Dagblaðið Vísir - DV - 13.01.1982, Síða 16

16
Spurningin
Lesendur
Lesendur
Lesendur
Lesen
Kristínn Albortsson telur aó körfubottanam séu ekki gerð skil sem skyldi
og mættu fjökrúötar bœta sftt ráð í þeim efnum.
Hvers vegna er
körfuboltinn alltaf
hafður útundan?
— spyr Kristinn Albertsson
Krisdnn Alberlsson, Verzlunarskóla
íslands skrifar:
Nú á dögunum komu hingað til
lands landslið Hollendinga í
körfuknattleik og landslið Dana i
handknattleik. Þó að handbolta-
mennirnir hafi staðið sig betur að
þessu sinni, þá tapaði liðið þó einum
leik og hefði þá mátt búast við því að
liðin fengju svipað pláss eða athygli
blaðamanna á íþróttasiðum
blaðanna, en sú varð ekki raunin og
varla haft fyrir því að birta úrslitin.
En hver er ástæðan fyrir þessu?
Margir myndu segja að handboltinn
væri einfaldlega betri. Það er bara
ekki satt vegna þess að körfuboltinn
náði t.d. miklu betri árangri i
Evrópukeppninni en handboltinn
(þar fékk handboltinn hræðilega út-
reið) og var nálægt því að vinna sér
sæti í b-riðli keppninnar. ísland
er lika eina landið i öllum
heiminum sem á útlending í banda-
rísku atvinnumannadeildinni í
körfuknattleik (NBA) og er það
Pétur Guðmundsson þannig að þetta
er ekki ástæðan.
Mér fyndist því að Bjarni Fel. ætti
að geta sýnt nokkra leiki frá NBA
eins og að sýna leiki frá Belgíu og
Þýzkalandi með liðum sem
íslendingar leika með. Ég er alls ekki
á móti fótbolta og þætti mér það
einnig góð hugmynd ef sjónvarpið
gæti séð sér fært að sýna úrslita-
leikinn á Spáni og sönglagakeppnina
beint meðaðstoð Skyggnis.
En svo að ég víki máli mínu aftur
að blaðamönnum þá er ekki við því
að búast að blaðamenn geti sagt eitt
né neitt frá körfuboltaleikjum þegar
þeir mæta ekki einu sinni á leikina
(jafnvei landsleiki), hvað þá ljós-
myndarar. Það væri nú draumur ef
slikt skeðí. Daginn eftir sér maður
örlitla grein út i horni um leikinn, en
hvernig er það hægt að skrifa nokkuð
um leiki sem maður sér ekki?
Væri t.d. ekki hægt að hafa
unglingasíðu (DV á laugardag og
morgunblöðin á sunnudögum) með
kröfubolta og handbolta eins og gert
er á sumrin með fótboltann.
Ég geri mér vel grein fyrir því að
körfuboltinn í mfl. er í mikilli lægð
um þessar mundir, en það sama er
ekki hægt að segja um yngri
flokkana, sem eru mjög fjörlegir um
þessar mundir. Ég vil því eindregið
hvetja blaðamenn til þess að fara nú
að gera skurk í þessu máli og láta
ekki handboltann yfirgnæfa allt á
þeirri forsendu að hann sé eitthvað
betri vegna þess að hann er ekkert
betri nema síður sé.
Að lokum langar mig að benda á í
framhaldi af þeirri stefnu síðastlið-
inna ára að helga sérhverju ári eitt-
hvað málefni (s.s. kvennaár, barna-
ár, ár trésins, ár fatlaðra og nú síðast
ár aldraðra), að gera árið 1983 að
íþróttaári sem gæti stuðlað að betri
aðbúnaði fyrir íþróttafólk.
Um Láttu miggráta:
— hvað sem auglýsinguna varðar
1478—2990 skrifar:
Mig langar til þess að segja að ég
er ungur aðdáandi bókarinnar, Láttu
mig gráta, sem Samhjálp hefur gefið
út.
Um daginn kom lesendagréf í
blaðinu um að auglýsingin vegna þess-
arar bókar væri til skammar. Ég ætla
nú ekki að æsa mig yfir einni stuttri
auglýsingu, sem kom mér þó til þess að
lesa bókina. Það gleður mig samt að
ekki var sagt að bókin væri til
skammar, heldurauglýsingin.
Láttu mig gráta er falleg bók og lýsir
konu sem aldrei gat grátið. Hún hafði
lifað óhamingjusömu lífi og eftir allt
sitt böl, vændi, eiturlyfjaneyzlu og
fleira, gat hún ekki lengur grátið. Hún
var beinlinis hörð, ef svo má að orði
komast.
Dag nokkurn hitti hún svo fólk sem
trúði á Jesúm Krist. Að því kom að
hún fann fyrir Guði og gat þess vegna
grátið. Hún fór að iðrast gjörða sinna;
sjá eftir öllum þessum ólifnaði. Enda er
ekki allt með felldu, þegar maður er
hættur að finna fyrir hlutum, svo sem
morðum og öðrum ljótleika og grætur
aldrei hvað sem á gengur.
Þessi litla óþarfa grein mín er í raun
og veru hvatning til lesturs bókarinnar.
Konan breyttist nefnilega vegna þess að
kærleikurinn náði til hennar. Boðskap-
ur bókarinnar er fallegur, hvað sem
segja má um auglýsinguna.
Hrafnhildur Árnadóllir: Já, mjögsvo.
Ég borða fisk að minnsta kosti þrisvar í
viku.
Sigrún Jónsdóttir: Já, mér finnst allur
fiskur góður. Borða slíkan mal oft og
mörgum sinnum í viku.
Vegna barlóms heilbrigðra:
„Fatlaðir eiga
ekki möguleika
á því að auka
sínar tekjur"
Magnús H. Jóhannesson: Já, mér
finnst fiskur góður matur, en hitt er
annað mál, hvort maður neytir hans
nóguoft.

Vilborg Magnúsdóltir: Já, ofboðslega.
sandi vokur athygli á því, aö fatiaöir geta ekki unniö sig upp fjárhagslaga,
t og hoilbrígt fólk. Sumir hafí þeir þó ekki meiri tekjur en nemur atvinnu
'sisbótum.
Nú mætti hugsa til árs fatlaðra,
sem nýliðið er, og bera saman kjör
þeirra og þess hóps sem mesti
barlómurinn er nú í. Stjórnvöld
mættu gera betur við þá sem minna
mega sín.
Athugandi væri m.a. að taka
opinbera framfærslu af alheilbrigðu
fólki, sem komizt hefur upp áað loða
í því kerfi, vegna stundum löngu
liðinna og tímabundinna vandkvæða
eða erfiðleika. Grunar mig að þá
losnaði mikið fé sem betur væri
komið i höndum öryrkja.
Magnús Þorvaldsson: Já, ég hef mikið
dálæti á þeim. Borða fisk minnst
tvisvar í hverri viku.
Egill hringdi:
Nú eru hundruð manna komin á
atvinnuleysisskrá og gert hefur verið
að umtalsefi að atvinnuleysisbætur
séu ekki meiri en 4000 kr. í flestum
tilfellum.
Því vil ég geta þess, að fatlaðir,
sem búa einir og teljast 75%
öryrkjar, fáekki meira en þetta. Auk
þess geta hinir heilbrigðu, sem t.d.
vinna við sjávarútveginn og missa at-
vinnuna um stundar sakir, unnið sér
upp tapið á komandi vertíð.
Fatlaðir eiga ekki möguleika á því
að auka sinar tekjur.
Sigríður Sigurbjarnadóllir: Já, ég er
hrifin af fiskréltum. Ætli ég borði ekki-
fiskrétti svona fimm til sex sinnum í
viku hverri.
Ertu gef in(n) f y rii
fiskrótti?
„BOÐSKAPUR
ú BÓKARINNAR
ER FALLEGUR”