Dagblaðið Vísir - DV - 24.08.1984, Qupperneq 2

2
DV. FÖSTUDAGUR 24. ÁGUST1984.
Fórnarlömb réttarkerfisins hyggja á félagsstof nun:
Við endumáKleppi
— ef dómskerf ið tekur ekki kipp og af greiðir mál okkar, segja Ómar, Kristjana og Anna
Frétt DV fyrr í vikunni, um vand-
ræöi Ömars Kristvinssonar og fjöl-
skyldu eftir viöskipti er þau áttu viö
tiltekinn fasteignasala hér í bæ,
vakti geysiathygli. Ómar er á barmi
gjaldþrots og örvæntingar vegna
leiöindamáls er hann dróst inn í viö
húsakaup og kæra hans á hendur fast-
eignasalanum hefur legiö í slati hjá
sakadómi í heila 9 mánuöi án þess aö
nokkuð gerist. Á meöan sekkur hann
enn dýpra í skuldasúpu sína og sér
ekki fram á annað en líf sitt og f jöl-
skyldu leggist í algera rúst ef ekkert
verður aö gert — og þaö fljótt.
En þaö eru fleiri sem standa í
svipuðum sporum og Omar vegna
seinagangs réttarkerfisins. Málin
liggja og dankast og á meöan hleðst
utan um skuldabagga þessa fólks, líf
þess verður óbærilegt og aö eigin
sögn liggur því viö sturlun nær því
daglega.
Þær Kristjana Guömundsdóttir og
Anna Kristjánsdóttir, sem báöar
standa í málaferlum vegna leiðinda-
mála sem þær helst aldrei heföu vilj-
aö vita af, hafa nú sett sig í samband
viö Omar Kristvinsson og er allt útlit
fyrir aö úr veröi félagsskapur þeirra
sem oröiö hafa fyrir barðinu á seina-
gangi réttarkerfisins, bæði hvaö
varðar rannsókn og dóma.
„Það sem sameinar okkur er ein-
faldlega þaö aö viö erum almúgafólk
sem höfum ekki möguleika á aö
kippa í réttu spottana,” sagöi
Kristjana Guðmundsdóttir sem
misst hefur aleiguna og meira til
eftir aö hún gekk í ábyrgö fyrir
lánum sona sinna sem voru aö kaupa
snyrtivörufyrirtæki. Undir þaötekur
Anna Kristjánsdóttir sem frétti þaö
fyrir 16 mánuöum að búiö væri aö
selja íbúö hennar í Kaupmannahöfn
og hefur hún aldrei séð eyri af sölu-
verðinu. Mál hennar flæktist lengi á
íslandi en er nú komið í hendur
danskra lögmanna sem gera sér
e.t.v. vonir um aö líta á þaö aö ári. A
meöan þorir Anna vart að svara í
síma af ótta viö rukkara. Eins og
greint var frá í DV fyrir skömmu var
Omar aftur á móti skíthræddur við
póstkassa. Þar er hann vanur aö
finna ábyrgðarbréfin, rukkanir sem
gefa engan griö.
Þremenningarnir eru sammála
um aö ef ekkert veröi aö gert fari út-
haldið aö þverra og ekkert liggi fyrir
annaö en sækja um gistingu inni við
sundinblá —áKleppi. -EIR.
Ómar, Krístjana og Anna á gangi
meðal samborgara: — Mál okkar
tefjast vegna þess að við erum
venjulegt fólk sem ekki getur kippt
i rétta spotta. DV-mynd K.A.
Kristjana Guðmundsdóttir:
Reynir að vera jákvæð
annars myndi hún
„Eg reyni aö vera lífsglöð og
ják væö, annars myndi ég einfaldlega
deyja,” segir Kristjana Guömunds-
dóttir og bætir því viö aö hörmulegt
sé aö horfa upp á 6—10 manns fara á
götuna á meðan mál hennar gegn
seljanda snyrtivörufyrirtækis velk-
ist hjá saksóknara. „Annars ætlaöi ég
aö fara aö vinna hálfan daginn og
passa barnabömin þegar ósköpin
dundu yfir. Viö hjónin áttum ágætis-
hús en þaö var selt á nauðungarupp-
boöi fyrir rúmar 3 milljónir, þar af
fengum viö í okkar hlut um 60 þúsund
krónur,” segir Kristjana sem nú
sýpur seyðið af því aö hafa gengið í
ábyrgð vegna lána sona sinna
sem keyptu snyrtivörufyrirtæki.
Eitthvað gekk fyrirtækið ekki sam-
kvæmt áætlun og enduöu viöskiptin í
málaferlum viö seljandann.
Kristjana hefur gert kröfu um aö
skuldabréf, sem henni er gert aö
greiöa af, veröi stöövuö þar til lyktir
málsins liggi fýrir en því er ekki
ansað. Heldur veröur Kristjana og
hennar fólk að eyða öllum tekjum
sem aflast í bankagreiðslur og sér
ekki f yrir endann á þeim.
„Eg skil ekki hver hefur gagn af
deyja
því aö láta mál þvælast um réttar-
kerfiö í 2—3 ár, eða hver hefur gagn
af lausninni þegar hún loks liggur
fyrir og allir búnir aö tapa eignum
sínum og jafnvel heilsu. Reyndar
botna ég ekki í því sjálf hvernig ég
fer að því að halda andlegri heilsu,”
segir Kristjana Guömundsdóttir en
hún og eiginmaður hennar þurftu að
flytja inn á annaö fólk til þess eins að
Kristjana Guðmundsdóttir.
hafa húsaskjól. Allar eignir horfnar
og enginn tími til að gæta barnabam-
anna því vinna og hlaup á milli
bankaeruærinnstarfi. -EIR.
Anna Kristjánsdóttir:
Fær andarteppu þeg-
ar síminn hringir
Ómar Kristvinsson.
„Hefði ég ekki oröiö viö tilmælum
fasteignasalans og samþykkt þessa
þrjá víxla, sem aldrei skiluðu sér
væri líf mitt annaö og betra í dag,”
segir Omar Kristvinsson, eins og
skýrt var frá í DV á þriðjudag sér
hann og fjölskylda hans ekki fram á
að líta glaöan dag fyrr en málið
hefur veriö afgreitt fyrir dómi. Því
miöur viröist ætla aö verða bið á því
vegna þess aö þar liggur mál Omars
meðal annarra sem tengjast starf-
semi fasteignasalans og verður
,,Fyrir 16 mánuöum frétti ég fyrir
tilviljun aö búiö væri aö selja íbúö
sem ég átti í Kaupmannahöfn með
öllu innbúi og sjálf hef ég ekki séö
eyri af söluveröinu,” segir Anna
Omar að bíöa eftir aö rannsókn
þeirra ljúki.
„Eg hef heyrt um félagsmála-
pakka og flugpakka Flugleiöa en ég
vissi ekki að dómskerfið væri einnig
meö sína pakka,” sagði Omar í títt-
nefndu samtali við DV. Biðin er
annaö og meira en biö þar sem tím-
inn vinnur á móti honum, skuldirnar
hlaðast upp og póstkassinn fyllist á
hverjum degi af bréfum frá lánar-
drottnum.
Kristjánsdóttir sem vart á orö tU aö
lýsa þeim hörmungum sem hún
hefur þurft aö ganga í gegnum á
þessum tíma.
„Fyrst hélt ég aö einhver
Aö sögn Gunnlaugs Briem yfir-
sakadómara er þaö eölileg vinnutil-
högun aö safna málum manna
saman í einn „pakka” ef þau hlaðast
upp í sakadómi og reyndar ráð fyrir
gert aö þannig sé að málum staðið
samkvæmt lögum. „Að sjálfsögöu er
slæmt ef slíkar tafir bitna á fólki úti í
bæ en ég er ekki nógu kunnugur mál-
inu til aö geta t jáð mig um það i smá-
atriðum,” sagöi Gunnlaugur Briem
yfirsakadómari.
-EIR.
misskilningur væri á ferðinni en eftir
því sem á leiö varö mér ljóst aö svo
var ekki. Ég sneri mér til lögfræö-
ings íslenska sendiráösins í Kaup-
mannahöfn en hann sagöist ekkert
geta gert en tók þó 2400 danskar
krónur fyrir viðvikið. Þaö var starfs-
maður sendiráðsins sem hafði selt
íbúöina mína, sagðist hafa til þess
umboð sem ég tel aftur á móti aö
hann hafi ekki haft og út af því
stendur allur málareksturinn,” segir
Anna sem áður var alþýðleg banka-
stúlka en er núna taugabúnt sem fær
andarteppu í hvert sinn sem síminn
hringir... „Ég er svo hrædd um aö
það séu rukkarar, ég er löngu hætt að
opna bréf, þá hringja þeir. Bestu
stundir mínar eru þegar klukkan er
oröinn fimm á föstudögum, þá veit
ég aö hringingunum linnir því þá
fara rukkararnir í frí eins og aðrir.”
Mál önnu hefur flækst á milli
rannsóknarlögreglunnar og saksókn-
ara, fram og til baka og nú er það í
Anna Kristjánsdóttir.
meöförum danskra sem væntanlega
treysta sér til aö lita á þaö að ári.
„Það versta er e.t.v. að eignir
ættingja minna eru á nær stanslaus-
um uppboðum því þaö var fólkið sem
gekk í ábyrgö fyrir mig á sínum
tíma. Ég vil ekki deila á neinn ein-
stakan, aöeins segja aö svo viröíst
sem réttarfarið á Islandi sé 100 árum
áeftir tímanum.”
-EIR.
Ómar Kristvinsson:
3 víxlar settu líf hans f rúst