dairies
LIMITKD
Meðmæli: Union Bank.
RJ0MI
Sendið tU vor
Hæzta verð
Stjórnarflokkun.
Nákvæm prófun
Fljót og greið skil
og dunkar sendir um hæl.
Margreynt félag.
EGG og
FUGLA
Dominion Creameries
WINNIEG
Asliern
Dauphrn
Narcisso
Intvod
Sendið
oss
yðar
RJÓMA
Og verid vissir
UTTl • • • • • •
Sanna vigt
Rétta flokkun
24 kl.stunda þjónustu
og ánœgju.
EGG Vér borgum peninga út í hönd fyrir gl
æny egg
Canadian Packing Co.
Til hluthafa í
UNION BANK of CANADA
Skömmu fyrir síSasta érsþing tilkynti þáverandi aSal-fram-
kvæmdrastjðri yöar bæSi forseta og framkvæmdarnefndarmönnunt,
aS hann hefSi komist aö nokkrum óheimiluSum viSskiftatilraunum
á erlendum peningamarkaSi, sem orsakaty hefðu hreint ekki svo
lítiS tap, þótt hitt væri -jafnframt ljðst, atS nægilegur varasjðður
væri fyrir hendi til þess meira en jafna upp hallann.
Berandi fyrir brjósti hag bankans I heild sinni og kringumstæð-
ur allar, og eins meS tilliti til þess, aS skift v-ar um framkvæmdar-
stjórn, var ákeSiS a'S láta rannsaka nákvæmlega hag þessarar pen-
ingastofnunar. Rannsókn þessi hefir fariS fram undir eftirliti hlns
nýja framkvæmdarstjóra, meSstjórnenda og yfirskoSunarmanna, auk
þess sem fenginn \'ar einn af háttstandandi ebmseftismönum
Montreal bankans til aSstoSar viS rannsóknina.
EndurskoSun þessari er nú lokiS og leyfir framkvæmdarstjóri
sér, ásamt meSstjórnendum og yfirskoSunarmönnum, aS leggja fram
eftirfarandi skýrslu.
(1) Nokkru tapi hefir bankinn sætt 1 sambandi viS ýms lán,
meSan peningamarkaSurinn var t sem óeSlilegustu ástandi. Til
þess aS mæta þvf tapi, hefir framkvæmdarstjórnin þegar gert allar
hinar nauSsynlegustu ráSstafanir.
(2) Hinu venjulega tapi, sem ávalt kemur fyrir, bæSi aS þvl
er snertir verzlun og lán til landbúnaSar-framleiSslu, hversu gæti-
lega sem meS er fariSk hefSi áreiSanlega veri'S mætt á venjulegan
hátt, ef eigi hefSu þessir óvæntu áSurnefndu atburSir komiS fyrir.
Hyggindi og varfærni I bankastarfsemi, er á öllum tlmum nauSsyn-
leg, til þess aS1 fyrirbyggja sk: kkaföll og mæta þeim meS fullum viS-
búnaSi, ef til þarf aS taka.
(3) Til þess áS mæta fyrnefndu tapi og áhættu, sem þaS kynni
aS hafa I för meS sér, hefir þvf veriS taliS ráSlegt aS flytja úr Rest
Account yfir 1 Contingent Reserve Account, $4,260,000. Stendur hag-
ur bankans Þá sem hér segir:
Capital .................. $8,000,000
Rest Account ...........— 1,750,000
Profit and Doss Account... 159,000
Forseti ySar og meSstjórnendur eru þeirrar skoSunar, aS svo
n&kvæmt mat hafi fram fariS á útistandandi skuldum, bæSi töpuSum
og vafasömum, aS um ekkert sé lengur aS villast 1 þvl efni, og eru á
hinn bðginn sannfærSir um, aS ráSstafanir til aS mæta þessu, séu svo
vtStækar, aS telja megi vlst, aS innan skamms muni hreint ekki lltiB
hafa unnist til baka. öll hugsanleg gætni hefir veriS viShöfS, án þess
þó aB draga á nokkurn hátt úr þjónustunni, er mjög hefir til þess
miSáS aS lækka starfskostnaSinn, og þessari stefnu til frekari trygg-
ingar, hefir bankinn ágveSiS aS lækka gróSa hlutdeildina aS sinni
niBur I átta af hundraSi.
Jafnframt þvl sem forseta ySar og meBstjórnendum fellur sárt,
at! atvikin skuli hafa gefiS tilefni tll skýrslu þessarar, þá eru þeir þó
sannfærSir um, aS þér munuS meta ÞaS, aS fá aS vita allan sannleik-
ann, eins og hann er og aS þér munuS fallast á gjörSir þeirra
þeir geta aldrei lagt of mikla áherzlu á truast þeirra, aS þvl er
þoi þessarar stofnunar snertir. pelr benda á þaS um leiS, aS meS
nægilegt fé fyrir hendi til þess aS mæta öllum töpuSum og vafa-
sömum skuldum, er höfuSstóll bankans þó óskertur og auk þess all-
mikiSi fé I Rest Account.
Sem fullstarfandi stofnun, meS langan og tryggan viSskiftaferil
aS bakR meS öll skilyrSl til hagkvæms reksturs viS hendtna og meira
en hálfrar aldar reynslu á sviSi bankamálanna ásamt æfSum og
tryggum þjónum og endurnýjaSri framkvæmdarstjórn, þarfnast bank-
inn einskis annars en áframhaldandi trausts og stuSnings hluthafa
sinna og viSskiftavina. parf því eigi aS efast um bjarta og fagra
viSskiftaframtíS og velgengni.
Mr. R. T. Riley, sem áSur var meSstjórnandi og varaforseti og
vann bankanum stórkostlegt gagn, hefir nú aftur tekiS sæti 1 fram-
kvæmdarstjórninni, og hefir gengiS inn á aS vera fundarstjóri I hinni
nýju endurskipuSu framkvæmdarstjðrn og mun hin langa æfing hans
á sviSi fjármálanna ásamt skýrri dómgreind, verSa bankanum til ó-
metanlegra hagsmuna.
Samkvæmt fyrirskipun framkvæmdarnefndarinnar,
W. R. ALLAN,
Winnipeg, '21. júnt 1923. Presldent.
Stofnsett 1852
WINNIPEG, CANADA
Limited
Case galvanized Stál Seperators og Tractors
eru fyrirmynd út um allan heim. Reynslan er bezti
ikennarinn, og þér megið aJveg eins gera yður gott
af vorri 81 árs reynslu aðþví að þreskingu áhrærir-
Hinn 14. júní 1923, sendi jþetta verzlunarfélag
hinn 100,000 Seperatorfrá sér Yður skilst fljótt
að það þýðir lækkað verð. Hin mikla verzlun, ger-
ir oss kleift í ár, að lækka verðið, og nú seljum vér
eftirgreindar vélar, sem hér segi ’, F. O. B. Wpg.
15—29 Tractor — i555, að meðtöldum söluskatti.
12—20 Tractor — 1220
22—36 Stál Seperator — 1315
Frá þessu verði gefum vér 9% afslátt, ef borgað er
alt út í hönd.
Vér höfum margar aðrar stærðir — verðið hlut-
fallslega 'hið sama.
Skrifið eftir frekari upplýsingum til vor eða
næsta umboðsmanns vors.
J. I. Case T. M. Co.
81 Water St., Winnipeg