Lögberg - 28.01.1926, Blaðsíða 7

Lögberg - 28.01.1926, Blaðsíða 7
LttGfRttRG FIMTUDAGINN, 28. JANÚAR 1926. Bls. 7. hafnarstöðum landsins, en upp um sveitir mun það vera ófáanlegt, og án rafmagns og mikils af því, verða ekki innimyndir teknar. Hugmynd Mr. Johnson's er góð, svo framarlega að hún nokkurn- tíma kemst í hreyfimynd. Eg tek eftir því að hann vill að myndin sýni iðgrænar sveitir, veit ekki Mr. Jobnson að aðferðin til þess Frankford,, Ont. 21. januar. .„„,-;,„ náttiírlee-a Hti "Nat- "Eg get ekki lofað Dodd's Kid- a$ framleiða natturiega nti xsat ney Pills eins og vert er fyrir það ural colors" er ekki ennþa upp- sem þær hafa gert fyrir mig.", fundin, það er aðeins hægt að segir Mrs. Albert Lawes, sem er velþekt og mikilsvirt kona í Frank- ford. "Fyrir hér um bil tveimur árum hafði eg slæman bakvovk og irj en skriðan fyrir ofan yrði líka, gat naumast gert húsverkin. Eg Bakverkur þekkist nu aðeins frá fyrri tímum.j Þetta segir Mrs. A. Lawves, eftir; af hafa notað Dodds Kidney Pills. Kona í Ontario þjáðist af höfuð- verk í tvö ár en batnaði við að nota Dodd's Kidney Pills. sýna litaðar myndir, vissulega ' væri hægt að sýna iðgrænar svelt hélt þetta væri í nýrunum reyndi margt, en batnaði ekki sá Dodd's Kidney Pills -vuglýstar í blöðunum og afréð að reyna þær. Eg læknaðist af tveimur öskjum, og hefi engan bakyerk haft síðan." Það eru vitnisburðir bessu lík- ir, sem því valda að Dodd's Kidney Pills eru nú notaðar svo" að segja í hverju húsi í Canada. Dodd's Kidney Pills fást alstað- ar hiá lvfsolum eð_a hiá The Dodd's Medicine Co. Ltd. Toronto 2, með því að senda verðið, sem er 50c askjan. Athugasemdir. Wynyard, Sask. 18. jan. 1920. Herra ritstjóri:— Eg hefi fáeinar athugasemdir að gera viðvíkjandi ritstjórnar- grein þinni og annari grein ritaðri yfir nafni A. C. Johnson, sem birt- ast í öðru tölublaði í þrítugasta og níunda árgangi Lögbergs og fjalla um myndir þær, sem hr. Sveinbjörn ólafsson sýndi í Ma&'s leikhúsinu í Winnipeg 6. og 7. jan. s. 1. Mál þetta er mér nú orðið nokk- uð skylt, úr því að eg hefi tekist á hendur að sýna þessar myndir meðal íslendinga bæði norðan og sunnan línunnar. Fyrst og f remst vil eg geta þess að eg tókst ferð á hendur frá Wyn yard, Sask. til Winnipeg með þv) augnamiði að sjá myndirnar áð- ur en eg semdi við hr. ólafsson um aðsýna þær, með öðrum orðun:, eg hafði ásett mér að láta ekki mögulegan persónulegan hagnað sitja í fyrirrúmi ef gamla landið ætti að líða. Mánudaginn þann fjórða jan. sama daginn sem eg kom til Win- nipeg gat hr. ólafsson komið þvi til leiðar að eigandi Mac's leik- hússins sýndi mér myndirnar. og það minsta, sem eg get sagt er að eg var stórhrifinn. Eg sá ljómandi skýrar og vel teknar landslags- myndir, og hér og þar drepið á ýmsa iðnaði þjóðarinnar, myndir af amerísku og ítölsku flugvélun- um áleiðis til Grænlands. Hafnir og hafnarbæi, íslenska kvenfegurð og< þjóðbúninga, íslenskar glímur og margt fleira. Eg hefi oft séð myndina síðan, og hefir ekki álit mitt á henni breyst hið allra minsta. Auðvitað játa eg það að á þeim tíma hafði eg ekki gert mér í hug- arlund hvert gildi myndir þessar hefðu sem auglýsing fyrir ísland á meðal annara þjóða, og er eg ykkur báðum hjartanlega sam- dóma um það að myndir, sem aug- lýsa ættu gamla landið ættu að sýna meira til hlýtar hverja at- vinnugrein út af fyrir sig. Nú eru þessar myndir algjör- lega útiteknar, og ekkert sem bendir á að hr. Loftur Guðmunas- son hafi áhöld til að taka innan- húss myndir. Hann sýnir fiski-út- veginn að mér skilst nokkurnveg- inn til hlýtar, og einnig eldri og yngri aðferðir við heyverkun, eðli- lega af því að þessar atvinnu- greinar fara mestmegnis fram undir berum himni. Eg er hræddur um að þið hafið ekki kynt ykkur nógsamlega þann feykna kostnað, sem það hefir í för með sér að taka mynd innan- húss, þegar tekið er til greina að tökumaður verður að ná ekki færri en 16 "exposes" á sekúndunni til þess að framleiða eðlilegar hreyf- ingar. Og það er ómögulegt án þess að hafa feykna-sterkt "arti- ficial" ljós. Rafafl ersjálfsagt nægilegt í Reykjavík og öðrum 0| iðgræn, myndi það ekki gefa Eg rangar hugmyndir um íslenskt landslag og útsýni. Mynd Mr. Johnsons eins og hann leggur hana út, yrði sannarlega öllum íslendingum kærkominn gestur, en eg get varla skilið að su mynd gæti verið styttri en á að giska frá 15000 til 20000 fet, eða með öðrum orðum mundi það taka tvö kvöld að sýna hana. Fólk þorg- ar ekki aðgang til að sitja undir auglýsinga-mynd nokkurrar þjóð- ar heilt kvöld hversu vel sem hún kann að vera úr garði gerð, og hvað þá heldur tvær kveldstundir við framhald sama efnis. Taki stjórn íslands mynd til að aug- lýsa land og þjóð, sem sjálfsagt yrði mjög æskilegt þá yrði mynd- in að vera stutt, í mesta lagi 3000 fet, það er að segja að svo leiðis mynd mætti ekki vera lengri en svo að hún yrði brúkuð sem auka- sýning. Mögulega væri hægt að koma slíkri mynd inn á skóla og menta- stofnanir, en sú auglýsing mudi ná til of takmarkaðs hluta þjóð anna. Þegar eg ennþá einu sinni lít yfir greinar ykkar Alberts, dylst mér ekki að ykkur hefir dásamlega tekist að lýsa flestu því, sem ekki er sýnt í myndinni, en fara fram hjá flestu, sem myndin sýnir. Með vincTsemd og virðingu, J. S. Thorsteinson. ^HOOD^ Hveiti sem staðist hefir öll próf Hver efnarannsóknin á fætur annari, í voru eigin fyrirmyndar brauðgerðar húsi, sann ar yfirburði Robin Hood hveitisins, Sér- hverjum poka fylgir ótakmörkuð ábyrgð, ásamt 10 per cent skaðabótum, ef alt reynist ekki eins og frá var skýrt. '. T* >*^ »*' e< Bísfö.'Æ-sS?. , ^^^X-"^ *"_£______ Robin. Hood Floiir Læknir, sem hefir marga ára reynslu segir: Eftir að hafa verið mikið veikur af influenzu, slæmu kvefi lungnabólgu eða öðrum sjúk- dómum, sem veikja líkamann sáekkert sem hjálpar manni eins vel að ná fullum kröft- um eins og Nu_;a-Tone. Eftir öll slík veikindi ættir þú ao reyna Nuga-Tone. Þig uhdrar. ^.^jott þú færð heilsu þína og Kiatta. Þið, sem letta lesið mun-; u* f.lnna_að Nuga-Tone er undur- Ferðalagum Norðurlönd Sigurður Nordal, prófessor kom- inn heim úr sínu merkilega ferða- lagi um Norðurlðnd. Um miðjan maí í vor lagíi Sig- urður Nordal af stað héðan að heiman, og hefir verið í burtu þangað til hann kom með ídandi núna í vikunni. Tíðindamaður Morgunblaðsina hitti hann að máli, skömmu ettir að hann steig á land. — Eins og nærri má geta hefir hann frá mörgu að segja. Kunnug er þegar framkoma hans á kennaraþinginu í H?!sing- fors í sumar, þar sem ræöur hans um íslenska menningu vóktu hina mestu athygli og aðdáun fundar- manna. Merkasti kaflinn í ferð hans mun Oslódvölin vera; þar hélt hann fyrirlestra við háskól- ann í tvo mánuði um íslenskar bókmentir eftir 1400, og las með stúdentum valda kafla úr íslensk- um nútímaritum. En auk háskólafyrirlestranna hélt hann fjölmarga fyrirlestra í ýmsum félögum í borginni um ís- lenskar bókmentir og menningu. Til Niðaróss fór hann og hélt þar einn fyrirlestur. ISögulegasti kaflinn í ferðinnl var þó för hans um Svíþjóð. Þang- að fór hann frá Osló í októberlok, og var í Svíþjóð mestan hluta nðv- ember. Þar hélt hann 15 fyrlr- lestra í ýmsum borgum; í Stokk- hólmi 6. Auk þess í Uppsölum, Gautaborg, Linköping, Romanas og Lundi. Þessa Svíþjóðarför fór bann að allega ávegum f élagsins "Norden." Eftir blaðagreinum að dæma, sem skýra frá fyrirlestrum Nordals, hefir hann fengið ágætar viðtök- ur, enda segir hann svo sjálfur frá, að þessir dagar^í Svíþjóð verði sér ógleymanlegir, fyrir sakir þeirrar alúðar og höfðingsskapar, er hann átti þar að mæta meðal á- gætra manna. En æfintýralegasti atburðurinn í ferðalaginu var flugferð £r* Helsingfors til Stokkhólms. Bilaði gangvélin, en flugvélina rak stjórn lausa á sjónum og brotnaði hún við sker, en farþegar komust með naumindum upp á skerið. Sem betur fór komust allir klakklaust af, þó það væri hending ein, að ekki varð slys al5. — En f rá þeirrl ferð segir Nordal líklega sjálfur síðar meir. í Stokkhólmi talaði hann eitt sinn í ntvarp. Eftir því sem næst manna, sem nú eru uppi á Norður- löndum, um undirtektir þeirra, er hann sagði þeim frá "odlingen3 nordligsta - gránspost," ein3 og komist er að orði í einu af sænsku blöðunum. ' Eigi þarf að fölyrða um gagn það, sem íslenska þjóðin hefir af ferð eins og þessari Sigurðar. — það liggur svo í augum uppi. í grein einni í Tidens Tegn, eft- ir prófessor Paache, um fyrir- lestra Nordals, kemst hann svo að orði: "Fyrirlestrar Sigurðar Nordals hafa orðið áheyrendum hans eftir- m\jinilegir. Áður var ísland eins- konar draumaland yfir okkur, forn sögulandið, en nú höfum við kynst því og þjóðinni eins og hún er. Það er áríðandi að við höfum þá mynd fyrst og fremst fyrir aug- um. Á meðan menn líta aðeins til lands og þjóðar í ljóma fornrar frægar, fá þeir hvorki skilning né samúð með íslensku nútímaþjóð- inni. En með viðkynningu eins og þeirri, sem Nordal vinnur að. nálgast þjóðirnar." — Hvað hafið þér heyrt um hina fyrirhuguðu ferð norræna fé- lagsins hingað til íslands á sumvi komanda? —iSvíar töluðu mikið um hana. Ef undirtektirnar verða að óskun' hér heima, má búast við því, að hingað komi fríður flokkur á veg- um félagsins. Sennilega verða margir ágætismenn, bæði vísinda- og listamenn í þeirri för. Þessi för "norræna félagsins" gæt! orð- ið einskonár reynsluskóli fyrir okkur, til þess að kenna okkur að taka á móti gestunum 1930. — Vel á minst. — Var víða tal- að um alþingisbátíðina. — Eg þori að fullyrða, að fátt hafi vakið eins mikla athygli í frásögn minni héðan að heiman eins og þegar eg mintist á 1000 ára áfmæli Alþingis. Einmitt vegna þess, hve mikla athygli það vekur um allan heim, gerir al- þingishátíðin út um, hvaða álit umheimurinn hefir á okkur næstu öld. Alþingishátíðin er einstakt tækifæri fyrir okkur til þes að gera okkur bæði gagn og sóma. Hún er líka alveg einstakt tæki- færi til þess að gera okkur óaf- máanlega minkun, ef þar fer ckki alt vel úr hendi. Morgunbl. samleg hjáVí^nkum Tilfe'lTum? varð komist munu áheyrendur út- fpm M11,^ Þægilegt meðal varpsins hafa verið um 100 þús. byggiATóðK/galS^^ Hér eru þá talin nokkur af eru fíjótlega. Uuga"fone'vdtírVndur- helstu atriðum úr ferðasögunni, ítvrkfr J™"1 f^ð? matarlyst,' samkv. blaðafregnum og frásögn mlganuní^gotf íaí^dÍTbíÍB Nordals sjálfs- V^ntanlega gefur og mnan fárra daga líður þér bet- hann Reykvíkingum tækifæn til vei hvaðSbaðÞaÍ^a ^LT^,8^ Þess að fá nánari fréttir en kom slíkum ef tflfellum ^'að^eir ast l stutta hlaðagrein, um alt það, Jeggja það fyrir alla lyfsala að á- er fyrir hann hefir borið, um hina SE Öðþu?>ferf ekV^S: [ölbr^ttU .f kf™^ er ^nn Líttu á hverjum. Meðmæli/ábyrgð hefir fengl8 morgum hinna og til sölu hjá öllum lyfsölum. _ helstu skálda, vísinda Þjóðhátíðin 1874. (Sveinn Jónsson kaupm. hefir sent Mbl. eftirfarandi gr^in til birtingar). Af sérstökum ástæðum hefi eg verið að blaða í "Þjóðólfi', "Vík- verja" og "Sæmundi fróða," eink- anlega um þjóðminninguna 1874. í Þjóðólfi 1862 ^var farKS að rita otr kjósa um undirbúninginn nefndir. Líka sést þar, að gert var ráð fyrir að öll ávörpfh, allar ræðurn- ar og öll kvæðin, sem þar voru flutt, yrðu gefin út sér í bók; en það varð nú ekki, því miður, Mér sýnist það þó alt svo f allegt og svo og lista- merkilegt, að sú bók hefði sómt sér vel í hverjum bókaskáp hér á landi og í skrautbandi. 1 "Víkverja" 3. apríl '74 stendur þessi grein; hún sýnir vel þátt- töku annara þjóða á þjóðminning- ardegi vorum. Sumir telja að þúsund ára miim- ing okkar 1930 n. 1. okkar lög- gjafarþingsi—elsta löggjafarþings ins í heimi — verði ekki óveglegri og veki ekki minni eftirtekt ann- ara þjóða. Greinin hljóðar svo: Það má með sanni segja, að ís- land og íslendingar hafa vakið á sér sérstaka athygli mentaðra þjóða — oss liggur við að segja um allan nyrðri hluta hnattarins — á þessu merkilega og minnis- stæða þjóðhátíðarári. Vér höfum áður getið þess, að frá Rússlandi Þýskalandi, Englandi og Banda- fylkjunum í Norður-Ameríku hafi sótt oss heim ýmsir merkir menn, og hvað Norður-Ameríkumenn snertir, hafa þeir þar á ofan sent hingað höfðinglegar bókagjafir, er vér vonum að geta síðar skýrt betur frá, en svo eru Norðurlönd; Danmörk, Noregur og Svíþjóð. — Það er hvorttveggja, að íbúar þeirra landa standa oss næst í ýms um greinum greinum, enda hata þeir nú sýnt það rækilega. :Svíar hafa minst íslendinga með mörgum fögrum orðum, bæði heima hjá sér í Uppsölum, Stoldc- hólmi, Lundi og Götaborg og má vera víðar þó við eigi vitum, og þar að auki látið menn frá sér bera hér í landi fram heillaóskir sínar til vor; einnig höfum við fengið bókagjafir bæði frá Lundi og Götaborg. Norðmenn létu eigi þar við sitja að senda hingað þá áðurnefndu- ungu vísindamenn með árnaðar- óskum og bókagjöfum, heldur hafa þeir, eftir því sem nýkomin blöð segja, haft gleðifundi og samsæti í ýmsum borgum og bæjum, bæði norður og suður í Noregi, og minst íslendinga af ást og alúð, einmitt um sama leyti er þjóðhátíð vor stóð á Þingvöllum. Allan hini sama sóma og bróðurlega velvild bafa Danir sýnt oss. Vér lesuni í blöðum og bréfum frá Danmörku að 7. ágúst hefir þar i ýmsum borgum t. d. Aalborg, Aarhus, j Sorö, Nestved 'og Kaupmannahöfn verið 'flaggað' í minningu Islands, því þeir góðu menn samfögnuðu oss. En mest er þó í það varið, að Kaupmannahöfn gaf íslandi þann sama dag þá gjöf, er oss virðist sem vér fáum þeim aldrei full- þakkað. Bæjarstjórn Kaupmanna- hafnar ákvað sem sé, að láta smíða líkneski Thorvaldsens ('líklega í bronce), og senda það til Reykja- víkur, og setja það þar á einhvern stað undir berum himni, og er eng- inn vafi á því, að þessi mynd og líking Thorvaldsens mundi kosta margar þúsundir ríkisdala. \ Allir íslendingar, sem komnir eru til vits og ára, hafa heyrt meira eða mmna sagt af Albert Thorvaldsen, þeim mesta mynda- smið, sem verið hefir á Norður- löndum, víðfrægur um allan hinn mentaða heim, réttnefndum "yfir- meistara allra lista." Það var drengilega gjört af Dönum að gefa oss slíka gjöf. íslendingar hafa jafnan þóst eiga dálítið ítak í frsagð Thorvaldsens, af því að faðir hans var íslendingur Nú kemur viðurkenning þess svo veg- lega fram hjá Dönum, og er það rétt, því Tborvaldsen var beggja barn, bæði íslendinga og Dana og sýnir vottur þess, hvað ísland og Danmörk geta framleitt, þegar laglega fer með þeim samvinnan. Þann 7. dag ágústm. héldu í'-- lendingar í Kaupmannahöfn og nokkrir af dönskum kaupmonn- um ,er hér eiga verslun, samsæti í "Skydebanen", samtals nálægt 40 manns. Þeir kand. juris Julius Havsteen, ólafur læknir Sigvalda- son og stud. jur. Páll Sigfússon voru forstöðumenn veislunnar. Jón Sigurðsson sat í öndvegissæti og H. A. Clausen honum til ann- arar handar. Þar voru sungii kvæði, er þeir Benedikt Gröndal og Gísli Brynjólfsson höfðu ort, og mælt fyrir minnum. Fyrir kon- ungs og íslands mælti Jón Sig- urðsson, fyrir Danmerkur Júlíus Havsteen, fyrir Noregs Björn Ól- sen, fyrir Sviþjóðar Gísli Bryn- jólfsson, fyrir Jóns Sigurðssonar og Clausens Magnús Eiríksson, fyrir íslands og íslenskra kvenna mælti Clausen, fyrir minni Ras- musar Rask Gísli Brynjólfsson. Veisla þessi fór fram hið besta og jók það eigi Htið á fögnuðinn. að á meðan á veislunni stóð, kom hraðfrétt (Telegram) frá krón- prinsinum — er stýrði ríkinu heima, meðan faðir hans var í ís- landsför sinni — og var þetta inni- haldið: "Með því að samgöngurn- ar við Island því miður eru eigi svo auðveldar, að cg geti í dag sent þangað kveðju mína til hinna mörgu, sem þar eru saman komn- ir til hátíðabaldsins, verð eg að láta mér nægja að senda íslend- ingum þeim, er bér halda þúsund ára hátíðina, mínar bestu óskir. með þeirri von, að sambandið milli Danmerkur og íslanls megi styrkj- ast ennþá betur við þann atburð, að faðir minn, Hans hátign kon- ungurinn, er staddur á Þingvöll- um í dag." Þetta vingjarnlega á- varp, er átti svo vel við tækifærið, vakti.'eins og áður var sagt, inni- lega gleði í hinu litla og líflega samkvæmi; enda var minni hins kæra konungsefnis þegar drukkið og samstundis svarað og sendar heillaóskir konungi og öllu hans húsi, en því næst ákveðið, að valdir menn úr hópnum skyldu einhvern hinna næstu daga færa krón- prinsinum þakkar- og lotningar- kveðju íslendinga í Kaupmanna- höfn. öll sú athygli, öll sú velvild og allur sá sómi, er íslandi þannig hefir verið sýndur, er sannarlegt gleðiefni fyrir oss alla er þetta land byggjum, en það er oss jafn- framt hin beinasta og sterkasta hvöt til þess, að haga svo óllu 'voru ráði eftirleiðis, að vér eigum PR0VED BY SCIENTIFIC TEST 'am-Biri^ V/Æ r'\ ^ ^ Tryggasl og bezt viðHúðsjúkdómum \ ^ þetta með réttu skilið, sem nú hef- ir komið fram við oss af hendi svo margra og merkra útlendra þjóða. fjær oss og nær. Látum oss fyrir guðs skuld eigi kafna undir góðu nafni. Látum oss halda traustu og óflekkuðu musteri mannorðs vors. Hlynnum að öllu, sem gott er og fagurt í fari þjóðar vorrar,, en rætum hitt upp og eyðum því með öllu, sem misjafnt kann "ð vera. Vinnum allir sáttir og sam- huga innbyrðis og keppum með bróðurlegum huga til samþegna vorra, allir að hinu sama fram- fara og farsældartakmarki þjóð- anna. Morgunblaðið 13. des. að koma út, ergði eg mig mikið yfir þessu atriði, en af óskiljan- legri hlífni við prentarana, lét eg þetta fara þannig, fyrst búið var að setja það upp í blaðsíður, en fór fram á að aðgreining kvæðanna yrði gleggri í seinni hluta bók- arinnar, eins og hún líka er. Prent- ararnir vildu mér vel með þessu. að setja kvæðín'svona þétt saman. þeir ætluðu að koma sem mestu i bckina. Eg lá veikur í rúminu. þegar bókin var prentuð og gat þessvegna illa sint um verkið og mátti heldur ekki annara hluta vegna, svo annaðhvort varð eg að láta kvæðin fara, eins og þau komu af skepnunni, sum samin af mér um tvítugs aldur og þar á eftir, eða að stinga þeim undir ar og fMri ganga þar á undan oss. En þökk Mr. Einarson fyrir það sem þú sagðir um bókina, þú sagð- ir það besta, sem hægt var að segja, að ljóðin væru "umbóta- ljóð," og sjálfur mun eg reyna að bæta ráð mitt að Guðs vilja og góðra manna ráðum. P. Sigurðsson. Innisfial, Alta. 12. des. 1925. Herra ritstjóri Lögbergs! Gleðileg jól: — barnahátíðin aðeins ókomin með ljósafjöldann, dýrðina, gjafirnar, líkamlegu og andlegu fæðuna. er bér hefir verið nú um þriggja vikna tíma og von- andi verður fram yfir áramótin. Ætíð skín eftir skúr, því skúra- stól. Annars verð eg að segja, a^ , _amt v&_ hé_ , Alberta yfir sept- Mr. Einarsson hefir verið vægur , ^^ ^^ _g fvn.. p__t nQV. á búningsgöllum bokarmnar, þvi ^ ^^ e_ gí5an staoviðri oft frá 8. sjálfum er mér ljóst að þeir eru margir, þvi eins og eg geri grein ', fyrir í formálanum, þá eru ljóðin flest flýtisverk, þótt óafsakanlegt sé, en fyrir mig er ekki um anna? j að ræða, þar sem eg er algerlega ¦ öðrum ^störfum háður. Auðvitað má segja um búningsgalla ljóða- I gerðar, það er lýtur að setninga-1 . ., i; Hxamim. i og orðavali, að þeir fara oft mik- AthUgaSemCI \:,j^m j ið eftir smekk þeirra manna, sem um dæma. Fjórir gáfu og menta- menn fyrir utan Mr Einarson hafa dæmt dálítið um "Tíbrá," þó ekki í ritdómi. Allir hafa þeir bent^á smágalla, en enginn hitt á pá sömu, það er snertir orðaval og mál. Rímgalla er aftur á móti ekki hægt að deila um, þeir eru öllum augljósir á sama veg. við ritdóm Mr. Jóns Einarssonar um ljóðabókina "Tíbrá." Um leið og eg bið Lögberg að flytja Mr. Einarssyni kært þakk- ; i læti fyrir ritdóm hans um bók mína og hlýhug þann, sem^þar í birtist til mín, vildi eg vekja at- hygli þeirra manna, er að því kynnu að hyggja, á þessu, að þar sem hann talar um að óviðfeldið sé, að sum andlegu ljóðin endi á stefi, eða stefjum, sem séu frá- skilin bæði að efni og búningi, eins og á bl. 10, 11, 19, 28 og 41, þá er þetta um það að segja, að þessi sérstöku stef tilheyra alls ekki ljóðinu, sem á»undan fer, en eru algerlega sérstök, eins og efnis- yfirlitið ber með sér, að þremur litlum vísum undanteknum. En þótt Mr. Einarsson og aðrir líti svona á, þá er það mér alveg mátulegt fyrir það hirðuleysi mitt, að setja ekki fyrirsögn yfir hvert þessara versa út af fyrir sig. Þó tel eg fyrirsagnirnar ekki svo nauðsynlegar, en aðgreining kvæðanna á þessum kafla hefði átt að vera mikið greinilegri. Þessi áminning Mr. Einarssonar ýfði upp hjá mér gamalt sár, því þegar bókin kom út, eða réttara sagt var Að niðurröðun efnisyfirlitsins ætti að vera eftir stafrófi, er 6- neitanlega rétt, þó má veita oss yngri hagyrðingunum það til vor- kunnar að bestu ljóðabækurnar, eins og nýja útgáfan á ljóðum Steingr. Thorsteinssonar, "Hrann ir,.' eftir E. Benediktsson, fyrsta ljóðabók Matthíasar Jochumsson- til 16 stiga biti í skugga. Alauð jörð, útigangsfénaður gengur sjálfala. Lestagangur mikill, korn- hlöður fyltar vikulega allir þurfa bændur að ná í centin eins fljótt og hægt er, aðrir að leika sér og eyða þeim. Sumir heldrimanna synir þjóðræknispostulanna halda uppi ættarheiðri forfeðranna með vínanda gleðilátum. Vellíðan fólks og fénaðar það eg til veit hér um pláss, Sigríður Thomson fór í haust alfarin til Westminster B. C. til dóttur sinnar er þar býr og Kristófer Hjálmarsson sagður á förum til Bellingham, Wash. Ný- lega gift EUes Sveinsson og Bjarn ina Sigurdson. Gleðileg jól, farsælt nýtt ár. J. Björnsson. HúCarok á. Hólmabúö. Hnesvelgur þar óbur blæs, lamin er öll og lúin súS, læsing vantar burstar gæs. Guðm. Grímsscn. H verjum nýjum as LÖGBERGI gerum ver soguna "PEG" í kaupbæti, eða með öðrum orðum, árgarig af blaðinu og söguna fyrir $3.00. Bókin verður milli 2--3Ö0 blaðsíður og er mjög spennandi. ¦+++0++0+++++++++++0-++- sem Allir, sem vildu hagnýta sér þessikostakjör, geri fyrst, því upplag bókarinnar yerður af skornum skamti ^########>############ Kaupmenn og aðrir sem eitthvað hafa að auglýsa œttu að nota dálka blaðsins af því Auglýsing í blaðinu borgar sig œtíð. v

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.