Alþýðublaðið - 05.09.1965, Side 13

Farvefílm. af T
■BeRTQLT IRecHTft K.URT WeiLL
mB< CURD JÍÍRQeNS
HILD6GaR,D KNeF
eeRD FRöBe
SaMMY DavÍSjr.
si^nger „msch; the tcmífc “
FATA
VIÐGERÐIR
Setjum skinn á jakka
auk annarra fata-
við&erða
Sanngjarnt verð.
Skipholt 1. — Slml 10144.
NÝJA FIÐURHREINSUTnif
Hveríisgötu 57 A. Siml 1C718
SMURSTÖÐIN
Sætúni 4 — Sími 16-2-27
BíIUnn er smurður fljótt og vel.
Seljum allar teguðdir af smurolíu
um sér og sagði: — Ussss.
Þau læddust á tánum að dyr.
unum og Lisa birtrst í gættinni
og ók bamavagni.
— Halló, kallaði Bob. — Hvert
haldið þið, að þið séuð að fara?
því Paul birtist með hinn vagn
inn.
— Út að ganga gamli vinur.
— Er það? Bob og Tina litu í
vagnana. Bob leit fyrst í annan
svo í hinn og ýtti Pau] frá og
greip um handfangið. — Ég held
að þetta séu mín börn gamli vin-
ur.
Paul sleppti. — Er það? Er
það? Hann leit á bömin tvö stein
stofandi. — Ertu viss?
— Alveg viss, sagði Bob ákweð
inn. — Þessi böm, fussaði hann,
— eru ekki vitund lík þínum
bömum. Heldui-ðu að þú sjáir
það ekki? Það er ekki eins og
þau séu alvöru f jórburar skal ég
segja þér.
ENDIR.
SÆNGUR
Endurnýjum gömlu sængnmr.
Seljum dún- og fiðurheld T«r.
Ll~ -------: Sími 50184.
T uskildingsdperan
(Die Dreigroschenoper)
Stórfengleg cinemascope I tmynd
eftir hinu heimsþekkta verki
þeirra Bertolts Brechts og Kurt
Weills.
Sýnd kl. 9.
Bönnuð börnum.
DROTTNING IIAFSINS
Spennandi sjóræningjamynd
Sýnd kl. 5 og 7.
Bönnuð innan 12 ára.
DALUR DREKANNA
ævintýramynd.
Sýnd kl. 3.
FRAMHALDSSAGA EFTiR ANTHONY
Sími 50249.
i PRÆSEMTEReilji
OAGA STUOIO I
AARETS STQRE DANSKEj
/f/SfspLÓ ■
ílp&p
i alle hanoneme
DIPCH PASSEf?
OVE SPROQ0É
ULV BROBERG
BUSTER l ARSEN
amfrimien s /
POULBANG«h
Skemmtileg dönsk gamanmynd
Sýnd kl. 5, 7 og 9
ÞÚ ERT ÁSTIN MÍN EIN
með EIvis Prestley
Sýnd kl. 3.
dyrameginn. Hún lokaði gluggan
um og fór. Blaðamaðurinn flýttx
sér að næsta síma og hringdi.
— Tíu pund, sagði hann við
ritstjórann. —• Nei elcki meira.
Já þakka þér fyrir. Ég hringi
eftir tvö.
Klukkan tvö höfðu fleiri slík-
ir heimsótt frú Webster í eld
húsið, húrifchafði meira að segja
gefið einum tebolla. Blaðamað-
urinn frá Globe var bæði stimd
vís og gjafmildur. Hann setti
fimm punda seðlana tvo 1 svuntu
vasann sinn meðan hún stóð í •
gættinni. — Já, sagði hún ró-
lega, þú vilt vita um fjórburana?
Ungi maðurinn hafði biað og
blýjant é lofti. Augu hans leift
ruðu af æsingi. — Jæja, sagði
hún og dró andann djúpt — þeir'
eru tvennir tvíburar. Blaðamað
urinn opnaði munninn og lok-
aði honum aftur.
— Vernon iæknir á tvö og
frönsk kona á hin tvö. Við höf-
um þau hérna þangað til hún fer
til Parisar eða er það Nissa. . .
Ég er ekki aiveg viss en ég skal
segja þér allt sem þú vilt vita
■um hörnin. Ég vil 'allt gera fyrir
Pressuna. Komdu aftur seinna ef
þið vantar eitthva. Ég má ekki
vera að þessu lengur núna. Hún
lokaði dyrunum og handlék
fimm punda seðlana tvo.
Hún setti þá í veskið hjá hin-
um fimm punda seðlunum, sett
ist ni-ður og fór að lesa „Hring
ekjuna“ hans Tom Herry í Daily
Globe.
Hvítt andiit birtist á glulggan
um. Hún leit á ljósmynd efst á
dálknum og á unga manninn fyr
ir utan. Hún reis á fætur
— Ert þetta þú? spurði hún
og benti á greinina. Föli maður
inn kinkaði kolli.
— Bara gott hjá þér, sagði
hún brosandi. — Ég ætla að
kaupa þetta blað aftur á morg-
un.
Paul olg Lisa tóku yíirlýsing
unni rólega og með miklum
létti. Frú Webster ein, sem hafði
ákveðið að eyða nýju peningun-
um I skírnargjafir, tvö sett af
isilfurdrykkjarmálum enda hafði
hún bæði rætt þetta við mjólk
urpóstinn og skrifað systur
sinni um málið, var bæði undr-
andi og hlessa.
— Nei, nei, stundi hún. —-
Gifting ltka. Yndislegt bros, sem
hefði sómt sér á hvaða leiksviði
sem var, leið yfir andlit henn-
ar. —■ Aldrei hefði mér dottið
það í hug.
Bob hitti hana eldhúsinu
seinna. Hann fór dálítið hjá sér
bæði yfir umhverfinu og óvenju
legu erindinu.
— Frú Webster? kallaði hann
og barði að dyrum.
— Já, sagði frú Webster og
þerraði hendurnar í svuntunni.
— Komið inn fyrir kæri lækn-
ir.
— Nei takk. Hann setti hend
urnar í vasann og handlék lykla
kippuna sína. og tvísteig. — Mig
langar til að biðja yður um að
gera mér greiða. ,
— Auðvitað. Það er sjálfsagt.
— Það er um okkur .... Tinu
og mig. Hún hlustaði af ákefð.
— Satt að segja vildum við held
ur að þér mintust ekkert á það
'hérna Ekiki fyrr en eftir gifting
SÆNGUR
REST-BEZT-koddar
Endumýjum gömln
gængnmar, elgmn
dún- og fiðurheld ?wr.
Seljum æðardúnjH n
gæsadúnssængur
og kodda if ýmsnm
stærðum,
DÚN- OG
FIÐURHREINSUN
Vatnsstíg S. Sfml 1874«.
Ájwawwiwwwwww
u V
■Oðff

una. Eg veit að það er óvenju-
legt en það eru svo marga : spurn
ingar, sem við vildum helzt ekki
svara og svo framvegis og við
ætlum ekki að tilkynna þetta
neifct heldur bara að gifta okkur
strax.
Hún ikinkaði kolli.
— Það hefur þegar verið ....
talað .... nægilega mikið um
þetta og við viljum að það gleym
ist sem fyrst. Ég er viss um að
þér skiljið það. Hann brosti til
hennar.
—■ Sterne læfcnir, sagði frú
Webster í trúnaði, — þér þurf
ið ekki að biðja mig. Ég er eng
in kjaftatífa. Að tala er silfur,
að þegja er gull eru orðin sem
ég lifi ef'tir. Þetta gleður mig
imikið ykkar vegna. Já það segi
ég satt. Þetta minnir mig bara
á nýja söngleikinn .. . hvað
heitir hann nú aftur? Hún hrukk
aði ennið .... — Hamingjusöm
að eilífu .... já það var rétt,
þér hljótið að kannast við hann.
Mér er sagt að hann sé mjög
góður. Hann hlustaði meðan hún
■talaði, 'kinkaðí vélrænt kolli og
svo rann upp fyrir honum ljós.
— Já, auðvitað, sagði hann
hjartanlega. — Ég vona að við
verðum það öll. Þér líka frú
Webster. Hann hikaði smástund.
— Eiginlega held ég að ég hafi
hérna tvo miða .... stúkumiða.
Vilduð þér fá þá frú Webster?
— Ó læknir! Hún greip um
horðröndina hrifin. — En fall-
ega boðið. Mér datt þetta aldrei
í h”°' ég sá bara auglýsinguna
þeirr„ < Globe. Mér kom aldrei
til •‘•^u. að ég kæmist þangað.
En -.við þér eruð elskulegur!
-- Fað var efckert, sagði hann
■kæ "'ilc;,cLslega.
* en, hún fór hjá sér. —
H- a i m læknishjónin? Haldið
þé r ■ ^ þau gefi mér frí?
brosti í gættinni. — Ég
e? U.i "um það, hann blikkaði.
— Ég skal sjá um það. Þakka yð
ur fyrir frú Webster.
— Þakka yður fyrir Steme
læknir.
Bob og Tina gengu að setu-
istofunni hlæjandi.
Paul birtist með fingur á vör
Áskriffasíminn er 14900
ALÞÝÐUBLA0IÐ — 5. sept. 1965 13