Lesbók Morgunblaðsins - 09.01.1927, Blaðsíða 1

Lesbók Morgunblaðsins - 09.01.1927, Blaðsíða 1
 $ ¦i"«.. )ÍSBðX mOR6UHBLRÐ5IH5 [m>))> I. ibí. Sunnudají 9. jan. 1927. II. ár. a fCe^ Rnðlegar loekningar, Eftir 5teingrírn (Datthíasson, hjeraðslæfcni. 1 I Q 0 8 6 „Eíb bóla á tungu, engin á morg- iiii," 12 sinnuni í einu audai'laki — og helst oftar. I'etta reyndum við kb krakkar og virtist hjálpa síundum. Jeg var þó altaf trúar- daut'ur. Líka kom oft fyrir, að við prófuðum vöi-tuhi'kningtina al- kunnu, að binda linúta á loðband. eins niarga og vörtnrnar, og stinga síð'an bandspottanum inn í veggjar- liolu eða niður í vígða niold. Stelp- ur á. kotunuin í kring fullvissuðu mig uni, að þeim hefði gefist þetta ága?tlega. .Jeg reyndi þetta en sann- færði.st aldrei. Fyrir nokkuð mói'gum áriini koni til niín kunningi minn, giiðfnrði- stúdent frá Keykjavík. Ilann hafði dálítið brunasár á f;eti, sem þurfti að l)inda uni. l'að \'ar lítÍMjðrlegt og hatnaði e.ftir nokkra daga. flann var þá fylgdarmaður enskrar liefðarkonu og koni með henni sunnan Kjöl. Og það vnr á Hveravöllum, sem hann hafði brcnt sig, við að stíga óvart niður í liver- Iiolu. Enska konan fylgdi þeim kreddu- trúarflokki. er kallar sig ('hristwn Seientista íkristnir vísindamenn) ; Og þeir trúa því, að hi'kna megi alla sjúkdóma með bæn og oinbeitt- um hnga. Ilún hafði því strax hoð- ist til að lækna sár fylgdarmann.s síns og gerði einhverja tilraun til þess. En nokkuð var, að það tókst ekki, enda sagði þessi kunningi minn, að haun liefði nlls ekki tni- að |i\í, að slíkt ga'ti orðið l'yrir bæn. — Dálaglegt prestsefni það I bugsaði jeg mcð sjálfum mjer, Síð- í.n þetta var. hcfi jeg lcsið margt liin Ckrisiittn Science og mig hefui ínikið langað til að fræðast iiin, livc ábyggOegar vsaru þær mdrgu undra- hckningar. si'in þessi trúai'flokkur hrósar sjer al'. Kr ])að sannlcikiir. 'að með l>aii megi fá sár til að gróa niiklu fljótara en ella' — Jeg trúi því ekki, og reyndar licfi jeg ekki heldur hcyrt ncinn fullyrða það. Hins vegar segja siunir, að and legir heknar geti heknað krabba nicin i'ljótt og vcl. Ilví skyhli bí ekki mcga cinnig gneða sár í einu vetfangi ? l'egar jeg ferðaðist um Xorður- Ánicríku fyrir nokkrum árum. spurði jcg marga, sem jcg liitti, frjetta af þessum liekninguin hinna ki'istnu vísindamanna. Sumii' kunnu yinsar sögur að segja af furðulcg- um hata ýin.sra sjúklinga, eu aðrir álitu fijer vci'a venjulega uni hlekk- ing að ni'ða, og þar á meðal voru ]icir heknar. scm jeg talaði við. Aðeins eina konu hitti jcg. sciu sagði ni.ier, að hún t'ylgdi |iessniii trúarflokki og þeð vegna þess. ;ið hún hefði sjált' fcngið fulla hekn- ingu á brjósttæringu hjá einum kkninganianni flokksins. Hiin liafði jijáðst af hlóðspýtingi og vcrið 'tal- in alvarlega veik af lærðuni la-kn- i:m, en enga hót getað fengií hjá |)ciin. Eftir nokkrar h;enasanikimi- ur lijá lakiiiugamanninuni liafði hún nrðið alhcil og var nú haiu- iiigjusanilcga gifl og liat'ði cignast citf harn. Jeg trúði því nú ekki mcira cu svo, að liún hefði verið luettulega lialdin at' tœringu, úr |ivi hún gat fengið svona skjótan hata og enn síður trúði jeg því, <f um alvarlcga ta ringu hcfir verið að r;rða, að hún |)á í ranniiini v;eri orðin alhata, ]iví algengt cr, að Uering getur snögglega skánað og blóðspýtingur li;etl án ]iess vcikin sje ])ó að fullu hictt ; og algengt. að eftir skenimri t ða lengri tíma kann all að taka sig upp á ný. I>að er nú líka ])etta, sein jcg hvað ct'tir annað les uiii í læknaritiim, þar sciu minst cr á l.ckningar ('hristian scicntista og annara andlegra l;ekna. Sjúklinguiu tiatnar oft furðulega vel í hili. I»að cru ekki síst tangahilaðir sjiikliiiíí- ar og geðveiklingar. sein ireta feng- ið langan og máake fullan hata fyrir bivnahrkningar og dullirif. Tlins vegar er venjan sú, þegar uui líkamleg mein er að r;vða, ])á er iim blekking að rieða. Sjúklingniuii l'inst haiiii vcra orðinn góður, en sjúkdúinurinn fer sínu l'rarn eigi að síður og sjiikliiigiiuni vcrsjiar ]>á og þegar aftur. JJctfa Wgjj nii licknarnir. Kn inikill ]iorri al])ýðumanna situr við sinn keip og þykist vita betur. í'ess vegna hefir ('hr. Seienirt—

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.