Dagur - 10.02.1984, Blaðsíða 1

Dagur - 10.02.1984, Blaðsíða 1
Sigurður Óli Brynjólfsson Kennari og bæjarfulltrui Fæddur 8. september 1929 - Dáinn 31. janúar 1984 Mirming Sigurður Óli Brynjólfsson andað- ist á Akureyri þriðjudaginn 31. janúar sl. Þessi mikli höfðingi í ríki andlegs atgervis og mann- kosta er horfinn yfir móðuna miklu löngu fyrir aldur fram. Ættingjar og vinir fylgja honum síðustu sporin frá kirkju til grafar í dag, þungum harmi slegin og ráðþrota gagnvart þeim efstu rökum, sem kallað hafa þennan dýrmæta samferðarmann á brott frá eiginkonu, börnum, ættingj- um og vinum - frá heilum byggðum, sem báru mikið traust og hlýhug til hans og finnst nú skarð fyrir skildi. Þeim efstu rök- um hnekkir enginn, en tómarúm- ið, sem eftir situr, er stórt og verður aldrei fyllt að fullu. Orða- tiltækið, að maður komi jafnan í manns stað afsannast, ekki ein- göngu gagnvart fjölskyldu og vinum, heldur einnig gagnvart samfélaginu. Enginn einn maður fyllir félagslegt skarð hans - marga menn þarf til. Svo marg- þættu hlutverki gegndi hann í. heimabyggðum. Hans er sárt saknað og það er sem skýin sortni. Skammdegið virðist sækja á að nýju þrátt fyrir hækkandi sól á himinvegum. En kallið var komið, hið æðsta kall, sem eng- inn fær umflúið. Sigurður Óli var Eyfirðingur að ætt og uppruna og mikill Ak- ureyringur og Eyfirðingur alla tíð. Hann fæddist að Steinholti í Glæsibæjarhreppi þann 8. sept- ember 1929 og var því aðeins 54 ára að aldri, þegar hann lést. Faðir hans var Brynjólfur Sig- tryggsson, sem fæddist 1895 að Hólkoti í Skriðuhreppi og dó 1962, þá bóndi í Ytra-Krossanesi við Akureyri. Móðir hans var Guðrún Rósinkarsdóttir, sem fæddist 1905 að Kjarna í Arnar- neshreppi, en var ættuð frá Æðey í ísafjarðardjúpi. Guðrún dó þann 4. maí sl. og bjó til æviloka í Ytra-Krossanesi. Sigurður Óli var þannig kominn af traustum stofnum í Eyjafirði, og reyndar einnig vestan úr Djúpi, þar sem hann enn á náin ættmenni. Hann var alla tíð mjög trúr uppruna sínum, sannur sonur eyfirskra byggða, byggðastefnumaður og talsmaður traustrar samvinnu dreifbýlis og þéttbýlis. Hann ólst upp með foreldrum sínum, lengst af í Syðra-Krossa- nesi og svo í Ytra-Krossanesi í hópi góðra systkina, en hann var 5. í aldursröð 7 barna þeirra Brynjólfs og Guðrúnar. Elst var Ragnheiður, sem dó 1947, hin eru Þorgerður, búsett í Álasundi og gift Knut Garnes, dr. Ari, eðl- isfræðingur, sem kvæntur er Mar- gréti Rehman, en þau eru búsett í Boston í Bandaríkjunum, Sig- rún búsett í Kópavogi og gift Jóni Erlingi Þorlákssyni, trygginga- fræðingi, Áslaug fræðslustjóri í Reykjavík og Helga búsett á Sel- tjarnarnesi, gift Eyþóri Ormari Þórhallssyni, tannlækni. Þeir sem kynntust Sigurði Óla fundu, að mikill hlýhugur ríkti með þeim systkinunum og fjölskyldum þeirra. Þessi samhugur er sterkur þáttur í þeim bakgrunni sem Sig- urður Óli studdist við í lífi sínu og tilveru alla tíð. Hann var for- eldrum sínum traust stoð og stytta eftir að hann komst á legg og studdi þau mjög í búskapnum. Má segja, að móðir hans hafi stundað búskapinn í skjóli hans eftir að hún varð ekkja. Hann byggði upp bæinn og útihúsin með foreldrum sínum á árinu 1954 eftir bruna á árinu áður, en gaf sér þó tíma til náms og lauk BA-prófi í eðlisfræði og stærð- fræði frá Háskóla íslands á árinu 1954. Afburða námsgáfur greiddu götu hans og gerðu hon- um námið auðvelt samfara mikilli vinnu. Hólmfríður Kristjánsdótt- ir var þá komin inn í líf hans. Hann sagði mér á góðri stundu frá ástinni djúpu, sem hann festi á henni strax við fyrstu kynni, þéssari glæsilegu og gáfuðu stúlku frá Holti í Þistilfirði, sem heillaði hann og gaf honum hjart- að í brjósti sér. Hólmfríður Kristjánsdóttir er yngst 11 barna þeirra Ingiríðar og Kristjáns Þór- arinssonar, sem bjuggu í Holti, en þau systkin eru annar traustur hópur gáfufólks, sem var sterkur þáttur í bakgrunni lífssviðs Sig- urðar Óla. Þau giftu sig 1. ágúst 1953, Hólmfríður og Sigurður Óli. Hamingjusólin skein í heiði í ást og umhyggju, sem dafnaði alla tíð síðan. Búskapurinn byrjaði í félagi við foreldra hans í Ytra- Krossanesi og þar áttu þau heima til ársins 1965, er þau fluttu í Þingvallastræti 24 á Akureyri, þar sem heimili þeirra hefur verið alla tíð síðan. Þau deildu með sér sætu og súru, lifðu saman ham- ingjusöm í blíðu og stríðu og eignuðust 5 börn, sem eru góð og greind í samræmi við foreldra og forvera beggja vegna frá. Börnin eru Þorsteinn, sem fæddist 1.11.1953, starfandi verkfræðing- ur á Akureyri og kvæntur Snjó- laugu Pálsdóttur frá Dagverðar- tungu, en þeirra dóttir er Hólm- fríður, þá kemur Guðrún Brynja, kennari á Akureyri fædd 18.11.1954, síðan Ingiríður, læknisfræðinemi, sem fæddist 3.4.1958, en hennar dóttir er Steinunn Arnbjörg Stefánsdóttir, þá er Ragnheiður, háskólanemi, sem fæddist 14.12.1961 og síðast hún Arnbjörg litla, sem fæddist 10.1.1973. Þetta er hinn góði hópur foreldra og barna, sem átti samhent heimili að Þingvalla- stræti 24 þar sem lífsgleði og bjartsýni ríkti, en þar sem einnig var mikið annríki vegna mikilla starfa. Þarna var samt alltaf tími og húsrými fyrir ættingja og vini, sem að garði bar, auk allra þeirra sem ýmis erindi áttu við félags- málafrömuðinn, húsbóndann á heimilinu. Sakir hæfileika hans hlóðust á hann mikil störf. Hann var hógvær og sóttist ekki eftir vegtyllum, en honum var falinn mikill trúnaður og mikil ábyrgð. Vegna hæfiléika sinna valdist hann til forystustarfa á ýmsum sviðum. • Viðfangsefni hans voru aðal- lega þríþætt en þó samofin að ýmsu. Hann var kennari ára- tugum saman og forystumaður í fræðslumálum. Hann var forystu- maður í stjórnmálum og bæjar- fulltrúi meira en tvo áratugi. Hann var samvinnumaður af lífi og sál og valdist til forystu í sam- vinnumálum. Á öllum sviðum var hann áhrifamikill framvörður og stefnusmiður. Leiftrandi gáfur, skarpskyggni, rökfimi, góðvild, sanngirni og samvisku- semi. Allt þetta og mörg álíka orð og hugtök má hafa um grund- völlinn að störfum hans og þeirr- ar hylli og trausts, sem hann naut, og þess árangurs, sem hann náði í störfum sínum. Hann var kennari á Akureyri nær óslitið frá árinu 1951 og var góður fræð- ari, sem átti vináttu nemend- amia. Langa hríð var hann full- trúi í fræðsluráði Akureyrar og formaður þess, auk annarra for- ystustarfa að fræðslumálum á Akureyri og Norðurlandi. Hann var bæjarfulltrúi á Akureyri allar götur frá 1962 og til dauðadags, lengst af einn allra áhrifamesti bæjarfulltrúinn. Átti stundum í snörpum málefnadeilum, en lað- aði fólk jafnharðan til sátta og samstarfs innan vébanda „Akur- eyrarflokksins". Hann átti lengst af sæti í bæjarráði og starfaði mjög að því að skapa traust og festu í fjármálastefnu Akureyrar- bæjar. Hann starfaði reyndar að fjölmörgum þáttum í starfsemi bæjarfélagsins og yrði upptalning á því öllu allt of löng. Þó má nefna setu í framkvæmdaáætlun- arnefnd, í stjórn Útgerðarfélags Akureyringa hf. og í stjórn Nátt- úrugripasafnsins. Grundvöllur- inn að starfi hans í bæjarstjórn var framsóknarstefnan. Hann var fulltrúi Framsóknarflokksins í bæjarstjórn og vann margvísleg störf í félagsmálum flokksins, t.d. í stjórn Framsóknarfélagsins, í fulltrúaráði og á kjördæmis- þingum. Hann var einlægur hug- sjónamaður og hugmyndasmið- ur, sem varð mjög sterkur þátt- takandi í mótun stefnu og starfa flokksinSj m.a. með setu í blað- stjórn Dags um langt árabil. Hann var samvinnumaður í öllu sínu lífsviðhorfi og trúði mjög á mátt samvinnunnar til lausnar á margvíslegum viðfangsefnum samfélagsins. Hann var þó öfga- laus og víðsýnn sem sönnum samvinnumanni sæmir og studdi önnur félagsform og einstaklinga til góðra verka. Hann var fulltrúi á aðalfundi Kaupfélags Eyfirð- inga um áratuga skeið. Var kjör- inn endurskoðandi Kaupfélags Eyfirðinga 1963 og gegndi því embætti til ársins 1972, er hann var kjörinn í stjórn félagsins með miklum atkvæðafjölda á aðal- fundi. Hann varð þá um leið vara- formaður stjórnarinnar og gegndi því embætti til dauða- dags. Fyrir kaupfélagsins hönd átti hann sæti í stjórn Útgerðar- félags KEA hf., Malar og sands hf. og Búvélaverkstæðisins hf., svo nokkuð sé nefnt af sérstökum störfum hans fyrir kaupfélagið, en auk þess var hann margsinnis fulltrúi kaupfélagsins á aðalfund- um Sambands íslenskra sam- vinnufélaga. Fáir voru honum kunnugri um málefni Kaupfélags Eyfirðinga og hann varð því þar sem annars staðar áhrifamikill í mótun stefnu þess og starfa í góðri samvinnu við samhentan hóp stjórnarmanna. í samvinnu- málum sem annars staðar lagði hann hönd á plóginn til heilla og farsældar. Þar sem annars staðar var hann bjartsýnn en jafnframt raunsær uppbyggingarmaður. Sigurður Óli var heilsteyptur og trúr vinur vina sinna, einarður og hreinskiptinn. Nákvæmlega það sama gildir um Hólmfríði. Korti- «.r-,.Hii .~ii- „ pi íí"»a "» -- ? Það er mikið lán hverjum manni að hafa eignast vináttu þeirra. Slík vinátta er sjaldgæfur dýr- gripur. Hér er komið að við- kvæmum og persónubundnum tilfinningamálum, sem ekki verða borin á torg, enda ætlun mín að skrifa minningarorð helg- uð vini mínum, Sigurði Óla, en ekki minningarorð, um vináttu okkar og fjölskyldna okkar. Sú vinátta er enda ekki horfin yfir móðuna miklu og hefur ekki einu sinni fölnað með aðvífandi haust- dögum æviskeiðsins. Við hjónin og börnin getum aðeins þakkað órofa vináttu, sem aldrei bar skugga á. Margar voru samveru- stundirnar á heimilum hvors annars. Margar voru gleðistund- irnar og mörg var umræðan um daginn og veginn, lífið og tilver- una. Allra þessará stunda er minnst með gleði og sárum trega. Sérstaklega hlýt ég persónulega að þakka Sigurði Öla vináttu og samstarf, sem var fölskvalaust. Það er gjarnan sagt að menn eignist ekki að skýlausum vini aðra en þá, sem þeir alast upp með í æsku. Þetta afsannaðist í sambandi okkar Sigurðar Óla, en hann var mér ákaflega kær vinur, sem mun lifa með mér alla tíð. Mörg voru hollráðin, sem ég þáði frá honum. Mikið var skjólið, sem hann veitti, þegar kaldir vindar kveinuðu við dyr viðfangs- efnanna. Átta ára samstarf í bæjarstjórn var svo náið að flest- ar hugsanir voru sameiginlegar, flest ráð borin saman og nánast allar ákvarðanir sameiginlegar. Svipað gilti í samvinnumálunum. Alls þessa minnist ég með virð- ingu og þökk um leið og ég ítreka þakkir fjölskyldu minnar til þeirra hjónanna. Sigurður Óli hafði átt við van- heilsu að stríða alllanga hríð. Þetta vildi hann tæpast viður- kenna í verki og hlífði sér hvergi þótt umhyggjusöm eiginkona og fjölskylda vildu gjarnan hlífa honum við of miklu álagi. Það var eiginlega ekki fyrr en nú á vetrarmánuðum að hann viður- kenndi sig lasinn, þannig að ástæða væri til að fara til með- ferðar á spítala. Hann gat verið heima um jólin í faðmi fjölskyld- unnar og tekið til starfa að hluta í félagsmálunum eftir áramótin. Hann átti að fara aftur til með- ferðar á spítala, en þá kom skyndilega högg á hjartað, sem svipti það þrótti og Sigurð Óla meðvitund. Hálfan mánuð kvikn- uðu vonir og slokknuðu á víxl þar til kallið kom þann 31. janúar um eftirmiðdaginn. Slíkt stríð með vaxandi og dvínandi von reynir mikið á fjölskylduna og tætir hug og hjarta meir en flest annað. Hólmfríður Kristjánsdóttir er ein af hetjum hversdagslífsins og hef- ur borið þrautir sínar með festu og stillingu svo sem henni er eig- inlegt. Hún er sjúkraliði að mennt og vön að starfa í návist dauðans. Enginn starfsvani léttir nærveru við dauðastríð ástkærs eiginmanns. Kjarkur og stilling hafa samt verið hennar aðals- merki rtú sem áður og fjölskyldan öll hefur borið þrautirnar með djarfmannlegu þolgæði. Þau eru stór í sárri sorg sinni. Drottinn gaf og Drottinn tók. Drottinn gaf Sigurði Óla mikið í vöggugjöf, gaf honum góða konu og góða fjölskyldu. Drottinn gaf honum dýrar gjafir, sem hann ávaxtaði vel í lífi sínu og starfi. Þegar nú Drottinn hefur tekið Sigurð Óla til sín, beygjum við höfuð okkar í lotningu fyrir höf- undi tilverunnar, þökkum fyrir að hafa fengið að vera Sigurði Óla samferða um hríð, en tregum það sárt að tapa honum úr sjón- máli um skeið. Sárastur er tregi Hólmfríðar og barnanna, og fjöl- skyldunnar allrar. Við Sigríður og börn okkar biðjum þeim Guðs blessunar og huggunar í sárum harmi. Valur Arnþórsson.

x

Dagur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagur
https://timarit.is/publication/256

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.