Vísir - 15.09.1978, Síða 11

11
1 Sl Rl Föstudagur 15. september 1978
Haldin er mikil veisla þegar Jói kemur heim með milljónamæringinn
Kap vin sinn. Það er Erlingur Gislason sem fer með hlutverk hans.
Stúlkan hinum
megin af
hnettinum
— Edda Guðmundsdóttir leikur Flör
„011 ER
SER A
BÁTI"
— segir Emil Gunnar Guðmundsson
um hlutverk sitt
Það er Edda Guðmundsdóttir
sem leikur stúlkuna sem er frá
einhverjum stað hinum megin á
hnettinum. Hún er kölluð Flör i
leiknum.
„Þetta er skemmtilegt hlut-
verk, en það er erfitt að leika það
og þetta er ekki hlutverk sem
maður gengur inn i og hefur ein-
hverjar fyrirfram ákveðnar hug-
myndir um,” sagði Edda.
,,Ég hef aðeins verið á sviðinu i
Lindarbæ, en samt sem áður finn
ég ekki mikinn mun á þvi og að
leika hér. Ég kviði alveg eins
fyrir sýningum þar og hér. Eini
munurinn er kannski sá að hér
þarf maöur að brýna röddina.”
Tókað
sér hlut-
verkið
að ósk
höfundar
- Kristín
Bjarnadóttir
leikur Dísu
Kristin Bjarnadóttir leikur nú I
fyrsta sinn á sviði hér á landi.
Hún fer með hlutverk DIsu, eða
dóttur bakarans og reyndar er
hún einnig kona lyfsalans.
„Það er miklu betra að leika á
sinu eigin móðurmáli tslenskan
er miklu dramatiskara mál”,
sagði Kristin þegar við litum inn
til hennar þar sem hún var að
undirbúa sig undir æfingu.
Kristin stundaði leiklistarnám i
Óðinsvéum og hefur starfað i
Kaupmannahöfn s.l. 2 ár. Hún
hefur leikið i sjónvarpskvik-
myndum og á sviði i Danmörku.
Kristin tók að sér hlutvferk dóttur
bakarans að ósk höfundar leik-
ritsins Jökuls Jakobssonar.
—KP.
„Óli, eða ólafur eins og hann
heitir réttu nafni er dálitið sér á
báti, hann er ekki eins og hinir
þorpsbúar”, sagði Emil Gunnar
Guðmundsson sem stendur nú i
fyrsta sinn, á sviðinu i Þjóðieik-
húsinu. Hann er nýútskrifaður úr
Edda Guðmundsdóttir leikur
Flör.
Leiklistarskóla tslands.
„Ég hafði gert mér litla
hugmynd um þaö hvernig starfið
væri hér i leikhúsinu, en ég hef
alls ekki orðið fyrir vonbrigðum,”
sagði Emil.
—KP.
Emil Gunnar Guömundsson
leikur óla.
Myndir Jens Alexandersson.
Sjálfstæðisflokkurinn myndi
fylgja eftir miklum kosningasigri
meö sterkum aðgerðum ermiðuðu
að þvi að kyrra efnahagslifið.
Meðan sú stjórn haföi vinnufrið
gerðist þó næsta litið i þvi efni,
enda sannast mála að sú stjórn
hélt sig einkum innan ramma
viðureignar við verðbólgu og
stundaði prósentureikning kvölds
og morgna, án þess að verulegur
árangur næðist i einangruðum
dæmum. Sú rikisstjórn hafði enga
forustu um allsherjar endur-
skoðun efnahagsmála og engar
tillögur voru uppi um nýjar leiðir,
sem hefðu með nokkrum fórnum
getað aflað henni virðingar og
viðurkenningar almennings. Hún
tók við miklum ófarnaði og hún
hvarf á braut i rykmekki mikilla
ósigra. Haldi menn enn að mestur
hluti stjórnmála sé að koma sér i
haganlega aðstöðu milli kosn-
inga, til þess eins aö geta unnið
mikla kosningasigra, þá má
a.m.k. Sjálfstæðisflokkurinn hafa
það i huga, að hann endurtekur
ekki leikinn frá 1974 á næstunni,
enda hefur tekist á timabilinu frá
1974—78 að gera hann meðábyrg-
an um búksorgir þjóðarinnar.
Nýir gapuxar komu til
sögunnar.
Nýir gapuxar komu til sögunn-
ar fyrir siðustu kosningar, beint
úr stjórnarandstööu, og þeir unnu
kosningarnar fyrirhafnarlitiö.
Það virðist þvi enn við lýði, að al-
mennur kjósandi fylgi fyrst og
fremst hávaðanum i pólitikinni,
þótt vitað mál sé að mesta slysið i
islenskum stjórnmálum, og orsök
á ófarnaði okkar, sé sústaðreynd
að þjóðarhagur kemur stjórn-
málaglimunni ekkert við, nema
að þvi leyti sem hún getur heyrt
undir floWishagsmuni. Viö höfum
siðan 1971 ekki séö framan i
nokkurn mann, sem hefur þorað
að risa yfir kröfurnar. Aftur á
móti höfum við haft nóga stjórn-
málamenn, sem stynja og kvarta
bæði i ræðu og riti yfir þvi að hér
sé verið að eyða meiru en aflast.
Framkvæmdir til að ráða bót á
þessum ósið hafa aftur á móti
verið lagðar fyrir róða.
Málsvarar flokka og
þrýstihópa eru litlir í
ráðherrastólum
Og enn er komin rikisstjórn
sem vill „stefna að” og
„endurskoða”. Sú vinstri sam-
steypa, sem nú situr við völd
hefur engum peningum að eyða,
eins og stjórnin frá 1971. Hún er
lika alveg úrræðalaus, eins og
stjórn Geirs Hallgrimssonar. Þaö
eina, sem hún hefur framyfir er
einskonar friður við verkalýðs-
hreyfinguna og launþega al-
mennt, þótt komið sé i ljós, að
NeðanmáU
Indriði G. Þorsteins-
son skrifar:
Almenningur sér að
hann hefur verið
svikinn um þær úr-
lausnir, sem hann
óskaði eftir, þ.e. frið
fyrir verðbólgu, frið
fyrir stöðugum verð-
hækkunum og frið
fyrir stöðugu rikis-
kvaki út af afgangin-
um af þvi einka-
framtaki, sem enn
stendur halt og meitt
við biðstofur rikis-
bankans og þykist
vera i útgerð. >
efnahagslögin frá þvi i febrúar
s.l. hafi verið fjölda launþega
hagstæöari en friðþægingarsúpa
núverandi stjórnar. Um leið og
ein rikisstjórn miðar stefnu sina i
efnahagsmálum við þarfir verka-
lýðshreyfingar, er hún að lýsa þvi
yfir að hún sé aðeins rikisstiórn
eins hluta þjóðfélags. Kemur
það alveg heim við lýsinguna hér
á undan á þvi hvernig forustu-
menn þjóðar eru flokkspólitiskir
fyrst og leiðtogar númer tvö. En
þótt þessir flokksleikir séu uppi
virðist nú ganga misjafnlega að
láta þá skila hagnaöi i kosning-
um, enda ersannast mála, að þeir
menn eru ósköp virðingarlitlir,
sem sitja sem málssvarar flokka
og þrýstihópa i ráöherrastólum
og þykjasta vera að stjórna þjóð-
féla gi.
Sömu reiknimeistararn-
ir sitja enn við að reikna
prósentur
Úrræði núverandi rikisstjórnar
eru engin. Stefnumið hennar er
aðeins framhaldsskák á vondum
reikningsdæmum, sem þegar
hafa veriö þrautreiknuð allt frá
þvi að þrautagangan mikla hófst
ásumardögum 1971. Sömureikni-
meistararogáöur sitja enn við að
reikna prósentur . Grundvellirn-
ir, sem reikningurinn byggist, á,
fara brátt að lenda i kennslubók-
um fyrir aldurs sakir. Engin ný
hugsun hefur verið hugsuð um
efnahagslif þjóðarinnar hvorki i
þjóöhagsstofnun eða i rikisstjórn,
og heldur ekki hjá „fööur
stjórnarinnar”, hinum fyrrver-
andi barnakennara á Noröfirði.
Um núverandi rikisstjórn er vert
að vitna til orða úr Sverrissögu,
en þar stendur á þessa leið: Variö
ykkur á umrenningum konungs.
Þeir sjá ekki lengi i augu
mönnum og vopn þeirra eru ekki
ættfróð.
Og þessi aumingjatimi
hlýtur einhverntima að
enda
Hin nýja rikisstjórn verður far-
in að verða niðurlút á næstu vor-
dögum. Almenningur mun bráð-
lega heimta kosningar að nýju,
vegna þess aö hann sér að hann
hefur verið svikinn um þær úr-
lausnir, sem hann óskaði eftir,
þ.e. frið fyrir veröbólgu, friö fyrir
stöðugum verðhækkunum og frið
fyrir stöðugu rikiskvaki út af af-
ganginum af þvi einkaframtaki,
sem enn stendur halt og meitt við
biðstofur rikisbáknsins og þykist
vera i útgerð. Innflutningsversl-
unina verður aö gera normala.
Visitöluna veröur aö leggja niður
að mestu. Og einkareksturinn
verður að skilja þaö, aö hætti
hann ekki að liggja eins og bón-
bjargamaður viö hvers manns
dyr þýðir það þjóönýtingu fyrr
eða siðar. Skattheimtan og niöur-
greiðslan er ekki annað en lausn
handa pólitiskum aumingjum,
sem hugsa bara um helminginn
af þjóðinnieða svo. Og þessi aum-
ingjatimi hlýtur einhverntima aö
enda. Sé máliö I raun og sannleika
svo vaxið, að allir flokkar lands-
ins séu s vo bundnir af itökum, að
þeir geti engar lausnir fundið,
verður að fara að efla þjóðar-
flokk, sem gerir kröfu til að vit-
leysunni ljúki.
IGÞ
— Sú vinstri samsteypa, sem nú situr við völd hefur engum peningum að eyöa eins og stjórnin frá 1971.
Hún er Ilka alveg úrræðalaus eins og stjórn Geirs Hallgrimssonar.