Lesbók Morgunblaðsins - 05.01.1936, Blaðsíða 4

Lesbók Morgunblaðsins - 05.01.1936, Blaðsíða 4
LSSBÓK MORGUNBLAÐSINS En líklegt sje að fjelagið tæki sjer aukastöð fyrir austan. Mun hann þar hafa haft Dyrhólaós í huga, því að hann var með það á prjón- unum jafnframt að byggja þar höfn. Hann segir ennfremur, afl tog- arar þeir. sem fái að veiða í land- helgi muni verja hana fyrir öðr- um togurum f sjálfs síns þágu, og með því móti mundi miklu færri togarar en ella veiða í landhelgi. Að lokum segir hann: „Þess má geta. að ef þingið vill ganga að þeim skilyrðum, sem nauðsynleg eru frá þess hálfu. þa mun ekki standa á stofnun fjelagsins, með nægum höfuðstóli. sem auðvitað hlýtur að nema svo mörirum miljónum skiftir". Fekk hann svo Guðlaug Guð- mundsson til að bera fram frum- varp á þingi um þetta. og fanst þá sem alt væri klappað og klárt, og fór nú að búa sig til utanferðar til þess að stofna fjelag i London. til þess að hagnýta sjetleyfið. Seldi hann nú Miljónafjelag- inu gufubátinn „Hvítá". Hjet hann seinna „Örninn", og var höggvinn upp nokkrum árum seinna. En flutningrabáturinn hafði farist í Borgarfirði haustið áður. Hvað skaJ gera, þegar peninga vantar? Baróninn átti fallega hesta. sem hann ætlaði nú að sel.ia. Bar einn þó af. Var það grár brokkari. hinn besti reiðhestur; hafði bar- óninn einu sinni riðið honum uop að Kolviðarhóli á klukku- stund. Nu var það maður í Borg- arfirðinum, sem vildi kaupa Grána. Baróninn heimtaði 300 krónur fyrir hann. en maðurinn kvaðst ekki eiga nema 200 kr. „Vitið þjer ekki hvað maður á að gera þegrar mann vantar pen- ingal" spurði baróninn. Nei, það vissi hinn ekki. „Þá á maður að stinga hyssu upp í sig og hleypa af". Skömmu síðar sigldi hann. en Riehard varð eftir og fór ekki fyr en hálfum mánuði seinna. Þótti honum ilt að skilja við vínbirgðir þær, er baróninn átti. Bauð hann þa ýmsum bændum heim og sátu þeir þarna að sumbli í 2 eða 3 daga. En þa var líka tlt upp drukk ið nema nokkuð af öli. En það er að segja af þinginu, að eftir langar umræður var fruiu- varpið felt með jöfnnm atkvæð- um. 10 :10. Baróninn dvaldist um hrlð í London, eu varð ekkert agengt og mun Vídalínsútgerðin hjer hafa spilt fyrir honuni. Og svo lagði hann a stað frá London og þóttist ætla til Vín. En skamt fyrir utan London skaut hann sig í járnbraut arvagninum. Var hann þá aðeins með eitt penny á sjer, og stór- skuldaði á gistihusinu þar sem hann hafði húið. Þannig lauk ævi hins eina bar- óns, sem átt hefir heima á Islandi. Hanu fylgdi kenningu sinni unx það hvað peningalaus maðui' ætti að gera. Þrotabú Þegar Sigurður Fjelsted fór frá baróninum rjeðist þangað ráðs* maður Þórniundur Vigfússon, sem nú er í Bæ. Helt hann búinu gangandi til vors, en þá var alt selt og var þrotabú, því að bar- óninn hafði haft þann sið að skulda öllum. sem hann gat skuld- að. Olafur Davíðsson a Þorgauts- stöðum keypti jörðina af skifta- ráðenda, en Edinborg keypti fjós- ið hjer; síðan eignaðist bærinn það. Gísli Þorbjarnarsnn keypti húsið við Lau«aveg. Aðrar eignir barónsins vorn boðnar upp og fóru fyrir lítið. Meðal annars hafði baróninn átt mikið af málverkum. Þau keypti Einar skáld Benediktsson öll fyrir 1000 krónur. Hafði Einar oft verið gestnr barónsins á Hvít- árvöllum. o<r í einni ferð þangað varð til kvæði harts „Haufraeldar". Af Riehard er það að segja að hann var í Bielefeld í Þýskalandi þpgar hann frjetti lát barónsins. -Etlaði hann að reyna að ná í fie til þess að bjar<ra búinu á Hvít- árvöllum. En það tókst ekki. — Rieðist hann þá í Riglinsrar oe flæktist víða um heim. Skrifaði hann Sipurði Fieldsted við oor við. en svo hættu brjefin að koma og byggur Sigurður að Richard muni þá hafa litist einhvers staðar úti í heimi. Hjer lýkur «,ð segja frá barónin- nm á Hvítárvöllum, einhverjum merkilegasta útlending, sem hing- nð hefir komið. Því miður farnað- ist honum ekki vel, en enn í dag !ifa þær hugsjónir, sem hann flutti hingað: trúin á -breyttan land* búnað, trúin á gróðurmagn Ís- lenskrar moldar og trúin k hafið, . < • • Tyrkland og San Marino *¦» Þegar ítalía sagíSi Miðríkjunúm stríð a he'ndur 1915, gerði kot- ríkið Sah Mariho það líka. Fyrir nokkru fór búnaðaraála- stjóri Tyrkja til Evrópu til þéss að kynna sjer uýjustu framfarir í landbúnaðarmálum. Meðal annars fór hahn til San Marino, en þá brá honum í brún er hann var tek inn fastur á landamærunum, vegna þess að hann væri þegn fjand- manna þjóðar; Tyrkland og San Marino væri enn í stríði. Kom það nú upp úr kafinu. að þeear bandamenn sömdu frið við Tyrki, Lausanne-friðinn svó- nefnda. var San Marino ekki boð- ið að taka þátt í þeim friðarsamn- ingnm. o<? ríkið befir aldrei undif- skrifað þá. Hafði San Marino alve^- gleymst. við þessa friðarsamninirn o<r Tyrkir vissu ekki betur en að San Marino o<r ftalía væri eitt. En San Marino hefir ckki irlevmt bfssu. o£r telur sig enn eipra í sfríði við Tyrki. San Man'no wt -iðeins 61 fer- kílómetri að stii'rð. o<r þar eru u m 13000 íbúar. » % » Pietur litli vill ekki sofna. Pabbi bflns sest því á rúmstokk- inn bjá honum og fer að segia honum sösrur. Eftir nokkra stund verður alt bliótt bar inni. oe mömmu verðu*- biicrhpQfi,ra Hún onnpv svefnherbersrishurð- ina pætilepra og hvíalar: — Sefur hann9 Á gólfinu stendur Pjetur litli í náttfötunum og hvíslar aftur; — Já, nú sefur hann.

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.