Birkibeinar - 01.05.1913, Blaðsíða 3

BIRKIBEINAR
35
Björnsen hefðiáttaðfinnaÞorkell trefill (sonur Rauða-
Bjarnar).
Ásmundr hærulangr (Grettir
Bergsteð).
Tungu-Oddr.
Finnbogi rammi.
Geirmundr heljarskinn.
Flóki Vilgerðarson.
Halldór Egilsson, talinn einn
af mestu höfðingjum landsins, er Gizur dó, bisk.
Einarsenhefðiáttaðfinna Gizur Einarsson, er sveik Og-
mund.
— Hámundr heljarskinn.
— Þorgeirr, lörfaðir Brands bisk.
— Þórðr illugi, sonr Eyvindar
eikikróks.
— Þorkell báfi á Grænavatni
dal úr vatni er hæfil. skáldaleyfi).
— Magnús góði.
— Grani Gunnarsson.
— Jón Arason.
— Hjalti, son Þórðar skák»S;. ■
— Hávarðr Isfirðingr.
— Afkomendr Jóns lögmanns
Einarssonar.
— Afkom. Kolbeins Sigmunds-
sonar í Kolbeinsdal.
— Höskuldr Dala-Kollsson.
— Skinna-Björn.
— Afk. Magnúsar biskups.
— Oddr Ofeigsson.
— Egill enn rauði.
— Geirr i Geiradal.
— Hallbjörn, sem Hallbjarnar-
vörður eru við kendar.
— Magnús konungr góði.
— Hallfreðr vandræðaskáld.
— Björn at Reyni (forfaðir Þor-
láks helga).
— Úlfr undir Skrattafelli.
— Torfi Valbrandsson.
— Geirlaug Skúladóttir, Gunn-
ólfs sonar kroppu.
—— Áslaug dóttir Sigurðar Fáfn-
isbana.
Svendsen — - - — Knútr ríki Dana konungr.
Sverresen — - - — Áfkom. Sverris konungs.
Thorarensen - - - — Afkom. Þórarins króks.
Thorberg — - - — Afkom. Þorbergs úr íafirði.
Thordersen— - - — Ætt Höfða-Þórðar.
Bergsteð —
Borgfjörð —
Borgsteð —
Breiðfjörð —
Briem —
Egilsen —
Espólín —
Finsen —
Fjeldsteð —
Gröndal —
(að ger
Guðmundsen-
Gunnarsen —
Hjaltalín —
Hjaltesteð —
ísfjörð
Johnsen —
Kolbeinsen —
Laxdal
Líndal
Magnusen —
Melsteð —
Norðfjörð —
Norðmann —
Oddsen
Olsen —
Ottesen
Reinholt —
Reykdal —
Reykjalín —
Schulesen —
Sívertsen —
Thorgrimsenhefðiáttaðfinna Snorri goði.
Thorlacius hefði átt að finna Þórhallur faðir Þorláks helga.
Þorlákur helgi liefði mátt heita: Herra
biskup Th. Reinholt-Thorlacius.
Thoroddsen hefði átt að finna Skafti lögsögumaður.
Thorsteinsson— - - — Karl rauði og þeir frændr.
Thorstensen — - - — Ingimundr enn gamli.
Vaage — - - — Herjólfr frændi Ingólfs,
(nam land milli Vágs ok Reykjaness).
Vestmann hefði átt að fmna Afk. Vestmanns iandnm.
Öfjord — - - — Einar Þveræingr.
En hinu var naumlega við að búast, að fornmenn
hitti á Eggerz, Guðjohnscn (H)jalmarseu, Jonassen,
Kjernested. Matthiesen, Salomonsen, Sandholt, Step-
hensen eða Veðholm. Aftur hefðu þeir getað látið
Miðfjarðar-Skeggja heita S. Miðfjörð; Þorkell hákr
mátti kallast Th. Lange, því að langafi hans var kall-
aður Þorkell langr, Víga-Styr og Vermund mjóva
mátti nefna Kjallaksen o. fl. Og hefðum vér átt
sæmilega forfeðr, þá hefði þeim hugkvæmst fleiri ætt-
arnöfn svo sem: Geirdal, Svindal, Langdal, Breiðdal,
Skatfjörð, Öxfjörð, Kollfjörð, Hvalfjörð, Galtalín, Mjalta-
lin, Móhraukalín eða önnur þaðanaf betri. En bezt
hefði þó verið, ef þeir hefði farið svo viturlega að
sem niðurjöfnunarnefndin og símastjórnin og haft
endaskifti á nöfnunum. Þá mundu fundist fiafa til-
þrif hjá Snorra Sturlusyni, sem hefði mátt verða fyrir-
mynd fyrir menningarmáli nútímans. Hér er dæmi
úr Egils sögu Skallagrímssonar1).
I. Á hinu „klossada“
bóndamáli Snorra.
Þá er Egill var tólf vetra
gamall, var hann svá mik-
ill vexti, at fáir váru menn
svá stórir ok at afli bún-
ir, at Egill ynni þá eigi
flesta menn í leikum.
Þann vetr, er honum var
hinn tólfti, var hann mjök
at leikum. Þórðr Grana-
son var þá á tvítugs aldri.
Hann var sterkr at afli.
Þat var oft, er á leið vetr-
inn, at þeim Agli ok Þórði
tveimr var skift í móti
Skallagrími. Þat var eitt
II. A menningarmáli
nútímans.
Þegar ungi herra Brunde-
bjalvesen2) var orðinn tólf
ára, þá var hann soddan
beljaki, að valla fyrirfund-
ust svo frískir menn að
þeir gætu magtað honum
í sporti, og veturinn sem
hann var á 12. árinu dreif
hann fjaska mikið sport.
Hr. Th. Granesen var þá
á tuttuguáraaldrinum og
var mesti frískleikamaður.
Þegar fór að liða á vetur-
inn kom það oft fyrir, að
herra Brundebjalvesen
') Björn Mngnússon Olsen hefir sannaðjað Snorri liafi
ritað Eglu.
2) Faðir Kveldúlfs hét Brunda-Bjálfi.