Lögberg - 07.07.1927, Blaðsíða 3

Lögberg - 07.07.1927, Blaðsíða 3
LÖGBERG, FIMTUDAGINN 7. JÚLl 1927. BIs. 3. 43. Kirkjuþing Hins evangeliska lúterska kirkjufélags Islendinga' í Vesturheimi. HALDIÐ í WINNIPEG. MANITOBA, 22.-27. Júní 1927. FYRSTI FUNDUR. Fertugasta og þriðja ársþing Hins ev. lút. kirkjufélags Islendinga í Vesturheimi, var sett í kirkju Fyrsta lút. safnaðar í Winnipeg, Manitoba þ. 22. júní 1927, kl. 8. e. h. Þingið hófst með guðsþjónustu og altarisgöngru. Prédikun flutti séra Gutt- ormur Gutteormsson og hafði fyrir ræðutexta 54. kap. í spá- dómsbók Jesja. — Setti síðan forseti, séra Kristinn K. Ólafs- son, þingið á venjulegan hátt. Skrifari las upp þessa skýrslu um embættismenn, presta og söfnuði kirkjufélagsins: I. Embœttismenn:—Séra Kristinn K. Ólafson, forseti; séra Jó- hann Bjarnason, skrifari; hr. Finnur Johnson, féhirðir; séra Rún- ólfur Marteinsson, vara-forseti; séra Sigurður Ó'lafsson, varafskrif- ari; hr. Jón J. Bíldfell, vara-féhiröir. II. Prcstan — N. S. Thorlákson, Björn B. Jónsson, Rúnólfur Marteinsson, H. B. Thorgrímssen, Pétur Hjálmsson, Friðrik Hall- grímsson, Kristinn K. Ólafson, Jóhann Bjarnason, H. J. Leó, Gutt- ormur Guttormsson, S. S. Christopherson, Haraldur Sigmar, Sig- urður Ólafson, S. O. Thorlákson, Halldór E. Johnson, Jónas A. Sig- urSsson, Páll Sígurðsson, Valdimar J. Eylands. III. Söfnuðir:—í Minnesota: St. Páls söfnuður, Lincoln söfn- Vesturheims söfn., — í Noröur Dakota: Pembina söfn., Grafton söfn., Vídalíns söfn., Hallson söfn., Péturs söfn., Víkur söfn., GarSar söfn., Fjalla söfn., Melanktons söfn. — í Manitoba: Fyrsti lút. söfn., Sel- kirk söfn., Víöines söfn., Gimli söfn., Arnes söfn., BreiSuvíkur söfn., Geysis söfn., Ardals söfn., Bræöra söfn., VíSir söfn., Mikleyjar söfn., Furudals söfn., Fríkirkju söfn., Frelsis söfn., Immanúels söfn., Glen- boro söfn., Brandon söfn., Lundar söfn., Grunnavatns söfn., Jóns Bjarnasonar söfn., Betaníu söfn. Betel söfn., Hóla söfn., Skálholts söfn., HerSibreiSar söfn., Strandar söfn., Winnipegosis söfn., Swan River söfn., GuSbrands söfn. — í Saskatchewan: Konkordía söfn. 'ÞingvalIa-nýlendu söfn., Lögbergs söfn., ísafoldar söfn., Síons söfn., Hallgríms söfn., Elfros söfn., Sléttu söfn., Immanúels söfn., Agústín- usar söfn., Foam Lake söfn. — í British Columbia: Vancouver söfn. — I Washington: Þrenningar söfn., Blaine söfn., Hallgríms söfn. A kirkjuþingi í Winnipeg, Manitoba, þ, 22. júní 1927. Jóhann Bjarnason, skrifari. í kjörbrefanefnd skipaði forseti þá séra Sigurð Ólafsson, Jón J. Vopna og W. G. Hillman. Forseti tilkynti, að til þings væri kominn Dr. J. A. More- head, framkvæmdarstjóri National Lutheran Council. Mundi hann nú ávarpa þingið og bað þingmenn og áheyrendur aðra, að vera kyrra í sætum sínum og hlýða á erindi hans. Flutti Dr. Morehead síðan skörulegt og fróðlegt erindi um starf National Lutheran Council, og skýrði frá starfi þess í ýmsum löndum, með sérstöku tilliti til starfs þess á Rússlandi. Dr. Björn B. Jónsson, fyrir hönd Fyrsta lút. safnaðar, bauð þingmenn velkomna og lét í ljós þá von sína og ósk, að þingið yrði að öllu hið ánægjulegasta. Var síðan sungið: "Son guðs ertu með sanni", lýst bless- un af forseta, og fundi svo frestað þar til kl. 9 f.h. næsta morgun. ANNAR FUNDUR—kl. 9 f.h. þ. 23. júní. — Fundurinn hófst með bænagjörð, er séra N. S. Thorlaksson stýrði. Fyrir hönd kjörbréfanefndar lagði séra Sigurður ólafsson fram þessa skýrslu: Skýrsla kjörbréfanefndar: Auk presta og embættismanna kirkjufélagsins eiga þessir erind- rekar safnaSanna sæti á þinginu, samkvæmt framvísuöum kjörbréf- um sem hér segir : Frá St. Páls söfn.: A. R. Johnson; frá Lincoln söfn.: Skafti Sig- valdason og Gunnar Bardal; frá Vesturheims söfn.: Mrs. Agúst Josephson; f rá Pembina söfn.: J. H. Hannesson; fráVídalíns söfn.: Joseph Einarsson; frá Hallson söfn.: A. M. Asgrímsson; frá Péturs söfn.: Asbjörn Sturlaugsson; frá Víkur söfn.: Valdimar Björnsson og G. B. Núpdal; frá Gardar söfn.: B. M. Melsted, O. K. Ólafson og Benóní Stefánsson; frá Fjalla söfn.: Hermann Bjarnason; frá Melankton söfn.: W. G. Hillman og SigurSur Jónsson; frá Fyrsta lút. söfn.: Olgeir FriSriksson, J. J. Swanson, Arni Eggertsson og J. J. Vopni; frá Selkirk söfn.: Kl. Jónasson, Mrs. Björg Kristjánsson og Mrs. GuSfríSur Nordal; frá VíSines söfn.: Þorvaldur Sveinsson; frá Gimli söfn.: Th. Thordarson og Harald Bjarnason; frá Geysir söfn.: Gísli Gíslason og Fr. P. SigurSsson; frá Ardals söfn.: Tryggvi Ingjaldsson; frá Bræðra söfn.: Jón S. Pálsson og Sigurbjörn Sig- urSsson; frá VíSir söfn.: Óli Fredericksson; frá Mikleyjar söfn.: Mrs. C. P. Paulsson; frá Fríkirkju söfn.: Mrs. GuSrún SigurSsson og Thorsteinn Sveinsson; frá Frelsis söfn.: SigurSur A. Anderson; frá Immanuels söfn. (B.) : Vilhjálmur Pétursson og Arni Johnson; frá Glenboro söfn.: A. E. Johnson og Sigmar Bjarnason; frá GuS- brands söfn. :Thorsteinn J. Gíslason; frá Lundar söfn.: Bjarni Lopt- ®on; frá Grunnavatns söfn.: Mrs. E. Thorleifsson; f rá Betel söfn.: Ólafur Thorlacius; frá HerSibreiSar söfn.: Finnbogi Erlendsson; frá Konkordia söfn.: B. E. Hinriksson og Th. Vigfússon; frá Elfros söfn.: Thor. GuSmundsson; frá Sléttu söfn.: H. B. Grímsson; frá mlmanuel söfn. (W) : Árni G. Eggertsson; frá Foam Lake söfn.: Gisli J. Bíldfell; frá Blaine. söfn.: Andrew Danielsson; frá Hallgr. söfn. (Seattle) : Mrs. K. Simundsson. . > |fj Sig. Ólafsson. John J. Vopni. IV. G. Hillman. Var skýrslan samþykt og skrifuðu þingmenn síðan undir hina venjulegu játningu þingsins. J. J. Vopni tilkynti fyrir hönd kjörbréfanefndar, að henni hefði gleymst að setja í skýrsluna tillögu um full þingréttindi fyrir guðfræðiskandídat Kolbein Sæmundsson, en legði nú fram fyrir þingið slíka tillögu sérstaka. Var tillagan sam- þykt í einu hjóði. Þá lagði forseti fram ársskýrslu sína: ARSSKÝRSLA FORSETA 1927. Samkvæmt lögum og venjum í kirkjufélagi voru, ber mér nú að gefa yfirlit yfir sögu hins liðna árs aS því er snertir ástæður og starf innan félagsskapar vors í kristilegum og kirkjulegum málum. En þó félag vort sé heild út af fyrir sig, þá gerum vér oss grein fyrir því, aS í raun réttri erum vér partur af stærri heild eða heild- um. Vér erum hluti í íslenzkri, lúterskri kristni. AstæSur og horfur innan kirkjunnar á Islandi snerta oss aS minsta kosti óbeinlínis. Þó ekkert formlegt sam'band sé á milli kirkjufélags vors hér og lútersku kirkjunnar á Islandi. Þá berast áhrif þar á milli sem halda viS þeirri meSvitund aS margt og mikiö eigum vér sameiginlegt og skyld- leikinn er dýrmætur. AS þetta víkki sjóndeildarhringinn og sé and- legur gróSi, teljum vér víst ekkert efamál. Stundum kann oss aC hafa fundist anda kalt aS oss frá einstaklingum innan þjóSkirkjunn- ar á Islandi, en hins.er ljúfara aS minnast, aS hlýhugur, viSurkenn- ing og bróSurþel úr þeirri átt, hefir einnig náS til vor. Ummæli biskups Islands í vorn garS á þessu síSasta ári eru svo ákveSin í vínarþelsáttina, aS þau ber aS meta. Alit hans aS þaS sé kirkjufélag vort, "sem mest og bezt hefir unniS aS kristindómsmálum meSal Ianda vorra vestra síðan það var stofnaS," ættu aS vera oss uppörfun aS verSskulda slík umimæli í framtíSinni, og aS þjóSkirkjan íslenzka telji sér "skylt eftir megni aS stySja kirkjufélagiS í starfi þess," er gleðiefni öllum þeim er þrá aS sam'band megi vera milli íslenzkrar, lúterskrar kristni beggja megin hafsins. En því ber heldur ekki aS gleyma að vér erum hluti lútersku kirkjunnar í Ameríku og innlendrar kristni þeirra þjóSa, er vér hér tilheyrum. Lítiliega höfum vér veriS i samvinnu meS trúbræSrum vorum hér og innlendri kristni, án þess aC bindast föstum félagsleg- um böndum viS nokkra deild kirkju vorrar. Frá fyrstu tíS kirkju- legrar starfsemi vorrar, höfum vér átt fjölda vina og velunnara í deildum lútersku kirkjunnar hér, og metiS þaS bróSurþel er oss hefir veriS sýnt aS staSaldri. AS samband vort viS trúbræSur vora hér og ameríska kristni hefir aukist, eftir þvi sem árin líSa, er gefin sok. ÞaS heföi verio óheilbrigS einangrun, ef svo heföi ekki veriS. Vér höfum veriS arfþegar íslenzkrar kristni, en hlutverk vort og viShorf hér, er Sem deild í kristrý þessa meginlands. Mun á þessu bera meir og meir eftir því, sem yngri kynslóðin lætur meira til sin taka á sviSi hin9 kristilega og kirkjulega. Um þetta er ekki að fást. ÞaS er svo eSlilegt og óhjákvæmilegt, aS engum ætti aS koma þaS aS óvörum. Endur fyrir löngu var allsterk hreyfing innan félagskapar vors í þá átt að bindast félagslegum tengslum viS aSra deild lúterska hér í álfu (General Council), og síSan hefir þaS má aS bindast tengslum viS trúbræSur vora hé/ í álfu, oft boriS á góma. SameinaSa lúterska kirkjan hefir boSiS okkur á síSustu árum aS gerast hlUti í þeirri miklu heild. Norsk-lúterska kirkjan í Ameríku hefir rétt okkur bróSurhönd til nánara samfélags, ef vér sæjum þaS bezt henta. Hefir þetta eSHIega leitt til þess aS mikiS og af mörgum hefir veriS um þetta hugsaS. Engum hefir mér fundist koma þaS til hugar, aS æski- legt væri á nokkurn hátt aS skerSa sjálfstæSi vort og yfirráS vor yfir sérmálum vorum, en inn á leiS samvinnu meS öSrum lúterskum kirkjufélögum hófum vér færst, án þess ao1 skerSa sérstöðu vora eSa sérkenni. Vil eg nú ráöa til aS kirkjuþing þetta taki þetta mikils- verSa mál til yfirvegunar, og géri sér grein fyrir því, hvert beri aS stefna í þessu efni. Er ekki tími til þess kominn aS vér athugum á ný hvaS mæli meS því og á móti aS vér sem sjálfstætt kirkjufélag göngum inn í samband meS öSrum trúbræSrum vorum á einhvern hátt? Hver sem niSurstaSan yrSi, finst mér máliS verSskulda aS fá afgreiSslu á grundvelli nákvæmrar athugunar. Tilfinning fyrir því hjá oss aS vér séum hluti stærri heilda kristninnar eins og bent hefir veriS á, ætti aS auka hjá oss víSsýni í kristilegum efnum. Jafnvel vort litla kirkjufélag ætti aS finna til þess aS ekkert kristilegt á aS vera því óviSkomandi. AS áhrif bæSi íslenzkrar og amerískrar^kristni leika um hiS andlega viShorf vort, ætti aS gera oss hæfari til aS skilja samtíS vora og hlutverk kirkj- unnar. Og í öllu yfirliti yfir starf vort, eigum vér aS finna til þess aS trúmenska viS hlutverk allrar kristninnar, er krafa til vor, ekki síSur en stærri heilda. Tala safnaSa kirkjufélagsins eru 56, eins og á síSasta kirkju- þingi. Nokkra af þeim söfnuSum er þó tæpast hægt aS telja meS lífsmarki, því lítil eSa engin kirkjuleg starfsemi mun hafa veriS hjá þeim á árinu. Þyrfti bót á því aS vera ráSin, þar sem starfiS getur átt viSreisn. Prestar kirkjufélagsins verið svo bundnir við starf á árinu, aS ekki hefir náSst til allra. Prestar kirkjufélagsins eru hinir sömu og á síSasta kirkjuþingi. Voru þá taldir átján prestar á skrá kirkjufélagsins. Þrír þeirra þó horfnir frá starfi meSal Vestur-íslendinga. Einn var ný-farinn, en hinir tveir munu hafa óskaS aS nöfn sín væru kyr á skrá vorri. Tveir prestar bætast félagi voru væntanlega á þessu þingi. Séra Haraldur Sigmar hafSi á síSasta kirkjuþingi sagt upp söfn- uSum sínum í Saskatchewan og tekiS köllun frá söfnuSunum í Pem- bina county í NorSur Dakota. Hann flutti sig meS fjölskyldu sinni aS áliSnu sumri til Mountain, þar í bygS, og var settur inn í embætti viS afarfjölmenna guSsþjónlistu þann 12. september af forseta kirkjufélagsins meS aSstoS séra N. S. Thorlákssonar. Guðsþjónustan fór fram í rúmibeztu kirkju bygSarinnar—eldri kirkju Gardar-'safn- aSar. Hefir séra Haraldur tekiB aS sér þjónustu. í GuSbrands söfn- uSi, Pembina söfnuði og Fjalla söfnuSi, auk safnaðanna í aSalbygS- inni. Einum söfnuSi utan kirkjufélagsins—Þingvalla söfnuSi—veitir hann einig þjónustu. Þjónar hann þannig svæSi, sem telur 9 söfnuSi eSa 10, ef Grafton söfn. er talinn meS. Fer hiS bezta orS af starfi hans þar sySra. PrestakalIiS, er séra Haraldur yfirgaf, hafSi fyrir síSasta kirkju- þing sent séra SigurSi Ólafssyni á Gimli köllun að taka þar viS þjón- ustu. En eftir aS ráSfæra sig viS söfnuSi sína, sem meS engu móti vildu af honum sjá, hafnaSi hann kölluninni. Voru þaS mikil von- brigSi fvrir söfnuSina i Saskatchewan, og hurfu þeir frá þvi í bili aS gera tilraun meS aS fá fastan prest. Á síSastl. sumri áliSnu varS þaS kumiugt aS séra Carl J. Olson, sem í nokkur ár hefir horfiS frá prestskap, var ákveSinn í því aS taka prestsköllun á ný, ef þess væri kostur. Fékk þá skólaráS Jóns Bjarna- sonar skóla hann í sína þjónustu í nokkra mánuSi til aS safna fé til skólans. ByrjaSi hann á því starfi meS september mánuSi og lét ekki af því til fulls fyr en i febrúar. FerðaSist hann víSa um bygSir meS góSum árangri. Fékk hann beiSni frá söfnuðunum í VatnabygSunum í Saskatchewan aS vera hjá þeim yfir hátíSarnar og flytja guSs- þjónustur. VarS hann viS þeirri beiSni. Skömmu þar á eftir fékk hann köllun frá söfnuSunum aS gerast fastur prestur ]>eirra. og tók hann kölluninni. Var hann settur inn í embætti af forseta kirkjufé- lagsins sunnudaginn þriSja april síSastl. aS viSstöddu fjölmenni, þrátt fyrir lítt færa vegi. Er hann búsettur í Wynyard. Er það gleSiefni aS fá aftur til vor jafn hæfan starfsmann og séra Carl er. Yfirgaf hann stöSu, sem veitir aS minsta kosti tvöfalt í aSra hönd viS prestsstöSuna, og er þaS vottur um áhuga hans. Séra Carl sæk- ir uin inntöku í kirkjufélagiS á þessu þingi, og verSur eflaust boSinn hjartanlega velkominn til samvinnu á ný. Séra Hjörtur J. Leó hafSi, áSur en hann yfirgaf Jóns Bjarna- sonar skóla fyrir ári síSan, tekiS köllun frá söfnuSunum viS Lundar og Langruth. HafSi hann þjónaS þar öSru hvoru meSfram skólan- um, en eftir síSasta kirkjuþing tók hann þar viS fullu starfi. A síS- astl. vetri hefir hann auk þessarar prestsþjónustu, gegnt kennara- embætti viS miSskólann á Lundar. Einungis frábær dugnaSar og hæfileika maSur eins og séra Hjörtur, getur annaS svo miklu verki. Séra Valdimar J. Eylands hefir mest af árinu þjónaS hjá söfnuði sínum í Upham, N. Dak. (Melankton söfn.). Var hann ráSinn þar til hálfrar þjónustu, en söfnuSurinn bætti svo viS sig þjónustu, aS séra Valdimar hefir þjónaS þar alt áriS, aS undanteknum einum mánuSi á síSastl. hausti, er hann var við prestlegt starf norður meS Mani- toba vatni. Auk þess hefir séra Valdimar í vetur veitt tilsögn í biblíu- legum fræSum viS miSskólann í Upham. Er fræSsla í ensku biblí- unni viSurkend námsgrein viS miSskóla í Norður Dakota. Sérstaka rækt hefir séra Valdimar lagt viS ungmennafélag safnaSarins, og hefir þaS staSiS í miklum blóma. Er þaS ákjósanlegt frá sjónarmiSi starfsins, þegar prestur getur gefiS sig viS því svo aS segja algerlega aS þjóna einum söfnuSi. En aftur á móti, er oft þannig erfitt að veita manninum fullnægjandi lifibrauð. Séra S. S. Christophersson hefir á árinu veriS styrktur til heima- trúboSsstarfs af kirkjufélaginu, samikvæmt ráSstöfun síSasta kirkju- þings. Voru honum veittir $300 til starfsins, og hefir hann aSallega starfaS eins og undanfarandi norSur meS Manitobavatni. Hefir hann sjálfur skýrt opinberlega frá því starfi, og gefur þinginu þar aS auki þær upplýsingar, er óskaS kann aS vera eftir. StarfiS er erfitt á margan hátt, en séra SigurSur er fórnfús og ósérhlífinn. Nær han meS starfi sinu einungis til nokkurs hluta af svæSinu norSur meS Manitoba-vatni, og væri þar þörf á auknum kröftum. Eftir kirkjuþing í fyrra, þjónaSi séra Rúnólfur Marteinsson einn m'ánuS hjá Fyrsta lúterska söfnuSi í Winnipeg, á meSan presti safnaSarins veittist hvíld. A sama tíma mun hann hafa stundaS nám- skei# þar viS háskólann. I Agúst mánuði starfaSi hann fyrir kirkju- félagiS aS heimatrúboSi, en fór seint í mánuSinum áleiðis til Seattle. A leiSinivi þangaS flutti hann guSsþjónustu í Vancouver. 1 átta mánuSi starfaSi hann þar hjá Hallgríms söfnuSi meS góSum og mikl- um árangri, eins og kunnugt er. SöfnuSurinn réSist í aS kaupa sér myndarlega kirkju á síSastl. hausti, og hefir starfiS vaxið og eflst stórlega siSan. Séra Rúnólfur hafnaSi því aS vera í vali viS prests- kosningu í söfnuSinum í marz siSastl. Kaus söfnuSurinn þá stud. theol. Kolbein Simundson til prests, og fer vigsla hans fram á þessu þingi. Er hann hinn efnilegasti maSur, og má vænta góðs af honum í starfinu. — Séra .Rúnólfur hefir tekiS köllun frá skólaráSi Jóns Bjarnasonar skóla, aS taka þar við starfi á"ný sem skólastjóri, og mun hann hefja starf í þarfir skólans strax eftir þing. A heimleiS frá Seattle fór séra Rúnólfur skipaleiS suSur í gegnum Panama skurS- inn og þaöan áleiSis til Nevv Y«rk. Kunnugt er mér um aS á heim- leiS flutti hann guSsþjónustu meSal íslendinga í Chicago, og, ef til vill víSar. Um jólaleytiS í vetur flutti séra Jón J. Clemens þar einnig guSsþjónustu. Kunnugt er aS í haust er leiS sagSi séra N. S. Thorláksson söfn- uSi sínum í Selkirk upp þj'ónustu frá 1. ágúst þ. á. Hefir hann þá veriS þjónandi prestur í 40 ár. Sjötugs afmæli átti séra Steingrímur í vetur þann. 20. jan. í sambandi við þessi afmæli í lífi séra Stein- gríms munu margir minnast þess mikla og góSa verks, sem hann og hans góSa kona hafa unniS í þarfir kirkju og kristindóms. Ekki ein- ungis söfnuSur þeirra nú eSa söfnuSurnir, sem áSur hafa notiS starfs þeirra, eiga þeim mikið upp að unna, heldur kirkjufélag vort í heild sinni. Þau eiga ítök i hjörtum fólks vors eins og fáir aSrir, og er þaS óblandin gleSi aS eiga þau enn hjá oss svo ern og ung i anda. verSskulda þau hvíld eftir vel unnið dagsverk, en meSan kraftar endast þeim munii þau verSa liSsinnandi hinttm kristilegu málum. Veit eg að sú ráSstöfun forseta aS séra Steingrímur flytji annan fyrirlesturinn á þessu kirkjuþingi, sem nokkurskonar ályktunarorS Framh. á bls. 7. Ferðaminningar. Eftir Laufey Valdimarsdóttur. Framh. Árum saman gætu menn skooað dýrgripi þessa safns og altaf fund- iÖ eitthvaÖ nýtt Skamt frá Louvre eru Rue de Rivoli, sem tröllskessurnar ruddu, aÖ því er segir í HeljarslóS. 1 boga- göngum hennar er fult af hinum ó- teljandi smekkvísu smábúSum Parísar, er þar margt ginnandi en fólksmergðin fjarskaleg. Geta menn þar gert samanburÖ á nútíma- konunni og konum fyrri alda, sem sjá má í Louvre. Óneitanlega eru þær fallegar á velli Parísarkonurn- ar, og frjálsari og hollari eru bún- ingarnir en áður var. Tískan er sá mikli samnefnari, sem öll mann- brotin stór og smá ganga upp í. Hún gefur fjöldanum fallegan heildarsvip, en þurkar út sérkenni- Ieikann, nema vel sé meo" farið. ÞaÖ kunna Parísarkonurnar kvenna best. Kaupa þær sem vandfýsnar eru ekki föt sín úr stórbúounum, sem sent hafa föt hingao til íslands, heldur láta sauma á sig hjá stærri og minni spámönnum í hóp skradd- ara og saumakvenna. Hafa margir þeirra búðir í grend viS operuna eoa á Ódáinsvöllunum. Eftir svona erfioan dag þurfum við að skemta okkur dálítið. Það er heldur heitt til þess að fara í leikhús eða óperuna. Við mætum raunar fólkinu, sem er aS fara þangað í vögnum eSa gangandi. Kvöldkápur kvennanna eru í sam- ræmi viS kjólana. Sumar eru úr pelli og silfur- eSa gullvef, skraut leg sjöl eru líka notuð sem yfirhafnir. Leiksalur óperunnar er logagyltur og klæddur rauSu flau- eli, sitja konurnar í stúkum eins og gimsteinar í öskjum. Á milli þátta ganga menn í hinum glæsta foyer, og sjá menn þar varla listaverkin fyrir dásemdum guSs og skraddar- anna. — Ópera Frakka þykir ágæt, en naumast munu Frakkar þó al- ment eins miklir söngmenn og sum- ar þjóSir aSrar. Rétt hjá óperunni er Café de la Paix. Held eg aS þúsundir manna hljóti aS geta setiS þar og á gangstéttunum í kring. Sko alvarlegu og hreinu augun í ganda Arabanum, sem situr þarna og horfir á iSandi stórborgarlífiS. ViS setjumst upp í bíl og keyr- um burt frá öllu þessu. öndum aS okkur svölu og hreinu kvöldloftinu. AlstaSar blikar ljósadýrSin og spegl ast í dimmum vatnsfleti Signu. Hin stóru opnu svæSi, eru eins og slétt- ur mitt í húsaskóginum, hæstu turn- ar og hvolfþök í fjarska koma í staSinn fyrir fjallagnípur og jökul- skalla. ViS sem komum frá víSum sjóndeildarhring, kunnum aS meta þetta rými og stórhug þeirra, sem bygt hafa París. Nú ökum viS upp Ódáinsvellina. t görSunum til beggja handa sjást ljóshvirfingar, þar eru veitingahús og danssalir. — Ljósauglýsingarnar blika viS loft- ið. Skrautlegust allra er ávarp Frakklands: 'StySjiS ríkissamskot HækkiS gengi frankans." ViS kom- um nú upp á StjörnuhæSina, þar sem mætast 12 stórgötur, boule- vards, allar meS trjágöngum. Vagn- amir fossast í allar áttir, en í miSri hringiSunni stendur sigurþoginn, eitt af ölturum þeim, er Frakkar hafa reist gySju sinni, Frægðinni. Eru þar skráS nöfn helstu herfor- ingja Frakka. Undir boganum blaktir lítil eldtunga nótt og dag. Þar hvílir óþekti hermaSurinn und- ir flötum steini. Altaf eru nýir og nýir blómsveigar á leiði hans. Aldr- ei er þar mannlaust. Vit5 keyrum enn spölkorn eftir breiSum, hálum brautum og kom- um nú í Boulogne skóginn. Skóg- ar og engjar skiftast á. Maurilda- eyjar spegla sig i dimmum vötnum. Það eru veitingastaðirnir. Þar sitja menn úti í görðum innan um blóm og marglit ljós. Agætis hljómsveitir leika. Unga fólkið dansar. En hvaö- litla kreolastúlkan, sem dansar þarna er yndisleg. Hún er eins og sjaldgæft blóm, sem hefir sprungið út undir suðrænni himni en þessum, þar sem nóttin er heit og ilmþrung- in og ókunnar stjörnUr skína. 1 Boulogne skóginum eru veð- reiðarvellir Parísár. Þangað þyrp- ast' allir, sem vetlingi geta valdið, þegar veðreiðar eru. Þar bera kon- urnar skrautlegri föt en annarsstaS- ar og fara menn ekki þangaS siSur til aS sjá tískuna en hestana. Dag- inn, sem eg sá veðreiðarnar, voru stærstu verðlaun ársins veitt þar.— Á þriðja hundrað þúsund manna voru á völlunum. Forseti Frakka var þar og Spánarkonungur, sem mannf jöldanum virtist þykja gam- an að sjá, þó lýðveldissinnar væru. Þrengsjin voru ógurleg. Eg sá eftir að hafa farið. — Þangað til að hestarnir runnu á stað, allur mann- fjöldinn stóS á öndinni, og varð eitt augahlik að einni veru. Franska konan, sem var með mér greip í handlegg mér og hrópaði upp: 'Þeir synda.' Það var satt, hestarn- ir sýndust synda í loftinu. Svo laust upp þiisundrödduðu fagnaðarópi. Hestur, sem fáir höfðu búist við að ynni 1. verðlaun varð fyrstur, Eng- inn hafði trúaS á hann nema hesta- sveinninn, sem reiS honum. Þeir, sem höfSu veSjaS um hann báru 40 falt úr býtum. Næturlíf Parísar blómgast þó aS- allega í Montmartre. Þar halda sig listamenn og Ioddarar, þar eru ó- teljandi skemtistaSir, fjölleikahús og knæpur. Á daginn sjá menn lítil merki þessa, þó þeir fari þar um. En á kvöldin springa ljósauglýs- ingarnar út eins og sveigar af kynjablómum. Vængir RauSu mill- unnar glóa viS loftiS, sjálf er hún sveipuð einhverjum hyllinga vaf- urloga. Þessari hlið Parísar kynt- ist eg ekki. Eg færSi mér ekki í nyt gott tilboð ferðamannaskrifstof- anna, sem alstaðar sást auglýst: GerSar út ferSir til aS skoða næt- urlíf borgarinnar. Ef til vill var það einn af \>e\m ferðamannabílum, sem mannfjöldinn réðst á skömmu siðar uppi á Montmartre hæSinni. Montmartre þýSir pislarvotta- hæSin. ÞræSi menn upp hinar mjóu og kræklóttu götur fyrir ofan f jöl- förnu vegina, þá koma menn aS há- um stigum, sem liggja upp hæðina. Þar uppi gnæfir kirkjan Sacré Coeur, Hjartað helga, yfir alla París. Hún er baseliskakirkja eins og Péturskirkjan í Róm og er úr Ijósum granít. Er hún afar tilkomu- mikil utan og innan. Ofan af hæS þessari er stórfengleg útsjón, ekki síst ef heiSskírt er og tunglsljós. ViS hliðina á Sacré Coeur er lítil eldgömul kirkja. í garðinum í kring um hana eru einkennilegar gamlar myndir úr píningarsögu Krists og á hæsta hólnum á hæðinni standa 3 krossar, meS Kristi og ræningjun- um, hvorum til sinnar handar. Þarna segir sagan að fyrstu dýr- lingarnir frönsku hafi látið lífið. En rétt fyrir neðan kirkjurnar er myndastytfan af Chevalier de la Barbe. — Hann var kvalinn og líf- látinn 19 ára gamall, af því að hann henti gaman að helgigöngu, sem fór fram hjá honum. Auk kirknanna eru nokkur veit- ingahús uppi á hæðinni. Er eitt þeirra, "Hjá Ka,trínu gömlu" frá 1793. Þar geta menn setiS úti i tíS var á götunum. Menn þeyttust á ' hringekjum, á tréhestum eSa svín- um og léku sér og köstuðu konfetti hver á annan. — Á Montmartre var þetta ekkert furðuleg sjón, en skrítnara var að sjá þaS í rólegum hverfum bæjarins, eins og þar sem eg bjó. Þar skemti fólkið sér eins og smábörn, dansaði á götum úti, skaut til marks, dró á tombólu, keypti alskonar glingur, og hring- sólaðist á hringekjunum. — Aldrei var eg neitt hrædd, þó eg yrði að fara alein fram hjá þessu að kvöld- lagi, enginn áreitti mig. Aftur kom það fyrir mig, eitt af fyrstu kvöldunum í Paris, að verka- maður, sem eg spurði til vegar, fylgdi mér álengdar, eins og hann væri lögregluþjónn. I hvert sinn og hann sá, aS eg ætlaði aS villast kon» hann og sýndi mér hvar eg ætti að fara, en hvarf svo aftur, án þess að segja meira. Svona fylgdi hann mér heim að húsdyrum minum. Þetta litla atvik minti mig á gamla kunningja, frönsku sjómenn- ina„ sem voru hér jafn vissir vor- boðar og lóan, þegar eg var barn. — Þeir áttu sér hreiður í frönsku húsunum svörtu viS Austurvöll, sem nú eru týnd og gleymd inn í Skuggahverfi. Mér er sem eg sjái stóru hleraopin full af hlæjandi sjó- mönnum, sem fleygSu keksi til krakkanna niSri á götunni. Talna- bönd og litla silfurpeninga meS Maríumynd lögðu þeir í lófana á litlu stúlkunum. Börnin skildu þessi hýru andlit, þó þau kynnu ekki nema 3 orS í golfrönsku: "Bonn- sjúr fransí, biskví." ÞaS er ekki aS búast viS, að menn geti dæmt um lyndiseinkunn- ir ókunnugrar þjóSar, þó menn dvelji hjá henni í nokkrar vikur. Tilviljun ræSur því hverjum menn kynnast, en eftir þvi dæma menn ósjálfrátt alla þjóðina.. Frakkar eru taldir allra þjóða kurteysastir. Siðu þeirra hafa aðrar menningarþjóðir tamið sér eða stælt. Sjálft orSiS kurteysi höfum viS fengiö aS láni hjá þeim. Margar slíkar venjur virSist okkur óbreyttum íslending- um hégómi, vegna þess að menn garði, drukkið og etiS hinn víS-1 taka þær oft hugsunarlaust hver fræga franska mat, en alþýSusöng- menn leika á strengjahljóSfæri og syngja undir. Ljós og skuggar skift- ast á í gömlu húsagörSunum i grendinni, birtan frá rúSunum, mislitum lömpum og tunglskininu blandast saman og gefur öllu ein- kennilegan blæ. Nú syngja allir: ',Comme il est beau mon village, mon Paris, notre Paris." — HvaS hún er f alleg borgarkríliÖ hún París mín, hún París okkar. — Alt er leyfilegt, en ekki er alt gagnlegt; segir postulinn. Það er hætt við þvi aS einhver kunni að gleyma eftir- setninguni á stað, sem er jafn f jar- lægur daglega lifinu og þessi. París er skift í 18 eða 19 hverfi og hefir hvert sérstaka hverfis- eftir öðrum. Alveg eins og menn sletta útlendum orðum, án þess að skilja merkingu þeirra. Kurteysi Frakka er ólík þesskonar stælingu. Hún er þeim svo eðlileg og sprett- ur af meðfæddum næmleik þeirra, sem bannar þeim að vera nærgöng- ulir við aðra, en kemur þeim til að draga fljótt að sér hendina, ef þeim þykir ástæða til. Aftur hafa þeir manna mest af því örlæti hug- ans. sem þarf til þess að viður- kenna aðra. Þessi ljúfmenska dreg- ur broddinn úr kýmninni, sem skarpleik þeirra er eiginleg. Svona komu Frakkar mér fyrir sjónir, en galla þeirra gat eg ekki þekt á svo skömmum tima. Mér virtist svo sem menning og stjórn og heldur árlega hátið, sem , smekkvisi værj almennari í Frakk- stendur í marga daga á götum úti. Þegar eg var að fara frá Mont- martre, heim til mín, sá eg að há- landi en víðast hvar, þar s Niðurl. á bls. 5. Sendið korn yðar tii UNITEDGRAINGROWERSÞ Lougheed Building CALGARY Bank of Hamilton Chambers WINNIPEG Fáið beztu tryggingu sem hugsanleg er. RRAID & MCCURDY *-> BUILDERS' 1V1 ^ SUPPLIES -----------KOL------------ Selja eftirfylgjandi byggingaefni: Sand, Gravel, Stone, Lime Hardwall Plaster, Portland Cement, Drain Tile, Sewer Pipe, Fire Brick, Metal Lath, Stucco. Sand og Gravel Pits að Bird Hill, Man. Skrifstofa: Vöruhús: 136 Portage Ave. Við enda BannatyneAve WINNIPEG, Canada Talsími: 26 880 og 26 889 --------------------------------------------------------------------------------*------------------

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.