Dagblaðið Vísir - DV - 07.12.2000, Blaðsíða 14

14
FIMMTUDAGUR 7. DESEMBER 2000
Skoðun
I>V
Spurning dagsins
Hvernig finnst þér hafa
tekist til með nýja sveitar-
félagið, Fjarðabyggð?
(Spurt var á Eskifirði.)
Guðrún Rögnvarsdóttir sjoppueigandi:
Ég kaus sameiningu sveitarfélag-
anna, en ég verö nú aö segja aö ég
sé enga breytingu til batnaöar.
Stefán Óskarsson umboösmaöur:
Ég sé eftir því, en ég kaus meö sam-
einingu á sínum tíma.
Auðbjörn Guðmundsson kaupmaður:
Ég var fylgjandi sameiningu og kaus
meö henni, en ég er fjarri því aö
vera ánægöur meö framkvæmdina.
Trausti Reykdal, hárskeri og rekur
vídeóleigu:
Ég kaus sameiningu sveitarfétag-
anna. Slæmt var þaö fyrir, en ekki
hefur ástandiö tagast.
Arnar Kristjánsson verkamaður:
Ég var á móti þessari sameiningu og
kaus samkvæmt því. Ég er ails ekki
ánægöur meö þróun mála. Viö heföum
spjaraö okkur betur upp á eigin spýtur.
Benedikt Jóhannsson verkstjóri:
Kaus sameiningu og er vonsvikinn
meö aö stjórn nýja bæjarfélagsins
hefur ekki gengiö nógu vel og nán-
ast öll veriö lögö í bleyti.
Fyrirbyggjandi umferöarlöggæsla
Verður aö standa undir nafni.
Fyrirbyggjandi löggæsla
- gegn ölvunarakstri
„Ekki þarf meira en einn
harðan árékstur á einni af
stofnbrautum borgarinnar
til þess að þessir örfáu um-
ferðarlögreglumenn séu
uppteknir um ótiltekinn
tíma. Hver sinnir sérhcefðu,
fyrirbyggjandi umferðareft-
irliti á meðan?“
„Endum ekki jóla-
gleðina með ölvun-
arakstri“. er yfir-
skrift átaks Sam-
bands íslenskra
tryggingafélaga í
samstarfl við Slysa-
vamafélagið Lands-
björgu. í þessu átaki
verður leitað
márgra leiða til að
vekja athygli lands-
manna á skelfileg-
um afleiðingum ölv-
unaraksturs. Reynslan sýnir að mark-
viss áróður í fjölmiðlum hefur ákveð-
in áhrif til góðs en dugar ekki einn og
sér. Ef takast á að sporna við ölvun-
arakstri, þarf fyrirbyggjandi umferð-
arlöggæsla að standa undir nafni.
Á undanfómum árum hefur orðið
alvarleg þróun í umferðarlöggæslu-
málum hér á landi. Umferðardeild
lögreglunnar í Reykjavík hefur nán-
ast verið aflögð og má telja gott ef
3-4 sérhæfðir umferðarlögreglu-
menn eru við umferðareftirlit á
svæði Reykjavíkurlögreglunnar.
Ekki er hægt að halda uppi „sí-
virkri" umferðarlöggæslu með svo
fáum mönnum - enda er umdæmi
Reykjavíkurlögreglunnar frá ysta
tanga Seltjamamess og inn í Hval-
fjarðarbotn. Ekki þarf meira en
einn harðan árekstur á einni af
stofnbrautum borgarinnar til þess
að þessir örfáu umferðarlögreglu-
menn séu uppteknir um ótiltekinn
tíma. Hver sinnir sérhæfðu, fyrir-
byggjandi umferðareftirliti á með-
an? Hversu margir ölvaðir öku-
menn komast leiðar sinnar um göt-
ur borgarinnar á þeim tíma?
Víða í smærri sveitarfélögum er
löggæsla afar frumstæð, svo ekki sé
meira sagt, enda oft aðeins einn
maður á vakt á hverjum tíma með
eftirlitssvæði sem spannar hundruð
kílómetra. Við slíkar aðstæður geta
menn aðeins sirrnt nauðsynlegustu
útköllum en fyrirbyggjandi löggæsla
til vamar ölvunarakstri er nánast
vonlaus. Þetta vita þeir sem stunda
það að aka undir áhrifum áfengis og
aðrir þeir sem kjósa að túlka umferð-
arlögin að vild. Þeir komast einfald-
lega upp með glæpinn.
í flokki þeirra ökumanna sem
stunda það að aka eftir að hafa neitt
áfengis má þvi miður finna öku-
menn og farþega úr öllum þjóðfélags-
stigum, jafnvel menn i virtum, opin-
berum embættum. Brjóstumkennan-
legt er að horfa upp á þá sem eiga að
sýna gott fordæmi brjóta lögin á
þennan hátt og hætta lífi og limum
annarra.
Við sem förum að lögum í þessum
landi til þess að minnka líkumar á
að lenda í umferðarslysi gerum þá
lágmarkskröfu að þeir virði gildandi
landslög. Við gerum einnig þá kröfu
til stjómvalda að þau tryggi okkur
mannsæmandi umferðarlöggæslu
svo afbrotamenn í umferðinni verði
tafarlaust stöðvaðir þegar þeir mæta
á „vígvöllinn" - áður en þeir skilja
eftir sig mannlega harmleiki sem
aldrei verða aftur teknir.
Ragnheiöur
Davíösdóttir,
forvarna- og ör-
yggismálafulltrúi
Vátryggingafélags
íslands, skrifar:
Húsnæðisklúður Alþingis
Hannes Guðmundsson
skirfar:__________________________
Ég sá með eigin augum upphlaup
formanns Samfylkingarinnar, Össur-
ar Skarphéðinssonar, og áhlaup á
forsætisráðherra sl. mánudag vegna
meintrar yflrhylmingar þess síðar-
nefnda yfir umframeyðslu vegna
Þjóðmenningarhússins. Það sker í
augu og eyra að heyra össur fara
mikinn um endurbætur Þjóðmenn-
ingarhússins en sleppa alveg að ræða
um annað hús, þar sem Alþingi kem-
ur beint við sögu vegna kostnaðar á
innréttingum fyrir stofnunina í nýju
húsi í Austurstræti. Össur lét sig
hafa það að sleppa ákúrum á þær
framkvæmdir. - Hvað skyldi þing-
maðurinn Össur hafa þar að verja?.
„Það sker í augu og eyru að
heyra Össur fara mikinn
um endurbætur Þjóðmenn-
ingarhússins en sleppa al-
veg að ræða um annað hús
þar sem Alþingi kemur
beint við sögu vegna kostn-
aðar á innréttingum fyrir
stofnunina í nýju húsi í
Austurstræti. “
Aumkunarvert yfirklór forstjóra
Framkvæmdasýslu ríkisins í sjón-
varpsviðtali um sl. helgi segir manni,
að þar sé meira en lítið klúður á ferð.
Og alls óverjandi.
En hér er sem oft áður að þegar Al-
þingi sjálft á í vök að verjast vegna
umframeyðslu, dagpeningasukks og
frímiða fyrir alþingismenn, maka
þeirra og jafnvel börn, þá rofnar ekki
samstaða þingmanna í millum.
Almenningur er nú orðinn svo vel
að sér (þökk sé sífellt lengri skóla-
göngu og betur launuðum kennurum
en hér áður) að hann situr ekki þegj-
andi undir upphlaupi einstakra þing-
manna eins og formanns Samfylking-
arinnar sem bendir í allar áttir úr
ræðustóli og á alla aðra en sjálfan
sig. - Við bíðum nú eftir að Össur
taki fyrir húsnæðisstækkun Alþingis
í Austurstræti.
Dagfari
Ekki bíta mig - segir varðstjórinn
Ekki benda á mig... sagði varðstjórinn í
Bubbalaginu um árið og undraði engan þau vin-
samlegu tilmæli þar sem það er rakinn dóna-
skapur að benda á fólk. Ástandið hefur þó
versnað til muna og bendingar eða annað
handapat er ekki það sem löggumennirnir þurfa
að hafa mestar áhyggjur af.
Nú ríkir nefnilega óöld í Reykjavík og böm,
unglingar og útlendingar vaða hér uppi með
kjaft og stæla. Fólk getur ekki lengur farið á
diskótek öðruvísi en vopnað ægilegustu sveðj-
um og á það meira að segja til að bregða brandi
gegn sjálfri lögreglunni’. Þegar vopnin eru tekin
af andskotunum nota þeir bara kjaftinn og
klærnar. Það er frýsað hátt og bitið og slegið -
eins og í kvæðinu gamla um hina heittelskuðu.
í DV í gær var talað við ólánsaman laganna
vörð sem oftsinnis hefur orðið fyrir barðinu á
rumpulýðnum og vart nema hálfur maður eftir.
Hann hefur verið skallaður, barinn, karatesparkað-
ur og bitinn tvisvar og bíll sem hann var á rifinn í
sundur. Vörðurinn var vitaskuld sleginn yfir óöld-
inni en mest var hann þó hneykslaður á því að
bömin bæru ekki virðingu fyrir búningnum sem
hann gengur í þegar hann sinnir störfum sínum.
Enginn óttast lengur lögreglubúninginn en það
skrifar Vörður á reikning vínveitingahúsa í Reykja-
Búningurinn sem borgaramir eiga að
hræðast samanstendur af smábarnablárri
skyrtu, bindi eins og viðkomandi sé ný-
kominn afJC-fundi og þykkri skólaúlpu
með endurskinsmerkjum í bak ogfyrir. Er
hugsanlega hœgt að taka mark á löggu
sem klœðir sig eins og hver annar Gummi
í nœsta húsi?
vík og hvað þau hafa lengi opið. Bitið hefur
verið í leðurhanskana hans og áreiðanlega ein-
hverjar tölur fengið að fjúka í átökunum. Falleg
lögregluhúfa var og slegin af lögreglukonu sem
hann þekkir. Húfan lenti í götunni.
Að mati Dagfara er hér úrbótá þörf og eigi
síðar en nú þegar. Hann leggur heldur engan
trúnað á að þetta sé vínveitingunum að kenna -
heldur linkulegum lögreglubúningi sem íslensk-
ar löggur klæðast. Búningurinn sem borgararn-
ir eiga að hræðast samanstendur af smábarna-
biárri skyrtu, bindi eins og viðkomandi sé ný-
kominn af JC-fundi og þykkri skólaúlpu með
endurskinsmerkjum í bak og fyrir. Er hugsan-
lega hægt að taka mark á löggu sem klæðir sig
eins og hver annar Gummi i næsta húsi?
Nýja búninga verður lögreglan umsvifalaust
að fá og leggur Dagfari til að breytt verði um
lit og snið - teknir upp svartstakkar, stígvél og her-
foringjahúfur - til þess að liðinu stafi nú einhver
beygur af því yfirvaldi sem þrammar um götur höf-
uðborgarinnar. Dagfari veit meira að segja til þess
að fyrr á öldinni var þetta reynt í útlöndum með
ótvíræðum árangri.
íshrönglið úr Grænlandsjökli
Allt í átt til okkar.
Hvar er ísröndin?
Jðn Árnason hringdi:
Veðurfréttir á sjónvarpsstöðvunum
hafa batnað mikið frá því sem áður
var þegar veðurfræðingurinn sat í
makindum með bendil í hendi og
benti á aumt og illa gert veðurkortið.
Eitt finnst mér þó vanta sárlega. Að
sýna ísröndina sem er einhvers stað-
ar úti af landinu vestanvert. Við vit-
um að íshrönglið úr Grænlandsjökli
er sífellt á sveimi, ýmist nær eða fjær
frá íslandi. Sólin bræðir án aíláts úr
jöklinum og mest siglir þetta í átt til
okkar. Er nú ekki hægt að fá ískort í
veðurfréttimar, a.m.k. við og við?
Öll umfjöllun hjálpar
Birta hringdi:
Ég varð undrandi að sjá umkvörtun
Freyju á þessari síðu sl. fimmtudag þar
sem hún lét bókaumfjöllun fjölmiðl-
anna fyrir jólin fara í taugamar á sér.
Sjálf les ég nú ekki mikið en reyni þó
að fylgjast með því helsta og gef börn-
um og ættingjum góða bók í jólagjöf.
Vissulega eru bókaskrámar góðar til
síns brúks en öll umfjöllun, hvort sem
eru dómar gagnrýnenda eða viðtöl við
aðstandendur nýútkominna bóka,
hjálpar manni að glöggva sig á úrval-
inu og verður oft til þess að maður vel-
ur bók sem maður hefði annars ekki
veitt eftirtekt. Einnig upplestrar á að-
ventunni, ekki síst í skólum. Þakka
ber hvað rithöfundar eru fúsir til að
lesa fyrir æsku landsins. Jólabókaflóð-
ið er hluti jólaundirbúningsins og á að
flæða líkt og verið hefur.
Grunnskólinn tekur forustuna
- /' samninga- og launamálum.
Grunnskólinn sigrar
Kristján Einarsson skrifar:
Ég vil taka undir lesendabréf í DV sl.
mánudag. Þar var sú hugmynd reifuð
að ríkið sæi aðeins um að kosta grunn-
skólann (skyldunámið). Annaö nám
yrði á kostnað nemenda sjálfra eða að-
standenda þeirra. Þjóðfélagið á ekki að
borga tilviljanakenndan árangur þús-
unda nemenda í framhaldsnámi. Og
svo eru það samningamálin. Nú virðist
grunnskólinn líka ætla að rifa sig fram
úr öngþveitinu um laun og kjör kenn-
ara og semja við sveitarfélögin, jafnvel
til 10 ára. Grunnskólinn ætlar sýnilega
að taka forystuna. Það er vel, því þenn-
an skóla kostum við, og eigum að kosta,
en ekki framhaldsskólann.
Freistingin er mikil
Lárus hringdi:
Ég heyrði pistil Umferðarráðs sl.
þriðjudagsmorgun eins og ávallt rétt
fyrir kl. 8. Þar greindi kona frá ólög-
legum hraða í Ölfusinu og að maður
hefði verið stöðvaður á 130 km hraða.
En vegurinn var auður og þetta er
freisting fyrir marga, sagði konan í
Umferðarráöi. Mér heyrðist hún gefa
sterklega til kynna að svona háttalag
væri nú ekki svo alvarlegt og freist-
ingin á góðum þjóðveginum ávallt til
staðar. Síðan kom léttara hjal um ailt
og ekkert, þ.á m. þvaður um að „pissa
í skóinn sinn“, og svona... Yfirleitt er
þetta Umferðarráðsblaður bara að-
hlátursefni þeirra sem á hlýða. Og
auðvitað eitt af hinum mörgu „ráð-
um“ sem ríkið er að burðast með en
þarflaust með öliu.
DV Lesendur
Lesendur geta hringt allan sólarhring-
inn í sfma: 550 5035.
Eöa sent tölvupóst á netfangið:
gra@ff.is
Eða sent bréf til: Lesendasíöa DV,
Þverholti 11, 105 Reykjavík.
Lesendur eru hvattir til að senda mynd
af sér til birtingar með bréfunum á
sama póstfang.