Alþýðublaðið - 21.05.1921, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 21.05.1921, Blaðsíða 4
ALÞYÐUBLAÐIÐ iSLANDS /v E.s. Stevllng íer héðan austur um land á morg un, sunnudag, klukkan 10 árdegis- E.s. Willemoes fer frá Hafnarfirði, vestur og norð w um land, á morgun kl 10 árd. E.s. Suðurland íer héðan til Vestmannaeyja og HornafJ. á mánudag kl n f. h. Hjólhestar gljábrendir og nikkel- húðaðir í Fálkanum. Útboð. Þeir, sem kynnu að vilja taka að sér málningu barnaskólahúss- ins. að utan, nú um mánaðamótin, sendi tilboð sín til skólastjóra Morten Hanseh, fyrir 25 þ. m, ér gefur nánari uppl um starfið. Reykjavfk 20 maí 1921. ísíilíola.iieíiiciiii. Nýjungrar: Saga Borgarsettarinnar, lögin sem leikin voru undir við sýning hennar. Kaddara, (lög við sönginn í gtÆnlenzka ástarleiknum, sem mesta athygli hefir vak- ið í Höfh í vetur. Hljóðfærahúsið. G u. m m i á barnavagna fæst í F'áLlka.num. Frímerki. Notuð ísl. frímerki kaupi eg afar háu verði í dag og næstu daga. — St. H- Stefáns- son. Þingh.str. 16. Heima kl. 5 9. Ritstjóri og ábyrgðarmaður: ólafur Friðrikssoa. Frentsœiðjan Gntenberg. J*tk LondoHi Æflntýri. sumt. Og þeir sögðu mér, að ekkert er hvorki raeira öé minna virði en það, sem menn eru fúsir til að borga sða taka á móti." , „Og hvað mikið þarftu til þess að reka Beranda í þrjú ár?" hélt Jóhanna áfram. „Tvö hundruð manns sem fá sex hundruð pund á ári, verður þrjátíu og sex hundruð pund — það er stærsti liðurinn." „En hvað ódýr vinnukraftur getur kostað mikið! Þrju þúsund og sex hundruð pund, átján þúsund dalir, bara fyrir þennan mannætuhóp. En eignin er góð trygging. Þá getur farið til Sidney og fengið lán." Hann hristi höfuðið. „Það mundi reynast ókleyft að fá nokkurn mann til að llta við plantekru. Þeir bafa orðið of oft fyrir von- brigðum. En eg vil fyrir enga niuni fara héðan — meira Hughies vegna en mín, það get eg sagt með vlsu. Hann var orðinn hér rótgróinn. Hann var mjög þrautseigur og hataði allan afslátt. Mér — mér fellur það heldur ekki. Smátt og smátt hnignaði okkur, en með hjálp Jessie vonuðum við, að rétta við með tím- anum." .,Já, eg efast ekki um það. En þú þarft ekki að selja þeim Raff og Morgan. Eg fer til Sidney með næsta ^ufuskipi, og kem aftur með gamla skonnortu. Eg er vfs um að eg get fengið hana keypta fyrir fimm eða sex þúsund dali —." Hann hreyfði sig, eins og hann ætlaði að malda í raóinn, en hún hélt áfram: „Það er heldur ekki útilokáð, að eg gæti fengið fiutn- iag. Skonnortan getur að minsta kosti tekið að sér starf jFessie. Þú getur nú hagað þér eftir þessu, og af- lokið mikilli vinnu, meðan eg er fjarverandi. Eg hefi í fcyggju að verðá hluthafi í Beranda, það sem éignír mfnar' hrökkva — þú veist, að eg hefi yfir fimtán bundruð pund. Við getum strax gert samning — það er að segja.ef þú vilt; eg veit að þú hafnar þvi ekki.'' Hann Ieit glaðlega á hana. „Þú veist, að eg sigldi hingað alla leið frá Tahjti, eingöngu til þess, að verða plantekrueigandi", mælti hún. „Þú þekkir fyrirætlanir minar. Nú hefi eg breytt þeim, það er alt og sumt; eg vil heldur verða meðeig- andi 1 Beranda og fá arð af fé'mínu eftir þrjú ár, en að rækta Pary-Sulay og bíða í sjö ár." „Og þessi — þessi skonnorta . . ." Sheldon þagnaði skyndilega. ,.Nú, haltu áfram." „Þú reiðist ekki?" spurði hann. „Nei, nei,- hér er um viðskifti að ræða; haltu bara áfram." „Þú — þú ætlar þó ekki sjálf að stýra skipinu? — í stuttu máli, vera skipstjóri — og ráða verkamenn á Malaita?" „Jú, auðvitað. Með því getnm við sparað útgjöldin tií skipstjóra. Þegar við gerum samninginn, greiðum við þér ráðsmannslaun, en mér skipstjóralaun. Það er mjög einfalt. Og eg skal segja þér eitt, ef þú vilt ekki gera mig að felaga þinum, kaupi eg Pari-Sulay og fæ mér miklu minna skip og stjórna þvi sjálf. Eg sé ekki að það geri nokkurn mismun." „Mismun? — Jú. Allan hugsanlegan mismun. Ef um Pari-Sulay væri að ræða, kæmi mér ekkert við, hvað þú gerðir. Þu gætir sjálf orðið mannæta, án þess eg hefði rétt til að skifta mér af því. En á Beranda værir þú félagi minn og eg yrði pá að ábyrgjast. Og það eitt er víst, að sem félaga mínum mundi eg aldrei Ieyfa þér að stýra skipi sem réði verkamenn. Eg skal segja þér, að eg raundi hvorki leyfa systur minni eða konu minni það —." „Nei, en eg á ekki að vera konan þín — bara félagi." „Það væri Iíka hlægilegt", hélt'hann áfram. „Hugsaðu um kringumstæðurnar. Karl og kona, bæði ung, félagar á afskektri ey. Eina lausnin hlyti að verða sú, áð eg giftist þér —." „Það yar ekki bónorð, heldur veralunartilboð sem. eg bar hér fram", mælti hún kuldalega. ,.Guð má .¦yita,.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.