Tíminn - 09.04.1968, Side 11

ÞRIÐJUDAGUR 9. apríl 1968.
TIMINN
11
Kennari í kanpstað einum
var iila liðinn.
Hann gerði einu sinni eitt-
hvað á 'hluta póstmeistarans í
kaupstaðnum, en póstmeistari
kærði hann fyrir lögregluiþ:óni.
— Hvers vegna kastarðu
etoki manninum í höfnina, seg
ir lögreglulþjóninn.
— Það er bannað að kasta
rusli í höfnina, segir þá póst
meistari.
c
Sigurður sýslumaður í Kald
aðarnesi var góðmenni, manna
stililtastur, en kíminn og hæð
inn, þótt hann færi vel með.
Eftirfarandi saga er sönn og
góð lýsing á því, hve kíminn
hann var jafnvel við embættis
störf.
Þegar Ólafur prestur Ólafs
son fluttist að Arnarbæli,
bjuggu hjón með bömum sín
um í Ósgerði, sem er hjáieiga
frá Arnarbæli. Konan í Ósgerði
var svarkur hinn mesti og
kúgaði bæði mann isinn og
börn.
Á fyrstu búskaparárum séra
Ólafs í Arnarbæli réðst sonur
Ósgerðishjónanna í vinnu-
mennsku til hans. Móðir hans
harðneitaði því, að hann færi
til prests, en þegar strákur lét
ekki kúga sig, þá hélt hún eftir
fötum hans.
Séra Ólafur fór þá til Sigurð
ar sýslumanns til þess að fá að-
stoð hans til að ná fötum vinnu
manns síns.
Konan í Ósgerði hafði veður
af för prests, og þegar þeir
Prestur og sýslumaður riðu í
hlaðið á Ósgerði, stendur kerl
ing úti og hefur borið út öli
föt sonar síns. Þeir heilsuðu
nú upp á hana. Hún tekur ekki
kveðju þeirra, en þeytir fötun
um á víxl í prest og sýslumann
Þegar kerling hafði lokið
þessu starfi, sefaðist geðofsi
hennar og hún segir þá við
sýslumann:
— Hvað á ég að . borga í
sekt?
— Ekkert, svaraði Sigurður
fyrst þér létuð
svona góðu.
fötin með
FLÉTTUR
OG MÁT
Bftirfarandi staða kom upp
í skák þeirra Botvinninks,
fyrrum heimsmeistafa og Bent
Larsens á skákmótinu á
Mallorka í fýrrá. (Larsen sigr
aði á mótinu, en Botvinni varð
í öðru sæti).
-#■ » I %. ® fc
IlVDl'-l
Botvinnik hafði hvítt og i
þessari stöðu yfirsást honum
fljótvirk vinningsleið. Leikn-
ir höfðu verið 21. leikur og nú
gat Botvinnik lei'kið 22. Dh5!
He7 23. Hxe7, Rxe7. 24. Rdfl!
Bxg2 25,.Df7t, Kh7 26. Bxg7.
Það var þessi síðasti leikur,
sem Botvinnik sá ekki í út-
reikningum sínum. Hann lék
því í 22. leik Rd6? sem Larsen
svaraði með BxR. Botvinnik
hélt þó frúmkvæðinu, en vinn /.
ingur . var langs-óttur.iLargen -•
gafst upp eftir 47 leiki.
/ 3 y T
W á>
7 s WWs m
/o r
// w m /Z
/3 /y m
/T
Skýringar:
Lárétt: 1 Hungraður 6 Steingert
efní 7 Tvíhljoði 9 Öfug stafrófs
röð 10. Drangur 11 Skst. 12 Baul
13 Gufu 15 Gegnblaut.
Krossgáta
Nr. 68
Lóðrétt: 1 Óbeinn 2 Ryk
korn 3 Lostinn 4 Öfug röð
5 Fyrirtæki 8 Hár 9 Stát
13 Samtenging 14 55.
Ráðning á 67. gátu.
1 Rukkari 6 Rak 7 Mó 9
In 10 Englana 11 NN 12 An
13 Óða 15 A'kinun(.
Lóðrétt: 1 Rúmenía 2 Kr i
3 Kallaði 4 Ak 5 Innanum
3 Önn 9 Ina 13 Ók 14 An.
FESTA RM EYI F0RST1ÓRANS Berta Ruck
29
Forstj órinn ræskti sig.
Ég vissi, að hann var beinlínis
í vandræðum með, hvað hann ætti
að segja og mér var það sönn
ánægja. Ég sá, að nú fékk ég dá-
litla uppreisn fyrir allt, sem ég
hafði orðið að þola ekki aðeins
fyrir öll þau óþægindi, er hlotizt
höfðu af trúlofuninni, heldur líka
fyrir allt, er ég leið á skrifstof-
um skipamiðlunarfélagsins — hina
óþolandi ferð þangað dag eftir
dag, tilbreytingaleysið, stirðbusa-
háttinn, hinn sífellda ótta við upp
sögn, hinar andstyggilegu njósn-
arferðir Dundonalds í kring um
okkur.
0 — en nú á þessu augnabliki
átti forstjórinn fáar óskir heitari
en að ég segði eitthvað — alveg
sama, hvað — bara að ég byrjaði
samtal.
En ég vildi það ekki. Ég hugsa,
að ég hefði getað látið þossa þögn
vara fimm mínútur enn. ef ég
hefði ekki óttazt, að ég myndi
hiæja. Þess vegna mælti ég sátt-
fús og alvarlega:
— Ég á handavinnu yfir í setu-
stofunni. Á ég að fara og sækja
han’a? Eða-------myndi það líta
undarlega út?
— Það er ég hræddur um, sagði
forsfjórinn biturlega.
Það er bjánalegt að sitja
þannig aðgerðalaus, líka fyrir yð-
ur bætti ég við með hluttekn-
iingu. — Hefðuð þér bara tekið
nokkur bréf með frá skrifstofunni
þá hefðuð þér máske getað lesið
þau yfir------.
— Nei, þakka yður kærlega
fyrir, sagði Waters ákveðinn. —
Ég fæst ekki við viðskiptastörf
utan vinnutíma.
Ég fór aftur að fitla við hring-
inn minn. Ég vonaði, að hann
gæti skilið, að með því gæfi ég
honum i skyn, að mín „viðskip1®-
störf“ stæðu allan daginn verk
konunnar, sem raumverulega er
aidrei á enda.
N'æst spurði ég vingjarnlega:
— Spilið þér piquet?
— Nei, ég þekki ekki einu
sinni spilin.
Ég andvarpaði eins og þessar
íréttir yllu mér áhyggjum og ieið
indum.\
En það var ekki minnsta hrein-
skilni í því andvarpi. í fyrsta lagi
háta ég spil. Ég held, að spil nafi
áreiðanlega ekki verið fundm
upp til að skemmta vitlausum
kóngi. Sönnu nær mun vera, að
hann hafi orðið vitlaus af spila-
memnskunni. í öðru lagi æiddist
mér ekki vitund. Ég naut þess
Kbeinlinis áð sjá þennan rugiaða
unga mann — að hugsa sér að
nota þvílíik orð um sjálfan höfð-
ingjann. — Þennan örvinglaða
unga manin, sem 'var svo ósköp
vamdræðalegur og vissi alls ekki
hvað til bragðs átti að taka.
Með ánægja lét ég enn verða
langa og þreytandi þögn.
Svo lyfti ég hendinni — þeirri
vinstri — upp að rfíunninum eins
og til að fela geispa. Þá horfði
ég á skipið, sem vággaði fram og
aftur fyrir fullum seglum á nkíf-
unni á gömlu klukkunm og sagði
mæðilega: — Aðeins tuttugu mín
útur gengin í tíu.
— Ég er smeykur um. að þessi
klukka sé tíu minútum á undan,
mv>'ti oúsbónöi -nmn
Ég indvarpað’ aftur ennþ-i
dýpra. Svo svipaðist ég um í þessu
þægilega herbergi. eins og és sr-
angurslaust væri að leita að ráði
tji að forða mér. Þá varð mér
starsýnt á umdarlega málmþræði,
sem lágu þvert yfir loftið.
— Til hvers eru/ þessir þræðir?
spurði ég. — Sími?
— Nei, ég lét setja þá upp til
að fá betri hljómun í herbergið.
Það var svo slæmt að syngja og
spila í því.
— Svo-o. Ég var hissa á, að
Blanche skyldi ekki nota setustqf-
una, þegar hún vildi syngja. Ég
leit á stóra flygelinn í hinutn
enda herbergisins.
— Má ég æfa mig stundum hér
inni — náttúrlega aðeins á
morgnaina, spurði ég feimnislega.
— Þegar ég kem aftur til London
ætla ég nefnilega að svipast um
eftir stöðu sem sönglistarkennari.
Ég verð að hafa eitthvað ákveð
ið að gera — fyrir utan hjá yður,
vitaskuld — þess vegna verð ég
að byrja með að rifja upp kunn-
áttu mína.
— Svo þér spilið þá, mælti Wa-
ters eins og honum létti stórum.
— Það var yndislegt.
Hann stóð upp, kveikti á fleiri
ljósum og opnaði flygelinn.
— Getið þér annazt undirleik?
— Það ætti ég að geta, mælti
ég og brosti nokkuð biturlega
með sjálfri mér.
Ég hafði eytt mörgum timum
við pdanóið með Sidney Vandei-
eur, við að reyna að æfa hljóm-
verk eftir hann. Hann er mjög
| lagimn við að búa til lítil, falleg,
| angurblíð lög.
| — ViJjið þér reyna að spila
undir eitt lag fyrir mig?
(Hvað er þetta? Það var þá
hann, sem söng.)
— Já, með ánægju.
Þetta var ekki minn vemjulegi,
undirgefni skrifstofurómur. Þetta
var í sama róm, sem ég hefði tal-
að við Sidney eða Mont.resor maj-
ór eða Tommervilles, eða ein-
hvern hinna, sem komu heim t'l
okkar í gamla daga, og sem ég
spilaði fyrir á kvöldiin.
— Bíðið við. Þennan verðux að
taka af. Hann skellur við nóturn-
ar, sagði ég og horfði á stóra dem-
antshringinn, sem ljómaði á fingri
mér. Ég tók hring hans ofan og
henti honuxn kæruleysislega eftir
gljáandi .svörtum flyglinum. —
Hainn hafði sett fyrir framan mig
lagið „Still wie die Nacht“, eftir
Sohubert.
Hamingjan góða, hve þetta átti
vel við steingervinginn. „Þögull
sem nóttin djúpur sem vatnið —
___il
Ég sló fyrstu tónana.
Þá varð ég fyrst hissa.
Ég hafði búizt við að heyra
sterka, dimma bassarödd. kraft-
mikla, án nokkurra tilfinninga.
En mér til mikillar undrunar
reyndist rödd hans vera óvenju-
lega fallegur ósvikinn tenór Mað-
ur þurfti aðeins að ioka augun-
um, og þá gat maður haldið að
það væri sérstaklega viðkunnan-
legur, hrífandi, umgur maður,
-íéffi syngi, í stað forstjórans.
Gat fleira verið jafn óvænt hjá
þessum manni?
Ég get að minnsta kosti hæ-.t
mér af því. að ég hefi sýnt ho’i-
um jafn margar óvænta: hliðar
og hann mér. Hin hnuggna lotn-
ingarfulla skrifstofustúlka, í heima
saumuðu ullarblússunni. og með
ritvélarsvértuna á fingrunum. sem
skulfu af óstyrk. þegar þeir áttu
að skrifa niður eftir hröðum unr
lestri bans var jleei mótsetnii1
þeirrar rndislegu vel klæddo
ungu st.úlku sem nú blátt áfram
gerir allt. til þess að láta hann
sjá, að hún hlæi að honum með
sjálfri sér.
I DAG
Nú var komið að því, að hann
átti að sýna mér virðingu.
—• Þakka yður kærlega — hm
— Nancy. Hann lagði mikla á-
herzlu á síðasta orðið. — Það er
beinlíois nautn að láta þann spila
undir, sem gerir það eins vel og
þér. Það er eins og að dansa vals
við dömu, sem dansar reglulega
vel.
ÚTVARPIÐ
Þriðjudagur 9. apríl
7.00 Morgunútvarp 12.00 Há-
degisútvarp 13.00 Við vinnuna
14.40 Við, sem heima sitjum
15.00 Mið-
degisútvarp
16,15 Veður
fregnir 16.40 Framburðar-
xennsla í dönsku og ensku. 17.
00 Fréttir. Við græna borðið.
H. Elíass. flytur bridgeiþ. 17.40
Útvarpss. barnanna: 18.00 Tón
leikar 18.45 Veðurfregnir. 19.
00 Fréttir. 19.20 Tilkynningar
19.30 Daglegt mál Tryggvi
Gíslason magister talar.
19.35 Þáttur um atvinnumál.
Eggert Jónsson hagfræðingur
flytur. 19.55 Klarinettusónata í
g-moll op. 29 eftir Ferdinand
Ries. 20.15 Pósthólf 120 Guð
mundur Jónsson les bréf frá
hlustendum og svarar þeim.
20.40 Lög unga fólksins Gerður
Guðmundsdóttir Bjarklind
kynnir. 21.30 Útvarpssagan:
^Sonur minn, SinfjötJi“ esftir
Guðmund Danielsson. Höf. byrj
ar lestur sögu sinnar (1). 22.
00 Fréttir og veðurfregnir 22.15
Lestur Passíusálma (48) 22.25
Dagheimili og leikskólar í Sví
þjóð 22.45 Atriði úr óperunni
„Fidelio" eftir Beethoven og
„Ævintýrum Hoffmanns" eftir
Offenbach. 22.55 Á hljóðbergi
23.55 Fréttir í stuttu máli. Dag
skrárlok.
t
Miðvikudagur 10. apríl
7.00 Morgunútvarp 12.00 Há-
iegisútvarp 13.00 Við vinnuna.
14.40 Við, sem heima sitjum
15.00 Miðdegisútvarp 16.15 Veð
urfregnir.
16.40 Fram
burðar
kennsl^ í
esperanto og þýzku. 17.00 Frétt
ir. Endurtekið tónlistarefni
Þorkell Sigurbjörnsson ræðir
við tónskáid mánaðarins, Þórar
in Jónsson. 17.40 Litli barnatím
nn. 18.00 Rödd ökumannsins
18.45 Veðurfregnir 19.00 Frétt
ir Daglegt mál Tryggvi Gíslas.
magister talar. 19.35 Hálftím
inn i umsjá Stefáns Jónssonar.
20.05 Einleikur á píanó: Petcr
Katin leikur verk eftir Scarlatti
Schumann. Chopin og Raikhm
aninoff. 20.35 „Kona Pilatusar"
saga eftir Höllu Lovísu Lofts-
dóttur. Sigríður Ámundadóttir
les. 21.15 Kammerkonsert fyrir
píanó, fiðlu og þrettán blásturs
hljóðfæri eftir Alban Berg. 21.
45 ..Serenata" frásaga eftir
Johannes Möller Ragnar Jó-
hannesson islenzkaði. Höskuld
ur Skagfjörð les. 22.00 Fréttir
og veðurfregnir 22.15 Lestur
Passíusálma (49) 22.25 Kvöld
sagan:: „Svipir dagsins og
nótt“ eftir Thor Vilhjálmsson
Höfundu» f'vr(jT (6) 22.45
Djassþáttui 1315 Tvö hljóm
sveitarverk eftir SainLSaSns.
23.30 Fréttir í stuttu máli. Dag
ikrárlok.