Dagur - 01.04.1986, Qupperneq 2

2 - DAGUR - 1. apríl 1986
ÚTGEFANDI: ÚTGÁFUFÉLAG DAGS
SKRIFSTOFUR:
STRANDGATA 31, PÓSTHÓLF 58, AKUREYRI
SlMI: 24222
ÁSKRIFT KR. 420 Á MÁNUÐI
LAUSASÖLUVERÐ 40 KR.
RITSTJÓRI OG ÁBYRGÐARMAÐUR:
HERMANN SVEINBJÖRNSSON
RITSTJÓRNARFULLTRÚI:
GlSLI SIGURGEIRSSON
FRÉTTASTJÓRI:
GYLFI KRISTJÁNSSON
BLAÐAMENN:
ÁSLAUG MAGNÚSDÓTTIR, BRAGI V. BERGMANN,
GESTUR E. JÓNASSON, GESTUR KRISTINSSON (Blönduósi),
INGIBJÖRG MAGNÚSDÓTTIR (Húsavík), YNGVI KJARTANSSON,
KRISTJÁN G. ARNGRlMSSON, KRISTJÁN KRISTJÁNSSON,
MARGRÉT Þ. ÞÓRSDÓTTIR,
AUGLÝSINGASTJÓRI: FRlMANN FRlMANNSSON
ÚTBREIÐSLUSTJÓRI:
HAFDlS FREYJA RÖGNVALDSDÓTTIR, HEIMASlMI 25165
FRAMKVÆMDASTJÓRI: JÓHANN KARL SIGURÐSSON
PRENTUN: DAGSPRENT HF.
/e/'öarí___________________________
„Allir vildu Lilju
kveðið hafa“
Flestir kannast við bókina um Litlu gulu hæn-
una. Þar segir frá hænu einni sem fann hveiti-
fræ og vildi þreskja það og búa til brauð. Hún
leitaði liðsinnis félaganna en enginn vildi
hjálpa henni. En þegar að því kom að brauðið
var tilbúið vildu allir borða það. Þessi saga
kemur upp í hugann þegar hugsað er til
umræðunnar um síðustu kjarasamninga.
Engum blandast hugur um að ef illa hefði tek-
ist til við þá samningagerð hefði skuldinni
verið skellt á ríkisstjórnina eina. En nú er það
svo að flestir eru mjög ánægðir með samning-
ana og þær ráðstafanir sem gripið var til í
kjölfar þeirra. Þetta eru tímamótasamningar
sem miða að því fyrst og fremst að viðhalda
kaupmætti launa og vinna bug á verðbólg-
unni. Þótt deila megi á einstaka þætti samn-
inganna eru menn í höfuðatriðum á einu máli
um að skynsemin hafi ráðið ferðinni og að
samningarnir séu til verulegra hagsbóta fyrir
almenning í landinu. Það ætti að vera gleði-
efni fyrir alla en málið er ekki svo einfalt.
Stjórnarandstaðan getur ekki með góðu
móti viðurkennt að ríkisstjórnin sé að gera
góða hluti. Þess vegna hefur hún gripið til
þess gamalkunna ráðs að reyna að blekkja
almenning með því að hagræða staðreynd-
um. Þingmenn stjórnarandstöðunnar hafa
keppst við að eigna einhverjum öðrum en
ríkisstjórninni heiðurinn af því að samið var á
þeim grunni sem gert var. Þannig hafa sumir
þeirra haldið því fram í fullri alvöru að stefnan
í efnahags- og kjarmálum hefi verið tekin úti
í bæ, þ.e. hjá aðilum vinnumarkaðarins, en
ekki á hæstvirtu Alþingi. Jafnframt er því
haldið fram að þingmenn og ráðherrar hafi
hvergi komið þar nærri. Með slíkum fullyrð-
ingum eru þingmenn stjórnarandstöðunnar
að vanvirða Alþingi og hella olíu á eld þeirra
manna sem vilja veg þess sem minnstan. Við
kjósum okkur menn til að stjórna landinu og
þeir standa og falla með sínum verkum. Ríkis-
stjórnin setti sér það markmið í upphafi að ná
verðbólgunni niður og hefur leitast við að ná
því marki æ síðan. Til þess hefur hún þurft að
hafa gott samstarf við aðila vinnumarkaðar-
ins og það hefur tekist. En forystuhlutverk
ríkisstjórnarinnar og Alþingis í samningamál-
unum var ótvírætt og tilraun stjórnar-
andstöðunnar til að véfengja það og eigna
öðrum heiðurinn er hjákátleg. En e.t.v. er til-
raun manna til að eigna sér heiðurinn skiljan-
leg því virða má þeim til vorkunnar að vilja
eiga hlut í því sem vel er gert, því „allir vildu
Lilju kveðið hafa.“ BB.
_viðtal dagsins._________________
„Menntastofnun sem
styrkir atvinnulífið“
- er það sem vantar á Akureyri, segir Heimir
Ingimarsson, 2. maður á lista Alþýðubandalagsins
Bæjarstjórnarkosningar
nálgast. I dag og næstu daga
verða birt í Degi viðtöl við þá
sem eru efstir á framboðslist-
um flokkanna á Akureyri,
næst á eftir núverandi bæjar-
fulltrúum. "Áður hefur verið
talað við Kolbrúnu Þormóðs-
dóttur sem verður í 4. sæti á
lista framsóknarmanna en nú
er röðin komin að Heimi Ingi-
marssyni sem skipar annað
sætið á lista Alþýðubandalags-
ins og fyrst eru örfá orð um ætt
og uppruna.
„Ég er fæddur og uppalinn
Vestfirðingur, nánar tiltekið frá
Bíldudal, og er Vestfirðingur og
Breiðfirðingur að langfeðgatali.
Ég kom til Akureyrar fyrir tíu
árum, þá frá Raufarhöfn og
hef verið hér búsettur síðan. Eig-
inlega kom ég við á Akureyri
á suðurleið. Ég ætlaði aldrei að
vera hér nema eins og eitt ár
á leiðinni frá Raufarhöfn en
þangað flutti ég á sínum tíma úr
Hafnarfirði. Það hefur hins vegar
orðið úr að við höfum búið hér
síðan. Hér eigum við þrjú börn
gift og búsett og eitt í foreldra-
húsum þannig að það virðist sem
fjölskyldan sé búin að skjóta hér
rótum.“
- Við hvað hefur þú helst
starfað?
„Ég er lærður húsasmiður. Ég
lærði það í fyrndinni og vann við
það í 17 ár, lengst af vestur á
Bíldudal þar sem ég rak mitt
verkstæði. Ég hætti því í lok Við-
reisnar sem þá var búin að ganga
svo rækilega að landsbyggðinni
að menn þóttust góðir að sleppa
frá því með sæmilega hýrri há.
Þetta var árið 1970 og þá flutti ég
suður og hef aðallega fengist við
ýmiss konar skrifstofustörf
síðan.“
- Þú varðst sveitarstjóri á
Raufarhöfn. Hvernig bar það að?
„Það bar svolítið skemmtilega
að. Svoleiðis var að ég var aug-
lýsingastjóri á Þjóðviljanum og
mitt starf var fólgið í því að lesa
auglýsingar í öðrum blöðum,
aðallega Mogganum og gráta út
úr auglýsendum einhverja mola
handa Þjóðviljanum. Ég var orð-
inn býsna þreyttur á þessu ströggli
og sníkjum og einn daginn birtast
þrjár starfsauglýsingar í Moggan-
um og ég sæki um öll þessi þrjú
störf upp á von og óvon. Ég set
bréfin í póst, fer upp til Eiðs
framkvæmdastjóra og segi upp
og hringi svo heim í konuna og
segi frá því hvað ég hafi gert. Það
varð úr að út úr þessu kom þetta
starf á Raufarhöfn. Nú, við flutt-
um til Raufarhafnar og líkaði
mjög vel þar og þar eigum við
marga góða vini enn þann dag í
dag.“
- Hvernig er að vera sveitar-
stjóri í svona litlu sveitarfélagi
eins og á Raufarhöfn?
„Það er gríðarlega skemmti-
legt. Maður er allt í öllu. Einn
maður er í skrifstofustörfunum,
hann er félagsmálastjóri, bæjar-
verkstjóri, fjallskilastjóri, hafn-
arstjóri, sorphreinsunarmaður,
jafnvel bílstjóri á hreppsbílnum
og nokkrum sinnum var ég bíl-
stjóri á steypubílnum. Auk þess
þurfti ég að vera ambassador
míns sveitarfélags á öllum þing-
um og ráðstefnum þannig að það
er ekkert slíkum manni óviðkom-
andi. Enda lenti ég í því sama
árið og Idi Amin varð formaður
Einingarsamtaka Afríkuríkja að
ég varð formaður Fjórðungs-
sambands Norðlendinga vegna
þess að í báðum þessum samtök-
um gilda þessar sömu reglur að sá
sem býður til ráðstefnuhalds öðl-
ast sjálfkrafa forystu í samtökun-
um það árið. Við Idi Amin vor-
um þarna á sama rólinu árið
1975. Hvort hægt er að jafna
okkur saman að öðru leyti verða
aðrir að segja til um.“
Frá því Heimir flutti til Akur-
eyrar hefur hann starfað hjá
Fjórðungssambandi Norðlend-
inga, Leikfélagi Akureyrar,
Skattstofu Norðurlands eystra,
Lífeyrissjóði Iðju og við bókhald
fyrir ýmsa aðila. En hvenær hóf-
ust afskipti hans af stjórnmálum?
„Ég hef tekið þátt í stjórn-
málastarfi frá því á unglingsár-
um. Ég varð félagi í Æskulýðs-
fylkingunni í Reykjavík strax á
námsárum og starfaði auk þess í
Iðnnemasambandinu á þeim ár-
um. Það er kannski gaman að
geta þess að þegar Sigurjón Pét-
ursson var formaður Félags húsa-
smíðameistara þá var ég ritari
þess og við vorum á svipuðu róli í
skóla. Ég er einn af stofnendum
Alþýðubandalagsins frá árinu
1956 og var einn af stofnendum
og fyrsti formaður Alþýðubanda-
lagsins í V.-Barðastrandarsýslu.
Ég var í hreppsnefnd á Bíldudal
frá árinu 1966 til 1970 sem fulltrúi
Alþýðubandalagsins á sameigin-
legum lista Alþýðubandalags og
Framsóknar. Ég starfaði nokkuð
í Alþýðubandalaginu í Reykja-
vík á meðan ég var þar og svo á
Raufarhöfn. Þar var ég hrepps-c
nefndarfulltrúi Alþýðubanda-
lagsins frá árinu 1974 og þangað
til ég flutti burt.
Ég hef frekar líjil afskipti haft
af pólitísku starfi hér á Akureyri
en þó hef ég verið í félaginu síð-
ustu 4 árin og kosningastjóri í
síðustu sveitarstjórnar- og
alþingiskosningum. Svo hef ég
verið formaður bygginganefnd-
ar fyrir hönd Alþýðubandalags-
ins frá því Helgi Guðmundsson
flutti úr bænum fyrir tveimur
árum. Ég hef líka setið í kjara-
samninganefnd bæjarins þetta
kjörtímabil sem nú er að líða.
Þetta eru nú þau trúnaðarstörf
sem ég hef gegnt fyrir sveit mína
og hérað, eins og sagt er í minn-
ingargreinunum.“
- Hvað setur þú á oddinn í
komandi kosningabaráttu?
„Ég held að það sem bíður
næstu bæjarstjórnar hér á Akur-
eyri sé að hugsa rækilega til
nýjunga í atvinnulífi. Ég hallast
helst að því að úrbætur í þeim
málum verði tengdar væntanleg-
um háskóla hér. Ég held að við
ættum að leggja alla áherslu á að
fá hér menntastofnun sem styrkir
atvinnulífið. Það mætti hugsa sér
tækniháskóla. Við eigum hér
Verkmenntaskóla og við ættum
að byggja ofan á hann háskóla
sem menntaði kunnáttumenn í
hagnýtum greinum atvinnulífs-
ins. Þar á ég ekki síst við alla þá
gríðarlegu rafeindatækni sem
þegar er komin í gang og á eftir
að stóreflast. Þarna vantar okkur
fyrst og fremst kunnáttu og ef við
herðum okkur nú upp og verðum
á undan höfuðborgarsvæðinu í að
mennta upp hæfa sérfræðinga á
þessu sviði þá held ég að það eigi
eftir að skapa hér gríðarlega
atvinnuuppbyggingu.“ -yk.