Lesbók Morgunblaðsins - 04.10.1942, Blaðsíða 7

Lesbók Morgunblaðsins - 04.10.1942, Blaðsíða 7
LESBÓK MOBGUNBLAÐSINS 311 Allir spilamenn kannast við það, að oft verður aS hnitmiSa spila- menskuna þannig, aö vera á undan mótspilurunum að koma áformum sín- um í framkvæmd. í spilum og tafli ræður tempó ekki síður úrslitum en í stórorustum. Hjer er dæmi úr Watson on the Play of the Hand- S V N A 5T 1H 2 L 2H V (Mr. Watson) hefir þessi spil: ' S: G, 9, 2. H: K, D, G, 10, 4. T: K, 6, 3. L: Ás, 4. Hann þykist öruggur að fá slag á tígul og lauf, en hvar er þriðji slag- urinn? Eðlilegasta útspilið er hjarta kóngur, en eftir sögnunum aS dæma hefir hann ekki mikla trú á slag í þeim lit. A getur varla haft neitt aS gagni, en hann hefir mörg hjörtu, 5 að minsta kosti. V sjer það eitt til bjargar, að A hafi eitthvað í spaða, ekki minna en D og 10. Hann spilar því út spaða tvisti. Hin spilin voru þessi: Suður: S: Ás, 8, 4. H: Ás. T: Ás, D, G, 10, 9, 5. L: D, 8, 7. Norður: S: K, 5, 3. H: 9, 6. T: 8, 4. L: K, G, 10, 9, 5, 2. Austur:S: D, 10, 7, 6. H: 8, 7, 5, 3, 2. T: 7, 2. L: 6, 3. Þegar V kemst inn á tígulkóng, spil- ar hann aftur spaða og fríar þannig slag á spaða áöur en fyrirstaSan í laufi er tekin af honum. Það er ljóst, aS S vinnur spilið, ef annarsstaðar er kom- ið út. Annað dæmi af svipuðu tagi: Suður spilar 3 grönd. A og V hafa altaf sagt pass. V spilar út tíguldrottn- ingu. N leggur upp: S: D, G, 10. H: Ás, D, 10, 8, 2. T: 7, 5. L: 9, 4, 3. S hefir á hendinni: S:K, 8, 4. H: G, 9, 6, 4. T: Ás, K, 6. L: Ás, K, 7. BRIDGE WM HjáSóiogBii S gefur fyrsta slag, V spilar aftur tigli og S tekur með kóngi. Hann sjer 2 slagi í tígli, 2 í laufi og 4 í hjarta; fimmta slaginn verSur hann að fá á spaSa, ef hjartakóngur er hjá A. — En ef V hefir upphaflega átt 5 tígla, sem búast má við eftir útspilinu, og auk þess spaðaás, fer málið að vand- ast. S verður því að ná út ásnum áður en hann hreyfir hjartaS. — Ef V á spaðaásinn, gefur hann sennilega fyrsta spaðann; þá er níundi slagur- inn kominn og S getur svínaS hjarta undir A. En ef A á spaSaás og drepur strax, skiptir það engu máli; hann getur að vísu náð út tígulási (ef hann á tígul eftir), en þá er óhætt að svína hjartanu undir hann. Þetta er ofureinfalt á pappírnum, en þó spila menn svona spilum af sjer hvað eftir annað. Spilin lágu þannig: Vestur: S:Ás, 7, 5. H: 5, 3. T: D, G, 10, 8, 4. L: G, 5, 2. Austur:S: 9, 6, 3, 2. H: K, 7. T: 9, 3, 2. L: D, 0.0, 8, 6. Þriðja dæmiS'mun ekki valda góðum spilamönnum erfiðleikum. SuSur spilar 3 grönd og hefir þetta á hendi: S: D, 10, 6, 3. H: Ás, D, 7, 5. T: Ás, 5, 8. L: D, 8. N hefir: S: Ás, 5, 8. H: K, 2. T: 10, 6, 4. L: Ás, G, 10, 9, 7. V spilar út spaSaf jarka. S hefir nóga slagi til þess að vinna spilið. Honum ætti að vera óhætt að hleypa fjarkan- um undir drotninguna. En ef A á spaða tóng, þá er líklegt að hann svari með tígli, þar sem blindur er veikastur, og ef hann á líka laufkóng og f jóra tígla á hendi, er spiliS tapað. — S drepur því með ásnum í blindum, spilar lág- laufi og nær út lauf kóngi, áSur en hann missir tígulás. 4 slagir í laufi, 3 í hjarta, tígulás og spaSaás. Það er ástæðulaust að tefla á tvær hættur með þessi spil, en mundi ekki margur freistast til þess? Einn af hagyrðingum höfuð borgarinnar kastaði fram eftirfarandi vísu, þegar hann hafði lesið síðustu bók Huldu, „Hjá Sól og Bil": Verð jeg laus við vegg og þil, víður og grænn er haginn, ef jeg sest hjá Sól og Bil sumarlangan daginn. Smælki Dómari nokkur var að yfir- heyra sakamann, sem stamaði gífurlega. „Jeg býst við að þjer sjeuð mesti þorpari", sagði dómarinn. „Ekki nærri eins mikill þorp- ari og þjer, herra dómari, — á-á- álítið mig vera". • „Hvernig stendur á því, María, að í hvert skipti, sem jeg kem fram í eldhúsið, stend jeg yður að því að hafa karlmann hjá yð- ur?" spurði frúin. „Jeg veit ekki, frú mín góð. Jeg hugsa, að það sje ótætis hljóðlausu inniskónum yðar að kenna", svaraði María hiklaust. • H2 0. Það var í stærðfræðitíma. Eft- ir langt tal um efnafræðiformúl- ur ýmissa efna einsetti kennarinn sjer að komast eftir því, hvort nemendurnir hefðu gefið orðum hans nokkurn gaum. Hann spurði þá: „Hvað er vatn?" Einn ungur og efnilegur nem- andi svaraði hiklaust: „Litlaus vökvi, sem verður svartur þegar maður þvær sjer um hendurnar úr honum!" • 1. þingmaður: Heyrðu. Hvern- ig stendur á því, að þú hefir alls -ekki opnað munninn alt þingtíma- bilið sem af er? 2. þingmaður: Sannarlega hefi jeg opnað munninn. Ræðurnar þínar hafa iðulega fengið mig til þess. Satt að segja hefi jeg ekki gatað talað, af því að mig verkj- ar i kjálkana af geispum.

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.