Dagblaðið Vísir - DV - 30.10.2001, Qupperneq 19

18
ÞRIÐJUDAGUR 30. OKTÓBER 2001
ÞRIÐJUDAGUR 30. OKTÓBER 2001
23
Útgáfufélag: Útgáfufélagíö DV ehf.
Útgáfustjóri: Eyjólfur Sveinsson
Framkvæmdastjóri: Hjalti Jónsson
Ritstjórar: Jónas Kristjánsson og Óli Björn Kárason
Aöstoöarritstjórar: Jónas Haraldsson og Sigmundur Ernir Rúnarsson
Fréttastjóri: Birgir Guðmundsson
Auglýsingastjóri: Páll Þorsteinsson
Ritstjórn, skrifstofur, auglýsingar, smáauglýsingar, blaöaafgreiösla, áskrift:
Þverholti 11, 105 Rvík, sími: 550 5000
Fax: Auglýsingar: 550 5727 - Ritstjórn: 550 5020 - Aðrar deildir: 550 5999
Græn númer: Auglýsingar: 800 5550. Áskrift: 800 5777
Stafræn útgáfa: Heimasíða: http://www.netheimar.is/dv/
Fréttaþjónusta á Netinu: http://www.visir.is
Ritstjórn: ritstjorn@>dv.is - Auglýsingar: auglysingar@dv.is. - Dreifing: dreifing@dv.is
Akureyri: Strandgata 31, sími: 460 6100, fax: 460 6171
Setning og umbrot: Útgáfufélagið DV ehf.
Plötugerð: ísafoldarprensmiðja hf. Prentun: Árvakur hf.
Áskriftarverö á mánuði 2200 kr. m. vsk. lausasöluverð 200 kr, m. vsk„ Helgarblað 300 kr. m. vsk.
DV áskilur sér rétt til að birta aösent efni blaösins í stafrænu formi og í gagnabönkum án endurgialds.
DV greiðir ekki viðmælendum fyrir viðtöl við þá eða fyrir myndbirtingar af þeim.
Spilað með lífeyrinn
Lífeyrissjóðir landsmanna hafa ekki staðið sig nógu vel
í sviptingum efnahagsmála á þessu ári og hinu siðasta.
Verðgildi þeirra rýrnaði í fyrra og mun rýrna enn meira
á þessu ári, sumpart vegna erfiðs árferðis á hlutabréfa-
markaði og sumpart vegna rangra ákvarðana.
Forstjóri Fjármálaeftirlits ríkisins segir nokkuð skorta
á, að ráðamenn lífeyrissjóða hafi svipað aðhald og ráða-
menn fyrirtækja almennt hafa af eigendum þeirra. Raun-
ar er augljóst, að ekki er boðið upp á mikil afskipti fólks
af rekstri lífeyrissjóða, sem það á aðild að.
Þetta er ekki einhlít skýring, enda má benda á, að enn
verr hefur gengið hjá ýmsum lífeyrissjóðum, sem eru
ávaxtaðir af fjármálastofnunum. Slíkir sjóðir hafa raunar
gengið lengra en aðrir sjóðir i glannalegum kaupum á
hlutabréfum, sem síðan hafa fallið í verði.
Gróft dæmi um glannalegan sjóð er Lífeyrissjóður Aust-
urlands, sem hafði í fyrra 4,3% neikvæða raunávöxtun
undir stjóm sérfræðinga í Kaupþingi, sem hafa hagað
málum á þann veg, að 30% af öllum eigum sjóðsins eru i
pappírum, sem ekki eru skráðir á verðbréfaþingi.
Alvarlegt er að haga þannig rekstri lífeyrissjóða. Þeir
eiga alls ekki að vera áhættufjárfestar og því síður að
stunda fjárhættuspil á hlutabréfum. Hlutverk þeirra er að
standa undir eftirlaunum fólks með fjárfestingu í traust-
um skuldabréfum með hægfara ávöxtun.
Til skjalanna hafa komið svokallaðir verðbréfaguttar,
sem hafa ginnt ráðamenn lífeyrissjóða til að víkja frá
hefðbundnum sjónarmiðum við ávöxtun sjóðanna í von
um skjótfenginn gróða í hlutabréfum kraftaverka. Slíkar
vonir hafa yfirleitt brugðist, stundum hrapallega.
Þar sem lífeyrir almennings er í húfi, er nauðsynlegt að
setja lífeyrissjóðum strangari reglur, jafnt séreignasjóðum
sem sameignasjóðum. Nú mega sjóðir til dæmis eiga helm-
ing peninga sinna í hlutabréfum, sem er greinilega allt of
hátt hlutfall. Fjórðungur væri betra hámark.
Stjórnir og verðbréfaguttar lífeyrissjóða liggja undir
þrýstingi ýmissa aðila, sem eru með pottþétt gróðaplön á
prjónunum og líta á lífeyrissjóði sem rika frændann. Vel
borguðum sætum í stjórnum kraftaverkafyrirtækja er
veifað framan í þá, sem eiga að opna gullkisturnar.
Dæmi eru um, að lífeyrissjóðir festi beinlinis fé í stjórn-
arsætum fyrir ráðamenn sína og reikni framlög sin í slík-
um sætum. Þetta felur í sér þvílíkan hagsmunaárekstur,
að hreinlega þarf að banna ráðamönnum lífeyrissjóða setu
í stjórn fyrirtækja með eignaraðild sjóðanna.
Setja þarf strangari reglur um fleiri þætti í rekstri
sameignarsjóða og séreignarsjóða. Draga þarf úr líkum á,
að verðbréfaguttar leiki lausum hala í hlutverki ráðgjafa
eða umsjónarmanna. Lögfesta þarf strangari form um
aðkomu sjóðfélaga að rekstri lífeyrissjóða sinna.
Upplýsingaskylda sjóðanna þarf að vera örari og
gegnsærri en nú er, svo að erfiðara sé að draga fjöður yfir
vandann. Skipun stjórna sjóðanna þarf að lúta strangari
lýðræðisformum en nú er. Hvort tveggja miðar að aukinni
tilfinningu sjóðfélaga fyrir eignarhaldi sínu.
Lífeyrissjóðir eru einn helzti hornsteinn íslenzka
velferðarkerfisins. Þegar ávöxtun þeirra fylgir ekki
hægfara hagvexti Vesturlanda og þegar þeir eru jafnvel
farnir að tapa fé ár eftir ár, er greinilega brýnt að taka til
hendinni á þann hátt, sem lýst er hér að ofan.
Reynslan sýnir, að löggjafarvaldið neyðist til að þrengja
svigrúm stjórna og ráðgjafa lífeyrissjóða til að víkja af
þröngum vegi ráðdeildar með peninga almennings.
Jónas Kristjánsson
DV
Sátt um hvað?
Það verður aldrei sátt um
kerfi fiskveiðistjórnunar
sem byggir á því að fáir út-
valdir eigi óveiddan fiskinn
í sjónum og geti leigt eða
selt veiöiheimildir að geð-
þótta. í ofanálag farið út úr
atvinnugreininni með fúlgu
fé og þess vegna út úr land-
inu með gjafakvótapeninga
sem þjóðin á lögum sam-
kvæmt. Fólkið í landinu
mun aldrei sætta sig við
þetta fyrirkomulag, sem
stjórnmálamenn hafa kom-
ið á, inn í framtíðina.
Grétar Mar
Jónsson
forseti Farmanna- og
fiskimannasambands
íslands.
Hlægilegur milljarður
Sagnfræðingar framtíðarinnar
munu án efa fjalla alveg sérstaklega
um þetta gjafakvótatímabil með sérr-
stakri athygli og furða sig á undir-
lægjuhætti íslenskra stjórnmála-
manna gagnvart LÍÚ klíkunni sem
ræður öllu sem hún vill ráða í ís-
lensku þjóðfélagi til sjós og lands.
Fólk má ekki láta blindast af því
að LÍÚ vill byrja að borga veiðileyfa-
gjald þegar þeir telja að sjávarútveg-
ur getur. Að borga lmilljarð á ári til
að búa til sátt er hlægilegt á sama
tíma og gjafakvótinn er
um 400 milljarða króna
virði, sem er ríkisstyrk-
ur til LÍÚ frá íslensku
þjóðinni, reyndar að
henni óforspurðri.
Undir sömu
kennitölu
Forsvarsmenn LÍÚ
hafa haldið því fram í
ræðu og riti að um 80%
kvótans sé keyptur frá
útgerðum sem eru hætt-
ar. Þetta er rangt. Stað-
reyndin er sú að þótt
kennitölum hafi fækkað þá ligg-
ur það að mestu í sameiningu
fyrirtækja, 5-6 fyrirtæki, jafnvel
fleiri í sumum tilfellum, eru
komin undir sömu kennitölu.
íslenska þjóðin þarf sátt um
höfuðatvinnugrein þjóðarinnar.
Sú sátt verður að byggjast á því
að allir standi jafnir eins og alltaf
var fyrir daga kvótakerfisins.
Réttlátt kerfi
Færeyska dagakerfið er réttlátt
kerfi. Þar standa allir jafnir, ekkert
brottkast, ekkert brask. Ef menn
„Fcereyska dagakerfið er réttlátt kerfi. Þar standa allir jafnir, ekkert brottkast, ekkert
brask. Ef menn vilja gjald má hugsanlega hafa það eftir á greitt (aflagjald), þannig að
þeir sem eiga skip eða báta þurfa ekki að greiða fyrirfram veiðigjald. “
vilja gjald má hugsanlega hafa það
eftir á greitt (aflagjald), þannig að
þeir sem eiga skip eða báta þurfa
ekki að greiða fyrirfram veiðigjald. í markaði, sem
staðinn er greitt aflagjald eftir að afl- hverju sinni.
inn hefur verið boðinn upp á fisk-
gefur hæsta verð
Grétar Mar Jónsson
Stjórnmál og framtíðin
Stjórnmálaflokkar eru ásamt
frjálsum félagasamtökum lífakkeri í
lýðræðislegu samfélagi. Þeir eiga að
endurspegla og greina strauma
hvers tíma, vinna úr þeim og móta
stefnu um sína sýn til samfélagsins.
Bregðist flokkar þeirri skyldu eða
klæði allt í svipaðan búning er lýð-
ræðinu hætta búin. Almenningur
hættir þá að taka mark á stjórnmál-
um og gatan verður
greið fyrir lýð-
skrumara.
Ört dvínandi þátt-
taka f þingkosningum
á Vesturlöndum ber
vott um að fulltrúa-
lýðræðið eigi undir
högg að sækja. Fjöl-
miðlunin vinnur líka
óneitanlega gegn við-
leitni til stefnufestu
og alvöru þjóðfélags-
rýni.
Krafan um patent-
lausnir og ný og ný
vörumerki ýtir undir
lýðskrum og einnota-
hugsun. íslenskt sam-
félag hefur ekki farið
varhluta af þessu, þótt
enn sé hér meiri áhugi
á þátttöku í kosning-
um en víða erlendis.
Hér hjálpar smæð
samfélagsins og gegn-
sæi sem vinnur gegn
þeirri firringu, sem
hrjáir tugmOljóna
samfélög.
Róttækrar stefnu-
breytingar þörf
Ástand alþjóðamála
er um margt kvíðvæn-
legt og ekki einvörð-
ungu vegna síðustu
atburða sem tengjast
hryðjuverkum. Hag-
kerfi samtengdrar heims-
byggðar veldur sívaxandi
mismunun á efnahag fólks,
bæði innan velstæðra þjóð-
ríkja og milli ríkra þjóða og
fátækra. Þessi öfugþróun
gerist ekki af sjálfu sér held-
ur sem afleiðing af óheftu
markaðskerfi og frjálsum
fjármagnsflutningum
heimshorna milli sem hafa
verið að festa sig í sessi síð-
ustu 10-15 ár.
Fjölþjóðafyrirtæki sem
blómstra í þessu umhverfi
sem aldrei fyrr eru smám saman að
taka völdin af þjóðríkjunum og
kjörnum fulltrúum. Viðfangsefni
þeirra er hámörkun gróða af eigin
umsvifum en ekki almenn velsæld
eða áhyggjur af framtíð mannkyns.
Þetta felst í gangverkinu en stafar
ekki af illum hvötum stjórnenda ein-
stakra auðhringa. Viðfangsefni
stjórnmála sem beinast aö velferð og
framtiö mannkyns er að koma að
lýðræðislegu eftirliti og nauðsyn-
legri stýringu á efnahagsstarfsem-
ina, að ekki sé talað um hernaðar-
umsvif og hryðjuverk.
Umhverfismálin hin nýja vídd
Dæmi um afleiðingar sívaxandi
efnahagsumsvifa er losun gróður-
húsalofttegunda á heimsvísu sem
farin er að hafa umtalsverð áhrif á
loftslag og lífsskilyrði á jörðinni.
Risaveldið Bandaríkin sem veldur
um fjórðungi þessarar losunar neitar
að vera þátttakandi í alþjóðaátaki
sem nú hefur verið innsiglað af flest-
um öðrum þjóðum með Kýótó-bók-
uninni. Það ótrúlega gerðist að ís-
lensk stjórnvöld hafa sett sig í sömu
stellingar og núverandi for-
ysta í Hvíta húsinu.
Ríkisstjórnin hefur til
þessa neitað að gerast þátt-
takandi í þróun loftslags-
samningsins nema því að-
eins að við fáum á silfurfati
heimild til að auka stórlega
mengun frá íslandi. Þetta
er kjaminn á bak við „ís-
lenska ákvæðið" svonefnda
sem reynt er að smeygja í
gegn í skjóli þess að ísland
skipti tölfræðilega litlu
máli í heildarsamhengi.
Sjálfbærar lausnir
Vinstrihreyfingin grænt framboð
greinir sig með skýrum hætti frá
öðrum stjórnmálaflokkum hérlendis
í afstöðu til umhverfismála og á
mörgum fleiri sviðum. í stað þess að
ganga troðnar slóðir hefur þessi
unga stjórnmálahreyfing gert sjálf-
bæra þróun að meginburðarási
stefnu sinnar. í því felst krafa um að
langsæ viðhorf verði mótandi fyrir
ákvarðanir á hverjum tíma þannig
að við sem nú lifum spillum ekki
lífsskilyrðum komandi kynslóða.
Þetta á við um sambúðina við landið
og nýtingu náttúruauðlinda og að
varúðarsjónarmið verði ráðandi þar
sem óvissa ríkir um afleiðingar.
Þessi mælikvarði mótar meðal ann-
ars afstöðu flokksins til stóriðju og
virkjana og til loftslagsmála.
Vaxandi stuðningur er við græn
sjónarmið og almenningur skynjar
nauðsyn þess aö reyna nýjar leiðir í
stjórnmálum sem leitt geti út úr
þeirri blindgötu sem nú ógnar fram-
tíð mannkyns.
Hjörleifur Guttormsson
„Dæmi um afleiðingar sívaxandi efna-
hagsumsvifa er losun gróðurhúsaloftteg-
unda á heimsvisu sem farin er að hafa
umtalsverð áhrif á loftslag og lífsskilyrði
á jörðinni.“
Hjörleifur
Guttormsson
fyrrv. alþingismaöur
Átökin horfin
„Blaðamennska er
orðin ópólitískari en
áður var og deilur milli
leiðarahöfunda dagblað-
anna eru svo að segja
úr sögunni, en á þeim
árum, sem ég ritaði
leiðarana, var algengt,
að blöðin deildu hart sín á milli í for-
ystugreinum eða dálkum á borð við
Staksteina í Morgunblaðinu. Er eftir-
sjá í því, að sú hefð íslenskrar blaða-
mennsku hverfi, að átök séu á milli
blaða og þau séu öflugir málsvarar
ólíkra sjónarmiða. Það dregur úr upp-
lýsandi umræðum um álitamál."
Björn Bjarnason í pistli á heimasíöu sinni.
Vinnan mikilvægur
þáttur
„Bankarnir hafa
reynt í auknum mæli
að uppfræða böm og
unglinga og kenna
þeim að bera ábyrgð á
fjármálum sínum. Ég
held að það sé jafn
mikilvægt að bankarn-
ir geri það og að þeir grípi inn 1 strax
þegar ungt fólk lendir í vanskilum. Ég
held að það sé gott að krakkar stýri
sinni tekjumyndun í smáum stíl
þannig að þau fái betri tilfinningu fyr-
ir fjármálum sfnum. Og vinnan er
mikilvægur þáttur í að tengja á milli
starfs og fjármagnsmyndunar. Þannig
byrja þau snemma að huga að mögu-
leikum til tekjumyndunar og læra að
meta fjármuni og fjárfestingar. Mér
þætti það þess vegna persónulega
verra ef sú íslenska þjóðarvenja að
unglingar vinni á sumrin hyrfi vegna
evrópskra tilskipana.“
Halldór J. Kristjánsson bankastjóri
á Femin.is
Hefur tíðarfarið áhrif á sálina?
Spurt og svarað
Margrét Rós Gunnarsdóttir,
Skjá einum.
Bjartsýn á efna-
haginn
„Oft virðist staðan vera sú að
sömu dagana virðast allir sofa
yfir sig, vera þreyttir og svo
framvegis. Þetta getur líka verið þannig að
suma daga séu allir í góðu skapi.
Sjálf er ég nokkuð bjartsýn þegar til framtíð-
ar er litið á efnahag þjóðarinnar, en það mun
vissulega taka sinn tíma aö koma honum í betra
lag. Ég held að peningar eða peningaleysi séu
mesta áhyggjuefni fólks í dag, margir hafa
steypt sér út í miklar skuldir og eru að reyna að
krafsa sig út úr þeim nú.
En ég er viss um að góða veðrið gerir fólki líf-
ið aðeins léttara.“
Kristín Á. Guðmundsdóttir,
formaður Sjúkraliðafélags íslands.
Eflir baráttu-
andann
„Alveg örugglega. Sjálf er ég í
góðum gír og gott ef þetta hefur ekki
eflt mig til dáða við að berjast fyrir
bættum kjörum sjúkraliða. Veðráttan ætti með sama
hætti að hafa sömu áhrif á viðsemjendur okkar en
vera kann að þeir séu svo lokaöir inni i filabeinstum-
um að þangað nái blessuð sólin ekki að skína. Þrátt
fyrir annriki nú i haust hef ég komist í sumarbústað-
inn minn sem léttir alltaf andann. Mér fmnst það
glöggva sýn mína á lífið og tilveruna að breyta aöeins
til og komast út í náttúruna. Ég held að slíkt hið sama
ættu viðsemjendur mínir líka að gera, þeirra augu
þurfa að opnast fyrir því að byggja þarf upp okkar
góða heilbrigðiskerfi en ekki bijóta það niður.“
Sigrún Ámadóttir,
framkvstjóri Rauða kross íslands.
Litimir bjartir og
skuggamir lengri
„Svo sannarlega. Eins og tíðarfarið
í haust hefur verið fallegt og við laus
við þá umhleypinga sem stundum
einkenna veðrið á haustin getur varla annað verið en
slíkt hafi áhrif á sálartetrið. En veðráttan ein bætir þó
ekki öll mannanna mein og víða í heiminum blasa við
okkur hrikaleg vandamál. En við getum samt vonað að
blíöan dragi eitthvað úr skammdegisþunganum hér á ís-
landi. Okkur veitir ekki af, íslendingum, að brosa fram-
an í heiminn. Við notuðum til dæmis helgina til að aka
um Suðurlandsundirlendið. Það var dásamlegt að sjá
hvað litirnir verða allir bjartir og skærir. Á slíkum
stundum gerir maður sér grein fyrir því hvað við búum
í dásamlegu landi og megum vera þakklát fyrir.“
Einar Sveinbjömsson
veðurfrœðingur.
Er innstillt á
birtustigið
„Tíðarfarið hefur auðvitað
áhrif á sálina, sem sést auðvitað
best á því hve sálarlíf landans
sekkur djúpt þegar ekki sést til sólar í vikutíma
eða svo yfir sumarið.
Þau hlýindi sem verið hafa undanfarið - sem
þó eru ekkert einsdæmi - lyfta flestum lands-
mönnum upp nú þegar veturinn er í nánd. Ann-
ars er merkilegt með tíðarfarið að mannfólkið,
rétt eins og dýrin, virðist stilla sig inn á birtu-
stigið frekar en veðráttuna. Sólarleysið hefur
nefnilega miklu meiri áhrif á sálarlíf fólks en
veðrið gerir yfir vetrartímann. Sú er að minnsta
kosti mín tilfinning."
Q Óvenjugott tíöarfar hefur veriö aö undanförnu sem ætla má aö bæti, hressi og kæti sálarlíf landans.
Skoðun
Við hellum þessu inn \
í tœkið og þá áreyfist 1
hann inn á öll heimili I x
l /Banáaríkjunum
Y f irby ggingin
í þjóðfélaginu
Við íslendingar erum,
eins og flestir vita, ein allra
fámennasta fullvalda þjóðin
á jarðkringlunni, enda þótt
við búum í nokkuð stóru
landi á heimsmælikvarða.
Stundum hvarflar það þó
að mér að við teljum okkur
ríkustu þjóð heims; miðað
við mannfiölda. Á þetta
fannst mér áþreifanlega
minnt í umræðum um
stefnuræðu forsætisráð-
herra á Alþingi á dögunum.
Þar lýsti einn málstakandi
því yfir að Ríkisútvarpið væri í al-
gjöru fiársvelti hjá þjóðinni. Ræðu-
maður gleymdi að geta þess að rúm-
ar 2 þús. kr. eru innheimtar
mánaðarlega af sérhverju sjón-
varpstæki í landinu auk allra
auglýsingatekna RÚV. Á sama
tíma verða aðrar stöðvar, t.d.
Stöð 2, að treysta á fiölda mynd-
lykla. - Er þetta að vera í
fiársvelti?
RÚV og sendiráðin
Hafa verður í huga að RÚV er
á undanhaldi i hlustun. Sjón-
varpið skarar í engu fram úr
öðrum stöðvum og mætti því vel
missa sig, sömuleiðis Rás 2. Eft-
ir situr þá aðeins Rás eitt í allt
of stórri glæsihöll inni í Efsta-
leiti, svo og svæðisútvörpin, sem
sifellt færri og færri hlusta á að
staðaldri. Enginn efast um að
hægt væri að bæta dagskrá RÚV
til mikilla muna en spurningin
er bara sú hvort aukið fiármagn
til þess myndi nægja. Sennilega
þyrftu að koma til einhverjar
breytingar á starfsliöi stofnunar-
innar ef vel ætti að vera og ég þá
sérstaklega við sjónvarpið. Ekki
mun þó farið frekar út í það hér.
Þetta dæmi um RÚV leiðir
óneitanlega hugann að öðrum
sams konar um hátimbraöa yfir-
byggingu í ríkisgeiranum, og
ætla ég að nefna nokkur hér. Við
íslendingar erum með sendiráð
úti um allan heim sem hlýtur að
vera mjög kostnaðarsamt fyrir
svo fámenna þjóð að halda uppi,
miðað við það sem það kostar
milljónaþjóðir. Ef til vill væri
hægt að sameina einhver þess-
ara sendiráða okkar öðrum slík-
um, er hinar Norðurlandaþjóð-
irnar halda úti þannig að mikill
sparnaður yrði af.
Prestaköll og Seöla-
banki
Nú hafa vegir og sam-
göngutæki batnað svo stór-
lega í landinu að möguleiki
ætti að vera á því að fækka
eitthvað prestaköllum og
sameina þau smæstu í
stærri einingar. Núverandi
prestakallaskipan gengur
út frá því skipulagi sem
verið hefur við lýði aUt frá
siðaskiptum, ef ekki lengra
aftur. Þá var það hesturinn
sem var „þarfasti þjónninn" og þá
var erfitt um samgöngur á landi.
Ekki er þetta sagt af neinni óvild í
garð prestastéttarinnar, heldur gæti
þetta einfaldlega sparað ríkinu stór-
útgjöld.
Þá vil ég nefna Seðlabankann,
enda þótt hann sé e.t.v. ekkki eigin-
leg ríkisstofnun. Hann var lengi til
húsa á einni hæð í Landsbankanum
í Austurstræti, en er nú fluttur inn í
mikið stórhýsi niðri viö höfnina og
líkist einna helzt danskri konungs-
höll. Þetta stórhýsi hýsir víst aðal-
lega þrjá bankastjóra, hvern á sinni
skrifstofunni þar sem ekkert er til
sparað í íburði.
Leikhús og sjónvarp
Leiklist er víst meira en tvö þús-
und ára gamalt tjáningarform í
heiminum, nær allt aftur til Forn-
Grikkja og Rómverja. Maður gæti
nú haldið að þessi mörg þúsund
ára gamla aðferð við að stytta
mönnum stundir væri löngu úr
sögunni í heiminum en svo virð-
ist ekki vera, a.m.k. Borgarleik-
húsið var byggt til þess aö Leikfé-
lag Reykjavíkur fengi sæmilegan
samastað. En hvað gerðist? Enn í
dag er verið að leika í gömlu
„Iðnó“ og á fiölda annarra staða,
og allt meira og minna styrkt af
hinu opinbera, Varla þarf að gera
þvi skóna að öll þessi leiklistar-
starfsemi eigi sér mjög langa
framtíð hér á landi við núverandi
aðstæður og framboð margs kon-
ar annars skemmtiefnis. Það er
því hæpið að ríkið styrki
skemmtiframboð með miklum
fiárframlögum.
Ég hóf þennan pistil með um-
fiöllun um fiölmiðla og ætla að
enda hann á þeim. Ef satt skal
segja þá finnst mér það fullmikið
í lagt að vera með 4-5 sjónvarps-
rásir í landinu, auk fiölda er-
lendra stöðva, sem allar má sjá á
höfuðborgarsvæðinu. Ekki fer hjá
því að efnið í þeim öllum er
nauðalíkt, nánast hið sama t.d. í
fréttatímunum. Væri ekki nær að
hafa bara eina stöð, t.d. Sjónvarp-
ið, og bæta efhi þess, svo sem
t, , , frekast væri kostur? Þá þyrftu
„Borgarleikhusið var byggt til þess iandSmenn ekki að kaupa áskrift
að Leikfélag Reykjavíkur fengi
sœmilegan samastað. En hvað
gerðist? Enn í dag er verið að leika Víst hvergi eiga sér sinn líka ann-
ígömlu „Iðná“ Og á fjölda annarra ars staðar í heiminum og er því
staða og allt meira og minna Mtt.. okkar íslendinga:
Styrkt af hinu opmbera. “ Agnar Hallgrímsson
á öllum stöðvunum. Þessi mikla
yfirbygging ljósvakafiölmiðla í
jafn fámennu landi og hér mun
Agnar
Hallgrímsson
cand. mag.