Tíminn - 10.12.1966, Síða 5

LAUGAJIDAGUR 10. desember 1966
5
Útgefandi: FRAMS0KNARFLOKKURINN
Framkvæmdastióri: Krist.ián Benediktsson Ritstjórar Pórarinn
Þórarinsson (áb>. Andrés Kristjánsson lón Heleason oe IndriBi
G. Þorsteinsson Fulltrúi ritstjórnar Tómas Karlsson Aug
lýsingastj.: Steingrtmur Gíslason Ritstj.skrifstofur 1 Mdu
húsinu, simar 18300—18305 Skrifstofur Bankastræti i A1
greiðslusími 12323. Auglýsingasími 19523 Aðrar skrifstofur.
simi 18300 Áskriftargjald kr 105.00 á mán innanlands _ í
lausasölu kr. 7.00 eint. — Prentsmiðjan EDDA h. t.
Dómur hraðfrysti-
húsaeigenda
Eígendur hraðfrystihúsanna, sem eru aðilar að Sölu-
miðstöð hraðfrystihúsanna, komu saman til fundar um
miðja þesa viku. Ef allt hefði verið með felldu, hefði mik-
ii ánægja og bjartsýni átt að ríkja á þessum fundi. Sjávar
útvegurinn hefur búið við hagstæðara árferði en nokkru
sinni fyrr . Aflabrögð hafa verið með bezta móti, ef sjór
hefur verið stundaður, og verðlag á sjávarafurðum aldrei
hagstæðara. Þessu til viðbótar hefur ríkisstjórnin sein-
ustu átta árin verið í höndum þess flokks, sem telur sig
hafa öllum flokkym öðrum meiri áhuga á því, að atvinnu-
reksturinn beri sig.
Ályktun sú, sem eigendur hraðfrystihúsanna hafa sent
útvarpi og blöðum, ber þess hins vegar ekki merki, að
hér hafi verið góðæri seinustu árin, eða þjóðin búið við
ríkisstjórn flokks, sem sýndi framleiðsluatvinnuvegun-
um sérstaka ræktarsemi. Höfuðniðurstaða þessarar
ályktunar er sú, að hér sé nú ríkjandi svo alvarlegt á-
stand að innan tíðar muni koma til gjaldþrots fjölda
fyrjrtækja að óbreyttum aðstæðum. Því er jafnframt
lýst yfir, að verði ekki gerðar ráðstafanir af hálfu hins
opinbera til leiðréttingar á rekstrargrundvelli frystihús-
anna, þá geti þau ekki hafið framleiðslu í byrjun næsta
árs“-
Þeir sem að þessari yfirlýsingu standa, eru ekki neinir
óbilgjarnir stjórnarandstæðingar, sem eru að spá ,.móðu-
harðindum af manna völdum“ út í bláinn, heldur eru
hér að verki menn, sem flestir hverjir hafa veitt Sjálf-
stæðisflokknum öflugan stuðnlng, því að þeir hafa trúað
á það loforð hans, að hann vildi skapa atvinnurekstrinum
hagstæð rekstrarskilyrði. Þessir menn eru ekki að fara
með spádóma, heldur að lýsa bláköldum staðrevndum.
Staðreyndirnar eru þessar: Eftir átta ára samfelldan
stjórnarferil Sjálfstæðisflokksins á mestu góðæristímum
vofir gjaldþrot yfir fjölda fyrirtækja.
Hvers vegna hefur farið svona. þrátt fyrir góðærið?
Því er fljótsvarað: Sú stjórnarsamsteypa, sem með völd
hefur farið undanfarin ár, hefur stutt ötullega marg-
víslegt brask og spákaupmennsku í þjóðfélaginu.
Góðærið hefur verið notað til að gefa spilltum brask-
öflum lausan tauminn eins og tollsvikin og gjaldeyris-
smyglið, sem nýlega varð uppvíst um vegna fjársvikamáls
í Kaupmannahöfn, eru lítil dæmi um. Meðan brask og
verðbólgufjárfesting hafa skipað öndvegið, hafa undir-
stöðuatvinnuvegirnir verið látnir sitja á hakanum og nýj-
um og nýjum álögum hlaðið á þá í alls konar formi. Þess
vegna er sú atvinnugrein, sem undir eðlilegum skilyrðum
ætti að vera ein hin blómlegasta í landinu, komin 1 þrot og
yfir henni vofir stöðvun og hrun að óbreyttu.
En hver getur trúað því eftir þetta, að Sjálfstæðisflokk-
urinn sé sá flokkur, sem mestan áhuga hefur á því að
tryggja framleiðsluatvinnuvegunum góða afkomu? Lýs-
ing hraðfrystihúsaeigenda á ástandinu eftir margra ára
góðæri, felur í sér óvilhallan dóm um það atriði. Aldrei
hefur það sannazt betur, að Sjálfstæðisflokknum ráða
öfl, sem meta mest að hlynna að braski og verðbólgu-
gróða.
Ályktun eigenda hraðfrystihúsanna sýnir að hér er
þörf nýrrar stefnu og nýrra urræða. Það getur því aðeins
orðið, að dregið sé stórlega úr áhrifum þessara afla, sem
mestu hafa ráðið um starfshætti núverandi ríkisstjórnar
TÍfVSSNN
Atkvæðagreiðslurnar um Kína
á þingi Sameinuðu þjóðanna
Bandaríkin fengu sjö leíðitöm r'ki til að breytya afstöðu sinni
ÞAÐ HEFUR verið eitt 'helzta
dei'luimálið á undanförnum þing
um Sameinuðu þjóðanna, hvaða
ríkisstj'órn eigi að fara með
umboð Kína á vettvang Sam-
einuðu þjóðanna.
Ef allt væri með felldu, ætti
þetta e'kki að veTa neitt dei'lu-
mál. Frá upphafi hafa Samein-
uðu þjóðirnar fylgt þeirri reglu
að umboðið sku'li vera í Ihöndum
þeirrar ríkisstjórnar, sem fer
raunveru'lega með völd í við-
komandi landi á hverjum tíma.
Síðan Sameinuðu þjóðirnar
hófu starf sitt, hafa orðið fjöl-
margar stjórnarbyltingar í
mörgum þátttökuríkjum þeirra
einkum þó í Suður-Ameríku.
Það hefur þótt sjálfsögð regla,
að sú stjórn, sem var hra'kin frá
völdum, missti umboðið, en sú
stjórn, sem kom til valda þótt
með ólöglegum hætti væri,
tækj við því.
Þetta sama átti vitan'lega að
gilda um Kína eftir stjórnar-
byltingu kommúnista þar, þeg-
ar það var orðið fulHjóst, að
stjórn þeirra fór óumdeilanlega
með völd í landinu. Þetta hefur
samt orðið á annan veg og ve’.d
ur þvi afstaða Bannaríkjanna.
í sambandi við Kóreustyrj-
öldina skapaðist í Bandaríkjun-
um andúð á stjórn kommúnista
í Kína, sökum íhlutunar henn-
ar, sem olli Bandaríkjamönn-
um miklu tjóni og mannfalli.
Meðal kjósenda í Bandaríkjun-
um hefur því verið öflug and-
staða gegn þvi, að Bandaríkja-
stjórn viðurkenndi stjórnina í
Peking. Einnig hefur verið mik-
il andstaða gegn því, að hún
fengi umboð Kina á vettvangi
Sameinuðu þjóðanna. Þær
stjómir, sem hafa farið með
völd í Bandaríkjunum seinustu
16 árin, 'hafa óttazt mikið fylg-
istap, ef þeim tækist ekki að
hindra, að Pekingstjómin fengi
umboð Kína hjá S.Þ. Þess vegna
hafa þær beitt öl'lum ráðum
til að hindra þetta. Þetta hefur
tekizt í krafti þeirrar miMu
fjárhagsaðstoðar, sem Banda-
ríkin hafa veitt ýmsum van-
megna ríkjum og með tilstyrk
vissra aftunhaldsríkja. Útlaga-
stjóm Ohiang Kai Sheks á For-
mósu fer því enn með umboð
Kína á vettvangi S.Þ., þótt bráð
um séu tuttugu ár siðan hún
hætti að ráða nokkru á megin-
landi Asíu.
Á UNBANFÖRNUM þingum
S.Þ. hefur komið fram tillaga
um, að Pekingstjórnin fengi
umboð Kína á vettvangi S-Þ.
Tillöguna hafa flutt einihver
kommúnistaríki og hlutlaus
riki. Á seinasta þingi féll þessi
tillaga með jöfnum atkvæðum,
47 gegn 47 atkvæðum, en 20
ríki sátu hjá. Ai þessurn ástæð
um þótti ekki ólíklegt, áð ti'lag-
an fe-ngi meirihluta atkvæða að
þessu sinni. Bandarí'kin hófu
því mikla áróðurssókn á hend-
ur þeirra ríkja, sem áður höfðu
greitt atkvæði með aðild Pek
ingstjórnarinnar eða setið hjá
Einnig meðal þeirra rikja, sem
nú tóku sæti á þinginu í tyrsta
sinn. Niðurstaðan varð sú, að
hefur jafnan mælt öfluglega
meS aSild Pekingstjórnarinnar
aS S. Þ.
þau fengu sjö riki, sem áöur
höfðu ýmist fýlgt til'lögunni eða
setið hjá um hana, til þess að
breyta afstöðu sinni. Þessi ríki
voru Mið-Afríkulýðveldið og
Sierra Leona, sem greiddu at-
kvæði með aðild Pekingstjórn-
arinnar í fyrra, og Ohile, U-
býa, Rwanda, Saudi-Arabda og
fsland, sem sátu hjá i fyrra.
Úrslit atkvæðagreiðslunnar
urðu annars þau, að eftirtalin
46 rí-ki greiddu atkvæði með
aðild Pekmgstjórnarinnar.
Afganistan, Albanía, Alsír
Búlgaría, Burma, Burnndi,
Hvíta-Rússland, Kambodía,
Ceylon, Kongó, (Brazzaville),
Kúba, Tékkóslóvakia, Dan-
mörk, Eþiópía, Finnland, Frakk
land, Ghana, Guiena, Ungverja-
land, Indland, Indónesía, írak,
Kenya, Mali, Mauritania, Mongó
lía, Nepal, Nigeria, Noregur,
Pakistan, Pólland, Rúmenía,
Senegal, Somalia, Súdan, Svi-
þjóð, Sýrland, Uga-nda, Ukraina,
Sovétríkin, Egyptaland, Bret-
land, Tanzania, Yemen, Júgó-
Á móti tillögunni greiddu at-
kvæði þessi 57 ríM:
Argen-tína, Ástralía, Belgla,
Bolivía, Brazilía, Mið-Afríkuiýð
veldið, Ohile, Formósa, Kolom-
bía, Kongó (Kinshasa), Costa
Rica, Dahomey, Dominikanska
lýðveldið, Ecuador, E'l Salvador,
Gabon, Gambía, GrikMand,
Guatemala, Guyana, Haiti,_ Hon-
duras, ísland, írland, fsrael,
Ítalía, Gullströndin, Japan,
Jórdanía, Lesotho, Líberia, Lí-
býa, Luxemborg, Madagaskar,
Malawi, Malaysía, Malta, Mexí-
kó, Nýja Sjáland, Nicaragua,
Niger, Panama, Paraguay, Perú,
Filippseyjar, Rwanda, Saudi
Arabía, Sierra Leone, Suður-
Afrika, Spánn, Thailand, Togo,
Tyrkland, Bandaríkin, Efri-
Volta, Urugu-ay og Venezuela.
Hjá sátu þessi 17 ríki:
Austurriki, Botswana, Kame-
roon, Kanada, Chad, Kýpur, ír-
an, Jamaica, Kuwait, Líbanon,
Maldive-eyjar, Marokkó, Hol-
land, Foríúgal, Singapore, Trini
dad/Tobago, Túnis.
ÍTALÍA BAR fram tillögu
þess e-fnis, að sérstakri nefnd
yrði falið að rannsaka, hvovt
Pekingstjórnin kærði sig um
aðild að Kina og væri reiðubúin
til að undirgangast sáttmála
Sameinuðu þjóðanna. Þe-ssi til-
laga var felld með 62:34 atkv.,
enda var 'hér um málsmeðferð
að ræða, sem aldrei áður hefur
verið beitt, þótt stjórnarsMpti
hafi orðið í einhverju þátttöku-
ríkja S.Þ.
Þessi 34 riM greiddu atkvæði
með tillögu ftala:
Belgía, Bolivía, Brazilía, Kan
ada, Ohile, Kolombía, Ko-ngó
(Leo), Ecuador, Grikkland,
Guatemala, ísland, írland, ísra-
el, Ítalía, Jamaica, Japan, U-
bería, Lí-býa, Luxemborg, Mal-
awi, Malta, Mexíkó, Marofckó,
Holland, Nýja Sjáland, Nicara-
gua, Panama, Perú, Trinidad-
Tobago, Túnis, TyrMand, Banda
rí-kin, Uniguay, ýenezuela.
Móti tillögu ítala greiddu
þessi 62 riki atkvæði:
Afganistan, Alb-anía, Alsár,
Ástraiía, Botswana, Búlgarlía,
Burm-a, Burundi, Hvíta-Rúss-
land, Kambodía, Mið-Afríkulýð-
veldið, Ceyion, Formósa, Kongó
(Brazzavil'le), Kúba, Tékkósló-
vakía, Dahomey, Danmörk,
Elþíópía, Finnland, Frafckland,
Gambia, Ghana, Guiena, Ung-
verjaland, Indland, íraq, Gull-
ströndin, Jórdanía, Kenya, Mada
gaskar, Mali, Mauritania, Mongó
lía, Nepal, Niger, Noregur, Pak
i-stan, Paruguay, Filippseyjar,
Pólland, Rúmenía, Rwa-nda,
Senegal, Singapore, Somalia,
Suður-Afrí'ka, SovétríMn, Spánn,
Súdan, Sviþjóð, Sýrlland, Tanz-
anía, Thaiiand, Togo, Uganda,
Ukrainía, Egyptaland Efri-
Volta, Yemen, Júgóslavía, Zam-
bía.
Hjá sátu þessi 25 ríki:
Argentína, Austurriki, Bret-
land, Kameroon, Chad, Costa
Rica, Kýpur, Dominik-anska lýð
veldið, Gabon, Guyana, Haiti,
Honduras, Indónesía, íran, Ku-
wait, Laos, Líbanon, Lesotho,
Malaysía, Maldive-eyjar, Nigeria,
Portúgal, Saudi Arabía, Sierra
Leone.
ÞÁ LAUSN bar nokkuð á
góma i þessum umræðum, að
Pekingstjómin fengi sæti Kína
bæði í Öryggisráðinu og á alls-
herjarþinginu, en úiilagastjórn-
in á Formósu fengi sérstakt
um-boð fyrir Formósu. Það úti-
lokar þessa lausn, að Formósa
er ekki ti'l sem sérstak-t rí'M.
Kinverska útlagastjómin, sem
fer með völd þar, telur For-
mósu hluta af Kína og gerir til-
kall til þess að vera álitin stjórn
Kína. Meðan svo háttar, er ekki
um ann-að að ræða en svipta
Framhald á bls. 15.