Lesbók Morgunblaðsins - 28.07.1940, Blaðsíða 4

Lesbók Morgunblaðsins - 28.07.1940, Blaðsíða 4
236 LESBÓK MORGUNBLAÐSINS er tekin hjer upp bókun málsins í heild sinni (úr fundargerð 2. júní 1848): „Eftir nánari athugun gat nefndin ekki leyft, að umbeðinn skúr mætti standa framvegis. Slík- ir skúrar, sem fleiri mundu reisa ef þessi vœri leyfður, mundu eigi aðeins verða til stórra lýta fyrir götuna, heldur mundu þeir einnig teppa umferð gangandi fólks sunn- an við ræsið í Austurstræti; (þá var aðeins ein gangstjett í Aust- urstræti, sunnanvert í götunni og ræsið með fram stjettinni; allur hinn hluti götunnar, norðan við ræsið, var fyrir almenna umferð) þegar norðurhlið götunnar á sumr- in er full af baggahestum, vögn- um og þess háttar. er þar oft nær ófærat gangandi fólki. Yfir vetr- armánuðina mundi skúrinn baga umferðina miklu minna og einnig mundi þá síður bera 'á honum til lýta fyrir götuna. Auk þess lítur nefndin svo á að skúrinn sje eink um nauðsynlegur yfir vetrarmán- xiðina til þess að verja hliðardyr eldhússins fyrir snjó og norðan- átt. Beiðandinn var því sammála nefndinni um að taka bæri skúr- inn þegar í stað burtu og eigi setja hann aftur niður fyr en 1. okótber v. k. og þannig yrði einnig að taka hann burt 1. maí næsta ár og fram- vegis árlega taka hann burt og nota hann aðeins yfir vetrarnván- uðina október til apríl, að báðum mánuðu mmeðtöldum". Málinr vr nú ekki þar með að öllu lokið. — Björn Gunnlaugsson hafði annað ríkar í huga en skúrinn sinn og þarf því engan að furða, þótt fyr- ir kæmi að honum láðist að losa skúrinn frá tilsettum tíma og urðu því, síðar meir, áminningar nefnd- arinnar til þess, að hinn mikh stærðfræðingur varð fyrir verald- arinnar ónæði. * Eins og fyr var um getið, þá var á þessu tímabili samþykt skipulag fyrir heilan bæjarhluta, þ. e. Vesturbæinn, milli Hlíðarhúsa og Framnesvegar. Svæði þetta alt var í Hlíðarhúsalandi, en einmitt um þessar mundir hafði bærinn fengið full umráð yfir þeirri jörð, eftir áratuga rekistefnu. Það er engum vafa bundið, að Árni Thor- steinson, sem þá var hjer bæjar- Hafnarstræti um 1877. Fremst til vinstri núv. Hafnarstræti 16 (sama hús og þá, en bygt ofan á það), næst gamli barnaskólinn (stóð yfir núv. Póst- hússtræti þvert), þá verslunarhús Knudtzons og til hægri fremst pakkhús sömu verslunar, en þar stendur nú hús Eimskipafjelags íslands. Fyrir enda götunnar Fischersverslun (núv. Ingólfs Apótek). fógeti og formaður byggingar- nefndar, var upphafsmaður þess máls og hann einn mun hafa sam- iö tillögumar og gengið fná þeim, þótt svo hjeti, að þær kæmu frá byggingarnefndinni í heild sinni. Meðal þeirra vandamála, sem þú voru efst á baugi hjer í bæ, var hin erfiða aðstaða tómthúsmanna til bátauppsáturs. Bryggjum og bólvirkjum fjölgaði fyrir miðbæn- um, en við það þrengdist uppsát- ursplássið þar í sandinum. — Tómthúsmenn settust að á víð o? dreif utan við bæinn og þessvegna varð sjávargatan löng hjá þeim flestum. Tillögurnar reyna m. a. að leysa þetta vandam'ál og er það gert með þeim hætti að veita tómt- húsmönnum kost á býlastæðum rjett við Hlíðarhúsasand. Tillög- urnar eru það merkilegar og svo langt á undan sínum tíma, að vert þykir að birta þær hjer í heild sinni. Á fundi byggingarnefndarinnar 21. júní 1866 er bókað um málið á þessa leið: „Var fyrst tekið fyrir eftir þar til gefnu tilefni að skoða Hlíðarhúsalóðina og útvísa þar stæði fyrir gótur. Nefndin ákvað, að Hlíðarhúsavegur- inn (þ. e. núverandi Vesturgata) ætti að leng.jast vestur eftir í beinni línu svo langt, sem Hlíðarhúsalóðin nær, nú fyrst um sinn, að stefna vegarins verði hagkvæmust frá Hlíðarhúsum og á milli húss P. (xíslasonar í Ananaustum og Jakobs Steingrímssonar. Alit þetta styður nefndin einkuin við það tvenut, að með þessari stefnu virðist fáanlegt hæfilegt byggingarpláss fyrir neðan veg- inn, þegar við þarf, án þess að of mikið sje tekið af túninu, og að með þessari stefnu veröi hiegara að lengja veginn á þann hátt, er æskilegur má virðast, svo að hann nái út að Eiðsgrauda. Byggingamefndin álítur að þar eð þessi gata eigi með tímanum að verða aðalvegur fram á Seltjarnarnes og bú- ast megi við talsverðri umfcrð á honum, þé veiti ekki af, að vegurinn sé af sómu breidd og sá spotti, sem nú er lagður af veginum, eða ca. 7 áln. Hvað þvergötur áhrærir á lóðinni álítur byggingarnefndin, að þá sé í alLa staði hentast, að þa'r sjeu strax mark- aðar niður og fastsettar, svo að byggt verði eftir vissu áformi, því að það geti sparast fyrir bæjarsjóðinn kostnað- ur, sem leiðir af því, að ekki er byggt eftir vissu plani. En byggingarnefndin lætur þess þó getið, að enginn þörf sé til nú strax að leggja þessar þvergötur, þó þær sjeu afmarkaðar, heldur ætti þaS að bíða þangað til lóðin er nægileg byggð. Nefndin ályktar tvær þvergötur muni geta nægt frá Hlíðarhúsveginum niður að sjó, hin austari meðfram Hlíð- arhúsabænum vestanvert niður að sjó, og hin ytri fyrir vestan vestasta hjallinn i Mýrarholti. Þessar þvergötur þurfa að vera nokkuð breiðar, svo að bygg- ingarstæðin geti skiptst í stærri heildir sem útilokist frá eldshættu annarsstað- ai frá, en í þessu efni ætlar nefndin sév ekki að taka neina beinh'nis ákvörðun nú sem stendur, nje heldur um breidd sjálfra gatnanna. é Nefndinni kom saman um að fela nefndarmönnunum, bæjarfulltiTÍa H. Jónssyni og snikkara J. Asmundssyni að marka götur þessar nákvæmar og einkenna breidd þeirra og stefnu, svo

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.