Lesbók Morgunblaðsins - 22.09.1935, Blaðsíða 4

Lesbók Morgunblaðsins - 22.09.1935, Blaðsíða 4
300 LESBÓK MORGTTNBLAÐSINS Það niun ekki ofmælt, að 500 manns sje rænt þaðan á ári. Og þrælar þessir eru fluttir inu yf- ir Abyssiniu til Rauðahafsms. t franska Somalilandi eru þrælarn- ir settir í skip, er flytja þá yfir Kauðahafið. Og hvernig sem varð- skip Breta reyna að stemma stigu fyrir þessu, halda flutningar þess- ir áfram. „Svart fílabein" er altaf í háu verði í Arabíu. Þrælasalarnir, sem flytja þræl- ana til strandar, eru vel vopnum búnir. Oft lenda þeir í harðri viðureign við varðlið Breta. Breskir varðmenn hafa oft fallið í þe;rri viðureign. Það líður varla svo mánuður, að ekki sje rænt fólki í Súdan, til þess að hneppa það í ánauð. Ræningjarnir umkringja negra- þorpin, drepa þar gamla fólkið, sem ekki er hægt að koma í verð en reka konur, karla, börn og kvikfjárhjarðir til strandar. í fangelsi e;nu í Súdan situr al- ræmd kona ein og lætur sjer leið- ast. Hún er í góðum holdum, því vel er með hana farið. Hún heitir Sitt-Anna, og rak þrælaverslun í stórum stíl, við Hvítu-Níl, rjett undir handarjaðri breskra yfir- valda. Sitt-Anna var orðlögð fyrir harðneskju og grimd. Arabiskir þrælasalar heimsóttu hana oft. Mikið mannsal fór fram í húsum hennar. Og þrælana ljet hún lemja oft til óbóta. Hinir arabisku æv- intýramenn báru mikla virðingu fyrir henni. En mikill ljettir var bað fyrir marga Súdan-búa, er Sitt-Anna komst loks undir manna hendur, og aðstoðarmenn hennar. Þá um leið fengu 500 þrælar frelsi. En verslunin heldur áfram þó hún sje fangelsuð. Maður henn- ar fer margar herferðir til Súdan. Og ríkidæmi hennar vex, þó hún sje lokuð inni. Lið hans fór marg- ar ránsferðir til Siídan árið 1932, og var vel vopnum búið. Ekkert stoðaði þó bresk yfirvöld sendu Abyssiniukeisara mótmæli gegn framferði þessu. Mark Twain. Hundrað ár eru liðin frá fæðingu Mark Twain. Tuttugu og fimm ár, frá því hann dó. Bandaríkin ætla að minnast hans í ár með því að setja á stofn háskóladeild í kýmni — þá fyrstu í ver aldarsögunni. Þegar Samuel Lansrdon C'em- ens, en það var hið rjetta nafn Mark Twain, hvarf úr föðurhús- um sagði móðir hans við hann: „Jeg vil að þií hafir yfir með mjer þessi orð: Jeg sver að jeg skal aldrei snerta spi] og aldrei fá mjer í staupinu" — og MarR TVain sór. TTm móður slna sagði Mark Twain: „Hún var vel vaxin osr fínbygfi op- með sto>t hjarta — svo stóYt. að það crfit rúmað hverja sorg opr hverja gleði". Samuel var 16 ára þegar hann var settnr til að læra prentiðn. Hann átti að fá fatnað og frítt, uppihald. „Meira var það þó uppi- hald en föt og lítið af hvoru mn sig". Úr setjarasalnuin fór Samuel á skipsfjöl og gerðist lóss á M'ssi- sippifljótinu. Dimmar veturnætur stóð hann í brúnni og hlustaði ákaft eftir kalli hásetans, sem var að Ióða dýpið. Látlaust kváðu við hrópin: mark twain, sem þýð- ir sama og: „taktu eftir, tvö fet", eða m. ö. o.: „farðu varlega". Þessi orð, sem árum saman hljóm- uðu í eyrum hins unga manns, notaði hann síðar sem dulnefni undir greinar sínar. * Mark Twain var sendur til landsins helga sem blaðamaður og ferðabriefin, sem hann þá skrifaði komu síðar iit í bók, sem flestir kannast við: „Tnnocents abroad". Á ferðalaginu kyntist Mark manni að nafni Charles Langdon. Hafði maður þessi í fórum sín- um mynd af systur sinni. — Sökti Mark Twam sjer í drauma um þessa stúlku, nótt og nýtan riag- Tókst honum að fá hinn nýja kunning.ia sinn til að bjóða sjer heim og hjer kyntist hann OIivu Langdon. „Síðan em Iið- in 40 ár", skrifaði Mark Twain rjett fyrir andlát sitt, „en upp frá þeirri stundu, hefir hún aldrei farið úr huga mjer". * Dómarinn æruverðugi, faðir OHvu, var aftur á móti lítið hrifinn af að fá rithöfundinn unga oqr óráðsetta, fyrir tencrda- son. Hann heimtaði meðmæli Ojt Mark Twain benti á fimm menn. sem höfðu þekt hann þeprar hann var blaðamaðnr f Vesturheimi T)ag nokkurn komu svörin frá kunningjunnm og fjölskvldan. ásamt tengdasyninum tilvonandi. safnaðist utan um dagstofuborðið Oómarinn braut inn.siclin. f fyrsta br.iefinu stfið að Mark Twain væri letibykkja, í öðru að hann hefði mestar mætur á að gera gys að gamalmennum, í því þrið.ia, að hann væri að vísu til

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.