Þjóðviljinn - 29.10.1977, Blaðsíða 2

Þjóðviljinn - 29.10.1977, Blaðsíða 2
2 SIÐA — ÞJÓÐVILJINN Laugardagur 29. október 1977 IM~& • • AF HVOT Lesendadálkar dagblaðanna hafa löngum þjónað vissum tilqangi. Þeir eru í stuttu máli einn allsherjar sorphaugur fyrirvissa tegund af f ó!ki til að ausa úr sér óþverranum án þess að láta nafns síns getið, og fá þá sam- borgararnir það stundum óþvegið/ svo ekki sé meira sagt. í þessum dálkum f ær f ólk líka að skrif a þegar það getur ekki lengur orða bund- ist yfir vömmum ýmissa stofnana, svo sem útvarpsins, sem hefur þá ef til vill fengið kommúnista eða heimdelling til að lesa morg- unsögu barnanna. í lesendadálkum er ár eftir ár hægt að fylgjast með því hvernig „Reið- móðir" í Vesturbænum álítur að mjólkurhyrn- ur eigi að vera í laginu.„Dýravinur" upplýsir að þorski hafi verið misþyrmt með því að setja teygju um hálsinn á honum og sleppa honum svo aftur í sjóinn án þess að aflífa hann f yrst. Þá er það nærri daglegt brauð að „Reið-kona" í einhverjum borgarhluta finni gúmíhanska i sínu daglega f ranskbráuði, rottuhali finnst í bjúgunum í Breiðholtinu, en restin af dýrinu í kjötfarsinu í Árbænum, f remsti köggullin af þumalf ingri í pulsum f rá Sláturfélaginu, sem „Reið-kona" í Arnarnes- inu bar gestum sínum til kvöldverðar og meira að segja gleymst að skafa undan nöglinni. Ég held mér sé óhætt að segja að AAorgun- blaðið haf i riðið á vaðið með þessa einstæðu þjónustu við lesendur, eða allavega man ég eftir lesendadálkum undir nafninu „Vík- verji", þegar ég var krakki. Þá var þessi les- endadálkur AAorgunblaðsins tiltölulega sak- (aus en þörf lesning og hafði það að höfuð- markmiði að fylgjast með komu kríuhnar og annarra farfugla og gegndi þar með mark- verðu hlutverki. Síðan hef ur mikið vatn runnið til sjávar, en óhætt er að f ullyrða að síðan hin blöðin öpuðu það eftir að hafa á síðum sínum lesendadálka, hefur þróunin mjög færst í þá átt að gera þá að þeim sorphaug, sem að framan er lýst. Þó er það nú svo að oft leynist perla í skít- haugi. Eina slíka gat að líta í lesendadálki Morgunblaðsins — sem nú er nefndur Velvak- andi — á þriðjudaginn var, undir yf irskriftinni „Tilburðir fyrir prófkjör". Þar kveður sér hljóðs „Reið-kona", en sýnir þann kjark og manndóm að skrif a þó undir f ullu naf ni. Naf n konunnar er Auður Auðuns, en tilef nið það, að kunnur heiðursmaður og sannur sjálfstæðis- maður hér í borg hef ur óskað þess að gerast „limur" í einni af hinum mörgu deildum Sjálfstæðisflokksins hér í borg. Deildin sem umræddur heiðursmaður er að reyna að fá inngöngu í er „Hvöt", en heiðursmaðurinn enginn annar en ástsælasti Sjálf stæðismaður- inn um þessar mundir, sjálfur Albert Guð- mundsson. Nú hef ði mátt halda að f élagarnir í „ Hvöt" þættust haf a himin höndum tekið við svo óvæntan liðsauka, að minnsta kosti þegar höfðeru í huga orð kunnrar „Hvatarkonu" á fundi fyrir nokkru: „Það er undirstaða aukn- ingar „Hvatar", að limum f jölgi sem mest". En nú skeður hið undarlega. Nefnd Auður, sem virðist vera „Hvatarkona", bregst hin versta við umsókn f lokksbróður síns og skrif- ar harðorða grein í lesendadálk AAorgunblaðs- ins, Velvakanda, þar sem hún ber f lokksbróð- ur sinn hinum þyngstu sökum og segir að um- sókn hans í framangreinda deild Sjálfstæðis- f lokksins sé af annarlegum toga spunnin, eða svo notuð séu orð Auðar sjálfrar: „Nú er í uppsiglingu prófkjör i Sjálfstæðisf lokknum og hafa menn getað lesið í AAorgunblaðinu um tilburði eins væntanlegs f rambjóðanda til þess að vekja á sér athygli og skopast að." Síðar i greininni segir Auður að tilgangur Alberts sé augljós (sem sagt að vekja á sér athygli fyrir próf kjör) og lýkur síðan greininni orðrétt með þessum orðum: „Gæti maður þá fengið annan grínþátt að skemmta sér við , en þá verður að hafa snör handtök, því senn dynur prófkjörið yfir". Svo mörg eru þau orðin í lesendadálki AAorg- unblaðsins, Velvakanda. Fullvíst er talið að „Hvatarkonur" vilji synja Albert um inngöngu í „Hvöt", þar sem hann sé sannanlega ekki kona og líklegt talið að þær í Hvöt, sem sannreynt hafa þá stað- hæfingu, hafi verið látnar staðfesta kynferði Alberts áður en hann var f elldur sem limur. Hinu er ekki að leyna að grunur leikur á að meðal hinna kvenlegu lima „Hvatar", félags sjálfstæðiskvenna í Reykjavík,kunni að leyn- astnokkrir karlar, líktog í landsliði Sovétríkj- anna í kúluvarpi. Það vekur alltaf nokkrar grunsemdir, þegar konur eru mjög skeggjað- ar, eins og nokkrar af,, Hvatarkonum" og eins ef þær leita á stöllur sínar. AAun það því næst á dagskrá hjá sjálfstæðis- kvennafélaginu „Hvöt" að ganga endanlega úr skugga um kynferði limanna, en eins og augljóst er mun það aðeins hægt með einum hætti. Talið er fullvist að Albert verði tekinn með í þá skoðun, svo endanlega sé hægt að hafna honum. Og að athugun lokinni gæti þessi gamli hús- gangur átt svo undurvel við. Athugun sannaöi ekki neitt, undruðust það lýðir að konur vantar aðeins eitt sem Albert Guðmunds prýðir. Flosi. Ingiberg Magnússon skrifar um mmm m myndhst Tryggva- sýning í SÚM Tryggvi ólafsson er meö sýninguíSúM — listamaður sem hefur af ágætu hugviti unnið úr umræðuefnum og myndefnum fjölmiðla, tengt saman kunnug- lega hluti af heillandi prakkara- skap. Við höfum kritik fyrir þvi, að þetta sé heillegasta og sam- stæðasta sýning frá hans hendi. Sýningunni lýkur á sunnudags- kvöld. Þessi mynd Tryggva heitir Varið land. Tvær sýningar á Kjarvalsstöðum Benedikt Gunnarsson og mynd sem heitir eik) ,Land i sköpun" — (Ijósm. Benedikt Gunnarsson Ég vil gefa í skyn Benedikt Gunnarsson opnar i dag sýningu á Kjarvalsstöðum. Þetta er stór sýning. Myndirnar eru eitt hundraö. Oliumálverk og pastelmyndir. Sá sem gengur um sýninguna varður fyrst af öllu fyrir þeim áhrifum, að hann þekki aftur til hálfs fyrirbæri ur sýnilegum heimi. Benedikt segist vilja forðast eftirlikingar: Ég vil fyrst og fremst gefa i skyn. Hér er til að mynda málverk sem heitir Land og mannvirki. Gott og vel: þarna er land, og mannvirki, og birta, og fjarvidd. En þar með er ekki sagt, að hægt sé að fá þessu mannvirki stað á korti. Þessi mynd er dæmi um það, hvernig notaðar eru vissar eigindir úr umhverfinu, sem unnið er úr á persónulegan hátt. Nafngiftirbeina huganum samt á ákveðnar brautir. Nokkrar myndir eru úr flokki sem ber samheitið Elduri Heimaey. Heit- ar og rauðar myndir. „útfærsla á glóð i byggð" segir Benedikt. I annan stað mætir okkur mynd sem heitir Kristur i Getsemane. Höfundur hennar segir, að mynd- in sé tilraun til að sýna það efni á allt annan hátt en menn hafa van- ist. Hann hefur unnið að verkefn- um fyrir kirkjur, og þess sér stað á fleiri en einni mynd. Allmargar myndanna raða sér i flokka. Blámi, hjálmar og óá- kveðnir tæknilegir hlutir fylkja sér saman i geimferðaflokk. Ein myndanna heitir meira að segja sérlega hátiðlegu nafni: Geim- farar ræða eilifðarmalin. Benedikt Gunnarsson hefur haldið tólf einkasýningar. Hann á myndir i átta löndum. Sýningin er opin til sunnudags- kvölds, sjötta nóvember. —áb Gunnar örn Gunnarsson opnar sýningu á Kjarvalsstöðum i dag. Hann sýnir 68 málverk.. Likami mannsins, nánar tiltek- ið — konunnar, blasir við i öllum hornum. Hringir brjóstanna njóta sérstaks forgangsréttar og geta vakið upp margskonar tengsli. Lykur um lif vort, litill hringur, Gunnar Orn Gunnarsson: Mannslíkaminn með tílbrigðum Gunnar cii-n Gunnarsson og mynd sem heitir Teikning á málverki (ljósm. eik) sagði skáld ágætt. Eins gæti ósvifinn maður látiö sér koma i hug hringir þeir sem sérkenna orrustuflugvélar hernaðarþjóða. Það eru engar ákveðnar per- sónur til fyrirmyndar, segir Gunnar örn. Nema á eins og tveim myndum, önnur er af sjálf- um mér, hin af afa og ömmu. En kannski kemur stundum i gegn svipur af fólki sem maður um- gengst. — Eru þessir Hkamir allir eins- konar andmæli gegn landslags- dýrkun íslendinga? — Nei, mannslikaminn er mér fyrst og fremst efni til að vinna úr. Tilefni til að sýna það sem ég ætla málverkinu. Ef aö ein mynd- annaheitir t.d. Margrét drottning með Hna húfu, þá er sú nafngift orðin til eftirá.vegna likingar, sem mér var bent á. En á einni mynd er mættur danskur maður, skáldið Jens August Schade, hrikalegastur ástaskálda. Nakin kona þvert yfir forgrunninn, og Schade i gráum glugga fyrir ofan. Hann horfir ekki á konuna, þótt undarlegt megi virðast. Þessi mynd er gerð i heiðurs- skyni við hálfrar aldar skáldferil Schades. Gunnar Orn hefur hald- ið tvær sýningar i Kaupmanna- höfn. Niu sýningar alls, allt frá þvi að hann sýndi fyrst 1970. Myndirnar kosta frá 60 til 500 þús. króna. Sýningin er opin til sunnudags- kvölds, 6. nóv. —ab

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.