Lögberg - 07.07.1927, Blaðsíða 7

Lögberg - 07.07.1927, Blaðsíða 7
LÖGBERG, FIMTTJDAGINN 7. JÚÍLÍ 1927. Bls. 7. 43. Kirkjuþing. Framh. frá bls. 3. þess langa og góSa starfsferils, er hann á aS bak, mælist vel fyrir. Honum og konu hans veit eg að allir tjá innilegasta þakklæti og hug- heilar blessunaróskir. Söfnuðurinn í Selkirk hefir sent séra Jónasi A. SigurSssyni köll- un að verfja eftirmarjur séra Steingríms, og hefir hann tekiö köllun- inni, og mun flytja ásamt fjölskyldu sinni til Selkirk að> áliðnu þessu sumri, og taka þar viö embætti. Auk þess aS þjóna söfnuSunum út frá Churchbridge, hefir séra Jónas annast um söfnuöinn í Foam Lake og söfnuðinn í Winnipegosis. Verður skarö fyrir skildi þar sem hann hefir veriö, og þyrfti úr því aS verða bætt sem allra fyrst. Eng- in breyting hefir oröiö á starfssviði hinna annara presta kirkjufélags- ins. GuSfræöanámi hefir sint á þessum vetri viS lúterska prestaskól- ann í Seattle auk Kolbeins Simundssonar, sem áf3ur er nefndur, hr. Jóhannes Sveinsson. Eitthvert helsta áhugamál kristinna manna og kristinnar kirkju hlýtur ætíð aíS vera kristilegt uppeldi hinna ungu. Auk áhrifa krist- inna heimila, sem venjulega eru happadrýgst, er innan kirkjufélags vors helsta starfið i þarfir hinna ungu í sunnudagsskólunum, viS und- irbúning undir fermingu og í ungmennafélögum, á þeim fáu stöSum, sem þau eru til. Auk þess er Jóns Bjarnasonar skóli. Engu nýju er aS skýra frá í sambandi viS sunnudagaskólana, hvaS ráSstafanir kirkjufélagsins áhrærir. SiSasta kirkjuþing kaus séra Valdimar J. Eylands til aS hafa sérstaka umsjón meS sunnudagaskólamálinu milli þinga, rita um þaS, svara fyrirspurnum og svo frv: Hefir hann gert góSa byrjun aS rita um máliS, en áframhald þyrfti aS "jeriSa. ÖSru, serrt hann kann aS hafa gert í þarfir málsins, mun hann skýra frá sjálfur. Sunnudaginn 29. maí á þessu vori var tilnefndur sunnudags- skóladagur, eftir fyrirmælum síSasta kirkjuþings. Pví miSur höfum vér ekki mann á aS skipa til aS ferSast um, koma á stofn sunudags- skólum þar sem þeir eru ekki, og leiSbeina og uppörfa þar, sem starf- iS er í byrjun. Væri þess hin mesta nauðsyn. MikiS er rætt um þörf á kristikgri fræSslu á virkum dögum, auk sunnudagsskólanna, innan kirkjunnar hér í álfu á þessari tíS, og víSa er gerS byrjun í þessa átt. Mætti benda á aö vor lúterska kirkja á í undirbúningnum undir fermingu, aS fínsta kosti vísir til slíkrar kenslu á virkum dögum. Sé þar um verulegt námskeiS aS ræSa og þaS rækt vel, ætti þaS aS vera stórþý.Singarmikill þáttur i kristilegri tippfræSslu hinna ungu. í víS- lendum prestaköllum er þaS helsta og bezta tækifæri, sem presturinn hefir til aS frreSa og hafa áhrif á hina ungu i kristilega átt. Vekur líka heimilin frenuir flestu öSru til aS finna til ábyrgSar á því aS börnunum <sé kent eitthvað kristilegt. Ungmennafélög eru nokkur í kirkjufélaginu, og hafa unniS mikiS gagn, en víSa mundi heppilegt aS ungmennastarfiS sé sem allra mest tengt viS sunnudagsskólann. Og ungmennafélög þurfa aS vera starfandi að kristilegum málum, ef þau eiga aS hepnast. Ekki nóg aS þaS sé fariS meS ýmislegt guS- rækilegt á fundum. Svo má leggja of mikla áherzlu á merkjalínuna milli hinna ungu og eldri. — SíSasti þátturinn í því starfi í þarfir æskuýSsins, sem á ser staS innan kirkjufélags vors er þá Jóns Bjarna- sonar skóli, sem ímynd þeirrar hugsjónar aS kristindómur og kristileg áhrif þurfi aS fylgja hinurrí ungu á mentabrautinni, auk þess aS kynna hinum ungu íslenzka menning og vekja hjá þeim kærleika til hins íslenzka arfs. Eflaust má telja þaS merkasta viSburS i þarfir ungmennastarfs innan kirkjufélags vors á árinu, aS dagana 25.—27. marz síSastl. var, haldiS fjölment ungmennamót í Fyrstu lút. kirkju í Winnipeg. Unga fólkiS í söfnuSinttm stóS fyrir mótinu, og bauS uíigu fólki úr söfn- uSum vorum aS sækja mótiS, sá þeim fyrir heimilisfangi meoan á mótinu stóS, ttndirbjó mótiS aS öllu leyti, og hepnaSist þetta alt svo vel, aS einróma var mótiS taliS stór-uppbyggilegt, A8 sjálfsöfSu átti prestur Fyrsta lút. safnaSar mikinn hlut aS máli í öllu þessu, og bera honurn, unga fólkinu og Fyrsta lút. söfn. hjartfólgnar þakkir fyri'r þetta. Efast eg ekki um aS þetta mót hefir haft mikil og góS áhrif, sem koma fram í áhuga fyrir kristilegu líferni og starfi til eflingar GuSs ríki. Eitt af þeim málum, sem þar var f jallaS ttm var bindindix- málið, sem nú er einmitt ofarlega í hitgum margra i sambandi viS at- kvæSagreiSslu þá er fram á aS fara í þessu fylki þann 28. þ. m. Treysti eg því aS eins ákveSinn og heilbrigSur andi megi koma fram í því máli á þessu þingi, eins og hjá unga fólkinu. , "Sameiningin" hefir komiS út eins og undanfarandi. VerS eg viS þaS aS kannast aS þó talinn hafi eg veriS einn af ritstjórttm hlaSsins, hefi eg getað sint því starfi aS sára litlu leyti á árinu. Um sámeiginlega ritstjórn þriggja manna, sem búa sinn á hverjum staS, getur ekki veriS aS ræSa. Ritstjórinn er einn, þó binir skrifi í blaSiS. Hlýtur þaS þannig 'aS vera. Er þctta tekiS.fram, einungis til aS menn skilji ritstjórnarfyrirkomulagiS eins og þaS hefir veriS. pr. Bjöm B. Jónsson, hefir tinniS feiknamikiS starf viS blaSiS, eins og oft áSur, og fengiS alt of litla hjálp. HvaS gamalmennaheimiliS Betel snertr, mun eg skýrskota þvínær algerlega til skýrslu nefndar þeirra, er um heimiliS annast. Þörfin á heimilinu er altaf jafn brýn, því altaf bíSa margir eftir inntöku. Og kærleikurinn til heimilisins meSal almennings altaf hinn sami. , Styrktir sá, sem kirkjttfélagiS hefir veitt Hallgrímssöfn. í Seattle, og styrkurinn til séra S. S. Christophersonar, eru aSalatriSin í heima- trúboSsstarfi voru á HSnu ári. AS öSru er vikiS í sambandi viS starf einstakra presta. Meira þyrfti aS vera gert. En á liSntt ári hefir veriS svo lithtm kröftum á aS skipa. Til heimatrúboSsstarfs er þörf á vönum starfsmönnum. Líktir eru til þess aS á komandi ári aS séra Rúnólfur Marteinsson í starfi síntt fyrir skólann, geti óbeinlínis unniS starf á heimatrúboSssviSinu. Ef til vill, mætti aS einhverjtt leyti fá séra Valdimar J. F.ylands til þessa starfs. Ef til vill, séra Hjört J. Leó. Og eitthvaS mun stttd. theol. Kolbeinn Simttndsson, eftir ráS- stöfun framkvæmdarnefndarinnar, vinna aS hematrúboSsstarfi á þessti sumri, áSur en hann leggttr vestttr aftur. í heiSingjatrúboSssjóSi var talsverS sjóSþttrS á síSasta kirkju- þingi. Hefir frá þörfinni veriS skýrt fyrir almenningi, og bera reikn- ingar féhirSis meS sér hvern árangur þaS hefir boriS. Vegna þess hve mikiö mcira ])itrfti aí koma inn á þesstt ári en venjttlega, ef jafna átti reikninginn, hefi eg ttpp á mina eigin ábyrg-S skrifaS allmörgum einstaklingum ttndanfarandi og beSiS þá aS hlaupa undir bagga. ÞaS eina, sem eg óttast í því sambandi, er aS eg hafi stygt einhverja góSa menn, meS því aS skrifa þcim ekki. — Sameiningin flytttr viS og viS fréttir af trúboSttm vorum og starfí jieirra. Vonandi getttr hún einnig fært þeim góSar fréttir af undirtektum vorum í trú- boSsmálintt. Þegar málintt er haldiS vakandi, mun skilningur á því og kærlcikttr til þess fara vaxandi. Ungfrú Salóme Halldórsson hefir veitt forstöSu Jóns Bjarna- sonar skóla þetta ár, sem nt't er aS enda. AS allra kunnttgra dómi, hefir starfiS viS skóann gengiS ágætlega. Nemendatala viS skólann mun vera meS færra móti, en verSi árangur prófanna á þessu vori æskilegur, má búast viS aS nemendttm fjölgi. Séa Rúnólfttr Mar- teinsson tekur aftur viS starfi viS skólann sem skólastjóri, en ungfrú Halldórsson verSur kenzlttstjóri. Ætlast er til aS séra Rúnólfur lcenni ekki meira en sv» viS skólann, aS hann haf i tækifæri til aS vinna fyrir skólann út á viS. BæSi norska kirkjan í Ameriku og SameinaSa lúterska kirkjan hafa sttttt skólann eins og áSttr. LítiS hefir orSiS af því aS vér styrktum starf National Lutheran Cottncil á þesstt ári. Nokkrir af söfnuSum vorum hafa gefiS smá- gjafir, án þess aS alment hafi veriS fjársöfnun til málsins. Væri æskilegt aS sem flestir söfnttSurnir á einhvern fastan hátt væru þar meS. Málsvari þess félagsskapar virSulegur, Dr. Morehead, er hjá oss á þessu þingi. HefSi veriS æskilegt aS vér veittum einhverja upphæS úr kirkjufélagssjóSi nú til aS bæta upp fyrir hiS HSna. Á- stæSur munu vera þannig, aS þaS sé ttnt. AS þingiS raSi eitthvaS fram úr, tel eg vafalaust. Eins mun dr. Morehead minnast á viS oss hluttöku í allsherjarþingi lút. kirkjunnar í öllum heimi (Lutheran World Conference), sem var samþykt af oss fyrir tveimur árum, þó ekki bindi ]iaS oss viS aS scnda erindreka. Eg treysti því, aS þegar reikningar féhirSis ertt IagSir fyrir þingiS og lika reikningar stofnana kirkjufclagsins. komi í Ijós aS í þeim efn- um hafi áriS veriS oss farsælt ár. Tillög til starfs kirkjttfélagsins ertt stöSugt aS verSa almennari, og stórgjafir til stofnana þess hafa veriS gréiddar á þcssu ári. nánargjafir ÞórSar heit. Sigmundssonar í GarSar-bygS í NoSur Dakota, til Betel og J. B- skóla, hafa nú veriS gt"iddar, og nema $3,403.90 til hvorrar stofnunar. Mrs. John Celander, íslenzk kona í Joliet, Montana, hefir á þessu ári gefiS stór- gjafir til Betcl og skólans, er nema $1416.85 til hvors ttm sig. Svo minnast menn þcss frá sí^iasta kirkjuþingi, aS hr. Stefán Eyjólfsson . tijkynti aS á þesstt ári yrSi greiddur síSari hclniingur af þúsund doll- ara gjöf hans og konu hans til Betel. F.r þaS gefiS í bratttrySjenda sjóSinn. Og fleiri mtinu fylgja i spor þcirra. sem þannig bafa gengiS á undan. Ef starfiS er rekiS af áhuga og í trausti til Drottins, mun ekki bregSast þaS liSsinni, er á þarf aS halda. ber oss aS minnast meS þakklæti. í þetta sinn vil eg minnast meS nafni einttngis hins nýlátna ágætismanns og félagsbróSur, Thomas H. Johnson, fyrverandi ráSherra, Hann féll í valinn á bezta aldri, eftir aS hafa getiS sér og þjóS sinni frægS meS glæsimensku og snild, en þaS, sem meira er, hann var einlægur og látlaus lærisveinn frelsarans, og eftirlét i því efni dæmi, sem lengi mun lifa. Vér sökn- um hans, þökkum GuSi fyrir lif hans, og tjáum ástvinum hans sam- hygS vora. Svo legg eg mál félagsskapar vors í ykkar hendur, háttvirtu kirkjuþingsmenn. MikiS höfum vér þegiS af Drotni. ÁræSum mikiS fyrir hann. Minningar. Eftir Björn Jónsson. (Framh.) Þegar átti að sækja hrossin, voru þau farin. Það var mikið leitað um kvöldið, en alt t'il einsk- is; svo fékk eg mér góðan reið- mann að leita daginn eftir; hann leitar allan daginn og finnur ekk- ert. Svo fæ eg Guðbrand, honum treysti eg bezt. Sá fyrri fréttl til hrossanna á undan sér, svo Brandur byrjar þar sem hinn hætti; frétti, að hrossin hefðu staðið við reyk 50 yards frá hús- inu. Hann leitaði allan dag'inn til einskis, og í fimm daga, og leið langur tími á milli; seint í september kemur Brandur méð hestinn, og frétti af keyrsluhest- inum, en sá merina með folaldi hennar, sem stolið hafði verið; keyrsluhesturinn fanst vorið eft- ir, óþekkjanlegur, nærri drepinn. Eg var búinn að selja vonina í honum fyrir 15 dali eða vetrung; það var harðvörumaður, sem eg keypti merina af, áður bóndi; eg fór til hans og heimtaSi af hon- um merina eða mína peninga. Hann sagðist fara til mannsins, sem honum seldi, og gerði það líka, og leftir talsverðan tíma segir hann mér að þessi, sem stal merinni, bjóðist til að láta tveggja ára trippi. Eg sagðist vilja fá mína meri eða peningana og við það sat, þar til þessi við- skiftavinur minn dó. En sá, sem seldi honum, hefði eins átt að riá verðinu og gera skyldu sína í því að gera það sem réttlæt'ið heimtaði, eins og maðurinn hafði sem eg lofaði; það var líka svo hægt, því lögmaðurinn sagði, að hann yrði annað hvort að borga eða fara í tugthúsið. Eins hefi eg átt bágt með að trúa því af þeim manní, sem var og er minn bczti kunningi; svo bauðst eg til að borga í kostnaði, ef nokkur hefði orðið. Það er alt af svo, að sá styrkar'i vinnur, þegar um afl er áð ræða, án samvizku. Svona fóru hrossin mín fjögur. Sumurin, sem eg vann á járn- brautinni, sett'i eg mér þær regl- ur, að kaupa kvígu og geldneyti á ári, og eftir 7 ár fór eg með 10 kýr á "second" heimilisréttar- land, og fáein ungviði, með uxa— pari. í Almanaki 0. S. Thorgeirsson- ar eru taldir upp fjórir prestar, sem kallaðir voru til að inna af hcndi nauðsynleg prestsverk fyr- ir söfnuðinn; þeir gerðu það all- ir vel. Til Thingvalla safn. komu tveir fleiri, Pétur Hjálms- son, sem hélt hér til, meðan hann þjónað'i söfnuðinum. Það var un- un að heyra hann spyrja börn; sérstaklega man eg eftir, þegar hann fermdi hér 10 stúlkur; hann spurði í húsi mínu og hyltist eg til að vera þá inni. Fljótar svar- að hefi eg aldrei heyrt, en Helgu Sveins, hún virtist kunna alla biblíuna og vild'i svara fyrir all- ar; hún var meir en afbragð; eins var það ein sú bezta ræða, sem eg hefi heyrt, er séra Pétur hélt út af guðspjallinu "sonur ekkj- unnar í Nain", og fanst mér hann líkjast þar Jóni meistara Vídalín, scm allir hinir eldri þekkja. Sá seinasti í Thingvalla sofnuði var séra Rúnólfur Marteinsson. Mér fanst einlægt eg fara með í hjarta mínu eitthvað, sem eg var snortinn af, til baka frá ræðum hans.. Þetta var árið sem hann giftist, og voru þau hjónin þá hjá mér um tíma. Þegar eg fer að virða fyrir mér alla prestana, er í þessum tveim- ur söfnuðum hafa unnið, sé eg að við höfum verið mjög lánsamir með þá, hvað sem bændum og bygð okkar líður; við og bygðin kann- ske lakari en í öðrum bygðum. En svo er aftur hitt, að eg þori að fullyrða, að unga fólkið okk- ar, piltar og stúlkur, þola vel samanburð við ungt fólk úr öðrum bygðum, hvað snertir líkams at- gerfi, hófsemd og snyrtimensku, og tel eg það annað stórt lán bygðarinnar. Svo hafa verið hér ágætar Ijós- mæður: Guðrún Goodman, nú dáin, og Oddný E. Bjarnason; báðar hafa þær lagt stóran skerf t'il farsældar bygðarinnar, ekki einasta unnið af alúð og kærleika til kvennanna, heldur líka fyr- ir litla þóknun, og veitt læknis- hjálp að auk eftir beztu getu; og mega hinar ungu konur, sem nú eru að byrja, telja sig hepnar fái þær slíka aðstoð nú í dýrtíðinni, og þær og vér öll biðja þess að brauð fylg'i barni hverju. Svo verðum við að þakka kaup- mðnnunum. Þeir reyndust bygð- inni mjög hjálplegir. B. D. West- man var mér hjálplegur oft. Einu sinni tók hann af mér 80 tonn af heyi, fyrir $2 hvert heim flutt til hans, fimm mílna Jeið. Alldýr varð mér þó flutn'ingurinn, sem ýmsir framkvæmdu fyrir mig, eða verið að gleðjast hér, og hver gladdist með öðrum í okkar kristi-1 lega félagsskap, hafður jólafagn- aður í Félagshúsinu ef hægt var, því k'irkjur voru fyrst ekki til; og svo heimsóttu menn hverir aðra til að fagna saman og óska hverir öðrum gleðilegra jóla í í Jesú nafni. Á sumum heimilum voru húslestrar og siðgæði ðll. Svona liðu tuttugu ár í friði og ró, og góð samúð og samvinna á allan hátt. Mér líkaði alt svo ljómandi vel í Þingvalla-nýlendu-söfnuði; öll samvinna í safnaðarnefndinni gekk ljómandi vel; eg var nokk- ur ár skrifari þar og nokkur ái líka gjaldkeri, varð aldrei þess var að þeir sem meiri máttar voru þættist neitt yfir hinum, og ^AkyA^miA^A^^/iv^^/^uv^/^uvutuiua^^iii^i^iiiji^^^mmuinvutwHr S GEYMT 1 EIKAR-HYLKJUM *ým/ieria£ HIÐ FRÆGA WHISKEY w*« ¦ t\tni»/»^\it\í»it\iií\ri\tii\it\iiiiit\,tiit\it\ii\/it\/tii(\'iiifi\it\/ikft\/it\.^ft\i»fiiifiÁnk- um 40 dali. Heysins hafði eg afl-'alt gekk í bróðerni, kærleika og að sjálfur, svo flutningurinn var,kristilegri starfsemi. Þegar Tóm- eini beini kostnaðurinn, svo hey-|as Paulson fór 1898, kom Ólafur salan varð þó nokkur hjálp og! Ólafsson í stað hans sem fo>-->eti kom sér vel þar sem mörg börnjsafn., þá Helgi Árnason, Hjálmar voru í heimili; við höfðum átta; Hjálmarsson eldri og svo Jó- börn í fjögur ár, og komum upp|hannes Einarsson, er allir stund- sjö þeirra; en ekkert hafði egjuðu forsetastöðuna dyggilega um annað en það sem eg gat sjálfur! lengri eða skemmr'i tíma. þar til unnið. Eg gerði það að reglu,' klofningur varð, sem allir sáu að að borga fyrir hvert nýár allaj óumflýjanlegur var. Þegar burt- búðarskuldina, þótt eg oft strax' flutningur hafði eytt austurbygð- eftir nýár yrði að taka til láns aftur. Svona gekk það þangað til smjörgerðarbúið byrjaði, sem stjórnin starfrækti með okkar peningum. Prísinn var lágur á smjörinu, lOc pundið borgað út í hönd og svo 5e uppbót, sem vana- lega var borguð fyrir jól. Þetta hjálpaði, svo að allir gátu farið að borga nauðsynjar sínar í pen- ingum, og það voru fyrstu sjáan- legu framförin hér, og þau nokk- uð fljót, þegar rjóminn með eggjum forsorgaði heimilið og leggja mátti annað í framfara- fyrirtæki, alla gripapeninga og uppskeru, enda græddu þá sumir fljótt. Fyrstu tíu árin voru erf- ið, og sama sagan alveg eins sögð í Landnámsbók Dakota- bygðar. Þar eð eg minnist á Dakota- söguna, get eg ekki stilt mig um að geta þess, að mér líkár sú bók vel, og þar frá mörgu hugðnæmu skýrt, ekki sízt hinu mikla starfi hins mæta manns, séra Páls Þor- láksson, sem fórnaði lífi sínu fyrir sína sauði, að dæmi meist- arans, og að því er eg skil verð- ur ekki komist lengra hér í heimi; guð blessi minning þess síns trúa þjóns, sem nú er kominn heim. Þá minnist eg og frásagnar séra Friðriks J. Bergmanns um "Jólin í bjálkakofantyn". Hvað sú lýsing er sönn og náttúrleg, og hver okkar hér hefir líka sögu að segja: hér er böggull fyrir þig, góða, böggull fyrir þig elsku- barnið mitt, og þig og þig; og svo mamma að kveikja litlu jólaljós- in og fá þeim, til að fylla hvern kima með jólabirtu og útlista fyrir þeim að einmitt í nótt hefði fæðst sá, sem mestur hefir verið borinn í þessum heimi, en þó ekki hann eða móð'ir hans fengið hús- rúm í gisthúsi staðarins, heldur að eins í fjárhúsjötu, sem enginn vildi hvíla sig í, í Davíðs borg, Betlehem. Þannig var alstaðar inni tölu og manngildi, og blóð- takan var orðin mjög tilfinnan- leg, komu Lögbergingar til hjálp- ar. Mér láðist áður að telja Freyste'in, sem var forseti safn- aðarins þegar Jóhannes kom. —¦ Allir sem þektu þá Jóhannes og Gísla Egilsson, tóku tveim hönd- um við þeim og öðrum Lögbergs- mönnum, og var söfnuður þeirra í samfélagi með okkur að mig minnir í fimm eða sex ár. Þegar fór að líða á þann tíma, fór að skiftast veður í lofti; Lögbergs- safn. menn urðu að sækja fundi og samkomur 9 'til 10 mílur, með öllum þeim erfiðleikum, sem því voru samfara; og út af því held eg að Gísli hafi hafið máls á því, hvort okkur þætti ósann- gjarnt að hjálpa þeim eitthvað við að stytta þessa löngu leið hingað suður á fundarhúsið. '— t f I BiÖjið um "RIEDLE'S A ári hv,erjtt verSttm vér aS sjá á bak samverkanninnum í vorum kirkjulega félagsskap, sem kvaddir eru héSan af (JauSanum. Þeirra i 1 T T T T T T t T T T T T T T T T T T T T T f f T f f ?1« BJÓR LAGER Nýjasta og bezta BRAUÐTEGUNDIN Búin til með ágœtasta rjómabús smjöri BAMBTBRFAO gpWTEl*] Það er smjöriÖ í Bamby brauði, sem gerir það öllu | i öðru brauði betra. Hvert einasta brauð í umbúðum. i Kaupið þessa brauðtegund strax í dag! Fæst hjá mat- M vörukaupmanninum. Canada Bread umferðasölum eða j með því að hringja upp B2017-201.8. | Canada Bread Co. Limited A. A. RYLEY, Manager í Winnipeg og STOUT f f t The Riedle Brewery f Stadacona & Talbot, - Winnipeg | } Phone 57 241 J Hin Eina Hydro Steam Heated BIFREIDA HREINSUNARSTÖD í WINNIPEG Þar sem þér getið fengið bílinn yðar þveginn, það er að segja hreinsf tt r rogolíubor- inn á örstuttum tíma, meðan þér 6tandið við, ef svo býður við að horfa, eða vér send- um áreiðanlegan bílstjóra eftir bíl yðar og sendum yður hann til baka, á þeim tíma er þér æskið, Alt verk leyst af herdi af aulvönum sérfræðingum, Þessi bifreiða þvottastöð vor er á hentugum stað í miobantm, á móti Kirg cg Rupert Street. Prairie City Oil Co. Ltd. Laundry Phone N 8666 Head Office Phone A 6341 i^iiiiiiuii^^ .....iniiniimi

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.