Lesbók Morgunblaðsins - 04.10.1936, Page 6

318
LESBÓK MORGUNBLAÐSINS
t?ór búhölöur.
Eitt sinn fyrrum, á að giska
áður en skemdi hár sitt Viska,
Ása-Þór hina flötu fiska
færði á land og kýfði diska.
Manni er stingur í munn sjer fingri
mundi hann vera stórum þyngri.
Það er líka Þór sá yngri;
þykir hinum jafnvel slyngri.
Þó að engar þrumur geri
þessi er hinum drýgri í veri.
Þúsundfalt um þenna greri
það sem verður að rjóma og smjeri.
Fje, sem græddi fyrri daginn,
flutti hann út í sumarblæinn.
Þórs hafa orðið farsæl fræin,
framkvæmd sú gekk öll í haginn.
Gamburmosi framkvæmd flúði;
fífulenda tók við skrúði.
Dróst að jurtum dögg og úði.
Dáðmæringur að gróðri hlúði.
Af hans völdum risu upp rjóður;
rótum fjenast varasjóður.
Bóndinn mikli farsæll, fróður,
fóstru sinni í breytni er góður.
Gerir, svo að grasrót vaxi,
golþorskinn að frjóva axi;
heldur í skefjum hamri og saxi;
Hítarelfi fyllir af laxi.
Þór er lítið um þjóstylfinga:
þrætugjarna sjálfhyrginga,
hirðir ekki um hrópyrðinga,
horfir niður á flatlendinga.
Hefir í glímu hann við Elli,
haldið, flestum betur, velli;
brögðum sætir kænn við kelli,
knje hefir eigi steytt við svelli.
Mildiríka mannvin þenna
margir snauðir af gjöfum kenna.
Svalt þó blási, sæmdarmenna
síðla mun í sporin fenna.
Heillamenn, í höll og kofa,
hretin þegar yfir vofa,
halla, ef mega, hurð í klofa;
hamingjudag að kveldi lofa.
Sittu landi Saxa og Snorra,
— sveima fleiri en skyldi og morra —
höfuðgarpur hölda vorra,
heill að búi — á sumri og þorra.
Guðmundur Friðjónsson.
MacDonald var járnbrautar-
vörður og hann varð undir vagni
og fótbrotnaði illilega. Hann var
fluttur í spítala og lækni'r sagði
að það yrði að taka af honum
fótinn. Þá fór frú MacDonald að
gráta, en maður hennar huggaði
hana:
— Vertu ekki að gráta. Sjerðu
ekki hvað við spörum mikið á
þessu? Nú þarf jeg ekki nema
einn skó framvegis.
Jarðarför í sveitarþorpi. Lík-
fylgdin kom langt að. I fremsta
bílnum sat maður, sem klukkarinn
þekti ekki.
— Var hinn framliðni ættingi
yðar? spurði hann.
— Nei.
— Hvers vegna eruð þjer þá í
þessum bíl?
— Læknirinn hefir ráðlagt mjer
að aka langa leið, heilsunnar
vegna.
— Ekki mundi jeg óska versta
óvini mínum þess, sem fyrir mig
kom í dag.
— Hvað var það?
— Jeg vann í happdrættinu.
*
Hún: Hvers vegna ertu svona
tortryggur? Jeg hefi ekki brotið
neitt af mjer.
Hann: Já, það er nú einmitt
þess vegna að jeg er tortryggur.