Dagblaðið Vísir - DV - 02.02.2000, Blaðsíða 5

Dagblaðið Vísir - DV - 02.02.2000, Blaðsíða 5
MiÐVIKUDAGUR 2. FEBRUAR 2000 Fyrir hálfu öðru ári kom Claudio Parmiggiani til íslands ogfluttifyrirlestur um verk sín á námskeiði á vegum On Iceland og Háskóla tslands. tferðinni kynntist hann Ólafi Kvaran, forstöðumanni Listasafns tslands, sem síðanfór utan og skoðaði sýningu á verkum hans í Bologna. Upp úrþessufœddist sú hugmynd aðfá Parmiggiani til lslands og nú er hann kominn, með heila sýningu og einn vita ífarlesk- inu. Samruni anda og ernis a ba Þótt erlendir myndlistarmenn séu tíðir gestir á íslandi þá gerist það ekki á hverjum degi að íslenskt safh fái tækifæri til að setja upp sérhannaða yfirlitssýningu á verkum heimþekkts samtímalistamanns á hátindi ferils síns. Sýningin á verkum ítalska myndlistarmannsins Claudio Parmiggiani, sem var opnuð í Listasafni íslands um helgina, hlýtur því að teljast viðburður sem enginn listunnandi má láta fram- hjá sér fara. Sýningin er sett upp í nánu samstarfi við listamanninn, sem valdi sjálfur öll verk á sýninguna og ákvað staðsetningu þeirra í safninu. Átök við upphengingu Þegar okkur bar að garði í Listasafninu um miðja síðustu viku var Parmiggiani upptekinn við að aðstoða starfsmenn þess við að hengja upp eitt viðkvæmasta verkið á sýningunni. Þetta er málverk sem ekki má snerta og því var því valinn staður á veggnum fyrir ofan stigapall- inn milli fyrstu og annarrar hæðar. Veggurinn hentar verkinu vel en það er nokkuð stórt og níðþungt þar sem undirstaðan er þykk viðar- plata. Ekki auðveldar það mönnum verkið að handriðið nær ekki upp að veggnum. Þeir þurfa því að athafna sig á til þess gerðum palli sem er eiginlega aðeins of stuttur til að hægt sé með góðu móti að standa við hlið verksins. Viðstaddir standa á öndinni meðan verið er að bregða því upp á spýtu og listamaðurinn heldur fast í kálfann á ein- um starfsmanni, greinilega kominn með meiri áhyggjur af þeim en verkinu á þessu stigi málsins. „Ég gat ekki farið frá á meðan þeir voru að þessu," segir Claudio þegar listaverkið er komið á sinn stað og mennirnir farnir í kaffi. „Verkið er gert með sóti af logandi eldi sem ég kveikti í lokuðu herbergi," heldur hann áfram. „Það er svona þungt af því platan þurfti að vera nógu sterk til að þola eldinn án þess að bogna. Hvítu formin á myndinni eru af hlut- um sem voru í sama herbergi. Utkoman er því verk eldsins," segir hann, hugfanginn af töfrunum sem leynast í frumkröftunum. Sigling Ijóða Á sýningunni eru verk sem ættu að gefa gestum góða mynd af því sem Claudio Parmiggiani hefur verið að fást við síðustu þrjátíu árin. „Verkin eru frá ólíkum tímum en ég vona að sýningin dragi upp ákveðna heildarmynd. Sú var að minnsta kosti ætlunin en það var líka svolítið snúið að vera staddur á ítalíu en eiga að skipuleggja sýn- ingu sem á að setja upp í ákveðnu rými norður á íslandi." Eitt verkanna er sérstaklega unnið fyrir þessa sýningu. Það sam- anstendur af fimm bátum sem fylltir hafa verið með litum. „Ég hef sett ólík litarefni í hvern bát, svartan, rauðan, grænan, gulan og blá- an. Litirnir vísa til þess sem ég man um ljóðið „Sérhljóðar" eftir Rimbaud. í ljóðinu kallar hver sérhljóði fram ákveðinn lit í huga skáldsins. í einum bátanna er hvítur litur. Hann er ekki fenginn með litarefhi heldur hveiti. Verkið er því táknrænt með tvennum hætti: litarefnið taknar andlega næringu en hveitið þá efhislegu svo þetta er samruni tveggja þátta, frumspekilegra og efnislegra. Eg lit á verkið sem eins konar veraldlega helgiathöfn. Út frá skáld- legu sjónarhorni vísar báturinn til stefnumóts við vatnið. Og þó bát- arnir séu ítalskir þá tengjast þeir því sem ég hef lesið um ísland á miðöldum, um hirðskáldin sem sigldu til Noregs frá íslandi til að flytja konungum kvæði. Þannig standa bátarnir fyrir ákveðna hringrás eða stef um löngu horfna hluti sem verkið gæðir nýju lifi." Kristur í trénu I öðrum sal er annað verk með báti sem Claudio segist hafa gert fyrir þrjátíu árum. „Þetta er fyrsti báturinn og það er svo langt síðan að mér finnst það hafa verið í öðru lífi," segir hann og brosir. „En hann býður upp á innri tengingu verkanna á sýningunni og er hér tákn fyrir aðra sögu, þá sem tilheyrir mér og mínum verkum." Þessi bátur er fullur af þrívíðum geómetrískum formum, þakinn húðum eða myndum af þeim. „Það er ekki auðvelt fyrir mig að tala um þetta verk núna. Ég hef aðrar skoðanir á því í dag en þegar ég gerði það," segir hann. „Það er gert í ákveðnum anda sem í dag er kenndur við umhverfisvernd og fjallar um horfna náttúru. Það má líkja bátnum við Örkina hans Nóa því innanborðs hefur hann að geyma hluti sem minna á dauða hinnar dýrslegu orku. Báturinn flyt- ur því eins konar líkklæði náttúrunnar og flýtur um einhvers staðar á mörkum skynsemi og óskynsemi. Nú, þegar verkið er komið til ís- lands, löngu eftir að það var gert, öðlast það aðra merkingu og gæti allt eins visað til íslands og íslenskrar náttúru." Við hliðina á bátnum stendur sviðinn trjástofh sem lítur út fyrir að hafa verið lostinn eldingu. Listamaðurinn staðfestir að svo sé. „Hann hefur verið snortinn af himnum. Ég fann hann svona og ákvað að hirða hann því hann líkist Kristi. Þetta er afar harmrænt verk því það minnir á náttúru sem á einhvern hátt er afmynduð, en það á reyndar við um öll verkin í þessum sal." Afskekkt og hrjóstrugt Þegar sýningunni í Listasafhinu lýkur 28. febrúar mun standa eft- ir Parmiggiani vitinn sem var afhjúpaður á Sandskeiði á laugardag. „Vitinn er af ásettu ráði staðsettur langt frá sjó og úr alfaraleið svo vegfarendur þurfi að hafa fyrir því að fara og skoða hann. Hann er eins og nafli á svæðinu og er vonandi haldinn aðdráttarafli sem dreg- ur fólk til hans. Hann táknar einnig hvað það merkir í mínum huga að leggja stund á myndlist í dag. Ég held að listin sé að fjarlægjast fagurfræðileg viðfangsefhi og eigi eftir að snúast í ríkara mæli um siðfræðilegar spurningar." Af þessum ástæðum fannst honum ekki eftirsóknarvert að finna vitanum stað í fögru landslagi. „Ég vildi ekki þurfa að skilja eftir mig sár í náttúrunni eftir uppsetningu hans. Á þessum stað mun jarðvegurinn jafna sig á umrótinu á örfáum mán- uðum, eða það var mér í það minnsta sagt." -MEÓ Apríl MENNINGARBORG EVROPU ARIB IOOO Alþjóðlegt skákmót 5. apríl hefst alþjóðlega Reykjavíkur- skákmótið sem hefur unnið sér virðingu út um allan heim og verður óvenjusterkt á menningarárinu. Nærfellt hundrað innlendir og erlendir stórmeistarar munu setjast að tafiborði í þetta sinn. Skipuleggjandi er Skáksamband íslands. Kristinn syngur á Metropolitan 25. april syngur Kristinn Sigmundssoní fyrsta sinn á Metropolitan-óperunni í New York. Hann syngur hlutverk Hundingja í Valkyrjunni eftir Wagner og á móti honum syngur enginn minni maður en Domingo. Seinni sýning Kristins á Metropolitan að þessu sinni verður 2. maí. Kristinn syngur svo hér heima á Hátíðatónleikum Listahá- tíðar 8. júní með stórsöngvurunum sem sjást með honum framan á blaðinu. Sælar systur Frá 27. apríl til 1. mai stendur Kvenna- kór Reykjavíkur fyrir fyrsta norræna kvennakóramótinu í Reykjavík. Þekktir leiðbeinendur halda námskeið, virtur gesta- kór syngur á tónleikum og flutt verður frum- samið mótslag eftir íslenskt tónskáld. Á lokatónleikum mótsins er ráðgert að 1500 konur syngi einum rómi lög frá öllum rikum á Norðurlöndum. MENNINGARHORG EVHÖPU ARID IOOI Máttarstólpar menningarársins: c SJÓVÁ&OALMENNAR $ BÚNAÐARBANKINN Laadsvirkjun BB EIMSKIP I T

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.