Alþýðublaðið - 11.06.1988, Qupperneq 6

6
-baugardagur 11.-/úrtH988
Um helgina var hald-
ið Norðurlandamót í
íþróttum fatlaðra. Um
150 þátttakendur koma
hvaðanæva að, og flestir
frá íslandi. Ég hitti
nokkra íslensku þátt-
takendurna.
í umrœðunum tóku
þátt Jón Grétar Haf-
steinsson, 27 ára, en
hann vinnur í Guten-
berg og er í sambúð,
Hrafnhildur Sverrisdótt-
ir, 19 ára, á heima á
Siglufirði og vinnur hjá
Þormóði ramma, Val-
gerður Þórhallsdóttir,
27 ára, er á sambýlinu á
Egilsstöðum og vinnur í
bakaríi, Guðmundur
Guðnason, 15 ára, frá
Fáskrúðsfirði, en hann
býr á Egilsstöðum, og
Björk Jónsdóttir, sér-
kennari í Reykjavík,
sem túlkaði stundum.
Frá vinstri: Jón Grétar, Hrafnhildur, Valgerður, Björk og Guðmundur
„ÉG IÆT ÞÁ
LÖND OG LEH)“
Hvað er
skemmtilegast
að gera?
„Mér finnst skemmtilegast
aö spila fótbolta," segir Jón
Grétar.
— Hvenær sparkaðirðu
fyrst bolta?
„Ætli ég hafi ekki verið 10
ára.“
— Varstu í einhverju liði
þá?
„Nei.“
Jón Grétar var I Víkingi
smá tíma og sagðist alls ekki
vera Framari. í dag aefir Jón
allt mögulegt með íþrótta-
félaginu Ösp.
„Mér finnst ýmislegt
skemmtilegt, sund, boccia,
leikfimi..," segir Hrafnhildur.
Guðmundur er mest hrif-
inn, af að vera á skíðum.
Öll voru mikið sammála
um að vinnan gengi fyrir og
þar væri gaman. Enda kom á
daginn að lang leiðinlegast
væri að hafa ekkert fyrir
stafni. Mánudagurinn væri
þungur eftir helgina.
segir Valgerður Þórhallsdóttir um
ráðherrana
— Valgerður er í Alþýðublaðsvið-
tali ásamt Jóni Grétarif Hrafnhildi,
Björku og Guðmundi.
Viðtal og myndir:
Þorlákur Helgason
Hvað er það
leiðinlegastasem
hefur komið fyrir
ykkur?
Jón Grétar var ekki I vafa:
„Það leiðinlegasta var þeg-
ar kviknað í mér af rokeld-
spýtu. Hún fór inn á mig.“
— Hvenær var það?
„Það er langt slöan.“
— Manst þú, Hranfhildur
eftir einhverju leiðinlegu?
„Ég man, þegar ég .var að
vinna I bakaríinu, þá brenndi
ég mig á handleggnum. Það
var ekki neitt mikið, en bara
svona smá.“
— Brá þér?
„Já, frekar."
Venjulegur dagur
„Ég fer I vinnu klukkan
átta,“ segir Jón Grétar. Hann
býr I Selási og tekur strætó
þaðan niður í Gutenberg þar
sem hann hefur unnið í 10 ár.
Þar er hann I bókbandi. A
kvöldin æfir hann með
íþróttafélaginu, fótbolta,
borðtennis, hokkí og frjálsar.
Valgerður vinnur I bakarli á
Egilsstöðum.
„Ég þarf að fara að vinna
hálf níu, síðan fer ég á vernd-
aðan vinnustað hjá Stólþa og
vinn þar frá eitt til fjögur. Síð-
an fer ég heim og tek mín
verk á sambýlinu og get síð-
an slappað af á kvöldin, fer í
heimsóknir eða tek handa-
vinnuna mína.“
„Ég vakna hálf níu,“ segir
Hrafnhildur, „og þarf að
mæta i vinnu hálftíu og er
þar til hálf fjögur. Svo fer ég
heim, en á kvöldin æfi ég
boccia."
— Skipta iþróttirnar miklu
máli?
Valgerður: „Ég segi fyrir
mig, að þegar ég gekk I
(þróttafélagið Örva fyrir aust-
an fannst mér ekkert gaman,
ég gekk bara i burtu. Smám
saman fékk ég áhuga á
þessu, þegar var farið að tala
um, þetta við mig.“
Á Norðurlandamótinu í
íþróttum varð Valgerður
meistari í kúluvarpi, Hrafn-
hildur keppti í boccia og Jón
Grétar í boltagreinum.