Tíminn - 04.06.1969, Síða 5

MHW5KU1>AGUR 4. júní 1969.
TIMINN
5
THRc
OF n.
WHOA'
PALl-
BRÉF TTL VEGA-
MÁLASTJÓRA
Fré Fáinsá'a'Uigi Snorrasyná, Arn-
as’stöðtuan.
'Þassar Jlíniuir eru rá.taðar 26.
roaí 1969. Nú er eátt áir liðá’ð
frá giWástök.u bægri umferðar,
og maður fær þæ.r gieðálegu
fréttÍT að hún hafd genigið bet-
ur en bjartsýnustiu menn þorðu
að vonia.
En maður féikk líka aðrar
gióðar fréfctir í dag. Það var
sagt i hádegisfréttum Ríkisút-
HUSEI6ANDI!
Þér sem byggið
Þér sem endurnýið
INSIOHHF.
SELUR ALLT TILINNRÉTTINGA
Sýnum m.a.:
Eldhúsinnréttingar
Klæðashápa
Innihurðir
Útihurðir
Bylgjuhurðir
ViðarHæðningar
Sólbekki
Boi’ðkrókshúsgögu
Eldavélar
Stáivaska
fsskápa o. m. fl.

ÓDiNSTORG HF.
SKÓLAVÖRÐU5TÍG 16
SÍMI 14275
vaa’psims að vegir landsins
væi'u í igóðu liagi.
M'iteill er má‘ttiUT nýjasta
benzíinsikattsim'S, að vegirnir
síkyldiu gjörbreytast svona á
no'kiki’uim dögiutm.
Ég tel miig nú s.aimt váta um
einn stað hér á SuðUrlaradsveg-
inuim sem eir ekiká í ailiveg nógu
góðu liagi. Svolciðis var, að ég
fór í bíl austua- í Rainigárvalla-
sýsttu fynir eittlhvað rúmuim
mánuðá. Þá tófk ég eftir því að
ræsið í s!laik)kaimnm fydir vestan
Landvegaimiótin var eitthvað úr
lagi gengið. Þar sem ég nú
þó'ttist vita að þetlta væri svoea
fydr þá sök að Vegagerði'na
skorti fé til laigfærinigar, en
etoki vegna ti’aissaskapar ihlutað
eigandi aðila, datt mér í 'hug
a® setja tilkyntnéng^ í Rikdsút-
vai’pið oig vara vegfiarendur við
hættu'iuiii sem þaama gæti
leynzt. Bn af mínium trassa-
sikap og kœruileysi • varð efckert
af því, enda farnnst mér nú
seinmiiilegt að þetta yrði lagað
flljótrega, eða þá onerklt. Svo ók
ég ‘þessa sömu leið aftur í gær
og sá þá að ekki hafði ræsið
verið lagað. Ræsið sjálifit er 'nú
að dsu ekiki mifcið styittra en
breidd vegiadn's og etohverjar
stikur eni nú þamia £ köntuu-
um (senmdl'ega beyptar fyi’ia’
hægri umferðar auira). En með
ræsilbrúnranum báðu meginm
hefur lmmdð úr vegaköntunum
óg myndast geilar a'll'lia'ngt inn
í veg. Það er að vísu ‘n'ægj'an-
legt rúm fyrh’ eton bil að aka
— PÓSTSENDUM —
þarn-a yfir eftir miðjiuim veg-
inum. E-n hvað -gæti efckí sbeð
þarn-a ef þar bæri að ókunnug'a
ök'umenn sem æfiluðu að mæt-
ast í námúodá við ræsið.
Þarna gæti o-rðið stórslyg,. án
þess þó að Mrjtaðeigandi sýhdi
noklkra óvarkárni.
Svona stað’ir bera vitnd eim-
hverju því ógeðsl'egasfa kærú-
leysi sem hugs'ast getur.
Fyfst ég er niú fiarinn að
skrifia um þebta, langar mdg
að segja firá atvilkd sem skeði
fyrir rúmum tveimur árurn.
Það var nú sem betúir fer ekk'i
slys, en það var áreiðantega &r
sjónin-ni a-ð þakka en efcfcii Vega
gei'ði'nni.
Vi® komu'm fdimim sam-an í
bíl ausban RainigárvalH'asýslu að
nóttu til, og rétt fyri.r vest'aai
Rauðalæk í HoDtum erum vdð
í þanrn veginm að m'æta bffl,
þegar við sjáútn gapamdii ræsi
í’étt fyrir fo-aman okkur. Auð-
vitað var hemlað í skymdi. og
á blébi’úni'nni stöðvalðis't bí'lQ-
inn. Þarna vair ekfcert siem
'hægt var að k*alllia aðvörunar-
merki. Mér fannst nú ekfci
ain'niað fæat en 'reyina að fiorða
öðrum frá að lend'a í því ví'ti
sem við s'luppum svo mauimlega
við, og fói' ég því stiiax morg-
umimm efitir með aðvöriumapti'l-
kynmingu til að semda Rikisút-
varpmu til lestrar. Þessi tM-
kiymniag var nú að vísu aldrei
lesim, en heninar í stað toorn til-
kynminig faé vegaaniáliastjiói'a, og
mér var sent idl batoa gjaldið
sem ég greididi fyrir míma til-
kynndmgu, þó ekki aiveig allt.
Mér faninst nú ekkeat vænt um
að fiá þessa aura .afitur, ég sá
ekkert efitir þei'm, hitt var svo
mikið meira virði að ræsið var
l'a'gað sarna d'aginn. Fyrir það
sendi ég vagaini'áilastjióra min-
ai’ beztu þatokir.
Nú iangar mlig að síðustu að
spyrja yður, herra vega'mál'a-
stjóri, hvor.t efctoi séu til hamd-
bærar notoka'-a'r ka’ónuir tdl að
laiga þetta víti bárnia (og helzt
mörig filedri). Ég er ekki enn
farinn að trúa þvi að Veiga-
gerðin hafii þó að mtomsta toosti
e'toki efini á a® tmemkj'a svona
staðd á heiðlad'egan hátt.
xr

Stoppaðu srax, eða næsta kúla fer í farangurskistum! Víssuloga höfðingi, mig
gegnum þtnn föla liausi Kastaðu niður langar ekki tii að vera dauð Hetja!
—ii |
HAWK
Þctta er eins og
kijúf i opinni lyftu!
■'d
i
a'ð fara niður skýja
Þyrlan sveimar enn
TO
yfir, cins og fálki, þeim var
í cina klst., við bí'öum þá
Þú skalt fara á þessurn bíl, þegar þeir
fara héðan.
A VlOAVANGI
Glufan á gærunm
Hin nýja forusta AlþýKit-
bandalagsins hefur reynt að
telja fólki trú uin að þáttaskil
hafi orðið í Alþýðubandalag-
inu og' þingmenn og flokks-
menn í forustuliði séu liættir
að binda trúss sitt hugsjóna-
lega við konunúnistaflokka í öðr
uin löndum. Það má þó sjá af
Þjóðviljanum í gær, að komm-
únistar verða áfram kommún-
istar, þótt þeir brei'ði yfir sig
nýja gæru á gæru ofan. Efst á
forsíðu Þjóðviljans í gær er
5 dálka heljarmikil fyrirsögn.
Þetta voru mikil og hcimssögu
leg tíðincli. Skattskráin, lmeykslí
í Semeiitsverksmiðjunni, 3.500
kr. skaðabætur til opinbcrra
starfsmanna, 8% hækkun á-
lagningar og fl. rnerkar fréttir
urðu allar' að víkja fyrir „stóru
fréttinni“. Og hver var hún?
Hvorki meira né miuna en
þetta: „Duclos, frambjóðanili
kommúnista, vann mikinn sig-
ur, hlaut 22%“. Þetta var úr
frönsku kosningunum. Fram-
bjóðandi konunúnista fékk
reyndar meira fylgi en búizt
hafði verið við, en hann var þó
aðcins í þriðja sæti og úr lcik
í síðari uinferð kosninganna!
Þetta frcttamat ritstjóra
Þjóðviljans á tíðindum segir
meira en mörg orð og fyrir-
lestur um þá sálfræði sem stúd
era þarf, til að skilja til fulls
liinn rauiiveruleg'a þankagamg
kommúnista — cinkum þein-a,
sem eru í margfaldri gæru.
Menn gcta gert sér í hugar-
lund í framhaldi af þessu,
hvernig fréttir útvarp og sjón-
varp hér á landi yrðu, ef frétta
mat þessara manna yrði þar
ráðandi, en þeir telja sig ein-
mitt sjálfskipaða og sérlega
hæfa til að gagurýna frétta-
flutning þessara stofnana. Þeir
á Þjóðviljanum hafa greini-
lega ennþá „hjartað á róttum
stað“, og það var þeirra mað-
ur, sem vann liinjj ,,frækilcga“
sigur að verða þriðji í forseta
kosnmgunum í Frakklandi.
Þjóðviljinn gerir vel við sína
menn. Það er út af fyi’ir sig
ekkerl nema gott eitt um það
að segja. En sömu menn og
þannig meta fréttir ættu að
hætta að reyna að sigla undir
fölsku flaggi, temja sér mcira
umburðarlyndi gagnvart skoð-
unum annarra og spara sér
gagnrýni á þá, sem hugsa dá-
lítið öðru vísi. Þeir cru sem
betur fer eunþá talsvert marg-
ir á íslandi, sem það gera.
Tekjur af ferða*
mönnum
í viðtali viö fonnaim Ferða-
málaráðs í Vísi í gær kemur
m. a. fram eftirfarandi:
„Árið 1968 voru útlending-
ai’, sem til landsins komu
47.647 cða 26.798 fleiri en þeir
íslendingar, sem utan fóru.
F ei’ðamannastraumurinn hcfii'’
hins vegar ekki aukizt nándar
nærri eins mikið síðastliðin
tvö ár og hann gerði þrjú ár-
in þar á undan, en þá var aukn
ingiu milli 0 og 30% árlega.
Astæðan fyrir þessum aftur-
kipp ér að mínu áliti nær cin-
göngu vöntun á hótelrvmi.“
Ennfremur segir forinaður
Fcröamálaráð.s:
„Hins vegar má svo bcnda a
þá nöktu sta'ðreynd, að tekiur
okkar af ferðamálum eru beg-
ar orðnar um 10% af hcildar-
litflutningsveiðmæti þjóðarinn-
ar, eða voru það á síðasta ári,
Fraimhald á bls. 15.