Lesbók Morgunblaðsins - 22.11.1925, Blaðsíða 7

Lesbók Morgunblaðsins - 22.11.1925, Blaðsíða 7
22. nóv. '25, LISBÓK M0BGT7NBLAÍ>STNg ir!" — TJndir það tóku áheyr- endur með margföldu húrra. Þá kallaði amtmaður Bergur Thorberg: „Lengi lifi konungur vor Kristján hinn níundi!" og tóku menn undir það með fagn- aðarópum. Síðan var sungið annað kvæði eftir sama höfund (Steingrím Thorsteinsson) og var athöfninni þá lokið. En lengi dags var fult af fólki kiing um myndina, að skoða hina fásjeðnu gersemi. Miklum erfiðleikum var það bundið að koma myndinni og fót- stallinum á sinn stað, Til þess að það færi alt vel úr hendi, var sendur verkfræðingur hingað með myndina, Dandtzer að nafni. Var hann nefndur „hugvitsmað- ur" — átti að hjálpa mönnum hjer um hugvit til að koma Thor- valdsen á laggirnar. Bæjarstjórn Kaupmannahafnar, er myndina gaf, kostaði allan flutning og útbúnað, en Reykja- víkurbær annaðist um að láta girða völlinn. Fótstallur myndarinnar „er sem einn steinn á að sjá, en er þó settur saman.Stærsti steinninn er að sögn 4000 pund að þyngd", sfgir í blaðinu. Þótti það erfitt verk með þeim áhöldum sem þá voru til að koma slíku bákni fyrir. Norsk skáldsaga. Sven Moren \ Stórviði: Helgi Valtýsson ís- lenskaði. Akureyri. •— Bókaútgáfan Norðri. Saga þessi segir frá bændunum norsku, þegar þeir voru að sogast inn í umbrotastraum þann, sem varð í norsku þjóðlífi fyrir nokkr- um tugum ára, um það leyti, sem skógarnir miklu voru að komast í verð, og hver skógeigandi varð vellríkur maður — um stund, eða þangað til afturkastið skall yfir aftur, timburverðið hrundi niður og alt fór a ringulreið. En hún lýsir einnig átthaga- og óðalsást norsku bændanna, þesssri megin- stoð norska þjóðlífsins, sem við íslendingar þekk^um svö lftíff, af Efnalaug Reykjsvikup Laufavagi 32 B. — Simi 1300. — Sfmnefni: Efnalaug Emnsar með nýtísku áhöld-om og aðferðum ailan óhreinan faíaa? og dúka, úr hvaða efni wiu er. Litar r~>plitaí föt, og brevtir am lit eftir óakain. Xrkor þasfindi! Bpaxax fJ* í Vigfús Guðbrandsson klædskeri. AAalstrseti 8' Ávalt byrgur af fata- og frakkaefnum.Altaf ný efiJ með hverri ferfl AV. Saumastofunni er lokao kl. 4 e. m. alla taugardaga. eígin reynd. Þessari tilfinningu er ágætlega lýst i bókinni. Og í raun og veru gefur sú lýsing ein bók- inni gildi sitt, því þó umbrotun- um, sem urðu á bændasetrunum, sje vel lýst og mörg atvik þar skýr og eðlileg, þá er þó mestur sannleiksblær, mest tilþrif og list í frásögninni um hinn sterka þátt óðalsástarinnar. Höf. sögunnar, Sven Moren, er öflugur talsmaður málhreyfingar- innar í Noregi, og þeirra hugsjóna, sem henni fylgja, og mikill þátt- takandi í unmennafjelagsskapn- um norska. Þetta er honum að sumu leyti styrkur, en að sumu leyti til falls. Hann verður fyrir þessar sakir sterkari í sókn sinni, en um leið einhæfari og fáskrúð- ugri í efnisvali og hugkvæmni. Það er til dæmis eitthvað ung- mennafjelagskent við þessar Ameríkufarir söguhetjanna, þeg- ar öll sund lokast heima. Þegar höfindum þrjóta úrræðin með per- sónuna heima fyrir, þá er hún send til Ameríku til þess að fá þar gull og græna skóga, og bjarga því sem fallið er í rúst heima fyr- ir. Ef Moren hefði látið ættina halda óðalinu án hjálpar hins ameríska gulls, þá hefði orðið meira bragð að henni og hún ný- stárlegri. Litli Hákon er svo stælt- ur, að hann virðist hafa nóga vegi heima fyrir. En þrátt fyrir þessi lýti á sög- unni, er hún að mörgu hin besta, mörgum atburðum vel lýst, menn- irnir skýrir og söguþræðirnir vel saman ofnir — nema þessi sem til Ameríku liggur. Þýðandinn, Helgi Valtýsson, hefir tileinkað hana ungmennafjerðffum hjer, Ög' það er vel til fallið. Hún er heil- brigð aðvörun og liollráð bending. Um þýðinguna er það að segja, að hún virðist víðast mjög vel gerð. Jeg hefi að vísn ekki borið hana saman við frumritið, on mál- ið segir til sín, og mjög óvíða verður maður var við málspell, þó kosið hefði maður á stöku stað, að orðalag hefði verið á aðra Jund. J. B. Eggert 5tefánssDn söngvari í París. (Eggert Laxdal málari, er dvel- ur í París í vetur, hefir sent Mbl. ei'tirfarandi grein). Eggert Stefánsson söng hjer í París fyrir skömmu í „Salle des Agriculteurs", fyrir fullu húsi. — Þótti söngur hans mjög hrífandi og vakti almenna aðdáun, enda var söngvarinn klappaður fram mörgum sinnum og varð að syngja mörg au'kalög. Þriðja nóvember var hann beðinn, af danska kon- súlnum, fyrir hönd Danmerkur og Islands, að taka þátt í söng- skemtun ýmsra þjóða á heimssýn- ingunni. Söng hann þar s61ó tvð íslensk lög og eitt danskt. Egg- ert er nú á förum til Lundúna, þar sem hann heldur söngskemt- anir. Hefir hann ákveðið að halda söngskemtanir hjer í París í jan- úarmánuði, og víðar í Frakklandi. Hjer fara á eftir ummæli nokk- urra franskra blaða um söng Egg- erts: Echo de Paris 25. okt. „Tenór- söngvarinn Eggert Stefánsson, sem á þriðjudaginn var, í fyrsta sinni ljet til sín heyra hjer í

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.