Vísir - 21.11.1972, Blaðsíða 6

6
Vísir. Priðjudagur 21. nóvembcr 1972
vísm
Útgefandi: Reykjaprent hf.
Framkvæmdastjóri: Sveinn R. Eyjólfsson
Ritstjóri: Jónas Kristjánsson
Fréttastjóri: Jón Birgir Pétursson
Ritstjórnarfulltrúi: Valdimar H. Jóhannesson
Auglýsingastjóri: Skúli G. Jóhannesson
Auglýsingar: Hverfisgötu 32. Simar 11660 86611
Afgreiðsla: Hverfisgötu 32. Simi 86611
Ritstjórn: Siöumúla 14. Simi 86611 (5 linur)
Askriftargjald kr. 225 á mánuði innanlands
i lausasölu kr. 15.00 eintakið.
Blaðaprent hf.
Móta nýja viðreisn
Viðreisnar var þörf eftir valdatið fyrri vinstri
stjórnar og allt bendir til, að hennar verði ekki
siður þörf, þegar núverandi stjórn kveður,
Það er almennt viðurkennt, að mikil og
uggvænleg umskipti hafa orðið i tið núverandi
vinstri stjórnar. Eftirfarandi staðreyndir, sem
bent er á i stjórnmálayfirlýsingu flokksráðs- og
formannaráðstefnu Sjálfstæðisflokksins, orka
ekki tvimælis:
Dregið hefur úr vexti þjóðartekna i ár og gert
ráð fyrir, að sú ógæfuþróun haldi áfram næsta ár.
Viðskiptahallinn við útlönd verður væntanlega
um fimmtán milljarðar króna á árunum 1971-
1973.
Rikisbúskapurinn er rekinn með halla bæði
1971 og 1972.
Fjárfestingarsjóðir eru fjárþrota. Sparifjár-
söfnun fer minnkandi. Skuldasöfnun erlendis fer
hins vegar geigvænlega vaxandi og nemur nú um
17 milljörðum i lánum til langs tima.
Útvegurinn er til bráðabirgða rekinn með
uppbótum úr varasjóði. Iðnaður og annar at-
vinnurekstur berst i bökkum vegna vaxandi til-
kostnaðar.
Viðbrögð rikisstjórnarinnar við vandanum i
efnahagsmálum hafa verið þau ein að velta
honum á undan sér. Hann hefur vaxið i höndum
stjórnarinnar likt og snjóbolti, en stjórnar-
flokkarnir hafa ekki getað orðið sammála um
nein úrræði. Ólafur Jóhannesson gæti tekið sér i
munn orð fyrirrennara sins Hermanns Jónas-
sonar frá haustinu 1958 um efnahagsöngþveiti og
úrræðaleysi rikisstjórnarinnar. Hermann baðst
lausnar að svo búnu.
Reynslan af vinstri stjórn Ólafs Jóhannessonar
veitir engar vonir um raunhæf úrræði við
vandanum.
1 stjórnmálayfirlýsingu sjálfstæðismanna er
bent á þá stefnubreytingu, sem óhjákvæmilega
þarf að verða, eigi að sporna við þeim samdrætti
sem rikjandi stefna leiðir til. Draga verður úr
eyðslu og gæta þess, að jöfnuður riki i viðskiptum
við útlönd til að treysta gengi islenzku krónunnar
og stuðla að jafnvægi i þjóðarbúskapnum.
Keppa ber að þvi að leysa þjóðina undan óhóf-
legri byrði erlendra lána.
Forðast verður ofþenslu af völdum hins
opinbera, sem hefur valdið þvi, að þær tekjur,
sem almenningur i landinu hefur til ráðstöfunar,
fara sifellt minnkandi.
Hætta verður hallarekstri rikisbúskaparins.
Sjálfstæðismenn leggja til, að eyðslan verði
skattlögð, en beinir skattar á tekjum lækkaðir.
Hófs verði gætt i álagningu skatta á fasteignir og
aðrar eignir og samþykkja beri tillögu sjálf-
stæðismanna um skattfrelsi elli- og örorkulif-
eyris.
1 stjórnmálayfirlýsingunni segir: „Flokksráð
Sjálfstæðisflokksins felur þingflokki, miðstjórn
og málefnanefndum flokksins, að halda áfram
rækilegum undirbúningi að mótun nýrrar við-
reisnarstefnu. Sú stefna verði grundvöllur lög-
gjafar og stjórnsýslu, þegar núverandi stjór-
málastefna, sem einkennist af eyðslu og úrræða-
leysi, auknu miðstjórnarvaldi og rikisafskiptum,
hefur gengið sér til húðar.”
j) Æfiminningar dóttur Trumans:
VAR ROOSEVELT
HJARTVEIKUR
SÍÐUSTU VALDAÁRIN?
((Truman tregur í varaforsetaembœttið vegna veikinda Roosvelts forseta
Franklin Roosevelt þjáðist af hjartasjúkdómi siðasta æviár sitt og
veikindi hans hrelldu Truman. *
I ..llarry S. Truman streittist
II gi'g1' l*v' uð verða útnefndur
[f varaforseti Randarikjanna 1944,
jl vegna þess að hann vissi, að
[I Franklin D.Rooseveltforseti var
il maður sjúkur, og Truman vildi
I ekki komast inn illvita húsið um
l „bakdyrnar”, segir dóttir hans.
i sjálfsævisögu sinni, sem kem-
ur út á næstunni, segir Margrét
Truman Danicl um föður sinn að
Truman liafi hcimsótt forsetann,
eftir að Truman hafi tckið útnefn-
ingu —eftir simtöl við forsetann,
sem gekk fast á — og i þeirri
heimsókn, 18. ágúst 1944, hefði
faðir hennar orðið miður sin
vegna heilsufars forsetans.
„Forsetinn var nýkominn úr
kynnisferð til Kyrrahafslanda”,
skrifar Margrét i úrdrætti, sem
/ birtist i Life Magazine i þessari
i og næstu viku.
/ „Það hafði verið mjög þreyt-
i andi ferð fyrir hann, og við vitum
/ nú orðið, að hann hafði að
i minnsta kosti einu sinni fengið
/ hjartaáfall.
i Faðir minn sagði nokkrum nán-
um vinum sinum frá þvi, hvernig
forsetinn hefði verið svo skjálf-
hentur, að hann gat ekki einu
sinni hellt rjómanum út i kaffi-
bollann, heldur lenti mestallt á
undirskálinni.
Hann átti erfitt með að tala. —
„Ekki að hann virtist neitt veill
/, andlega, heldur virtist hann
i likamlega vera að falla saman”,
sagði pabbi. „Ég hef miklar
áhyggjur af honum”.
Forsetinn spurði pabba, hvern-
ig hann ætlaði að haga kosninga-
baráttunni og pabbi sagðist ætla
að fara á milli i flugvél. Forsetinn
lagði blátt bann við þeirri hug-
mynd. „Annar okkar verður aö
lifa”, sagði hann við pabba”,
skrifar Margrét.
I Roosevelt lézt af hjartaslagi 12.
I april 1945 i Warms Springs i
Georgiu. Læknir hans sagði, að
Roosevelt hefði þjáðst af hjarta-
sjúkdómisiðasta ár ævi sinnar. Sá
* kvittur komst upp, aðRoosevelt
hefði fengið hjartaslag i júni 1944,
en synir hans báru það til baka.
Margrét segir, að tiu dögum
fyrir fiokksþing demókrata i júli,
hafi faðir hennar skrifað henni
bréf. þar sem hann skýröi henni
frá þvi, að hann vissi um veikindi
lorsetans og að þau legðust illa i
liann
„Já”, skrifaði Truman. „Þeir
rotta sig allir saman gegn föður
þinum. Sérhver fréttaskýrandi
stjórnmáladálkanna er að reyna
að gera hann að varaforseta gegn
vilja hans.
Það er skritið, hvernig sumt
fólk mundi vilja greiða fúlgur
fjár til þess að komast eins nærri
þvi og ég er, en ég kæri mig ekk-
ert um það...
Vonandi kemst ég hjá þvi. 1600
Pennsylvania er snoturt heimilis-
llllllllllll
mmm
Umsjón Guðmundur
Pétursson
fang, en ég vildi helzt ekki flytja
þangað inn i gegnum bakdyrn-
ar”.
Margrét segir, að faðir hennar
hafi haft veikindi Roosevelts i
huga, þegar hann sagði við frétta-
mann:
„Manstu, hvernig farið hefur
fyrir flestum varaforsetum, sem
komust i forsetastólinn? Vana-
lega hefur verið gert gys að þeim
i embættinu, þeir voru rændir
allri gleði eða hamingju og glöt-
uðu þeirri virðingu, sem borin var
fyrir þeim áður. — Ég vil ekki
verða fyrir þvi”.
Roosevelthafði ákveðið að láta
Henry A. Wallace, varaforseta,
sigla sinn sjó, þegar skoðana-
kannanir sýndu, að munurinn á
vinsældum Wallace og repúblika-
ans, Thomas E. Dewey, i heima-
riki þeirra var aðeins 51 á móti
49, segir Margrét.
Wallace og James F. Byrnes,
fyrrum rikisst jóri i Suður-
Carolina, kepptust báðir um
varaforsetaembættið, meðan
Truman færðist allur
undan Margrét segir, að
Bob Hanneganj formaður
demókrataflokksins, hafi
reynt að sannfæra Truman
mn, aðRoosevelthefði valið hann,
þótt Roosevelt forðaðist að segja
slikt opinberlega af ótta við að
styggja aðra, sem sátu á vonar-
bekknum.
Eitt sinn fékk Hannegan lloose
velt til þess að krafsa á umslag:
„Bob, ég held, að Truman sé rétti
maðurinn”. — Hannegan lét Tru-
man hafa umslagið, en Truman
benti á, að engin dagsetning væri
á umslaginu.
Þar kom þó, skrifar Margrét,
að Hannegan fékk kallað Truman
til fundar við sig i hótelherbergi i
C’hicago og hringdi til Roosevelts
i Hvita húsið.
„Hann vildi fá föður minn til að
tala sjálfan við FDR”, skrifar
hún. „En pabbi neitaði. En hann
sat og hlustaði furðulostinn, með-
an rödd FDR, sem var alltaf sér-
lega skýr i sima, glumdi frá sim-
tækinu: „Bob ertu búinn að fá
þennan náunga á okkar band?”
„Nei”,sagði Hannegan. „Hann
er einhver sá þverasti Missouri-
múlasni, sem ég hef nokkurn
tima átt við”.
„Jæja, þá máttu segja honum,
að ef hann vilji kljúfa Demókrata-
flokkinn meðan landið er i miðri
styrjöld, þá beri hann ábyrgð-
ina”.-
„Siðan heyrðist klikk i siman-
um, og loks rikti alger þögn. Fað-
ir minn stóð upp, gekk fram og
aftur um gólfið smástund og
sagði siðan: „Jæja, ef málin
standa svona, þá er ég neyddur til
að segja já. En hvi i fjáranum
sagði hann mér þetta ekki
•strax?”
Harry Truman var mikill tónlistarunnandi og þótt hann væri boöinn og
Ibúinn til þess að koma fram i góögeröarskyni meö grinleikaranum
Jack Benny á hljómleikum K.C. Philharmoniu-hljómsveitarinnar —
var hann afár tregur að gefa kost á sér sem varaforsetaefni með
Roosevelt.