Dagur - 03.10.2000, Blaðsíða 17

ÞRIDJUDAGV R 3. OKTÓBER 20 00 - 17

jjmL
(ANDiWM
MENNINGAR
LÍFIB
Ekld hægt að
hætta!
Aðsókn á leikverk-
ið Shopping and J—,
the Fuckrng sem
sýnt heíur verið í Nýlistasafn-
inu síðustu tvær vikur hefur
farið fram úr öllum björtustu
vonum og allt að því valdið
vandræðum! Upphaflega áttu
bara að vera nokkrar sýning-
ar og þegar seldist upp á þær
allar var bætt inn „aukasýn-
ingum“ í lok síðustu viku. Nú
er ljóst að vinsældirnar eru
shkar að það er ekkert hægt
að hætta og liitt er líka ljóst að
Nýlistasafnið er alltof h'tið fyrir
þessa sýningu. hað er sprung-
ið. „Fólk hefur allt að því
hangið á veggjunum og legið á
gólfunurn," að sögn Viðars
Eggertssonar leikstjóra. Því er
verið að innrétta
í hvelli nýtt leik-
hús, í kvik-
myndaveri við
hhðina á Loft-
kastalanum við
Seljaveg og
þangað verður
sýningin flutt
um næstu helgi.
Eins og áður
hefur komið fram er Shopp-
ing & Fucking áleitið verk og
ögrandi og ekki fyrir við-
kvæmar sálir.
Afmælissýning FB í
Gerðubergi
Fjölbrautaskólinn í Breiðholti
fagnar 25 ára afmæh um
þessar mundir og í tilefni þess
verður opnuð hstsýning í
Menningarmið-
stöðinni
Gerðu-
bergi
þann 4.
október
kl. 16.25!
Peir sem
þar sýna
verk sín eru 28 hstamenn sem
stigu fyrstu skrefin á sínum
myndlistarferli við listadeild
Fjölbrautaskólans í Breiðholti.
Verkin eru af margvíslegum
toga, málverk, skúlptúrar,
grafík, textilverk, keramik,
ljósmyndir og védeóvei’k.
Sýningin fiytur
á Seljaveginn.
Afmælisbarnið, FB.
Framtíðarfræði
sem vfsi n dagrei n
Heil kynslóð ærðist árið 1968 þegar Appolló áttunda, fyrsta mannaða geimskipinu var skotið
umhverfis tunglið
Maður sem segist hafa
öðlast sjálfþekkingu hlýtur
að skilja hundinn sinn og
önnur dýr. Þessi gamla að-
skilnaðarstefna milli
manna og dýra sem hefur
einkennt alla hugsuði for-
tíðarinnar sýnir fyrst og
fremst hvað lítið maðurinn
skilur. Auðvitað er það
rétt að maðurinn er sér-
stakur. Það er ekkert sér-
stakt við það að vera sér-
stakur. Öll lífsform eru
sérstök. Það er ekki ástæða til að halda
að hin innri samfélagsgerð manna breyt-
ist verulega á þriðja árþúsundinu. Menn
hafa talað langt mál um frumstæð þjóðfé-
lög í löngu horfinni og gleymdri fortíð. I
raun og veru er ekki til neitt gamalt
mannfélag, eitthvað sem var í fyrndinni.
Þetta er í aðalatriðum alltaf sama samfé-
lagið. Það er frá homo erectus og á raun-
ar miklu dýpri rætur.
Menn og apar hafa alltaf lifað í samfé-
lagi. Og í hverju samfélagi hefur ævinlega
verið virðingarröð frá foringjanum, aðlin-
um, millistéttinni og niður í sauðsvartan
almúgann. Að vísu hefur valdið komið í
staðinn fyrir vöðvaaflið. En goggunarröð-
in heldur velli. Og foringjar meðal manna
og apa hafa ævinlega hyglað þeim sem
þeir þurfa á að halda til að viðhalda valdi
sínu. Það er erfitt að sjá að þetta og
margt annað í mannlegu samfélagi eigi
eftir að breytast í grundvallaratriðum þó
að ár og aldir líði.
Jörðin skip í fimbulkulda heimsins
Ileil kynslóð ærðist árið 1968 þegar
Appolló áttunda, fyrsta mannaða geim-
skipinu var skotið umhverfis tunglið. Það
sýndi mönnum myndir þar sem himinn-
inn var svartur og að jörðin væri skip á
siglingu í flmbulkulda geimsins. En sextíu
og átta kynslóðin náði áttum og gamla
samfélagsmynstrið var aftur tekið upp,
lítið breytt í grundvallaratriðum.
Það breytist að vísu allt en sumt breyt-
ist afar lítið og á afar löngum tíma. I
fljótu bragði sýnist það vafasamt að gera
framtíðarfæði að vísindalegri fræðigrein.
Samt er það hægt. Við vitum margt um
framtíðina. Við vitum til dæmis að sólin
okkar hefur gefið jörðinni ljós og yl í
fímm þúsund ármilljónir og við vitum
með jafn mikilli vissu að hún á eftir að
gera það tiltölulega lítið breytt í sex þús-
und ármilljónir til viðbótar. Maðurinn er
enn ungur á þessari jörð. Tvær ármilljón-
ir eru stutt stund í sögu jarðar. Það er
langt í það að tjaldið falli hjá móður jörð
þó að stórir hópar manna spái heimsendi
á hverju ári og hrakfallafræðingar bendi
réttilega á margvíslegar hættur. Það er
næstum óhugsandi annað en lífið haldi
velli á þessari jörð og það eru líkur á því
að maðurinn eigi sér langa framtíð þrátt
fyrir erflð tímabil sem gætu vel staðið í
árþúsundir og jafnvel ármilljónir.
Ég á von á því að strax í upphafi þriðja
árþúsundsins verði mótuð merkileg
fræðigrein sem kalla mætti framtíðar-
fræði. Á öldinni sem leið reyndu menn að
gera þetta en þær tilraunir voru ekki trú-
verðugar. Því meira sem menn vita um
manninn og heiminn því meiri líkur eru á
því að mönnum takist að gera framtíðar-
fræði að viðurkenndum vísindum.
Vandamál í Vatnsmýri
Þegar rýnt er út um gluggana á
flugvélmn Flugfélagsins þegar
þær koma inn til lendingar í
Reykjavík sést glögglega hve
háskaleg leiðin er. Oftast er kom-
ið þvert yfir Faxaflóa og þaðan
inn yfir Örfirisey þar sem flugvél-
in rétt sleikir toppana á olíutönk-
unum. Þaðan renna flugmenn
vélinni svo yfir höfnina og inn yfir
miðborgina; yfir Austurvöil, Al-
þingishúsið og Tjörnina uns lent
er í Vatnsmýrinni. Alltaf hefur
mönnum tekist að komast þessa
leið áfalialaust og án þess að
pompa niður í miðborgina með skelfileg-
um afleiðingum. En hættan er engu að
síður fyrir hendi - og verður áfram.
Vægið hefiir minnkað
Það er margra mat að flutningur innan-
landsflugsins frá Reykjavík og suður á
Miðnesheiði myndi leiða til endaloka
þess. Rökin eru þau að þá muni taka um
klukkustund að koma sér úr flugi og inn í
borgina til að reka þar sín erindi.
Þá sé skárra að keyra utan af
landi og suður. Og það eru menn
raunar farnir að gera nú þegar í
æ ríkari mæli, bæði vegna þess að
fargjöld fara sífellt hækkandi og
eins eru vegir og bflar að verða æ
betri og akstur milli landshluta
ekkert til að setja fyrir sig. Þetta
eitt mun leiða til þess að vægi inn-
anlandsflugsins hefur minnkað og
sú þróun heldur áfram.
Ónefnt er æfinga- og kemislu-
flug um Reykjavflan-flugvöll.
Ákveðnar hugmyndir eru uppi um
að því verði fundinn nýr staður með flug-
vallargerð einhvers staðar í nágrenni
borgarinnar eða með því færa það á
Keflavíkurflugvöll. Þar með væri mikill
vandi leystur, enda er mestur hluti þeirra
flugumferðar sem fer um völlinn í Vatns-
mýrinni einmitt kennslu- og æfingaflug.
Vandinn leysist af sjálfu sér
Leiða má rök að því að á næstu tíu til
MENNINGAR
VAKTIN

Sigurður Bogi
Sævarsson
skrifar
„Leiða má rök að því að
á næstu tíu til fimmtán
árum muni flug um
Reykjavíkurflugvöll
dragast svo mikið sam-
an að vandinn sem völl-
urinn skapar muni leys-
ast afsjálfu sér, “ segir
m.a. hér í greininni.
fimmtán árum muni flug um Reykjavík-
urflugvöll dragast svo mikið saman að
vandiim sem völlurinn skapar muni leys-
ast af sjálfu sér. Þegar æfingaflugið hefur
verið ílutt og áætlunarflugið er orðin al-
gjör afgangsstærð þá mun annað hvort
gerast; að raddir gagnrýnenda á tilvist
vallarins hljóðna eða þá að samstaða
myndast um að ekki taki öðru en að
flytja áætlunarflugið suður til Keflavíkur,
enda verða þetta ekki orðnar nema fá-
einar ferðir á degi hverjum. Mun þá
losna um mikilvægt byggingaland í
Vatnsmýiinni. En það er einnig til í dæm-
inu að mönnum þyki innanlandsflugið
þegar hér verður komið sögu vera orðin
slík óvera að ekki taki því lengur að ríf-
ast um málið - og að flugvöllurinn verði
þarna áfram í friði.
En hvað sem líður framtíð ílugvallar-
ins í Reykjavík í bráð og lengd hljóta
menn að staðnæmast við þá staðreynd
að aðflugsleiðin sem hér í upphafi var
lýst er háskaleg og lukku og forsjón má
þakka að aldrei hafi neinn voði orðið
þegar flugvélar eru að koma inn til lend-
ingar þegar þær renna sér yfir miðborg-
ina - þar sem eru landsins helgustu vé.
sigurdur@dagur. is