Skólablaðið - 01.08.1920, Qupperneq 3

SKÓLABLAÐIÐ
103.
hefir að gegna, sökkvi sjer niður í ritstörf, önnur en þau, sem
nátengd eru kenslustarfinu; það er hætt vi'ð að þau dragi
hugann frá aðalstarfinu, ef þau eru óskyld því. DálítiS liggur
þó eftir hann frumritaS og af bókaútgáfum; en auk þess
veitti hann ýmsum liSsinni viS bókasamningu og útgáfu.
Pálmi Pálsson var vænn ásýndum, en varS snemma hvít-
ur fyrir hærum. Um hann var þaS sannmæli, að hann var
„þjettur á velli og þjettur í lund“, athugull var hann og gjör-
hugull, smekkvís, reglusamur og hagsýnn um verk og fjár-
stjórn. Hann var rólyndur maSur og heitar tilfinningar hlupu
eigi meS hann í gönur, þó sagSi hann afdráttarlaust skoSun
sína, þegar svo bauS viS aS horfa. SkapgerS hans var þannig,
aS hann var vel fallinn til aS stjórna, koma góðu skipulagi
á og halda uppi reglu; kom þetta best fram viS hin marg-
brotnu skólastörf hans. Þótti ýmsum þaS illa fariS, er landiS
hafSi ei ráS á aS festa hann annaS hvort viS forngripasafniS
eSa landsbókasafniS. ViS þessi söfn hefSi notiS sín í fullum
mæli reglusemi hans, hagsýni og mætur á öllu þjóSlegu, sam-
fara víStækri og grundaSri þekkingu íslenskra fræSa, því aS
svo reyndist nemendum hans og öSrum, aS hjá honum væri
um auSugan garS aS gresja, þegar út í þjóSleg fræSi kom,
hvort heldur var máliS sjálft, bókmentirnar eSa þjóShættir
fornir og nýir.
Pálmi Pálsson var kvæntur SigríSi Björnsdóttur Hjalte-
sted. Var sambúð þeirra hin besta, og þau bæSi samhent um
aS gera heimiliS aSlaSandi og skemtilegt. Þau áttu einn son,
sem á legg komst, Pál. Hann er lögfræSingur og nú aSstoSar-
maSur í stjórnarráSinu.
Pálmi heitinn var hraustbygSur og heilsugóSur langt fram
eftir aldri, en nokkur síSari árin kendi hann all mjög van-
heilsu; ágerSist þaS svo síSasta vetur, aS hann sigjldi til
Kaupmannahafnar sjer til heilsubótar síSasta vor, eftir aS
hann hafS lokiS skólástörfum, en varS bráSkvaddur, nýkom-
inn þangaS, 2T. júlí s. 1. X.