Lögberg - 06.09.1923, Blaðsíða 1

Lögberg - 06.09.1923, Blaðsíða 1
Það er til myndasmiður í borginni W. W. ROBSON AthugiS nýja staSinn. KENNEDYjBLDG. 317 Portage Ave. Mót Eaton &%htt Á. SPEIRS-PARNELL BAKINGCO. ábyrgjast yður fulla vigt, beztu vörur fyr- ir lœgsta verð sem verið getur. REYNIÐ ÞAÐí TALSIMI: N6617 - WINNIPEG 35. ARGANGUR WINNIPEG, MAN., FIMTUDAGINN 6. SEPTEMBER 1923 NÚMER 34 Helztu Viðburðir Síðustu Viku. S#N#V#\#S#V#\#N#S#S#N#\#SJ Canada. R. D. Wauh, forseti hinnar nýju vínsölunefndar í IManitoba, er væntanlegur til borgarinnar, ein- hvern hinna næstu daga. Sex hundruð manns komu sam- an í Centennial skólanum í West Kildonan hinn 30. f. m. og báru fram vantraustsyfiríýsingu á sveitaroddvitann C. A. Tanner, verkaflokks "*þingmann fyrir Kil- donan og St. Andrews, ásamt samver'kamönnum hans í sveitar- stjórninni. Var þeim borin á brýn óhæfileg bruðlun á fé sveit- arfélagsins. Skorað var á sveit- arráðið að segja af sér um næstu áramót. Mr. Tanner telur á- sa^kanir þessar með öllu óverð- s'kuldaðar og á engum rökum bygðar. Framkvæmdarstjórn hinna sameinuðu bændafélaga í Mani- toba, fullyrðir að (cklöert verði 0 af hinni fyrirhuguðu samvinnu- sölu á hveiti í fylkinu þetta árið. Svo sé orðið á'liðið tímans að ekki sé viðlit að hrinda 'málinu í fram- kvæmd að sinni. En þess læt- ur stjórnin jafnframt getið, að næsta ár verði slíkt fyrirkomu- lag reynt að öllu forfallaiausu. Samkvæmt s'kýrslum frá hag- stofu sambandsstjórnarinnar í Ottawa, kemur það í Ijós, að Can- ada kaupir svo að segja öll raf- áhöld frá Bandaríkjunum. Allmargir skólakennarar frá New Zealand og Ástralíu, eru ný- komnir til Vancouver, B. C, og hafa fengið þar atvinnu við kenslu á vetri þeim, er í hönd fer. iManitoba • stjórnin hefir nú lagt niður stofnun þá, er Joint Council of Industry nefnist, og leidd var í lög i þei'm tilgangi, að stuðla að samkomulagi mil'li verk- veitenda og vinnuþiggjenda, ef snurða hljóp á þráðinn. — Ógreiddir fasteignaskattar í Manitobafylki, nema til samans $17,469,509. — Dáindislagleg fúlga. /W: E. N. Sinclair, þingmaður -fyrir South Ontario kjördæmið, hefir verið kjörinn leiðtogi frjáls- lynda flokksins í Ontario fylkis- þinginu. Eplauppskera í Canada, var á síðastliðnu ári, sem hér segir: Nova' Scotia, 1,891,000 tunnur, British Columbia, 1,000,000, en Ontario, 809,000 tunnur. Douglas A. Campbell frá Tor- onto, hefir verið skipaður aðal framkvæmdarstjóri Maple Leaf hveiti'mylnufélagsins- Forseti þess félags er James Stewart, hér í borginni, fyrrum formaður hveitisölunefndarinnar. íhaldsflokkurinn í Pictou kjör- dæminu í Nova Scotia, hefir á- kveðið að setja engan mann til höfuðs Hon- E. M. Macdonald, hinum nýja hervarnaráðgjafa sam bandsstjórnarinnar, við aukakosn- inguna, sem þar hefir verið skip- uð fyrir. Hvort verkamenn út- nefnaþingmannsefni, mun enn eigi hafa verið afráðið. Að ti'lhlutun Dr. Forbes God- frey, heilbrigðismálaráðgjafa í Ontario og Dr. Bantings, þess er fann upp insulin meðalið við sykursýki, hefir verið svo skipað fyrir, að allir s'kuli geta orðið Jmeðalsins aðnjótandi, án tillits til þess, hvort þeir getf borgað fyrir það eða ekfci. Eftirgreindir fjórir menn hafa verið skipaðir dómarar við hæsta rétt Ontario fyllkis. Sir Wi'Iliam Mu.lock, verður dómsforseti, en meðdómendur, ,Hon. Francis Ró- bert Latchford, Hon. Fosberry Orde og W. H. Wright, 'lögmaður frá Owen Sound. Kolanámufélag eitt í Alberta hefir skrifað borgarstjóranum í Toronto og Iýst yfir því, að það geti sent þangað þvínær óþrjót- andi byrgðir af kolum, er gangi næst Pensylvania kolum að gæð- um og selt þau þar í borginni fyr- ir $11.00 svnálestina- Borgar-c stjóri kvaddi samstundis til bæj-> arstjórnarfundar til þess að ráðg- ast við hana um tilboð þetta. Áætlað er að ágóðinn af stjórn- arvínsölunni í Manitoba, muni nema sem næst fjögur hundruð þúsund dölum fyrsta árið. Sannast hefir það nú, að al'lir þeir, er tóku þátt í Crawford leið- angrinum til Wrangel eyjarinnar 1921 eru dauðir, að undanskilinni einni Eskimóakonu. Látinn "er í Ottawa E. T. Smith, innheimtumaður í stjórnardeild opinberra verka. Hann lætur eftir sig ek'kju og einn son. Miss Mlargaret Paton, varð bráðkvödd við vinnu sína í Robin- son's búðinni hér í borginni, síð- astliðinn laugardag. Hún var 61 árs að aldri. P. Fowler, einkaritari Hon- T. C. Norris í ráðgjafatíð hans, og fram að þessu ritari núverandi stjórnárformanns- Hon. John Bracken's, hefir sagt af sér stöðu sinni og er á förum vestur að Kyrrahafi. Miss Jean McCall- um, hefir verið skipuð til að gegna stöðu hans. Sagt er að hveitiuppskera i héruðunum norður af Edmonton, Alta, sé eiri sú mesta og bezta, sem þekst hafi í manna minnum. Ákveðið hefir verið að skipa I konunglega rannsóknarnefnd til þess að rannsaka ástæður allar, er leiddu til verkfallanna 'miklu i Sidney og Cape Breton. Bændafélögin í South Renfrew í kjördæminu í Ontario, þar sem | hinn nýji verzlunarráðgjafi sam- 1 /bandsstjórnarinnar, Hon T. A. Low, leitar endurkosningar, hafa ákveðið að láta kosningu ihans afskiftalausa. Þykir því engan veginn ólíklegt, að ráðgjafinn verði kosinn gagnsóknarlaust. Ársþing hinna sameinuðu verkamannafélaga í Canada, kem- ur saman í Vancouver, hinn 10. *þ. mánaðar. Bandaríkin. Fregnir frá Indíanapolis láta þess getið, að Ku Klux Klan U- lagsskapurinn, hafi fengið , full umráð yfir Va'lpariso háskólanum. Vöruinnflutningur frá Evrópu til Bandaríkjanna^ hefir aukist stórkostlega síðustu mánuðina. Mælt er að Coolidge forseti þvertaki fyrir að skifta sér hið allra minsta af deilumálum Ev- rópuþjóðanna. Ymsir leiðandi menn Demo- krataflokksins, virðast vongóðir um að senator Underwood frá Alabama, muni geta unnið næstu forsetakosningar, með atfylgi austurríkjanna og verði þar af 'leiðandi ekkert upp á vesturríkin kominn- Að vísu telja þeir lík- legt, að geta unnið eitthvað af eft- ir greindum þrem ríkjum: Ohio, Indiana og Illinois. Þó mun slíkt bygt á vafasamri ágizkun, sem vitanlega getur brugðist. Á það er treyst, að Smith ríkisstjóri í New York, þjóðkunnur áhrifa- maður, muni geta trygt Under- wood þar mikið fylgi, svo fremi, að hann sé þá, fús til þess, 'með því að orð hefir á því leikið, að honum sjálfum muni ekki fjarri skapi að 'keppa eftir forsetatign. Blaðið Chícago Herald and Examiner, segir Republicana flokkinn vera i mesta eymdar á- standi, þar sé í raun og veru hvor hendin upp á móti annari og strangt tekið sé flokkurinn eins og höfuðlaus her. — Líklegast hreint ekki svo lítið til í því. Jdhn 'Lewis, forseti náma- mannafélaganna í Bandaríkjun um, segir að ekkert afl í víðri veröld, geti eyði'Iagt samtök verkamanna. — Fullyrt er að Henry Ford muni njóta lang almennasta fylgisins, innan vébanda Demo'krataflokks- ins, en næstur honum ko'mi William IMcAdoo. Ford hefir 15,000 umboðsmenn víðsvegar um Bandaríkin og yrði þeim öl'lum lagt fyrir einn góðan veðurdag að fara út og "agitera," þarf élig- inn að óttast að elkkert gangi undan þeim. Ríkisstjórnin í Wisconsin, greiðir starfsmönnum sínum sam- tals að jafnaði $900,000 dali á 'mánuði. Sagt er að hvergi í Bandarikj- unum, muni konur hafa jafnmik- inn áhuga á stjórnmálum og i Ohio. Skýrsla verkamála skrifstofu ríkisstjórnarinnar í Ohio Sýnir, að atvinnuleysi er þar mjög að fara í vöxt. í ágústmánuði síðastliðnum, sóttu 15,935 konur um atvinnu, en að eins 7,416, gátu fengið eitthvað að gjöra. Af karlmönnum sóttu í sa'ma mánuði 30,426 um atvinnu, en 13,289 komust að. Meginþorri þeirra manna, sem í harðkolanámum Bandríkjanna starfa, gerðu verkfall hinn 1. þ. m-, eins og búist hafði verið við. Ríkisstjóranum í Pensylvania, Mr. Pinchot, var falið að leita samkomulags og hafa þær til- raunir staðið yfir undanfarna daga, án þess að bera nokkurn sýnilegan árangur. Var til- raunum frestað síðastliðinn laug- ardag, en ráðgert að kveðja aftur til fundar á miðvikudaginn. Samkomulagshorfurnar taldar að vera. fre*xnur daufar. Bretland. Síðustu fregnir af írsku kosn- ingunum, sýna a"ð sijórnarflokk- urinn er jafnt og þétt að styrkjast Eins og nú standa sakir, hefir stjórnin 59 þingsæti, lýðveldis- sinnar 40, óháðir 17, bændur 14 og verkamenn 13. ófrétt er enn um úrslit í 10 kjördæmum. pað eftirtektaverðasta við kosn- ingar þessar virðist vera það, hve verkamannaflokkurinn kom að fá- um þingmönnum. Fullyrt er að stjórninni muni græðast að minsta kosti fimm þingsæti enn- Birkenhead lávarður og fyrrum ráðgjafi í samsteypustjórn Lloyd George's hefir verið á fyrirlestr- ar ferðum um Bandaríkin og Can- ada að undanförnu. — Styrkur sá, er brez'ka stjórnin veitir atvinnulausu fó'lki þar i landi nemur 23 miljónum ster- lingspunda. Upphæð þessi vex stjórninni í augum og er hún nú að gera tilraun til að búa til at- vinnu handa einhverjum hluta þessa fólks, með því að stofna til nýrra mannvirkja, svo sem braut- arlagninga og annara vegabóta. Hygst stjórnin að útvega um þrjú hundruð þúsund manns at- vinnu á þenna hátt. Alls er nú á aðra miljón atvinnulausra manna á Bretlandi og er það langtum meira en dæ'mi eru áður til í sögu þjóðarinnar. Philip Snowden, einn af 'leið- andi mönnum verkamannaflokks- ins í brezka þinginu, telur engan vafa á því, að flokkúr sinn komist til valda þar í landi innan til- tölulega skamms tíma. Fullyr^- ir hann að þjóðinni 'muni engin minsta hætta af því stafa, þótt margir hyggi á annan veg. Auð- vitað segir hr. Snowden, að flokk- urinn samkvæmt stefnuskrá sinni, mundi breytt allmjög núverandi fyrirkomulagi iðnaðar og fjármál- anna, en breytingarnar verði svo hægfara, að lítillar sem engrar truflunar muni gæta. Lloyd George telur það engan veginn óhugsandi, að Streseman hinn nýji ríkiskanzlari pýzka- lands, kunni að vera rétti maður- inn til þess, að leiða þjóð sína út úr eyði'mörkinni. Takist honum það ekki, megi búast við nýrri byltingu á pýzka'landi og ef til vill Communista stjórn. Blaðið London Times, fer af- arhörðum orðum um aðfarir Mussolini gagnvart Grikkjum og hyggur persónulegan ofmetnað, standa að baki þeirra. Hvaðanœfa. pau tíðindi gerðust fyrir skömmu, að Grikkir myrtu fim'm umboðsmenn ítalíustjórnar þar í landi. Af hermdarverki þessu hefir það leitt, að einum stríðs- flókanum er nú fleira á stjórn- málahimni Norðurálfunnar. Var þó ærið fyrir. Mussolini stjórn- arfoi'maður á ítalíu, krafðist þeg- ar í stað skaðabóta af Grikkjum. en þóttist ekki fá fullnægjandi svar. Skar hann þegar upp her- ör, sendi öflugan herflota til Corfu og lagði hald á alt sem fyrir varð. Reiddust Grikkir þá mjög og sendu áskorun til þjóðbandalagsins, sem og Banda- ríkjanna um liðveizlu. pessu mótmælti stjórn ítala, og kvað Grikki engan rétt hafa til að flýja á náðir þjóðbandalagsins. Samt varð niðurstaðan sú, að stofnun þessi hét að veita þeim áheyrn. Hvern árang- ur að slík málaleitun kann að bera, er enn á huldu. En flest stórveldin er látið hafa uppi á- lit sitt á málinu, virðast nokkurn- vegin einhuga u'm það, að deila þessi heyri beint undir verksvið þjóðbandalagsins, og þar fái það nú í raun og veru fyrsta tæki- færið til þess, að sýna alþjóð manna, hverju það geti áorkað. Hvernig svo sem ráðast kann fra'm úr deilumálum þessum, þá eru horfurnar eins og sakir standa, alt annað en glæsilegar. Nú eru ítalir að sögn farnir að víggirða Corfu eyna. Hið fjórða ársþing þjóðbanda- lagsins — League of Nations, kom saman í Geneva hinn 3. þ. 'm. Fulltrúar 51 þjóðar voru viðstadd- ir setningar athöfnina og sátu fyrsta fundinn. \Fyrsta málið sem til umræðu kom var tillaga, flutt af Sir Joseph Cook, fulltrúa Ástralíu þjóðarinnar, um að þing- ií vcttat; ^ iani hlut- tekning í sambaTdi við sorgarat- burð þann hinr. mikla, er henni hefði að höndum borið. Var uppálstungan .'<amþykt í einu hljóði. Settur for'seti þjóðbanda- lagsins, Ishii gr^ ifi, fulltrúi Jap- ana, þakkaði hrærður í huga, sa'múðina, sem sér og þjóð sinni hefði verið sýnd, með yfirlýs- ingu þessari. Eitt þýðingarmesta málið, sem fyrir þinginu 'liggur, er deilan milli Grikkja og ítala. Skóli mn Bini lúterskj skólinn í Manitoba. Eini íslcnski skólinn í Canada. Eftirmáli. Júns I'.jarnasonar skóli tilsvarar rett þessari lýsingu. Ef þér allir, vinir mínir, kyfið þessum hugtök- uni aö læsa sig inn að hjartarót- um ykkar, veit eg að enginn ykk- ar breytir eins og "presturinn og Levítinn" gagnvart skólanum. aö veröur ágætt pláss fyrir 8i nemanda í nýju byggingunni. Ihin rúmar, með öðrum orðum, fleiri nemendur, en vér höfum nokkurn tinia haft; en hví ekki að láta þetta vera "stærsta" árið? \'i<N skulttm taka saman höndtun, allir góðir drengir, og fylla húsið. 1 iyggingarstarf i fi gengur meS mesta dugnaSi. Eftir öllu því, sem seð veröur nú, verða kensludag- arnir í gamla bústaðnum til byrj- unar mjög fáir. Getur'farið svo, aö það þurfi ekkert aS kenna þar. Sannarlega verður mér hlýtt nm hjartarætur, þegar eg hugsa til þess möguleika. aö enginn liggi á liði sínu í þessu máli, aS nú verði allir samtaka. (.'uð gefi því orði sigur. MuniS, aS skcMiun er ákvarðaíS- ur afl byrja 20. þ.m. og enn frem- i:r, að skólastjórann, séra Hjört J. Leó, er að hitta að 679 Hcverky stræti, Winnipeg. Hann er fús ril að veita allar upplýsingar, sem menn óska eftir. X'emendur ættu að kappkosta, arj vera koninir í byrjun, ef til þess er nokkur vegur. Skólinn gefur námfúsum, á- stundunarsömum unglingttm. sem lokicS hafa barnaskólanámi, ágætt tækifæri til að ljúka á einum vetri því, seni tilheyrir O- °íí To. bekk. Allir. sem hlr.t eiga að máli, st\"Mji nú Jóns l'.jarnasonar skóla meö nemendurn og té, cina lút- erska skólann í Manitoba, eina ís- lenzka skólann í Canada. Rúuálfitr Marteinsson. Þegar eg skrifaði grein mína, "Málalok", ætlaöi eg ekki aö eyfia fleiri cirðum við séra Ragnar E. Kvaran, því að umræðurnar voru Orðnar gagnslausar fyrir almenn- ing, þar eð R. K. fer a8 eins und- an i flæmingi og reynir aS hártoga greinar mínar. en eyða aSalefninu, sem deilurnar hófust um. Þetta síðasta skrif séra R. K. í "Heimskringlu" 22. þ.m. er svo furðulegt, að maður hlýtur að spyrja sjálfan sig: Er presturinn svoha skilningssljór, eða er hann svona óvandur aS virðingu sinni? !ann segir, að eg reyni að láta líta svo út fsiðar segir hann aS eg geri þá staShæfing) sem aðal mun- urinn á stefntt SambandssafnaiSar og hins lúterska kirkjufélags sé sá. að hið siöarnefnda hviki aldrei frá kenningu Krists, en bæSi hann og söfnuíSur hans óhlýðnist boSum Jesú og vefengi hann. — Þetta er rangfærsla. Það sem eg hefi stais- hæft er þetta: (1) Séra R. K. er ekki ]>ess um kominn að standa i baráttu á móti altarissakrament- inu eða að afnema það. þvi það er boð Jesú. (2) Aðalatriðið í því, sem á milli ber um stefnur Sam- bandssafnaða og lúterska kirkju- félagsins. er þetta: Er Jesús Krist- ur óskcikull^ Er Jesús "GuSs son"? Eg mintist á þetta xsiðara atriði vegna þess, ais árás séra R. K. a altarissakramentið er bein afleið- ing af því, að hann telur ekki boS Jesú bindandi. Öllum er ]>að kunnugt, af sam- þyktuni Wynyard-fundarins í vet- ur, að SambandssöfmtSirnir neita.. guödómi Krists, og þá auðvitafi óskeikulleik hans. Séra R. K. fullyrSir enn fremur- ur. aS Jesús hafi "aldrei fyrirskip- 'aö altarissakranientiiS." Ilva^ i)ýSir annars um vi!S þann mann, sem þetta fær- ir sem rök til þess að réttlæta mál- stað sinn? Yið hvað á Jesús, þegar hann segir, eftir útdeilingu brauiSsins og vínsins meðal lærisveinanna : "Gjörið þetta í mína minningu." Frægur verður séra R. K. i kristnisögunni, þegar hann er bú- inn að leiða alla kirkjuna í sann- leika um þat5, að Jesús hafi aldrei fyrirskipað kvöldmáltíðina. llann þyrfti aö bregða sér sem fyrst austur til Boston og opinbera Ún- itörum þenna sannleika. Ýmsir þeirra "vaSa i villu og svíma" um þetta atriði, því að þeir neyta alt- arissakramentisins í þeirri trú, aS Jesús hafi stofnsett þaö. Og þótt imdarlegt megi virðast, eru for- íHÚlur þær, sem þeir nota. að mörgu leyti likar formúlum lút- erstrúarmanna. Séra R. K. kvartar um. ati eg vilji sverta sig. ÞaS eru ekki mín orð, sem sverta hann, heldur hans eigin orð. — Eg er ekki með trúar- ofsóknum. Eg álit að trúin sé einkamál milli GuSs og mannsins, og að Iwer cinlccc/ur maSur eigi rétt til skoðana sinna, þótt þær séu að einhverju leyti frábrugðnar minum skoSunum. En eg ber enga virSingu fyrir þeim "boS- skap", sem gerir árás á trú annara og brigzlar þeim um hræsni eSa heimsku. Og eg álit það skyldu mína að vara viS þeim kenningum. sem ríða algerlega í bág við ský- lattsa kenningu Jesú. »«!«a«tm» Heimilið þitt Lauslega þýtt, eftir Edgar A. Guest. Safnaðu veraldar orðstýr og auð, þó alt þetta brosi þér við, þú leitar að hjarta þíns helgasta draum að hugarins gleði og frið, Lát fjöldan þér hrósa, og hefja þitt nafn og hei'minn að frægð þinni dáðst, en aldrei í sannleika sæll ertu þó ef sál þína vermir ei ást. pað hús er þú byggir sé ljósgeislalind, sem 'lífgar ef hjartað er þyrst, og hvort sem þitt heimili' er hátt eða lágt það hlýtur að vera þér fyrst, .— fyrst þínu ráði, og fyrst þinni hönd, hin fyrsta, og^ síðasta þrá, svo vinnir þú annara virðing og traust það verður að stafa því frá. Gleð það í harmi og sýndu því sátt, að sundrung ei festi þar rót, lyftu þeim hjörtum er húss þíns við dyr horfa þér fagnandi mót. Glæð þeirra áform til alls, sem er gott, svo eignist þú virðing þeim hjá, og þar átt þú huggun og hfmneskan auð þó heimurinn snúi þér frá. Bú þér það heimili hróðir minn kær, er brosir af samúð og dygð, svo getur heimurinn sagt hvað 'ann vill ef sýnir þú vinunum trygð. Bend þeim af ástúð, og met ekki mest það mark, sem þú að hefur kept, ef kælir þú ástvina þelið til þín •er þættinu'm hélgasta slept. Gef því þitt hjarta Um æfinnar ár það alt, sem að bezt þú átt til, fyltu það eining og fagnaðar söng fyltu það ljósi og yl. Leitaðu höfðingja hróss ef þú vilt,, en heiður sá dýrkeyptur er, ef heimilið fel'ur með elskunnar auð og ástvina traustið á þér. M. Markússon. j«í:u;u.Kj»:n:a:n«ttnr oft brotið skip sín í borgarsollin- suppreist gegn þeirri • aSferS, er um. Slíkt má ekki svo til neyddi þá til að kaupa lifsnauS- ganga. Jafnvægið verður að kom- synjar sínar á opnum markaSi, en ast á aftur, ef þjóðfélags skipu-;selja á tollvernduSum markaSi. lagið á ekki alt að lenda á ringul- Flestallar breytingar i stjórnmálum stéttir þjóðfélagsins Bandaríkjanna, frá þvi á tímum borgarastríSsins, sem vert er aS Adam Þorgrímsson. Bœndabýli og þjóð. reið. Allar verða að starfa í sameiningu, ef nefna, eiga rót sina að rekja til vél á að fara. Of mikil andleg óánægðra bænda innan Repuhlic- fjarlægð milli# borgarbúa ogiana flokksins, er gert hafa upp- bændalýðs, er jafn skaðleg og of jreist gegn fyrirliSum sínum sök- tíð mök. pjóð sev-n er sjálfri sér'um verndartollanna. sundurþykk, er sinn eiginn óvin- Arið 1922 var bændum Vestur- ur. Henni getur ekkert afl ríkjanna talin trú um, aS meS bjargað. Það var ekki að á-'hækkuSum verndartollum, mætti stæðulausu, að Rómaríki hið koma meiri jöfnuSi á verSlag hinna forna liðaðist í sundur. Meðan ýmsu framleiðslutegunda og a8 á stríðinu stóð, virtust bænda- hagur þeirra mundi ])arafleiSandi býlin vera í miklu afhaldi. ÞvLbatna til muna. Þeim var talin œttu þau ekki að vera það eins á' trú um, aS hátollarnir gegn akur- friðartímum. Bændabýlin eru \ yrkjuafurSum jafnt og verksmiðju- ekki einungis þörf fyrir fæðuna, | varningi, mundi koma hvoru- er þau framleiða, heldur einnig tveggja í margfalt hærra verS. fyrirþað, hve drengilega þau hafa Verð akuryrkju framleiðslunnar varðveitt og varðveita enn þjóðar- j hækkaSi um tíma og sitthvað virt- heilbrigðina og þjóðarhreinleik- | ist benda til, aS staShæfingar þess- ar hefSu við hreint ekki svo lítil rök aS styðjast. NÚ hefir bóndinn samt komist aS raun um, aS hér var að eins um hillingar eSa draumóra aö ræSa sökum þess, að hann verður aS selja afgang fram- leiðslu sinnar á opnum heimsmark- aSi, en verðið heima fyrir er orSiS eins lágt og hugsast getur. Cool- idge stjórnin heldur því samt fram, að tollverndun væri kend- um til ómetanlegra hagsmuna, ef |>eir aðeins framleiði ekki meira en þörf sé á fyrir heimamarkaS þjóSarinnar. Reynt er aS telja honum trú um, aS svo fremi aS hann framleiði aSeins nægilegt til heimanotkunar, komi verndartoll- arnir i veg fyrir innflutning vöru- tegunda og eftir þaS hafi hann í raun og veru töglin og hagldirnar. ITann geti þá öruggur smeygt sér ann. Stjórnmálin sunnan línunnar Payne-Aldrich lögin 1910. Frá hagfræðilegu sjónarmiði á ávaxta - ræktandi SuSurrikjanna meira sameiginlegt við X'estur- ríkjalxSndann, en \ esturríkjabúnd- inn vic^ Austurríkja verksmi^ju- "Bændabýlin framleiða -menn handa þjóðinni, engu síður en fæði," segir greinarhöfundur í tímaritinu Aílantic Monthly. peir sem virðast láta sér í léttu rúmi liggja málefni bóndans, ættu að hugleiða það að minsta kosti einstöku sinnum, að bóndinn verð- skuldar meira en matarást. Hverc sækja borgirnar lífsþrótt sinn og endurynging, ef ekki til sveita- heilbrigðinnar? Þjóðfélagið þarfnast í raun og veru allra sinna stétta en engrar þó jafn óumflýjanlega og bænda- stéttarinnar. Bóndi er bústólpi, bú er 'landstólpi. Bæjaglaumur- inn og glamrið chefir stundu'm um of hrifið huga ungs sveita- fól'ks, svo það hefir yfirgefið óð- öl feðra sinna og því miður of bændur \"esturríkjanna gert flokks Enginn stjórnmálaflokkur í líandaríkjunum getur nokkuru sinni sagt um það fyrir fram, um hvaSa meginmál aS kosningar ])ar kunni helzt aS snúast. ÞaS kom greinilegast í ljós í kosningunum til ])jóSþingsins í fyrra, þar sem sjálft verndartollámálið svo að segja gleymdist. Þrátt fyrir þaS, eru samt miklar líkur il að i næsta árs kosningum muni verSa háSur allsnarpur bardagi um þaS mál. Republicana flokkprinn horfir fram á pólitiska uppreist í Vestur- ríkjunum, gegn Fordney-McCum- ber hátollafarganinu, á svipaSan inn undir tjaldskör verndartoll- hátt og átti sér staS í sambandi viS ianna og skipað bekk með vcrk- McKinley tollfrumvarpið i8<p og ' sniiðjueigandanum. GleSiboSskapur þessi er fóstraS- ut í heila akuryrkjumála ráðgjaf- ans sjálfs. Geti verndartollarnir ekki orðið til ]>ess. að akuryrkju- framlieðslan færi út kvíarnar. er ekki annars kostur. en takmarka eigandann. í pólitiskum skilningi, : svið hennar. segir ráðgjafinn. AS hefir skoSanamunur beggja. gömlu ! takmarka vcrndartollana sjálfa, flokkanna, verið einskonar landa-'eða sleppa þeim alveg, virðist ráð- merkjalina, milli NorSur- og Suð- ¦ gjafanum ekki hafa til hugar kom- urríkjanna. Um se.xtiu ára skeiS, ;ig. — Uppéstunga hahs er ekki ó- hefir Republicanaflokkunum vcnju . svipuð þvi, ef einhver héUli því st hepnast furSu vel. að sam-1 fram, aS nota mætti af nýju föt, sem attgljóslejía væru orðin of lit- il, með því að stýfa fa^tttr eiganda ]>eirra af við hnésbætur og hand- leggina ttm olnbogann. eina kjósendur ífinatSarríkjanna austur frá og akuryrkjubændur vestra. Stöku sinnum hafa þó

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.