Dagblaðið Vísir - DV - 13.01.1982, Blaðsíða 12

12
DAGBLAÐIÐ& VÍSIR. MIÐVIKUDAGUR 13. JANÚAR 1982.
^ Irjálst, úháð daghlað
Útgáfufélag: Frjáls fjölmiðlun hf.
. StjórnarformaÖur og útgófustjóri: Sveinn R. Eyjótfsson.
I Framkvœmdastjórl og útgáfustjóri: HÖrður Einarsson.
Rltstjórar: Jónas Kristjánsson og EHert B. Schram
AöstoöarriUtJórl: Haukur Hslgason.
Fróttastjóri: Sœmundur Guðvinsson.
' Auglýsingastjórar: Péíl Stefónsson og lngótfur P. Stainsson.
Ritstjóm: Sföumúla 12—14. Auglýsingan Sföumúla 8. Afgreiðsla, áskrtftir, smáauglýsingar, skrffstofa:'
Þverholti 11. Sfmi 27022.
Sfmi ritstjómar 86611.
Setning, umbrot, mynda- og plötugerö: Hilmir hf., Sföumúla 12.
Prentun: Arvakur hf., Skeifunni 10.
■ Áskriftarverö á mánuöi 100 kr. Verö f lausasölu 7 kr. Holgarblað 10 kr.
Vantraust á vinstra samstarf
Athyglin beinist í æ ríkari mæli að borgarstjórnar-
kosningunum, sem fram fara að vori. Heitar umræður
urðu um fjárhagsáætlun borgarinnar í síðustu viku, og
borgarfulltrúar gerast stóryrtari í vörn og sókn með
hverjum deginum.
Flokkarnir eru allir í óða önn að undirbúa
framboðslista sína. Sjálfstæðisflokkurinn hefur þegar
efnt til prófkosninga, þótt ekki hafi listinn enn verið
kynntur. Meirihlutaflokkarnir efna til forvals og próf-
kosninga næstu daga. Kvennalisti er í uppsiglingu.
Ljóst er að ýmsir þeirra, sem staðið hafa fremst í
fylkingu í borgarstjórn munu láta af störfum. Þannig
hafa menn eins og Birgir ísleifur og Ólafur Thors
dregið sig í hlé hjá Sjálfstæðisflokknum, Guðrún
Helgadóttir hjá Alþýðubandalagi og Björgvin
Guðmundsson hjá Alþýðuflokki. Kristján Benedikts-
son hugðist einnig hætta afskiptum af borgarmálum en
eindæma litleysi þeirra sem tilkynnt hafa þátttöku í
prófkjöri framsóknarmanna hefur valdið því, að
Kristján gefur enn einu sinni kost á sér.
En hvað sem framboðsmálum líður, þá er ljóst að
hart mun verða slegist í borgarstjórnarkosningunum.
Fyrir sjálfstæðismenn er það gífurlega mikilvægt að
endurheimta meirihlutann í borginni, ekki síst eftir þá
lægð sem flokkurinn hefur verið í undanfarin ár. Það
yrði ótvírætt merki nýrrar sóknar og sameiningar.
Hvað vinstri flokkana varðar hafa menn jafnan
gengið út frá því, að þeir kappkostuðu að standa
saman, andstaðan gegn „íhaldinu” leiddi þá í eina
sæng. í skjóli meirihlutans hafa þessir þrír flokkar
hreiðrað um sig, flokksbroddarnir hafa úthlutað
bitlingum til sjálfra sín og annarra og látið fara vel um
sig í valdastólunum.
Ljóst er að landsmálapólitíkin mun hafa áhrif á úr-
slit sveitastjórnarkosninganna og einmitt af þeim
sökum munu bæði Alþýðubandalag og Framsóknar-
flokkur leggja allt kapp á að halda ríkisstjórninni
saman fram yfir sveitarstjórnarkosningar, hvað sem
síðar kann að gerast. Ef stjórnin lifír af yfírstandandi
raunir sínar í efnahagsmálum, mun hún örugglega
hanga saman fram yfir kosningar, jafnvel þótt allt
verði komið í kalda kol.
í ljósi þessarar stöðu verða það að teljast nokkur
tíðindi, sem fram kemur í leiðara Alþýðublaðsins í
gærdag. Þar er réttilega rakið hvernig öngþveitið í
efnahagsmálunum mun hafa áhrif á kosningaúrslitin í
vor og spáð hrakalegri útreið Alþýðubandalagsins. En
síðan segir:
,,En jafnvel þótt Sjálfstæðisflokknum mistakist að
endurheimta hreinan meirihluta í borgarstjórn er eitt
víst. Næsti borgarstjórnarmeirihluti verður ekki undir
forystu Alþýðubandalagsins og trúlega heldur ekki
með aðild þess.”
Þetta er meiriháttar yfirlýsing. Hér eru kratar ekki
aðeins að þvo hendur sínar af samstarfinu við
Alþýðubandalagið. Málgagn þeirra er beinlínis að lýsa
yfir því, að meirihlutasamstarf vinstri flokkanna verði
ekki á dagskrá eftir kosningar.
Meiri vantraustsyfirlýsingu er ekki unnt að fá um
vinstri meirihlutann. Hún kemur úr eigin herbúðum.
Hún ber vott um uppgjöf á misheppnuðu samstarfi,
hún er viðurkenning á þeim pólitísku afglöpum, að
leiða Alþýðubandalagið til hásætis í Reykjavík.
Ekkert liggur fyrir um hver afstaða framsóknar-
manna er í þessum efnum. Hitt er ljóst að landauðnin í
framboðsmálum þeirra er bein afleiðing af þjónkun
þeirra við Alþýðubandalagið.
Þannig er komið fyrir vinstri meirihlutanum í
Reykjavík. Þetta kallar maður að spila upp í
hendurnar á andstæðingnum. -ebs. |
HEITfl VATNK) í
REYKJAVÍK 0G
TÓMAS ÁRNASON
Þá er það komið í ljós, sem marga
grunaði, að verðlagstefna ríkisstjórn-
arinnar gegn Hitaveitu Reykjavíkur
er komin fram i vatnsleysi og nýjum
hverfum með olíukyndingu.
Og það er ekki nóg með, að Sigur-
jón Pétursson viðurkenni opinber-
lega, að stefna flokksbræðra hans í
verðlagsmálum sé að flytja Reykvík-
inga 20 ár aftur í tímann, heldur lýsir
einn ráðherranna, Tómas Árnason,
því beinlínis yfir, að þetta hafi verið
gert vitandi vits.
Vísitöluleikurinn
Þegar vísitala framfærslukostnað-
ar var reiknuð út í upphafi, var ekki
gert ráð fyrir því að hún yrði gullkálf-
urinn í kaupgjalds- og verðlagsmál-
um. Þvert á móti var vísitalan hjálp-
argagn fyrir hagfræðinga til að átta
sig á tilteknum verðbreytingum. Vísi-
talan var miðuð við neyslu tiltekinna
úrtakshópa og þegar hún var notuð
til viðmiðunar var ævinlega gert ráð
fyrir því, að neysla þessara hópa
breyttist ekkert: Vísitalan er með
öðrum orðum miðuð við staðnað
þjóðfélag.
Með því að visitalan var birt, fóru
stjórnmálamenn og verkalýðsleiðtog-
ar að nota hana i áróðri með og móti
þeim málstað, sem trúðu á. Og svo
var farið að tengja hana kaupinu,
þ.e. hætt var að miða við afkomu at-
vinnuveganna, þegar kauphækkanir
voru ákveðnar, heldur var miðað við
að halda ævinlega óbreyttu hlutfall-
inu milli launafólks og þessa úrtaks-
hóps, sem vísitala framfærslukostn-
aðar var reiknuð frá. Þetta gat aðeins
gengið fyrstu mánuðina.
Annars flokks
kartöflur
Fljótlega kom í Ijós, að lifskjör
breyttust óháð vísitölunni, svo og
neysluvenjur. Einu sinni voru seldar
annars flokks kartöflur og keyptar i
slíku magni af úrtakshópnum, að
kaupin mældust. Svo hættu þessar
kartöflur að fást. Þá var það vinsælt
hjá stjórnmálamönnum að greiða
niður annars flokks kartöflur, því að
það kostaði ekki neitt, en mældist
vel.
Þá skildu menn loksins að gera
varð nýja neyslukönnun.
Sú vísitala framfærslukostnaðar,
sem nú er miðað við, var fundin með
úrtaki, sem tekið var fyrir meira en
áratug. Annað úrtak hefur verið
tekið, en verkalýðsleiðtogar og
stjórnvöld vilja ekki miða við það,
m.a. vegna þess, að í því eru Mall-
jorkaferðir og ýmislegt annað, sem
jafnvel þessir menn viðurkenna, að
komi kaupmætti launa ekkert við.
Þáttur
Tómasar Árnasonar
Sl. helgi var viðtal við Tómas
Árnason, ráðherra, í útvarpinu.
Hann var spurður um fjárhagsvand-
ræði Hitaveitu Reykjavíkur og þá
kenningu Sigurjóns Péturssonar, að
vatnsskorturinn væri verðlagsyfir-
völdunum og rikisstjóminni að
kenna.
Tómas viðurkenndi, að þetta væri
rétt. Hann sagði, að vegna þess að
heitavatnsverðið í Reykjavík mældist
í vísitölu kaupgjalds, þá hefði það
áhrif á verðið.
En hvað er Tómas að viðurkenna
þarna? — Hann er að lýsa því yfir, að
þegar hann og aðrir ráðherrar voru
að velta fyrir sér verðinu á heita vatn-
inu í Reykjavík, þá hafi þeir ekki litið
á rök hitaveitunnar og Reykjavíkur-
borgar fyrir hækkunum, ekki litið til
hagsmuna Reykvíkinga af því að eiga
öflugt orkufyrirtæki, þótt verðið
væri kannski ekki eins ódýrt og elia,
en þó lægst á landinu, heldur hafi
þessir menn látið annarleg sjónarmið
ráða ferðinni.
Tómas viðurkennir, að ráðherrun-
um hafi verið þetta fullkomlega ljóst,
að ákvarðanir þeirra mundu leiða
vatnsskort yfir Reykvíkinga, en þrátt
fyrir það látið siag standa.
^ „Þaö er ekki nóg meö að Sigurjón Pét-
ursson viðurkenni opinberlega að stefna
flokksbræðra hans í verðlagsmálum sé að
flytja Reykvíkinga 20 ár aftur í tímann,
heldur lýsir einn ráðherranna, Tómas Árna-
son, því beinlínis yfír, að þetta hafi verið gert
vitandi vits,” segir Haraldur Blöndal í grein
sinni.
MAGNDS BIÐIIST
AFSÖKUNARA
SKRIFUM SÍNUM
UM SIÓMENN
Enn einu sinni eru viðnámsráðstaf-
anir okkar „ástkæru” ríkisstjórnar
að engu orðnar vegna fyrirgangs sjó
manna, samkvæmt kenningum
Magnúsar Bjarnfreðssonar í kjallara-
grein í D&V 7. janúar sl. Já, kæru
sjómenn, þar hafið þið það! (Hvað
skyldi síðasta kauphækkun ráðherra
og okkar „hnípnu” stjórnmála-
manna hafa verið mikil? Hvað
skyldu laun þeirra hafa hækkað mik-
ið á sl. ári?) Nei, það er meirihluti
þjóðarinnar sem er að leka niður
vegna yfirgangs sjómanna, sam-
kvæmt kenningum Magnúsar. í lang-
an aldur hafa þessar andskotans sjáv-
arbuilur haldið þjóðinni í heljar-
greipum. Sjómenn hafa staðið í vegi
fyrir því að hér sé hægt að byggja
upp skynsamlegt þjóðfélag. Sjómenn
hafa ráðið stefnunni í efnahagsmál-
um þjóðarinnar, en ekki ríkisstjórn-
in. Óll þjóðin beygir sig eftir kröfum
sjómanna. Sjómenn hafa lokað land-
inu.
Þannig er tóninn í grein Magnúsar.
Mér er óskiljanlegt hvernig Magnús
gat komið þessu og meiru til fyrir í
ekki lengri grein. Það tekur því ekki
að svara þessu bulli sendisveins
Framsóknarflok ksins frá orði til
orðs, enda hafa sjaldan sézt jafn
staðlausir stafir á prenti. Gaman
væri ef Magnús vildi vera svo vænn
að gefa nánari skýringar á ýmsum
fullyrðingum í grein sinni, jafnframt
því að finna þeims toð í raunveruleik-
anum.
Áður en lengra er haldið langar