Alþýðublaðið - 23.05.1964, Blaðsíða 7

...iiinimiiiniiiumiiinnniiuiiiiumiiwmn.uxuimiwmuniiiiiniwnwmilinmmllllinwwiiuiwwiliumnmiiuinimninniiiinuniwniininmiuimnnnl* ?'niiimuuuiliiiiiiiiiiuiimiiiiiiiiiiiiiiuiuuiuuiuiimiiiiiimiiiuiiiumii..miimmiiimiiiimiroummwmminiuiuiiuiiimiiiiniiuiiimiwumimiiuimiwimimiuuimmiiim.unimwiiimuuiMuiiimiimuf

Goldwater sigurstranglegur
»LLT bendir til þess, að
arry Goldwater öldunga
deildarþingmaður verði
tilnefndur forsetaefni repúblilí
ana noma því aðeins að krafta-
verk gerist. Og eiiia kraíta-
verkið, sem gera má xáð fyrir,
er að Goidwater bíði ósigur
fyrir Rocefeller ríkirstjóra í
prófkosningunum í Kaliforníu
2. júní. En þetta er mjög ó-
sennilegt.
Goldwater verður sennilega
tilnefndur þrátt fyrir erfiðar
venjv^ Repúbiikanaflokksins
og gegn viija þeim sem hinn
mikii fjöldi kjósenda repúblik
ana hefur látið í ljós í skoð-
anakönnunum og prófkosning
unum í New Iiampshire. Þar ’
beið Goldvvater auðmýkjandi ó-
sigur fyrir Henry Cabot Lodge
sendiherra, sem hefur gegnt
embætti sínu í Saigom allan
tímann og yfirleitt ekki stigið
fæti á bandaríska grund meðan
á baráttunni hefur staðið.
Þrátt fyrir hinn nýja ósigur
Goldwaters á sunnudaginn í
Oregon (þar fór Rockefeiler
með sigur af hólmi og fékk um
83 þús. atkvæði. Lodge fékk
um 66 þúsund, Nixon um 47
þúsund atkvæði) verður hann
þúsun atkv'æði) verður hann
samt að öilum líkindum til-
nefndur.
Sigurlíkur hans í Orgon voru
svo óvissar, að hann aflýsti oll
um ræðuhöldum og virtist hafa
sætt sig við nýjan sigur Lodge,
en ailar skoðanakannanir og
stjórnmálafréttaritarar gerðu
ráð fyrir honum. Samt var það
Rockefeller sem bar sigur úr
býtum.
KÓTT hvað eftir annað hafi
** sannazt að hinn óbreytti
kjósandi reblúblikana tef-
ur Goldvvater ótrúlega ábyrgð-
arlasan stjórnmálamann - en
BAR.RY GOLDWATER:
— aðeins kraftaverk getur
stöðvað hann.
þessi skoðun styrkist því meir
sem fólk heyrir lil hans og
sér - þá er hann samt eins kon
ar átrúnaðargoð gífuriegs
fjölda flokksstarfsmanna rcpú-
bfikana, sem hafa ætíð verið
úr hægri armi flokksins.
Repúblikanar hafa hvað eft-
ir annað reynt það, að þeir
eru í minnihluta og geta ekki
unnið kjósendurna í Bandaríkj
unum til fylgis við sig einir.
Þetta er ástæðan til þess, að
á undanförnum tíu árum hafa
landsfundir repúblikana til-
nefnt frambjóðanda, sem hef-
ur getað.aflað sér fylgis óháðra
kjósenda og einnig þeirra, sem
venjulega kjósá demókrata, cn
þetta er áreiðan’ega meiri-
hluti Bandaríkjamanna.
Þess vegna hefur komið í
ljós, að þótt mikiil meirihluti
fiokksstarf;manna repúblik-
ana, - og einig meirihluti öld-
ungadeildar - og fulltrúadeild
arþingmanna - séu einangrun-
arsinnar og íhaldsmenn og allt
að því afturlialdssinnar hefur
flokkurinn allar götur síðan
1936 tilnefnt forsetaefni, sem
hafa verið hófsamir og alþjóða
hyggjumenn.
Þessi stefna bar ríkulegan
ávöxt fyrir tilstiili Eisenhow-
ers, sem vann tvo örugga
sigra vegna aðdráttaraflsins,
sem hann hafði meðal millj.
kjósenda, sem venjulega kjósa
demókrata.
^N að þessu sinni hafa flokks
starfsmenn repúb’ikana í
fyrsta skipti á síðari tím-
um ákveðið, að því er virðist
að setja hægrisjónarmiðin ofár
hinni mjklu nauðsyn þess að
veðja á sigurvegara.
Þótt Goldwater hafi beðið ó-
sigur hvarvetna þar seni kjós
endur sjálfir velja fulltrúa á
landsfund flokksins hefur hann
sigrað nær alltaf þegar flokks
starfsmennirnir í hinum ýmsu
ríkjum skipa þá. Á þennan
hátt hefur hann-fryggt sér svo
marga fulltrúa, að ósigur í
Kaliforníu er það eina, sem
komið getur í veg fyrir tilnefn
ingu hans. Til þess þarf hann
fyigi 655 fulltrúa; ef hann sigr
ar í kaliforníu fylgja allt að
600 honum að málum. Fáir
sem svt) mikið fylgi hafa haft
á landsfundi hafa orðið af til-
nefningunni).
Hægri armur Repúbiikana-
flokksins hefur alltaf viljað
bjóða fram raunveruiega aftur
haldssaman frambjóðanda.
Hann hefur verið þeirrar skoð
NELSON ROCKEFELLER
unar, að tilnefningar hófsamra
forsetaefna hafi verið hörmu-
leg málamiðlun, sem hafi lýst
pólitískri lientistefnu. Og
hægriarmurinn hefur fundið
góða ást-æðu fyrir óánægju
sinni í þeirri staðreynd, að
Eisenhower hafði lítinn áhuga
á Repúblikanaflokknum þegar
hann sat að völdum.
í rauninni var hann svo
þreyttur og leiður á honum,
að stundum ræddi hann um að
stofna nýjan og ósvikinn hóf-
saman flokk.
CN hægrimenn trúa því statt
** og stöðugt, að þeir geti
sigrað í kosningunum mcð
framboði Goldwaters.
Samkvæmt hinum kynlegu
kenningum, sem þeir íæra
fram, á sú staðreynd, að um
30—40% allra Bandaríkja-
manna greiða ekki atkvæði í
íorsetakosningum, að sanna,
að þeir séu mótfalinir vinstri
tilhneigingunum í báðum
stóru ílokkunum. Það sem nu
þurfti til þess að ná í fyfgi
þessa fólks, sem situr heima,
sé að veita því tækifæri til
að kjósa raunverulega íhalds
saman frambjóðanda.
Hinn litli minniliUiti fióf-
samra manna og alþjóðahygej u
manna nieðal flokksstarfs-
'manna repúblikana, en þá | er
einkum að finna í ríkjunum á
austurströndinni, ,er þess fqll-
viss, áð.þessi'stefna sé hrdint
brjálæði. Þeir óttást að flokks
ins bíði hörmuleg ógæfa. ÍEn
eins og nú^er ástatt viraast
þeir ekkf geta komið í yeg
fyrir það. (David Williams).
- iMIIIIMMIMMIIIIMIIMIIIMMIMMMIMIMMM
................ puiiiiiii,iiiiiiiii„iii„„„
ALÞÝÐUBLAÐIÐ — 23. maí 1964 J
Þannig; er hið nýja þinghús Vestur-Þjóðverja í Bonn hugs
að. í hábyggingunni fær liver þingmaður sína eigin skrifstofu
og þar verða einnig salir fyrir nefndafundi og húsnæði fyrir
skrifstofu þingsins.
byggingar muni kosta um 110
milljónir marka, og á það að
verða tilbú.ð árið 1970.
í háu byggingunni, sem á
myndinni sést, mun hver þing-
maður fá sína eigin. slcrifstofu
tii umráða. Hæðirnar verða
alls 25 en á sex efstu hæðun-
um verða salir fyrir nefndar-
fundi og skrifstofur þingsins.
Ráogert er einnig, að betrum-
bæta mjög það húsnæði, sem
þingið nú notast við og verður
þar bætt einni hæð ofan á.
Þessar ráðagerðir um þing-
húsbyggingu hafa að sjálfsögðu
sætt töluverðri gagnrýni í
Bonn. Sumir.mæla gegn hæð
byggingarinnar og te'lja að
hún muni að nokkru spilla á-
sjónu borgarinnar. Aðrir, eink
anlega frjáisir demókratar,
telja að ekki eigi að ráðast í
nýja þinghúsbyggingu í Bonn,
þar sem Berlín muni í fram-
tíðinni verða höfuðborg sam-
einaðs Þýzkalands, og þá um
leið þingstaður. Telja þeir fá-
sinnu að leggja í þennan mikla
kostnað, og segja einnig, að
þassi ráðagerð sé ekki til þess
fallin að ýta undir þá kröfu, að
Berlín verði höfuðborg á ný.
Þessari gagnrýni er svarað á
í þessum húsum er vestur-þýzka þingið í dag.
þá lund, að verði þingið flutt
til Berlínar, muni auðvelt að
breyta nýju byggingunni í há-
skóla, og ekki sé rétt að þessi
röksemd, standi 1 vegi fyrir
því að bætt verði úr brýnum
húsnæðisvandræðum þingsins.
Allt minnir þetta óneitan-
lega á, að enn hefur enn eitt
þing hér á íslandi lokið störf-
um án þess að nokkuð væri
gert í húsnæðismálum Alþing-
is. Vafalaust er ástandið slæmt
í Vestur-Þýzkalandi en varla
getur það verið verra en hér.
Meðan ráðgerðir um ráðhús
byggingu, svo að segja fast við
A þingishúsið, þjóta áfram, er
ekkert áð gert til úrbóta fyrir
sjálft Alþingi. Eftir að ráðhús
er risið í Reykjavík og Alþing-
ishúsið komið í skugga þess,
verður vafalaust látið til skar-
ar skríða, en þá er of seint
að rumska, því þá hefur fækk
að til muna þeim möguleikum,
sem fyrir hendi eru til að
byggja í grend við núverandi
Alþingishús. Á þessu máli má
ekki sofa lengur, blundurinn
er þegar orðinn allt of lang-
ur.
VESTUR-ÞJÓÐVERJAR ráð-
gera nú að byggja nýtt þing-
hús í Bonn. Gamla þinghúsið
þar er fyrir löngu orðið of
lítið, þannig að til mestu vand
ræða horfir, verði ekki undinn
bráður bugur að úrbótum.
Varla geta þó húsnæðisvand-
ræði vestur þýzka þingsins ver
ið öllu meiri eða verri en er
á Alþingi íslendinga, þar sem
þingmenn verða að ræða við
kjósendur sína í stigum og á
göngum og hvergi er afdrep
þar sem menn geta ræðzt við
án þess að eiga á hættu að
verða truflaðir þegar minnst
varir.
Vestur-Þjóðverjar áætla að
nýtt þinghús og tilheyrandi