Dagblaðið Vísir - DV - 30.10.2001, Page 14

14
ÞRIÐJUDAGUR 30. OKTÓBER 2001
Skoðun I>V
Jónas Sen, eftir á að hyggja
Carreras á sviði Laugardalshallar
Viöburður í íslensku tónlistarlífi.
Ferðu mikið á Netið?
Anton Örn Reynisson nemi:
Ég er ekki meö Netiö.
Helgi Þór Másson nemi:
Af og til, ég næ í lög og annaö
efni þangaö.
Guölaugur Hrafn Ólafsson nemi:
Já, frekar, ég skoöa íþróttir og fréttir.
Yngvi Guömundsson nemi:
Já, af og til, aðallega til aö
sækja tónlist.
Finnur Sigurösson nemi:
Já, ég er mikiö á Netinu
í tölvuleikjum.
Hilmar Gunnarsson nemi:
Já, ég vafra aöeins um.
Ég sótti tón-
leika Jose Carrer-
as í Laugardals-
höllinni þann 17.9.
sl. Sjálf sat ég fyr-
ir aftan þjóð-
þekkta leikkonu
sem valdi sér sæti
af handahófi. Sú
sagði að „þessi
sæti væru fln, og
„ef einhver ætlaði
að taka þau þá
myndi hún bara
_ n að borga fyrir
staðsetninguna". Ég vogaði mér
ekki að standa í vegi sætaþjófsins.
Leikur ekki nokkur vafi á því að
fleiri slík tilvik hafi átt sér stað. Vil
ég ekki skrifa ágreininginn á tón-
leikahaldara, heldur ósvífna ein-
staklinga sem þegja nú þegar við-
burðurinn er yfirstaðinn þunnu
hljóði í skugga eigin sektar.
Hjarta mitt sló í takt við ummæli
Jónasar Sen, sem ritar í DV þann
18.9.; „Þessir tónleikar voru við-
burður í islensku tónlistarlífí, ynd-
isleg skemmtun og fullkomlega
skipulagðir" en hváði er þessi ágæti
maður skrifar á sig mistök f eigin
dálki hinn 29.9. sem ber yfirskrift-
ina „Carreras, eftir á að hyggja".
Jónas, ég er miður mín. Þessi
hringlandaháttur á sér engan fagleg-
an rökstuðning. Eftir ágreining þinn
við eigið sjálf undanfarnar vikur á
síðum DV eru farnar að renna á mig
tvær grímur og veit ég vart hvernig
ég á að skilja þanka þina lengur.
Hvort fyrri skrif þín einkennast þá,
að sama skapi, af sveiflukenndum
skoðunum tvístígandi gagnrýnanda?
í heimi okkar kvenna er framkdTha
sem þessi klárt merki um skort á
sannri karlmennsku.
Satt segir þú, Jónas, í DV-gagn-
rýni þinni þann 29.9.: „Laugardals-
höllin er í rauninni ekkert annað en
risastór bílskúr og ekki menningar-
þjóð sæmandi að bjóða framúrskar-
Halldór Jónsson
(veiöimaöur) skrífar:
í ummælum veiðistjóra í dagblaði
laugard. 20. okt. leggur hann mat sitt
á alla veiðimenn landsins og segir í
rauninni að 98-99% veiðimanna
landsins séu hálfgerðir aular. Það
hlýtur eiginlega að vera því hann
sagði orðrétt: „Menn hafa heldur
ekkert við fleiri skot að gera því það
er ekki nema 1-2% skotveiðimanna
sem hafa hæfni til að 4. og 5. skot
komi að einhverjum notum.“ Ég
dreg því þá ályktun að það skipti
engu máli hvort veiðimenn, þessi
98-99%, hafl 4-5 skot úr að moða,
það myndi þá bara auka hagvöxtinn
i landinu að veiðimenn fengju bara
að nota þennan skotafjölda.
„Ég óska þess eins að um-
rœðunni verði beint í
frjórri jarðveg - nefnilega
hvað kemur nœst. “
andi listafólki og tónlistarunnend-
um upp á slíka aðstööu." En ég tek
einnig undir orð þín þann 18.9. en
þú segir: „Þeir Þorsteinn Kragh og
Kristinn Aðalsteinsson voru hvata-
mennimir að komu Carreras, sem
enginn trúði í fyrstu að gæti orðið
að veruleika og er þeim hér með
þakkað fyrir fífldirfskuna."
Ég kem nú loks á framfæri ein-
lægum þökkum mínum til ofurhug-
„Miðað við þessar upplýs-
ingar sem hr. veiðistjórinn
virðist hafa undir höndum
um hœfni veiðimanna til
skotafjölda þá sé ég ekki
betur en endurskoða þurfi
þessi lög um skotafjölda. “
Ekki þurfum við að hafa áhyggjur
af þessum 1-2% veiðimönnum sem
hafa hæfnina til að nota skotafjöld-
ann eins og veiðistjóri sagði, því
þetta er svo lítill hluti skotveiði-
manna að það hefði sáralítil eða
engin áhrif á stofnstærð veiðifugla.
Miðað við þessar upplýsingar
anna sem leiddu tenórinn stóra í
hús hér á landi. Ég legg til að gagn-
rýnendur beiti völdum sínum í
heimi fjölmiðla til að knýja á um
betra húsnæði undir stórviðburði
sem þessa. Geri betur við þá örfáu
einstaklinga sem búa yfir frum-
kvæði og viti til að færa landanum
heim stórviðburði, og styðja við
bakið á aukinni listmenningu.
Þannig leikur mér ofurlítil forvitni
á því hvað er framundan. Ég efa
ekki að gagnrýnendur hafi leitt hug-
ann að afleiðingum heimsóknar ten-
órsins í september sl. Ég óska þess
eins að umræðunni verði beint í
frjórri jarðveg - nefnilega hvað
kemur næst.
sem hr. veiðistjórinn virðist hafa
undir höndum um hæfni veið-
manna til skotafjölda þá sé ég ekki
betur en endurskoða þurfi þessi lög
um skotafjölda. Lögin hljóta að vera
einhver tímaskekkja!
Hafi hr. veiðistjórinn engin gögn
um skothæfni veiðimanna eða að
þetta séu bara persónulegar skoðan-
ir hans þá tel ég veiðistjórann vera
kominn langt út fyrir sitt starfssvið
að koma með svona yfirlýsingar um
veiðimenn landsins.
Ég get hins vegar verið sammála
hr. veiðistjóranum og þeim góða
manni, Sigmari B. Haukssyni, um
að akstur utan vegarslóða sé með
öllu ófyrirgefanlegur og veiðimönn-
um til skammar.
Fréttir á niðurleið
Árni Jóhannesson skrifar:
Mér þykir frétt-
ir í Sjónvarpinu
hafa dalað allveru-
lega. Raunar verið
með daprasta móti
allt sl. sumar og
alveg til þessa.
Frétt er sjaldnast
fullsögð og dettur
bara niður eins og
skotin, oft þegar
mest ríður á að
sýna eða spyrja
meira. Ég tek dæmi frá sl. fimmtu-
degi úr frétt um sölu lambakjöts vest-
anhafs (þar fannst mér vanta að ræða
við einhvem viðskiptavin í verslun)
einnig fréttin um ballettdansinn
(hefði mátt sýna ögn meira af dansin-
um og ræða ítarlegar við dansara).
Ekkert var heldur Qallað um tillögur
útvarpsstjóra um niðurskurð hjá
Sjónvarpinu. Ég tel fréttir Sjónvarps
vera komnar niður i algjört lágmark,
bæði í fréttamati og framsetningu.
Árni Sigfússon
á Omega?
Egill Sigurðsson hringdi:
í mig hringdi
kunningi minn í vik-
unni og benti mér á
að horfa á Árna Sig-
fússon framkvæmda-
stjóra sem færi á
kostum í viðtali
Kvöldljóss hjá Ragn-
ari á sjónvarpsstöð-
inni Omega. Því mið-
ur var viðtalinu að
ljúka þegar ég komst
að sjónvarpinu. Nú
skora ég á Omega að
endursýna þennan viðtalsþátt með
Árna því það er mikið talað um þátt-
inn og sumir sem láta m.a.s. fylgja að
þarna hafi Árni verið að minna á sig
til endurkomu í stjórnmálin, að áskor-
un sjálfstæðismanna og margra fleiri.
En opinberar fjárveitingar
á endasprettinum.
Engir peningar til
Sigfús Gunnarsson skrifar:
Mikill urgur er nú í lögreglumönn-
um, sjúkraliðum, tónmenntakennurum
og þeim sem bíða eftir launahækkun-
um, jafnvel upp á tugi prósenta (lög-
reglumenn t.d. 14%). Þá er sagt skorta
um 600 milljónir króna til þess að koma
málum Landspítala/Háskólasjúkrahúss
á koppinn (bara í augnablikinu). Og sí-
fellt hrannast upp beiðnir hvaðanæva
um opinberar íjárveitingar. Sannleik-
urinn er hins vegar sá að við íslending-
ar erum komnir á endasprettinn í
eyðslukapphlaupinu og engin ráð til-
tæk til að afla rikinu aukins Qár. - Það
er því borin von að frekari fjármunir
verði á lausu hjá rikinu í bráð.
Nafnabrengl
Af einhverjum duldum orsökum
verða kjallaragreinar mínar stundum
fyrir þeim kárínum að fyrirsagnir
verða óþekkjanlegar, þótt textar séu
að öðru leyti kórréttir. í blaðinu í gær
varð fyrirsögnin „Heittrúarhátíð“ að
„Heittrúarstríð" og fyrir nokkrum
mánuðum varð „Hleypidómum hamp-
að“ að „Hleypidómum fagnað“. Engin
skýring hefur fengist á fyrirbærinu
en ég trúi ekki að prentvillupúkinn
verði sakaður um þvílík verk, enda
ekki í eðli hans að vinna svo skipu-
lega. Mælist ég til að framvegis verði
lögð sama alúð við fyrirsagnir og
texta kjallaragreina.
Sigurður A. Magnússon
DV Lesendur
Lesendur geta hringt allan sólarhring-
inn í síma: 550 5035.
Eða sent tölvupóst á netfangiö:
gra@dv.is
Eða sent bréf til: Lesendasí&a DV,
Þverholti 11, 105 ReyKjavík.
Lesendur eru hvattír til aö senda mynd
af sér til birtingar meö bréfunum á
sama póstfang.
Ferð til fortíðar
Garri hefur um nokkurt skeið verið að velta
fyrir sér að gerast rekstrarráðgjafi - ekki síst hjá
fyrirtækjum og stofnunum sem glíma við póli-
tískt viðkvæm mál. Ástæðan er sú að einhvern
veginn finnst Garra sem stjórnendum þessara
fyrirtækja og stofnana mistakist alltaf að finna
réttu umgjörðina utan um breytingar, sem af
einhverjum ástæðum reynast óhjákvæmilegar.
Nýjasta dæmið um þetta er niðurskurðurinn hjá
Rikisútvarpinu - þar er Markús Örn Antonsson
á miklum villigötum i tillögugerð sinni. Markús
stendur frammi fyrir þeirri óhjákvæmilegu stað-
reynd að þurfa að skera niður starfsemina
þannig að raunverulega munar um það. Hallinn
er einfaldega allt of mikill til þess að hægt sé að
beita einhverjum sýndarlausnum í þeim efnum.
En niðurskurðurinn sem slíkur er þó einungis
lítið brot af vanda Markúsar. Stóri vandinn er
auðvitað starfsfólkið, en hjá RÚV hafa starfs-
menn fyrir löngu náð óvenju sterkri stöðu og
eru slíkt afl að jafnvel hörðustu járnkarlar í
stjómunarstöðum þar komast ekki hjá því að
taka tillit til þeirra.
Starfsmenn
Þess vegna var þaö auðvitaö hin mesta firra
hjá Markúsi að fara að tala um niðurskurð á
sjónvarps- og útvarpsdagskránni
án þess að spyrja starfsmennina
fyrst um hvort hann mætti fara út
í slíkar aðgerðir. Enda er komið á
daginn að starfsmannafélagið er al-
farið á móti niðurskurði og auk
þess sármóðgað yfir því að Markús
skuli ekki vera búinn að ræða við
það. Garra sýnist því, úr því sem
komið er, að Markús verði nú að
hætta við sín fyrri áform um að
straumlínulaga Rás 1, skera niður
textavarpið og íþróttaumfjöllun,
slátra seinni fréttum og stytta út-
sendingartímann almennt. Sem
betur fer er til augljós og góð leiö
út úr þessum ógöngum, þar sem
Markús getur náð svipuðum spamaði án þess að
það líti út fyrir að vera svona mikill og heiftar-
legur niðurskurður. Slíka hugmynd er mun lík-
legra að starfsmannafélagið muni fallast á - enda
hétu þessar breytingar frekar „breyting á dag-
skrárstefnu" en niðurskurður.
Heitir fimmtudagar
Þessi „breyting á dagskrárstefnu“ fælist í þvi
að tilkynna um átak til eflingar á menningararfi
RÚV þar sem teknir yrðu
upp á ný ýmsir þeir þætt-
ir úr rekstrarsögu stofn-
unarinnar sem vakið
hefðu sérstaka athygli.
Hér yrði því um eins kon-
ar ferð til fortíðar að
ræða, þar sem endurlífguð
yrðu þau atriði í rekstri
stofnunarinnar sem á sín-
um tíma vöktu heimsat-
hygli. Stærsta einstaka at-
riðið af þessu tagi er að
sjálfsögðu fimmtudagslok-
anir sjónvarps en þá var
Ríkissjónvarpið eina sjón-
varpið i heiminum sem
ekki sendi út á fimmtu-
dögum. Annað atriði i
þessu er lengd dagskrár-
innar, sem sjaldan fór yfir
þrjá klukkutíma á dag. Með þessu gæti RÚV
markað sér algera sérstöðu á markaðnum en í
leiðinni sparað stórfé. Markús á góða möguleika
á að afla sér vinsælda bæði starfsmanna og
landsmanna allra með þessu móti, svo ekki sé
talað um ef hann kórónaði þessa ferð til fortíðar
með því að gerast sjálfur fréttaþulur - en Garri
hefur alltaf sagt að Markús hafi ekki einasta ver-
ið fyrsti fréttaþulurinn held-
ur líka sá ágætasti þeirra. Garri
Klara Egilson
Geirsdóttir,
húsmóöir
í Búðardal, sendi
þennan pistil:
Byssuskot og hagkvæmni
Á fréttastofu
Sjónvarps
Fréttamat og
framsetning
í lágmarki.
Árni Sigfússon
framkvæmda-
stjóri
Endursýniö viö-
taliö, takk.