Dagblaðið - 06.07.1976, Qupperneq 15

IMiiBL.Um) — l'HHUUDACUK (i. .U'I.I lí)7<;
15
Friðrik Þorsteinsson naut
aðstoðar sona sinna. Bjarki
Hrafn situr í kerrunni og
Matthias Örn lítur eftir að
„rétt“ innkaup séu gerð.
„dj'ran“ búð ef það væri eitt-
hvað sem hana bráðvantaði.
Yfirleitt sagðist Ragnheiður
verzla einu sinni í viku.
Á heimilinu eru fjórir og
vikuleg verzlunarferð leggur
sig á 7—8 þúsund, eru það ein-
göngu nýlenduvörur, en ekki
kjötmeti.
í Glœsibœ
Þegar við komum í Glæsibæ
rákumst við fyrst á Guðna Kol-
beinsson, íslenzkufræðing.
Hann var á mikilli hraðferð en
gaf sér samt tíma til að svara
spurningum okkar.
Honum far.nst alit í lagi að
hafa lokaðar verzlanir á laugar-
dögum, „svona þegar maður
fer að venjast því .“ Hann
sagðist ekki myndu verzla I
„dýrari" búð um helgar. Hann
kaupir „inn eftir hendinni."
Fjölskyldan er 5 man.ns og fer
með um 15 þúsund á viku.
„Maður verður alltaf að velta
fyrir sér hvað hlutirnir kosta."
Hann sagðist yfirleitt sjá um
innkaupin „vil ekkert láta kon-
una komast í peningana."
Síðasta athugasemdin var sögð
með brosi á vör, svo ekki er
ástæða til að taka hana alltof
alvarlega.
„Mér fin.nst allt i lagi að hafa
verzlanir lokaðar á laugardög-
um á sumrin," sagði Ásdís Elín
Júlíusdóttir, sem vinnur í
banka. Hún sagðist myndu
verzla í „dýrari" búð um helgar
ef hana vanhagaði um eitthvað
bráðnauðsynlegt. — Hún
sagðist verzla mest fyrir helgar,
en kannaðist við að vera dálítið
óhagsýn.
Sumir koma langt að til að
verzla í Hagkaupi. Fríða Þor-
steinsdóttir er frá Reykjanesi
við ísafjarðardjúp. Synirnir
Ragnar Logi, sá minni, og Þor-
steinn Már vilja gjarnan fá
nýja ávexti, en þeir eru ófáan-
legir vestra.
Ásdís og maður hennar, Aðal-
steinn Aðalsteinsson skriftvéla-
virki eru tvö í heimili og voru
ekki viss um hver viku-
eyðslan væri. „Það hefur allt
hækkað anzi mikið,“ sagði
Ásdís.
Síðasti viðskiptavinurinn
sem við spurðum var Sigrún
Andrésdóttir, sem var með sjö
mánaða dóttur sína, Hörpu, í
fanginu. Hún naut aðstoðar
eiginmannsins, Más Gunnars-
sonar starfsmannastjóra hjá
Flugleiðum, og tveggja sona
sinna, Davíðs og Gunnars Más.
„Mér finnst að fólk geti alveg
eíns verzlað á föstudögum og
laugardögum og verzlunarfólk
vel að því komið að eiga frí á
laugardögum, sagði Sigrún.
Hún sagðist ekki myndi
verzla í „dýrari" búð, reyndi
heldur að ljúka af allri verzlun
á föstudögum.
Stórinnkaup fara fram á
fimmtudögum og/eða föstu-
dögum. Þau eru fimm í heimili
og Sigrún varð að játa að hún
hefði ekki tekið saman hver
vikuleg útgjöld væru og hún
þorði ekki að gizka á neina tölu
í því sambandi.
Af þessum smáviðtölum má
því draga þá ályktun að
verzlunarfólk sé vel að laugar-
dagsfríinu komið og þegar fólk
verður almennt búið að átta sig
á því, eru flestir ef ekki allir
hæstánægð'r með að verzla
aðra daga vikunnar. Það mætti
e.t.v. taka til athugunar tillögur
kaupmannanna um að hafa
lengur opið á fimmtudags-
kvöldum til að dreifa verzlun-
inni yfir þessa tvo síðustu daga
vikunnar.
Ásdis Klin Júliusdóllir
kannaðist við að hún vairi
dálilið óhagsýn, en verzlaði
yfirleifl mesl fyrir lielgar.
Sigrúnu Ándrésdóllur, með
dóllurina Hörpu, finnsl
verzltinarfólk vel að laugar-
dagsfrium komið.
Sérhannoður leigubfll
hingað til landsins?
Eins og flestum, sem komið
hafa lii London eða annarra
borga á Englandi, er kunnugt
hafa þarlendir lengi tíðkað að
hafa sérstaklega smíðaða bíla í
leiguakstri og eru þeir löngu
orðnir heimskunnir og hluti af
mynd þeirri sem menn muna frá
landinu.
í flestum öðrum löndum heims
er þessu öðruvísi varið, nema ef
vera skyldi í stærstu borgum
Bandarík janna þar sem gular
límmósínur aka mönnum um
götur. Hér á íslandi er þessu hins
vegar þannig háttað að leigubíl-
stjórar aka um á rándýrum
bifreiðum sem þeir fá ódýrari í
innkaupi en hinn almenni
borgari.
Svíar hafa orðið varir við þessa
þróun og nú hefur Volvo-
fyrirtækið komið fram með nýja
hugmynd til lausnar málinu.
Hugmyndin að nj'jum leigubil
til aksturs í borgum er nú til
sýnis á sérstakri sýningu nýrra
hugmynda til lausnar umferðar-
vandamálum í stórborgum í Lista-
safninu í New York.
Bílnum má þó breyta til margs
konar þarfa, eins og sjúkra-
flutninga, og eins má lengja hann,
þannig að hann taki fleiri far-
þega.
Grundvallarsjónarmiðið er þó
öryggi bæði fyrir ökumann og far-
þega, með tilliti til slysahættu og
eins með tilliti til þess að verja
ökumanninn árásum farþega, sem
oft sinnis kemur fyrir.
Bíllinn er eins og áður sagði
hannaður með það fyrir augum að
hann geti gegnt margst konar
hlutverkum. Hann er sérstaklega
hannaður fyrir sjúkraflutninga,
með stærra rými en gengur og
gerist til flutninga á farþegum og
farangri þeirra, móðir með barn á
armiogmeð barnavagn á auðveld-
lega að komast fyrir, svo og
fatlaðir í hjólastólum. -
I tilraunabílnum, sem enn
hefur ekki verið tekin ákvörðun
um hvort verði fjöldaframleidd-
ur, hefur ökumaðurinn, án tillits
til fjölda farþega, gott útsýni.
Bíllinn er framhjóladrifinn, auð-
veldur I snúningi og akstri.
Þá hefur miklum tíma verið
varið til þess að kanna öryggi
bílsins i sambandi við umferðar-
slys í tilraunamiðstöðvum Volvo.
Hin venjjlega stálgrind um-
hverfis farþegarýmið er í bílnum,
auk þess að stór og mikil öryggis-
slá umlykur farþegana í aftur-
sætinu. —HP
Bíllinn hefur af mörgum verið talinn kubbslegur, en greinilega er
auðvelt að komast inn i bilinn, bæði fyrir þá sem hafa mikinn
farangur meðferðis, og eins þá sem eru í hjólastjól.
Það sem einna mesta athygli vekur í sambandi við öryggi farþeg-
anna er geysimikil og fóðruð öryggisslá sem umlykur farþegana í
aftursætinu. Menn eiga þá ekki á hættu að detta fram yfir sig í
fremur rúmgóðu farþegarýminu ef skyndilega er stöðvað. Eins gæti
hugsazt að bílstjórinn gæti læst þessu fyrirbæri og þá er eins gott að
reyna ekki að stinga af frá fargjaldinu!
Ökmnaöur silur í sérslökum afhólfuðum klefa þar sem hann á ekki aö þurfa að verða fyrir árásum
farþega. eins og oft vill verða. Innb.vggt hátalarakerfi er i bílnuni. Og veröiö. .. það er enn ekki vitaö.