Alþýðublaðið - 06.07.1967, Blaðsíða 16

Veðurfar í uppmælingu
EAKSÍÐAN vill liér með koma
fram mjög ákveðinni og eindreg-
inni kvörtun við veðurguðina,
Veðurstofuna, Ferðaskrifstofu rík.
-isins og Ferðaskrifstofu Geirs
7,oega (þótt maður þori nú varla
eð nefna þessi tvö fyrirtæki í
eörnu andránni). Það er rigning
í dag. Það var engin rigning í
gær í gær Var skemmtiferðaskip
ið Caronia hér á ytri höfninni, en
í dag Kungsliolm. Samkvæmt guðs
•og manna lögum, eða að minnsta
J-;osti óralangri liefð, á að rigna,
þegar Caronia er hér, en það
■c-ru hvorki til lög né hefð um
rigningu, þegar Kungsholm' er
Jíér. Það er því .algjört brot á
lögum og hefð, að ekki skyldi
cigna í gær, og á sama hátt ó-
líolandi, að skuli rigna í dag.
Svo má segja, að það sé blátt
áfram óþjóðhollt af Veðurstof-
unni að láta rigna í dag. í kvöld
ciga íslandsmenn að leika knatt-
epyrnu við Svía, en eins og allir
vita væri það á við að finna Amer
íku á nýjan leik að sigra Svía í
.Vnattspyrnu. En hætt er við, að
<erfitt reynist fyrir íslendinga,
jafnvel undir 24 ára aldri, að
.«igra Svía, þegar völlurinn er
rennblautur og þeir holdvotir.
Það er nefnilega svo, að þótt
íslendingar lifi í þessum veðra-
rassi í norðurhöfum, þar sem
fcæði rignir og snjóar lon og don,
Mér þótti mcrkilegt að sjá i
Morgunblaðinu í gær, aó þeir
voru liræddir um, að ekki
fengist neinn síldarlæknir.
Nenna þeir ekki að vinna
lengur?

þá er oft svo að sjá, sem sá kyn-
þáttur, er stundar íþróttir hér á
landi þoli hvorki rigningu né
snjó Þetta væri nú allt í lagi,
ef það væri t.d. svo, að hlaupar-
ar og knattspyrnumenn þyldu
ekki snjó og skíðamenn ekki rign
ingu. En þessu er bara yfirlcilt
öfugt farið, það eru knattspyrnu
menn og hlauparar, sem ekki
þola rigninguna, og skíðamenn-
irnir, sem ekki þola snjó.
Svo er það náttúrlega annað
mál, hvort það geti talizt góð
fjárfesting að senda fjölda manns
utan til veðurfræðináms, þegar
árangurinn er ekki meiri en raun
ber vitni. Baksíðunni finnst það
lágmark, að veðurfræðingar sjái
okkur fyrir góðu veðri, þegar
„býður þjóðarsómi", eins og á
knattspyrnuvelli eða öðrum völl-
um, þar sem keppnir eru háðar
við útlenzka og mönnum selt inn
á mörgum verðum. Mætti raun-
ar taka til athugunar hvort ekki
beri að ráða veðurfræðinga á
Veðurstofuna upp á uppmælingu.
Þeir fái greitt eftir þeim sólar-
dögum, sem þeir pródúséra, og
það nokkuð vel, en fái ekkert
fyrir rigningardaga eða séu jafn-
vel hírudregnir fyrir þá. Þessu
er bara slegið fram hér til athug-
unar fyrir hlutaðeigandi.
*
Nú þykir mér mannúðin vera
orðin töff. Nú á að fara að
Iækna síldina.
Er hún veik? Skyldi það vera
krabbinn? .
KVIKSJA’ i—i i—< -)<’-*« *—(-)<*—« . *—i-x*—. i—t »-)<—< FROÐLEIKSMOLAR
/J msmsius
VMSVS.

Phuist/us
(PyrTB
Margir hafa dáið á sérstak-
an hátt og í mörgum' tilfell-
Um - hefur dauðdagi þeirra
ínanni varðveitzt í sögunni.
Sonur Claudiusar keisara,
Jkastaði ljósaperu upp í loft
<0g hugðist grípa hana í munn
3num. En svo illa vildi til
íið hún. hafnaði i háisi .hans
og olli því, að hann kafnaði.
Fabíus konsúl varð á að sjá
ekki hár, sem var í mjólk-
urgiasi lians. Þetita hár varð
honum að bana. Xveir páfar,
Anastasíus 11 (498) og Hadri-
an IV (1159) dóu á þann
aumkvunarverða hátt, að
tvær ílugur. flugu upp í þá
og tóku sér bólfestu í „vit-
lausa hálsinum.“ Plató Uó við
skriftir. Það síðasta sem
heimsspekingurinn Palaimons
sá í þessu lifi, var að asn-
inn hans stó® og át ferskju.
Philemon írá ■ Syrakus og
Philistíus frá Nikæa og Poly-
kratcs frá Naxos dóu allir af
hlátri. Hinn heilagi Ambri-
osius söng sálm, þegar hann
dó. Þegar dauðadómur var
lesinn yflr hertoganum af
Clarendon, bróSnr Játvarðar
IV konungs, fékk hann að
kjósa sér ðauðdaga sjálfur.
Hann óskaði eftir því að fá
að drukkna í víntunnu og var
’ótið að ósk hans.