Verkamaðurinn


Verkamaðurinn - 06.03.1964, Blaðsíða 1

Verkamaðurinn - 06.03.1964, Blaðsíða 1
Verkamaðurinn Davíð Stefánsson frá Fagraskógi jScgid það móður minni Segið það móður minni, að mig kveðji til Ijóða andi frá ókunnu landi og ættjörðin góða, máttur, sem storm stillir, stjörnublik á tjörnum og löngun til þess að lýsa leitandi börnum. Segið það móður minni, að mér sé hennar tunga söngur, er létti löngum lífsharm, snjóþunga. Sá ég í orðum og anda ísland úr sæ rísa og hlaut í völvunnar veðrum vernd góðra dísa. Segið það móður minni, að mörg hafi sprek brunnið, héla, sem huldi rúður, hjaðnað og runnið. Skin leggur af skari. Skuggar falla á glugga. En minningar á ég margar, sem milda og hugga. Segið það móður minni, að mig hafi eitt sinn þrotið hug og dáð til að duga og duftinu lotið. Ungur í annað sinni eygi ég nýja vegi, fagna kyrrlátum kvöldum og komandi degi. Segið það móður minni, að mörg eigi ég sporin þangað, sem engin anga iðgræn á vorin. Sá ég drjúpandi daggir dalablómunum svala og heyri uppsprettur allar um útsæinn hjala. Segið það móður minni, að marki síðustu sporin skyldur muna og mildi, mannslund frjólsborin. Ljósið á lýðsins blysum lækkar, en sól hækkar. Flug þrá vaxandi vængir, og veröldin stækkar. Segið það móður minni, að megi ég nó landi, vísi mér leið og lýsi Ijós himins, guðs andi. Séð hef ég sýnir margar. Sólgljá jólafanna glæðir djörfustu drauma dauðlegra manna. Segið það móður minni, að mold sé farin að anga, svali leiki um sali og sólbrennda vanga. Býst ég nú brátt til ferðar, brestur þó veganesti. En þar bíða vinir í varpa, sem von er á gesti. (Úr Ljóð frá liðnu sumri, 1956) Skúldið frá Fagra skógi er lcitiö Skáldið, sem söng sig dýpra inn í hjörtu samferðamonna sínno en nokkurt annað. Honn var barn hinna örlagaþrungnu tíma tveggja heimsstyrjalda og þó einkum óranna milli þeirra. Þa5 vor cins og tilfinningaólga þessara tíma krisrallaðist öll í brjósti hons. Honn gaf somtíðinni mál. Ljóð hans urðu forvegur hinna voldugu, oft sórsaukafullu kennda, sem fylltu hjörtu fólksins í svikalogni milli-striðsáranna. Með orðum hans gat hver einstaklingur tjóð sig, losoð eigin hömlur. Harpa Doviðs ótti morgo strengi, cngon folskan, engan slckon. Því krupu samferðamenn við fótskör hörpusveinsins og hrifust með til efsta hnjúks og neðstu djúpa. I öllu vor hann stór, í engu smár. Hroko, grimmd, hræsni og fláttskap sagði hann stríð ó hendur og vóg oð, með orðsins beitta brandi. Fegurð, gleði, óst og lífsnautn söng hann verðugt lof. En rikust vor óstin til hcimahoganno, lands og tungu. Skáldið er nú þar, — sem frelsið ríkir og sígrænir skógor anga. Hann licraði fjötur og þröng. Dauðinn hefur leyst læðinginn. Viðcrn- in munu skáldi sínu góð. Flugþráin vor rík og vænghafið mikið. — Með eilífðina eina fyrir unnustu og vin —. Það hentar og vel. Einmani var honn mitt í hópi oðdácndo og vina. — Og þegar menn fró grofrcit minum gonga þó gleymist það, að ég hef verið til —. Það mun aldrei. En hitt er vist, að engin kynslóð hefur möguleika a cð skilja þetta skóld jafn algjörum skilningi sem sú, er honn lifði með. Engri annarri getur honn orðið samur, því geðblær þessarar var svo sérstæður og Dovíð var túlkandi tímabils hennar. Þetta verð- $. marz og M.F.Í. K* Á sunnudaginn er 8. marz. — Þann dag fyrir 101 ári gaf Dana- kóngur út tilskipan um endurreisn Alþingis á Islandi. Fyrir það er 8. marz merkur dagur, en fleira er, sem sá dagur hefur til síns á- gætis. 8. marz er alþjóðlegur bar- áttudagur kvenna. Einhverjir kunna að spyrja, fyrir hverju eru nú blessaðar konurnar að berjast, hafa þær ekki fengið þetta jafnrétti margumtaðaða? Víst mun mega segja það, að í mjög mörgum löndum hafa kon- ur fengið jafnrétti við karla, á pappírnum a. m. k. En það er fleira, sem þær berjast fyrir og ekki allt bundið sérstökum hags- munum þeirra. Konur hafa t. d. alla tíð verið ákveðnari og dug- meiri en karlmenn í baráttu fyrir friði manna á milli og þjóða. Þetta er skiljanlegt og eðlilegt, sé það nánar athugað. Það er konan, sem ber barnið í þennan heim og gefur því líf af sínu lífi. Henni er eðlilega umhugað um, að það líf haldist, sem hún hefur kveikt. Lífið byggist á friði, en ófriður er vopn dauðans, tæki tortímingarinnar. Nú á dögum eru vopnin stór- kostlegri, tortímingin geigvæn- legri en áður hefur þekkst. Von hverrar móður, hverrar konu, er I minnisstæðir mörgum þeim, sem að friður haldist í heimi. Stríð þangað hafa lagt leið sína. er sú hætta, sem aldrei má sleppa hafti af. Hér á Akureyri er starfandi félagsskapur, sem almennt gengur undir nafninu M.F.Í.K. Sé lesið úr skammstöfuninni þýðir hún Menningar- og friðarsamtök ís- lenzkra kvenna, og það er sér- stök deild fyrir Akureyri, sem hér er starfandi. Þetta félag hef- ur unnið athvs?lisvert starf á undanförnum árum með funda- starfsemi, sérstaklega í sambandi við 8. marz, en þá hefur félagið hvern vetur fengið hingað úrvals fyrirlesara og ræðufólk innlent og erlent. Hafa fundir þeir, sem félagið hefur gengizt fyrir orðið 8. marz-fundur MFIK verður að þessu sinni í Alþýðuhúsinu og hefst klukkan 3.30 á sunnudag- inn. Þar verður flutt ávarp félags- samtakanna í tilefni dagsins og Einar Kristjánsson rithöfundur les upp. En aðalræðu dagsins flytur frú Hallveig Thorlacius frá Reykjavík. Þá verður og sýnd kvikmynd frá Heimsþingi kvenna í Moskvu á sl. sumri. Það hafa stundum verið færri á 8. marz-fundunum, en ástæða hefur verið til. Það er því vert að vekja athygli á því, að þangað er öllum heimilt að koma, körl- um sem konum á hvaða aldri sem er. HEYRT ÁGÖTUNNl AÐ í athugun sé, hvort forin á götum Akureyror muni not- hæft hróefni i aluminium, reynist svo þurfi ekki áS kvíða efnisskorti. AÐ unnið sé oð teikningu betrun- arhúss fyrir fjárglæframenn í höfuðborginni. Gert sé róð fyrir svipaðri stærð og Hall- grímskirkju og möguleikum ó viðbótarólmu síðar. AÐ hið örugga yngingarlyf sé nú loks fundið. Aðeins spurning- in hvort við verðum ekki douð óður en Oddur fær þoð.

x

Verkamaðurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Verkamaðurinn
https://timarit.is/publication/215

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.