Sunnanfari - 01.03.1912, Blaðsíða 4

Sunnanfari - 01.03.1912, Blaðsíða 4
20 sem manni heíir láðst að drýgja — það er að segja ef nokkuð getur verið syndsamlegt við ástina. Jón klæjaði illa bak við eyrað. »Mikill bölvaður erkiauli gat eg verið!« Sigurður var nú kominn fram og sá þá Ijóshærðu stika burt og Jón standa eftir. Sigurður var einn af þeim mönnum, sem ekki þurfa að láta segja sér alla skapaða hluti. Hann rak upp skellihlátur. »Bö—ölvaður«, sagði hann og tók stökkið upp stigann. »Þarna ertu, sagði kaupmaðurinn, og klapp- aði á öxlina á Jóni. »Væri ekki þénugt að fá sér einn bitter núna, áður en við förum í land?« »Nei takk, nei, nei!« sagði Jón úti á þekju. »Nú, bölvaður«, sagði hinn, alveg hissa og horfði á eftir honum upp stigann. »Bíddu þangað lil eg býð þér aftur«, meinli hann. Þegar upp á þilfarið kom, var Ferðalangur að fara ofan í bátinn. Hann hafði ekki frikkað síðan seinast og var ekki búinn að gleyma gærkveldinu. Og Jón þýddi síðasta hornaugað, sem hann lánaði honum úr stig- anum, eitthvað á þessa leið: »Bíddu við, drengur minn! Eg hefi þa til einskis komist undir mannahendur fyrir fantaskap, ef eg skal ekki muna þér þetta við tækifærk. En ekki var það nema eitt orð, sem hann sleit út á milli tannanna um leið: — »Bölvaður«, sagði hann. Og stúlkan! — Hún sagði ekkert. — Þess þurfti ekki heldur. Jón vissi að sín synd var ein af þeim, sem aldrei að eilífu verða fyrir- gefnar. — En aldrei stígur hann svo á skips- fjöl síðan, að hann sjái ekki fyrir sér blá, andvaka ásökunaraugu og heyrist vera and- varpað: »Ó! — Farðu bölvaður!«. A. Páll Sveinsson bókbindari var fæddur í Vík í Mýrdal 24. Febrúar 1818, sonur Sveins læknis Pálssonar og Þórunnar Bjarnadóttur landlæknis, dótturdóttur Skúla fógeta. Páll fór ungur til Kaupmannahafnar og nam þar bókband og rak þann starl'a þar leingi, en jafnframt því gerðist hann forleggj- ari, og gaf út flestar þær bækur, sem fólki hér á landi var mesl skemlan og mannfögn- Avwj^í^ífyví^ Páll Sveinsson bókblndari. uður að á siðara hlula 19. aldar svo sem er r>Púsund og ein nótl«, »Ný sumargjö/«, y>Und- ina«, r>Pöglar ástir«, yiPílagrímur ástarinnar«, Axel eptir Tegnér, Handinginn i Chillon eptir Byron, og enn fleira. Voru bækur Páls allar íneð góðum frágangi og flestar með hand- bragði vorra beztu manna. Fyrir forlagsstarf sitt er því Páll mörgum minnisstæður hér á landi, og á það skilið að eptir honum sé munað. Páll þótti einkennilegur maður að mörgu, en jafnframt hjálpsamur maður og góðmenni. Hann andaðist i Khöfn 1874 ókvæntur og barnlaus.

x

Sunnanfari

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Sunnanfari
https://timarit.is/publication/140

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.