Vísir - 29.09.1975, Blaðsíða 9

Visir. Mánudagur 29. september 1975
9
spuming, hvort réttrar niður-
stöðu hafi yfirleitt verið leitað.
Ég svara þeirri spurningu
umbiiðalaust neitandi. Hér var
framleidd frétt. Hin illa fengna
niðurstaða var nauðsynlegur
efniviður. Án hennar, engin frétt.
Þrátt fyrir niðurstöðu sina seg-
ir blaðamaðurinn i athugasemd-
inni viðgrein mina: ,,NU var það
ekki.ætlun min að halda þvi fram,
að þeir (raftækjasalar) séu illa
innrættir menn, frekar en aðrir
menn”. Það sama get ég sagt um
hann En hvernig stendur á hinni
illa fengnu niðurstöðu hans?
Hugsunarleysi, er tilgáta min.
Hann er, eins og við öll, barn
verðbólguþjóðfélags, sem fyrir-
verður sig fyrir það mein og spill-
ingarhvata, sem taumlaus verð-
bólga er. Þjóðina skortir enn
þroska og þor til að horfast i augu
við sjálfa sig iþessu efni, en hver
reynir að benda á sökudólginn i
hópi annarra. Kaupmenn hafa
ekki sizt orðið fyrir barðinu á
þessu, og gera sér betur ljóst, að
áliti þeirra er hætta bUin, þegar
þar viðbætist, að þeir sjá rekstr-
arfé sitt brenna á báli verðbólg-
unnar, með þeim afleiðingum, að
þeim gengur þar með verr að
rækja sjálfsagðar skyldur sinar
við almenning, m.a. vegna þverr-
andi vörubirgða.
Ég mótmæli þvi framangreind-
um vinnubrögðum i þessu djUp-
steikingarpottsmáli, sem blaða-
manninum þykir litið tilefni þessa
„moldviðris”, eins og hann nefnir
fyrri grein mina i athugasemd
sinni við hana.
Annað
tilefni
En þvi miður hafið þið á ykkar
stutta skeiði gefið annað tilefni. A
36. og 37. siðu 1. tölublaðs ykkar,
mánudaginn 8. september s.l.
birtist grein ómars Valdimars-
sonar, blaðamanns: „Hvar gerir
maður beztu innkaupin?”. Þess
er getið, að þetta sé fyrsta grein,
og má þvi bUastvið greinaflokki.
I upphafi greinarinnar eru
þessi orð: „Viða i verzlunum má
sjá einhvem afgreiðslumanninn
ganga um með stimpil og verö-
merkja á ný vörurnar, sem hann
merkti siðast fyrir helgi”. Siðan
eru nokkrum matvöruverzlunum
gefnar einkunnir i samræmi við
fyrirsögnina, og er mér kunnugt
um, að ekki likaði öllum eink-
unnarþegunum vinnubrögð
blaðamannsins, sem kannski er
ekki nema von, þar sem hann lýs-
ir þeim sjálfur svona i greinar-
lokin: „Þá er að lokum ástæða til
að geta þess, að á engan hátt má
lita á þessa könnun Dagblaðsins
sem visindalega unna rannsókn,
einhverskonar salómonsdóm,
heldur einvörðungu sem lausleg-
an verðsamanburð á nokkrum
nauðsy nja vörum ”.
Ég amast ekki við þvi, að þiö
skrifið um kaupmenn, vel eða
illa, eftir þvi sem ástæða er til,
eða að þið veitið þeim aðstoð, sem
rangindum eru beittir. En ég ætl-
ast til þess, að þegar þið fjallið
um stétt mina, þá byggið þið
niðurstöður ykkar á „visindaleg-
um”, með öðrum orðum vönd-
uðum vinnubrögðum.
Viljið þið leggja mál ykkar
undir dóm dómara, sem vinnur
sitt starf með hugarfari blaða-
mannsins, sem getið er hér að
ofan?
Viljið þið gangast undir
óvisindalega unna læknisrann-
sókn?
Treystið þið óvandvirkum við-
gerðarmanni fyrir bilnum ykkar?
Kaupmenn vilja ekki, frekar en
aðrir, að um málefni þeirra og
orðstir sé fjallað á þennan hátt.
Neytendum eru slik vinnubrögð
ósamboðin og einskis virði, nema
þá þeim lágkúrulegustu sem au-
virðileg afþreying.
Frjáls, óháð blaðamannska,
hvað er það? Þetta ykkar eigin
fyrirsögn að fyrri grein minni.
Frjálst, óháð dagblað.einkunnar-
orð ykkar.
„Sannleikurinn mun gera yður
frjálsa”, var sagt endur fyrir
löngu. Sé það einnig ykkar skiln-
ingur á einkunnarorðum ykkar,
eru þau sannarlega háleit. Og
ströng. Þrátt fyrir visindalega og
vandaða viðleitni margra, hefur
okkur mannanna börnum gengiö
upp og ofan að höndla sannleik-
ann. En það er sjálfsagt að reyna,
og betur má, ef duga skal!
Andrés Reynir Kristjánsson
Langiþig
til Kanaríeyja,
þá lestu þetta
Okkur er ekkert aö vanbúnaði lengur. Viö
höfum nú gengið endanlega frá gistingu á
Kanaríeyjum fyrir allar okkar feröir í vetur, og
þetta er þaö sem viö bjóöum:
VERÐ Á DVÖL í 1 VIKU FRÁ KR. 37.400
VERÐ Á DVÖL í 2 VIKUR FRÁ KR. 42.800
VERÐ Á DVÖL í 3 VIKUR FRÁ KR. 48.200
Auk þess bjóöum viö barna- unglinga- og
hópafslátt frá þessu verði.
Dvöl á hótelum, íbúðum og smáhýsum, ýmist
meö eöa án fæöis.
Nú er um aö gera að hafa samband viö sölu-
skrifstofur okkar og umboðsmenn eöa feröa-
skrifstofur, til þess aö fá ýtarlegri upplýsingar
og panta síöan.
f^n{AC LOFTLEIBIR
ISLANDS
[hornklofi]
Mál og menningar
Pipur flokkslinunnar
Sú sögusögn gengur nú um
bæinn, að I bfgerð sé stofnun nýs
bókmennta- og menningartfma-
rits. Ástæðan mun sú, að eftir að
stórkapítalistar flokkslfnu Al-
þýðubandalagsins hröktu skáld-
ið Sigfús Daðason úr stjórn Máls
og menningar, hafa ýmis skáld
(sem hafa jafnan neitað að ger-
ast hreinir leigupennar flokks-
ins), ákveðið aö snúa saman
bökum gegn fjárplógsöflum
flokksstjórnarinnar. Flogið
hefur fyrir aö á bak við nýja
ritið standi auk Sigfúsar, ólafur
Jóh. Sigurðsson og flest þau
frambærileg skáld, sem rituðu
áður I tlmarit Máls og menning-
ar.
Hyort þeirra skarð veröur
fyllt með leigupennum af Þjóð-
viljanum, t.d. Ólafi Hauki.
Gunnar Gunnarssyni, Nirði P.
Njarðvlk og öðrum vaxandi
þjóöskáldum — skal ekkert full-
yrt um.
„Skýjahóran”
Helga Kress hlaut fyrr á
þessu ári Vísindasjóðsstyrk til
að rannsaka bókmenntir og þá
sérstaklega stöðu kvenna I bók-
menntum. t tilefni af þessu birt-
ist við hana heilslðu viötal I
Þjóðviljanum, sem bar yfir-
skriftina: Ég var ung gefin
Njáli.
„ — A hinn bóginn er svo hægt
að vitna I Davíð Stefánsson, sem
lltur mannkyniö sem karlmenn
eina, er hann t.d. segir: „Hver
dáö sem maðurinn drýgir, er
draumiir um konuást”. — ”,
Helga hamrar hér á þeirri
merku staðreynd, að ljóðllnur
Stefáns frá Hvltadal úr kvæðinu
Þér konur: „Hver dáð sem
maðurinn drýgir o.s.frv.” séu
eftir Davlð Stefánsson. Þetta er
þvl rökréttara, þar sem Davlö
Stefánsson var uppi á eftir
Stefáni frá Hvitadal og hefur þvl
getað flett upp I bók eftir Stefán
til að yrkja það, sem Stefán
hafði ort löngu áður.
Þess mun vart langt að biða
að Helga sanni á sama hátt, aö
Sigurður A. Magnússon hafi
skrifað Bósasögu og Herrauðs
nokkur hundruð árum áður en
hann fæddist og Svava Jakobs-
dóttir sé ieynihöfundurinn á bak
við Egilssögu.
Er furða þó Helgu Kress sé
veittur Vlsindasjóðsstyrkur?
Hún á þaö vissulega skilið og
veitir ekki af. Helga hefur svo
sannarlega aukið hróður VIs-
indasjóðs.
Pétur