Alþýðublaðið - 09.09.1921, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 09.09.1921, Blaðsíða 1
«3-efiÖ tlt aí ^JLþýOufloklcaum. 1921 Föstudaginn §. september. 207. tölnbl. Xaupgjalíií og atvinnnleysil. Afstaða sú, sem Jón Þorláksson bsejar verkfraeðingur hefir tekið til atvinnubóta bæjanns og kaap gjalds vetkamanna, er bæði ein- stök og einkennileg, eg sýnir ijós lega, að maðnrinn hefir mikla löngun til að synda miili skers og báru. Hann játar í öðra orðinu, að bærinn eigi ekki að greiða fægra kaup en aðrir atvinnurek- endur, en neitar þvi (hinu erðinu. Hann heldur því fram, að at- vinnubætur, sem bærinn fram kvæmir til þess, að bjarga mðnn- am frá neyð, eða öllu heldur sveitinni, eigi ekkert skylt við þau verk, sem aðrir láta vinna. Alveg eins og bænum kæmi að engu gagni það, sem hann léti -vinna fyrir sig. Sumum mundi nú þykja það lýsa fullmiklu. van traustt á núverandi stjórn bæjar ins, ef ekki má treysta heani til þess, að ana. ekki út f neina vit- leysu, þegar um atvinnúbætur er að ræða Vér skulurn engar getur ieiða að þvi, hvers vegna herra J. Þorl. tekur svo djúpt í árinni, þegar hann talar um atvinnubætur bæj- arins í sambandi við kaupgjaldið, -og vill veita þær eins og nokkurs- konar élmusugjafir til verkamanna. Svo er að minsta kosti a9 sjá, þegar hann vill greina þær trá ahnari vinnu og gjalda fyrir þær Jægra kaup. Verkamenn eru þó sannarlega «kki ofhaldnir af því lélega kaupi sem þeir fá, þá sjaldan sem vinna fellur þeim í skaut. Þí þeir heíðu vinnu alla virka daga irsins með núverandi kaupl, besru ýeir santt ekki úr býium nema $6oo krónur og er ,.það eitt víst, að ekki mundi jóti Þorlskssoa vera vel haldinn af þeim launum. Nú er það vitan- iegt, að margir dagar, jafnvel vikur og mánuðir líða svo, að verkamenn fá ekkert að gera. Fjárhagur þeirra,, sem, aldrei feefir \ glæsilegur verii, er orðinn svo bágborinn, að ekkert liggur fyrir þeim netns hungurvist á sveitinni, verli ekkert aðhafst. Atvinnuleystsnefndin er að mestu skipnð fulltrúum aiþýðunaar, að undánskildnm Jóni Þorl. Nefndtn er líka sammála um það, að mik- ið þurfi að gera og nóg geti bær- inn látið gera, sem nauðsynlegt sé að koma f verk. Én fé vantar til framkvæmda og þar verða bankarnir að koma til. Ólfklegt er að 'eklci fáist það lán sem þarf. Bönkunnm ber skylda til að ttyðja hag alcnenn- ings Þeir lifa að miklu leyti á sparifé hans. Þeir bafa undanfarið stutt einstaka menn í vafasömum lyrirtækjum; hvort mundu þeir'.þá ekki geta stutt heilt bæjarfélag í þeirrí viðleitni þess, ai reyu* að bjarga hundruium ýátœkra manna /rá sámstn neyi? Vissulega. Þeir geta það vel, ágtetlega. En hvort þeir gera það, er annað mál. Að svo stöddu skulum vér gaoga út frá þvf, að vel verði tekið i láns beiðni bæjarins, en koaii það á daginn, að ekkert geti orðið úr atvinnubótum hans, vegna þess, að bankarnir vilji ekki hjálpa, þá verða þeir að taka afieiðingunum, hverjar sem þær verða. i, Þó ráðist verði í einhverjar at- vinnubætur nær engri átt, að lægra kaup verði greitt við þær en aðra vinnu. Af slíku háttalagi gæti leitt margskonar óþægindi, en ekki siður fyrir bæinn en verkamenn. Það er t. d. margsannað, að menn vinna slælegar við vinnu sem lægra er borguð en alment gerist og er þá óvfst, að borgi sig að spara fáeina aura, Verkamenn þurfa skil- yrðislaust, að fá vinrnt strax, en væri lægra kaup greitt við sumt af bæjarvinnunni, mundu menn í lengstu lög forðast það, að ráða sig í hana, í von um að fá kanske betri vinnu annarsstaðar. Og ekki Brunaíryggingar á innbúi og vörum hvergl ódýrarl en hjá. A. V. Tulínius vátrygglngaskrifstofu El m sklpaf élagsh ús l.nu, 2. hæð. væri það Iftil óþægindi fyrir alla verkstjóra, ef menn væru stöðugt að koma og fara; ef alt af værn nýir menn. Og oss er spurn: Hverja á «ið láta sitja fyrir betur launuðu vinnunni og hverja fyrir þeirri ver launuðu? Ætlar Jón Þorl. kannske að skilja ahafrana frá sauðunum?" Skyldi honum ekkí veitast erfiðar þær fráfærnrí Atvinnuleysið eykst. Vandræðin vax». Sjómenn og kaupafólk er að koma úr sumarvistinni með tvær hendur tómar. Þáð heftr ekki gett mikið betur en vinna fyrir fæðinu ( sumar. Veturinn er frám úndan. Togararnir hreyfa sig ekki. Útgerðarmenn hugsa ekkert um hvernig fer um fólkið, sem þeir hafa svift atvinnuhni. Bæjarfélagið verður að gera það sem það get- ur — og gera fað strax. Samverjinn i Reykjavik byrjaði matgjaftr sfnar i vetur sem leið 12.' fabrúar og hætti þeim 2. april. Lét hann af hendi þann tfma samtals 9419 máltfðir að meðtöldum heimsendum máltiðnm til sjúklinga og fæði starfskyenn ansa. — Ge3tirnir voru urrí 200 á dag að Jafnaði; nærri alt börh, eins og að undanfömu Fullorðnir gestir voru flestir 16, en oftast að eins 8 til 10 á dag, sumpatt gamlir einstæðingar, sumpart mæð- ur, er fylgdu börnum sinum í vondu veðri.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.