Alþýðublaðið - 29.03.1921, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 29.03.1921, Blaðsíða 4
rA Iet*Y BfcM »L?AÆ>IÐ bistðsinr e» < - Aiþyduhúsiat! við iag "»lissi-afí< og HvrrfisgÓtu. Stmj 9W< :^fcjf lyá«iiigyar- -. »er'sicitað þaagnð eða i Gutenberg i »tðasta lagi ic IO irdegis, oaa» dag, sem þsei éiga að koma i biaðið » sknftargjald & i r» li r. á manuði Auglýsingaverð kr. 1,50 cm. aiBdáikuð Utsölumenn beðnir að gera skil til afgreiðslunnar, að minsta kosti ársfjórðungslega Lánsfó til byggingar Alþýðu- hússíns er veitt móttaka í Al- þýðubrauðgerðinni á Laugaveg 61, & afgreiðslu Alþýðublaðsins, í brauðasðlunni á Vesturgótu 29 eg á skrifstofu ssamningsvinmi Ðagsbrúnar á Hafnarbakkanum. Styrkið fyrirtækiðl ^MSKIPA^ H V^SA E.s. Saðnrlindi fer héðan til Vestfjarða föstudag i. aprfl ki; 9 árdegis, — Vörur afhendist i dag og á mcrgun. Hjólhestar gljábrendir og nikkel- húðarir i Fálkanum. K aupid Alþýðublaðiö! Ritstjóri og ábyrgðarmaður: ólafur Friðriksson. Prentsmiðjan Gutenberg. er . blað jalnaðarrnanna, geíimj út á. Akureyri. Kemur út vikulega ( nokkru stærfa bfoti en .V(sh?; Ritstjóri er Halldór FriðjónssM. Verk a m et ö urim er bezt ritaður alira norðlenzkra biaða, og er ágætt fréttablað. Allir !VorÖleiidiiigra.rs viðsvegar um landið, kaupa hann. Yerkamenn kaupið ykkar blððl Gerist ásktifendur frá nýjári á ^lgreiðsls jfHþýðubl. Æ.ll>ýd«il>ladid er ódýrasta, ijölbreyttasta og bezta ðagblað landsins. Kaup- ið það og lesið, þá getið þið aldrei án þess rerið. yack London: Æflntýri. éf þeir gerðu uppreist gegn honum. Þeir vissu, að hann svaf aldrei. Lika vissu þeir, að ekki var hægt að drepa hann með særingum — það höfðu þeir reynt. Jafnvel veikin, sem strádrap þá, vann ekki bug á honum. Eftir hirtinguna í garðinum, hafði komist á nokkuru meiri regla. Þeir ie'tu undan járnkrumlu hvíta mannsins. Nú gáfu þeir honum bara hornauga, eða grettu sig, þegar hann snéri að þeim bakinu. Þeir geymdu nöldrið, þangað til á kvóldm, að þeir voru sestir að í kofunum og hann heyrði ekki til þeirra. Og nú fiýði enginn, og enginn læddist um svalirnar á nætumar. I dögun, þremur dögum eftir hýðinguna, sáust snjó- hvít segl Jessie blika við hafsbrún. En vegna þess hve kyrt var varpaði hún ekki akkerum fyrr en klukkan var orðin tvö. Sheldon hughreystist, er hann sá skipið og beið þess rólégur. Hann sagði eins og vant-var fyrir verkum og vitjaði sjúklinganna. Honum fanst nú alt vera leikur; áhyggjurnar voru horfnar. Nú gat hahn lagst fyrir og látið sér batna i næði. Jessie var komin. Félagi hans kom aftur, hraustur og heilbrigður, eftir sex vikna dvöl á Malaita til þess að ráða verkamenn. Nú gat hann tekið að sér stjórnina, og þá komst alt í lag aftur á Beranda. Sheldon lá i hægindastól sínum og fylgdi bátnum sem kom frá Jessie með augunum. Hann furðaði á því, að ekki skyldi róið nema með þremur árum, og enn þá furðulegra þótti honum það, hve illa mönnunum gekk að komast út úr bátnum, þegar að landi kom. Alt í einu var sem Ijós rynni upp fyrir honum. Svert- ingjarnir þrír, seui róið höfðu, báru börur á milli sín. Mvltiir maður, sem Sheidon sá, að var skipstjórinn á Jessie, gekk á undan þeim, lauk upp Wiðinu og hleyptí þeim inn, og kom svo á eftir. Sheldon varð það ljóst, að sá sem á börunum lá var Hughie Drummond, og honum sortnaði fyrir augum. Hatm< langaði til þess eins, að deyja, Þetta var of þung- bært. Hann fann það, að hann muudi ekki geta rekið búskapinn lengur, í því ástandi, sem hann var. En bráðlega tendraðist vilja-aflið aftur, og hann skipaði svertingjunum að setja börurnar á gólfið við hliðina á sér. Hughie Drummond, sem hafði verið hraustur og glaður, siðast þegar hann sá hann, lá á bórunum með skinin beinin. Lokuð augun voru sokkin djúpt i augna- tóftirnar, varirnar voru svo skrælnaðar, að það skein £ tennumar, og kinnbeinin stóðu því nær út úr skinninu. Sheldon sendi annan þjóninn eftir hitamæli og leit spyrjandi á skipstjórann. „Svarti dauði", sagði skipstjórinn. „Svona hefir hann legið meðvitundarlaus i sex dægur. Og á skipsfjöl geisar blóðkreppusótt. Hvað er hér að?" „Eg hefi látið jarða fjóra menn á dag", svaraði Sheldon, um leið og hann hallaði sér út úr hægindastólnum að börunum og stakk hitamælinum undir tungu félaga síns. Ólson skipstjöri bölvaði ógurlega og sendi annan þjóninn eítir whisky og sódavatni. Sheldon leit á hita- mælinn. „Fjörutíu og tvö stig", sagði hann. „Veslings Hughie". Ólson hauð bonum ^vhisky. „Eg þori ekki að bragða það — maginn er í ólagi", sagði Sheldon. Hann sendi eftir einum verkstjóranum og skipaði horium að láta grafa gröf og smiða likkistu úr kassa- fjölum. Líkkistur voru aldrei gerðar um svertingjana, þeir voru járðaðir eins og þeir komu í heiminn; ájárn- börum voru þeir fluttir að gröfinni skamt frá sjókra- skýlinu og Iagðir þar alsnaktir til hihstu hvíldar. Þegar Sheldon hafði gefið þessa skipun hallaði hann sér aftur & af og lokaði augunum. . , „Þetta hefir verið hreinasta helvíti", byrjaði ÓIson skipstióri og helti meiru víni i staup sitt. „Eg skal segja þér, Sheldon, þetta hefir verið Ijóta fjandans féfðin. Mótbyri og logn. í tiu daga hefir okkur rekið fram og aftur. Hákarlar eltu okkur þúsundum saman, vegna þess góðgætis, sem við höfum varpað útbyrðis. Það 1.1 við, að þeir léðust á okkur, þegar við fórum í bátinn.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.